Μια παράσταση που κανείς δεν πρέπει να χάσει...

Για την παράσταση «Η Γάζα είναι... Μαθήματα επιβίωσης»

Είναι από τις στιγμές που τα λόγια των παιδιών διδάσκουν. Που οι  απλές φράσεις λένε με δύναμη και αποφασιστικότητα αυτά που η πολιτική και η διπλωματία διστάζουν να ξεστομίσουν. Που γεννιέται η ελπίδα ότι τίποτα δεν έχει κριθεί... Οι εκθέσεις των παιδιών από τη Γάζα ουρλιάζουν για ελευθερία και δικαιοσύνη. Για Ειρήνη. Για τη Γάζα.

Τα κείμενα πιτσιρικάδων από 13 έως 17 ετών που έζησαν τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών στη Γάζα το Δεκέμβριο 2008-Ιανουάριο του 2009 σκηνοθετεί η Μάνια Παπαδημητρίου. Στην παράσταση με τίτλο «Η Γάζα είναι... –μαθήματα επιβίωσης» παρουσιάζονται τα λόγια παιδιών που απασχόλησαν μαθητές και καθηγητές από 40 χώρες και που στις 29 Νοεμβρίου του 2010 παρουσιάστηκαν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με σκοπό να καταλάβουν αυτοί που ορίζουν τις τύχες των λαών τι συμβαίνει στις ψυχές των παιδιών, όταν καταπατώνται όλα τα άρθρα των συνθηκών που οι ίδιοι έχουν υπογράψει. Και τα παιδιά στην αποκλεισμένη Γάζα ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει αυτό.

Για ακόμη μία φορά, μετά την παράσταση «Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι», η Μάνια Παπαδημητρίου καταφέρνει να αγγίξει το θέμα επί της ουσίας. Μας ξαφνιάζει, μας συγκινεί, μας προβληματίζει. Οι πέντε αξιόλογοι ηθοποιοί, η Δήμητρα Σύρου και η Μάρω Αγρίτη (που μας μάγεψαν στη «Ρέιτσελ Κόρι»), ο Μάνος Καπερώνης, ο Αυγουστίνος Κούμουλος και η Δανάη Παπουτσή μας καθηλώνουν. Σε συνδυασμό με το βιντεοσκοπημένο υλικό που παρουσιάζεται και την καταπληκτική, live μουσική της Άννας Τσιγκούλη, ταξιδεύουμε στη Γάζα και –κυρίως- στις καρδιές των παιδιών.

Και μαθαίνουμε, επίσης. Όχι μόνο την ιστορία και το χρονικό των βομβαρδισμών ή την επίδραση του θεάτρου του δολοφονημένου σκηνοθέτη Τζουλιάνο Μερκαμίς (στον οποίον αφιερώνεται η παράσταση) στα παιδιά, αλλά και τη δύναμη που μπορεί να κρύβεται μέσα στον άνθρωπο. Την ίδια στιγμή που μας διηγούνται τα προβλήματα, τους φόβους, τον αποκλεισμό, τις δολοφονίες, αλλά και τις ελπίδες τους κάποτε να μπορέσουν να ταξιδέψουν, βροντοφωνάζουν «Θα μείνω στη Γάζα. Γιατί είναι η ομορφότερη πόλη του κόσμου!». Μήνυμα ζωής για τους άλλους δοκιμαζόμενους λαούς, όπως ο δικός μας, που «ματώνουν» από το φευγιό των ανθρώπων τους. Τα παιδιά της Γάζας δίνουν όντως μαθήματα επιβίωσης...

Μια τέτοια παράσταση για τον λαό-σύμβολο του πλανήτη, τους Παλαιστινίους, δεν θα μπορούσε να μην έχει αναφορές στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας. Και σε μια τέτοια χρονική στιγμή, που η... συντεταγμένη (λέμε τώρα) Πολιτεία έχει βάλει σκοπό να ξεχάσουμε τι γίνεται στη Γάζα, μπροστά στη... πολυδιαφημισμένη «φιλία» με το Ισραήλ, η παράσταση είναι η απαραίτητη φωνή που μας «ξυπνά» και βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Γνώμη μου είναι ότι την παράσταση πρέπει να τη δουν οι μαθητές –και όχι μόνο- κάθε σχολείου. Για να μάθουν τι γίνεται λίγα μίλια μακριά, στη Μεσόγειο, για να νιώσουν ότι αφού τα παιδιά της Γάζας συνεχίζουν να αγωνίζονται, μπορούν κι αυτά, εδώ, παντού... Και γιατί «οφείλουμε να αναπληρώσουμε το κενό που έχει αφήσει η κυβερνητική πολιτική. Χρειαζόμαστε να διαμορφώσουμε πολιτική των λαών. Για αυτό τέσσερεις λέξεις έχω να σας πω «Οικονομικό και πολιτικό μποϊκοτάζ», όπως είχε πει η Ναόμι Κλάιν στην συγκέντρωση στο Τορόντο.

Σ’ ευχαριστούμε Μάνια. Σας ευχαριστούμε Μάρω, Δήμητρα, Δανάη, Μάνο, Αυγουστίνο, Άννα, όλους εσάς που ανεβάζετε μια τέτοια παράσταση, κόντρα στον καιρό. Είναι κι αυτό μια ένδειξη πως ναι, υπάρχει ελπίδα.

Πληροφορίες
Επί Κολωνώ, 210 5138067
www.epikolono.gr
e-mail: xkolono@otenet.gr
Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός - Αθήνα
Στάση Μεταξουργείο

Σχετικά links:

-          Για τους συντελεστές της παράστασης http://bit.ly/v6pZ6Q

-          Συνέντευξη της σκηνοθέτιδος Μάνιας Παπαδημητρίου στο http://www.rednotebook.gr/details.php?id=3449

-          Για την κατάσταση στη Γάζα: www.intifanda.gr

-          Και φυσικά: http://www.shiptogaza.gr/

Η αγανάκτηση πήγε... γήπεδο.

Στις κερκίδες των γηπέδων έχει μεταφερθεί η αγανάκτηση για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Στα πανό των οπαδών την περασμένη αγωνιστική καταγράφηκε ο θυμός τους, αφού ως μέλη της ελληνικής κοινωνίας υφίστανται τις συνέπειες της κρίσης.
Στην αναμέτρηση ΠΑΟ - Εργοτέλη οι χαρακτηρισμοί που επιφύλαξαν οι οργανωμένοι των γηπεδούχων στους πολιτικούς παραλίγο να τινάξουν τον αγώνα στον αέρα, δίνοντας "τροφή" για συζητήσεις σχετικά με το δικαίωμα των οπαδών να εκφράζονται πολιτικά. Το περιστατικό ανέτρεψε τη θεωρία των κοινωνιολόγων, σύμφωνα με την οποία "το ποδόσφαιρο κοιμίζει τον λαό". Φαίνεται πως η κρίση "ξύπνησε" τους... αγανακτισμένους των γηπέδων, που έκαναν δυναμική εμφάνιση από το ΟΑΚΑ και τη Ν. Σμύρνη μέχρι το Ηράκλειο Κρήτης και τη Θεσσαλονίκη.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η πολιτική διαμαρτυρία εμφανίζεται στους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Τα ματς της Εθνικής ομάδας συχνά αποτελούσαν ευκαιρία για μια "δήλωση" πολιτική υπέρ του... εθνικού συμφέροντος. Σε αγώνες όπως Ελλάδα - Τουρκία ή Ελλάδα - Αλβανία στο παρελθόν ακούστηκαν συνθήματα πολιτικού περιεχομένου, που δεν διέπονταν από... προοδευτικό πνεύμα. Στον πρόσφατο αγώνα της Εθνικής με την Κροατία, οι παριστάμενοι φώναξαν συνθήματα υπέρ της Σερβίας και της ελληνικότητας της Μακεδονίας, ως "επιχείρημα" κατά του αντιπάλου.
Oμως το πανό που "σηκώθηκε" στον πρόσφατο αγώνα Ολυμπιακού - Ντόρτμουντ, με τον καβαλάρη σημαιοφόρο να κατακεραυνώνει τη Γερμανία, δεν θα εμφανιζόταν εύκολα στο παρελθόν. Οι πολιτικές εξελίξεις με πρωταγωνίστρια την καγκελάριο Μέρκελ και ο ρόλος της Γερμανίας στην ελληνική κρίση στάθηκαν αφορμή για το πανό, αλλά και για τα "ευρηματικά" συνθήματα που ακούστηκαν.

Αλλά και οι οπαδοί των ομάδων έχουν συχνά δείξει πως είναι "ευαίσθητοι" στις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που συμβαίνουν γύρω τους. Μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και τα "Δεκεμβριανά", οι διαμαρτυρίες μεταφέρθηκαν και στα γήπεδα.
Για τον Αλέξη
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο αγώνας που πραγματοποιήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 2008, μία μέρα μετά τον θάνατο του 15χρονου, μεταξύ ΑΕΚ και Πανθρακικού. Ενώ κανείς δεν θα το περίμενε σε έναν τέτοιο αγώνα, έγιναν σοβαρά επεισόδια έξω από το γήπεδο. Η παρουσία του τότε υπουργού Παιδείας, Ευρ. Στυλιανίδη, στις κερκίδες μάλλον δεν διευκόλυνε την κατάσταση.

Οσο για την ταύτιση του Αλ. Γρηγορόπουλου με τον Παναθηναϊκό, βασίστηκε κυρίως στο γεγονός ότι λίγες ώρες πριν από τη δολοφονία του φέρεται να είχε παρακολουθήσει αγώνα πόλο της ομάδας. Iσως και γι' αυτό αρκετοί από τους πρωταγωνιστές των επεισοδίων που ακολούθησαν σε γήπεδα είχαν συλληφθεί και κατά τις πορείες εκείνου του Δεκέμβρη.
Αλλά και έναν χρόνο μετά, στις 6/12/2009, τα επεισόδια έξω από το ΟΑΚΑ προκάλεσαν 40λεπτη διακοπή του αγώνα ΠΑΟ - Ατρομήτου, καθώς η ρίψη χημικών από τους αστυνομικούς έκανε αδύνατη τη συνέχισή του. Στον αθλητικό δικαστή η ΠΑΕ επικαλέστηκε τη δράση αντιεξουσιαστών που θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για τον Γρηγορόπουλο. Το επιχείρημα επαναλήφθηκε και στην απολογία της ΠΑΕ για τα έκτροπα που έγιναν μέσα και έξω από το ΟΑΚΑ στον αγώνα ΠΑΟ - Ολυμπιακού Βόλου τον Δεκέμβριο του 2010.

Είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί κανείς να ταυτίσει το σύνολο των φιλάθλων μιας ομάδας με έναν πολιτικό χώρο ή με συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα. Παραδοσιακά, όμως, υπάρχουν κάποιες "τάσεις" που οδηγούν στην επιλογή της μίας έναντι της άλλης φανέλας.
Αντιεξουσιαστές, αναρχικοί και οπαδοί της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς δείχνουν έντονη συμπάθεια στην ΑΕΚ και στον Ατρόμητο. Οι "Φενταγίν" του Περιστερίου είναι γνωστοί για τη δράση τους υπέρ των Παλαιστινίων και την ευαισθησία τους για τις πολιτικές εξελίξεις.
Αλλά και στον αγώνα του ΠΑΟ με την ισραηλινή Μακάμπι οι φίλαθλοι σήκωσαν πανό υπέρ της Παλαιστίνης. Στους οργανωμένους του "τριφυλλιού" συναντά κανείς και τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος, με την αριστερή τάση να βαρύνει την πλάστιγγα τα τελευταία χρόνια.
Οι οπαδοί του Ολυμπιακού χαρακτηρίζονται ως πιο "απολιτίκ", αλλά κατά καιρούς συσπειρώνονται για πολιτικούς λόγους. Οσο για τους "Snakes" του ΟΦΗ, εσχάτως έχουν βρεθεί απέναντι στο σύστημα δις: όταν διαμαρτύρονταν για να ανέβει η ομάδα τους στη Σούπερ Λίγκα και την περασμένη Κυριακή που τα έβαλαν με κυβέρνηση και τρόικα.
Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση του Αστέρα Εξαρχείων, αφού λόγω... εντοπιότητας οι πιστοί του έχουν μια έφεση στα κοινωνικά συνθήματα, καθώς και αυτά εναντίον της αστυνομίας. Αν και η ομάδα αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της Αθήνας, η παρουσία των οπαδών της είναι εντυπωσιακή με τον Τσε Γκεβάρα να κοσμεί τα πανό τους... Για τους φιλάθλους, οι κοινωνικοί αγώνες είναι τρόπος ζωής...

«Δε μετανιώνω κι ας πληρώνω χαράτσι...» -σύμμαχοι σε καιρό κρίσης...

ΜΠΡΟΣΤΑΡΙΣΣΑ Η ΒΙΚΤΟΡΙΑ ΧΙΣΛΟΠ

Η συγγραφέας του "Νησιού" αρθρογράφησε στους "Sunday Times" για τη χαρά που της δίνει το σπίτι της στην Κρήτη. Από κοντά και άλλοι ξένοι -αναγνωρισμένοι στους τομείς τους - υψώνουν ασπίδα προστασίας απέναντι σε όσους μας αντιμετωπίζουν ως "μαύρο πρόβατο" της ΕΕ

Παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Ελλάδα, αγωνιούν για την οικονομική κρίση της και την υποστηρίζουν σε διεθνή μέσα ενημέρωσης και φόρα. Σε... ιδιότυπους "πρεσβευτές" της Ελλάδας έχουν μετατραπεί άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, που σε αυτήν τη δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία τοποθετούνται δημόσια υπέρ των Ελλήνων.
Η γνωστή σε όλους μας από "Το Νησί" συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, η Γερμανίδα πανεπιστημιακός Λεονόρα Ζέελινγκ, ο βιολόγος Χανς Γέρεντρουπ, ακόμη και το βρετανικό αιρετικό ροκ συγκρότημα Prodigy τάσσονται στο πλευρό της χώρας μας, "διαφημίζοντας" σε όλο τον κόσμο την εκτίμησή τους για την Ελλάδα.
Την ίδια ώρα που οι σελίδες των ευρωπαϊκών εφημερίδων γεμίζουν με δυσάρεστες ειδήσεις για το ελληνικό χρέος και το... "κούρεμά" του, οι διαφορετικές φωνές Ευρωπαίων, αναγνωρισμένων στους επαγγελματικούς τομείς τους, αποκτούν βαρύνουσα σημασία.
Χρέος αλά ελληνικά
Την περασμένη Κυριακή, στους βρετανικούς "Times" του Λονδίνου ένα άρθρο με τίτλο "My Big Fat Greek Debt" ("Το μεγάλο μου ελληνικό χρέος", τίτλος που παραπέμπει στη γνωστή ταινία "My Big Fat Greek Wedding" - Γάμος αλά ελληνικά) ξεχώριζε ανάμεσα στις οικονομικές αναλύσεις και το ρεπορτάζ για τις επενδύσεις των πλούσιων Ελλήνων στο Λονδίνο.

Οι Prodigy θυμούνται ακόμα και τα επεισόδια στο ασφυκτικά γεμάτο Θέατρο Βράχων το 1995, όπου κάποιοι θεατές πετούσαν πέτρες στη σκηνή.

"Ο τίτλος δεν ήταν δικός μου", δηλώνει στο "Εθνος της Κυριακής" η συντάκτριά του, Βικτόρια Χίσλοπ.
"Οι βρετανικές εφημερίδες ενδιαφέρονται για τις ιστορίες που αφορούν γνωστούς ανθρώπους. Υποψιάζομαι λοιπόν ότι γι' αυτό μου ζήτησαν να γράψω κάτι για την Ελλάδα... Οσον αφορά σ' εμένα, εγώ δεν χρειάζομαι πραγματικά κίνητρο για να γράψω για την Ελλάδα. Πάντοτε γράφω με ειλικρίνεια τις εμπειρίες μου από εκεί. Δεν συνειδητοποίησα ότι ήταν κολακευτικό για την Ελλάδα, εγώ έγραψα μόνο την αλήθεια", μας λέει.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που η διάσημη συγγραφέας επιχειρηματολόγησε υπέρ των Ελλήνων. Πριν από έναν μήνα, ακόμη ένα άρθρο της, που δημοσιεύθηκε στη μεγάλη αυτή ιστορική εφημερίδα, κατέληγε: "Οι Ελληνες μπορούν μόνοι τους να σταθούν ξανά στα πόδια τους: χρειάζονται απλώς την πίστη ότι μπορεί να συμβεί και τη διάθεση να δουλέψουν μαζί, όχι ο ένας εναντίον του άλλου.
Αγαπάω τους Ελληνες, αλλά μακάρι να αγαπούσαν και οι ίδιοι τους εαυτούς τους περισσότερο". Στο πρόσφατο άρθρο της η κ. Χίσλοπ διηγείται πώς από το e-mail που έστειλε ένας Ελληνας τραπεζίτης κατέληξε να αγοράσει ένα σπίτι στην Κρήτη, με θέα στον Κόλπο του Μιραμπέλλου. Για την αγορά τη βοήθησε η σύζυγος του αποστολέα, μεσίτρια στο επάγγελμα. "Και πού να έγραφα ότι το ζευγάρι είχε παντρευτεί στη Σπιναλόγκα!", λέει περιπαικτικά.
"Αυτό κι αν θα ήταν ενδιαφέρον!", τονίζει. Η ιδέα, πάντως, που διατρέχει όλο το άρθρο αφορά την περίπλοκη και "άβολη" ελληνική πραγματικότητα της αγοράς ενός σπιτιού με τη γραφειοκρατία και τις δυσκολίες που συμπεριλαμβάνονται, που όμως αποζημιώνονται τελικά.
Ασύγκριτη ομορφιά
"Η νομική πλευρά είχε πλάκα κατά κάποιον τρόπο, καθώς δεν υπήρχαν τα πρωτόκολλα και οι τυπικότητες της Αγγλίας. Το να αγοράζεις περιουσία στο εξωτερικό είναι πολύ ριψοκίνδυνο και παράλογο και ήθελα να δείξω ότι, παρόλο που ξοδέψαμε περισσότερα χρήματα από το λογικό, δεν μετανιώνουμε.
Η ίδια η ύπαρξη του σπιτιού, ακόμη κι αν δεν είμαι εκεί, μου δίνει μεγάλη ικανοποίηση! Η εξαιρετική ομορφιά του τοπίου της Ελλάδας είναι κάτι που δεν συγκρίνεται με τίποτα, οπότε, ό,τι κι αν συμβαίνει με την οικονομία, η θέα που έχουμε και το θεαματικό τοπίο θα είναι πάντα εκεί. Μπορεί να είμαι πολύ μαζοχίστρια, αλλά τώρα βιώνω και προσωπικά όλους αυτούς τους έκτακτους φόρους που ανακοινώθηκαν και αυτό με κάνει να ξέρω (ακόμη και σε μικρό βαθμό) πόσο ευάλωτοι είναι οι Ελληνες σε αυτά τα απεγνωσμένα μέτρα. Επομένως, το σπίτι αυτό με έφερε πιο κοντά στη χώρα", εξηγεί.
Οπως λέει στο "Εθνος της Κυριακής", οι αντιδράσεις και τα σχόλια ήταν πολλά και ποικίλα. "Πολλοί φίλοι μού τηλεφώνησαν και μου είπαν ''πότε μπορούμε να έρθουμε;'' - τώρα που είδαν και στις φωτογραφίες πόσο όμορφη είναι η Κρήτη, κάνουν ουρά για να μας επισκεφθούν. Τον επόμενο χρόνο το σπίτι μας θα θυμίζει περισσότερο... ξενοδοχείο!".
ΤΗΕ PRODIGY
Ενα νεανικό γκρουπ με τρέλα για την Ελλάδα
Στηρίζουν τους Ελληνες που δοκιμάζονται σκληρά αυτόν τον καιρό και το δείχνουν. Με εικόνες από την Αθήνα και πλάνα από τις συναυλίες που έχουν πραγματοποιήσει στην Ελλάδα, τα μέλη του αιρετικού και αντισυστημικού βρετανικού συγκροτήματος The Prodigy εκφράζουν μέσω ενός βιντεοκλίπ την αλληλεγγύη τους στη χώρα μας. Στο βίντεο διάρκειας 5' ο ελληνικός εθνικός ύμνος "μπλέκεται" μουσικά με το δικό τους τραγούδι "Thunder", ενώ ταυτόχρονα ακούγονται τα μέλη του γκρουπ να περιγράφουν τις εμπειρίες τους από το ενθουσιώδες ελληνικό κοινό.
Το ευχαριστήθηκαν
Στα πλάνα του εν λόγω βίντεο ξεχωρίζουν οι συναυλιακοί χώροι της Μαλακάσας και του Λυκαβηττού, ενώ τα μέλη των Prodigy θυμούνται τα επεισόδια στο live τους στον Βύρωνα το 1995, όταν το Θέατρο Βράχων ήταν ασφυκτικά γεμάτο μέσα και έξω και κάποιοι πετούσαν πέτρες στη σκηνή. Ο "ηλεκτρισμός" της συναυλίας ενθουσίασε τους Prodigy, όπως και τα επεισόδια που σημειώθηκαν έξω από τον χώρο της συναυλίας. Στις δηλώσεις τους στο βίντεο, άλλωστε, τονίζουν πόσο λατρεύουν το ελληνικό κοινό.
"Ακούω τον κεραυνό, αλλά δεν υπάρχει καμία βροχή / Αυτό το είδος του κεραυνού σπάει τοίχους και παράθυρα..." δηλώνει το τραγούδι που συνοδεύει τις δηλώσεις τους, το οποίο ξεκινάει με τον ελληνικό εθνικό ύμνο.
Το τραγούδι -που συμπεριλαμβάνεται στον τελευταίο τους δίσκο- δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαίο, ούτε και οι εικόνες των... περιπολικών που οργώνουν τις αθηναϊκές αρτηρίες.
ΧΑΝΣ ΓΕΡΕΝΤΡΟΥΠ
Ο Γερμανός βιολόγος από... την Αβραμηλιά
"Πρεσβευτής" της χώρας μας στο εξωτερικό είναι και ο βιολόγος Χανς Γέρεντρουπ. Παντρεμένος με Ελληνίδα, ο Γερμανός επιστήμονας ήρθε στην Ελλάδα, την οποία αγάπησε σαν δεύτερη πατρίδα. Σήμερα η επιστημονική του απασχόληση τον κρατά ανάμεσα σε Αυστρία και Γερμανία, αλλά δεν χάνει ευκαιρία να μιλήσει υπέρ της χώρας μας.
"Είναι περίεργο συναίσθημα να βρίσκομαι στη γερμανόγλωσση Αυστρία και να νιώθω ''ξένος''. Αλλά μετά 30 χρόνια στην Ελλάδα, πατρίδα μου είναι το χωριό ''μου'' η Αβραμηλιά, ένα μικρό χωριουδάκι 50 ηλικιωμένων στη μέση του πουθενά, μεταξύ της Καβάλας και της Ξάνθης, κοντά στους υγρότοπους του Νέστου και στα βουνά της Ροδόπης", μας λέει ο κ. Γέρεντρουπ, που πριν από λίγα χρόνια ήταν ένας από τους "πρωταγωνιστές" της έκθεσης του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας του για τους Γερμανούς της διασποράς. "Θυμώνω κάθε φορά που ακούω άσχημα πράγματα για την Ελλάδα. Πολλοί εδώ με ρωτούν γιατί γίνονται φασαρίες στις διαδηλώσεις. Οταν τους εξηγώ ότι ο μισθός των Ελλήνων έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 45%, καταλαβαίνουν την αντίδρασή τους. Πάντως το κλίμα αλλάζει και στο εξωτερικό, καθώς όλοι καταλαβαίνουν πια ότι οι Ελληνες καλούνται να πληρώσουν για μια κρίση που άλλοι δημιούργησαν", μας λέει.
Το... λόμπινγκ του κ. Γέρεντρουπ "πιάνει τόπο" στην ακαδημαϊκή κοινότητα της Αυστρίας και της Γερμανίας. "Θέλω να κρατώ επαφή με τη φυσική προστασία της Ελλάδας, που είναι ο τομέας μου, και κάνω ό,τι μπορώ γι' αυτό. Εχω πολλούς φίλους από τη δεκαετία του '60 που είναι φιλέλληνες. Πιστεύω πως είναι σημαντικό, ακόμα και στο περιορισμένο πεδίο των οικολόγων, να ''διαφημίζει'' κανείς την Ελλάδα σε αυτήν την τεράστια κρίση.
Ειδικά το περιβάλλον θα υποφέρει από τα αποτελέσματα της κρίσης, καθώς σχεδόν όλες οι χρηματοδοτήσεις για προστασία της φύσης έχουν σταματήσει και δυστυχώς αυτό δεν έχει ακόμη γίνει θέμα για τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης", καταλήγει.
ΛΕΟΝΟΡΑ ΖΕΕΛΙΝΓΚ
Η ιστορικός που προτείνει φόρο υπέρ της ελληνικής κουλτούρας
Ενα βήμα παρακάτω έχει προχωρήσει η Γερμανίδα ιστορικός και συγγραφέας Λεονόρα Ζέελινγκ. Αντιδρώντας στα υποτιμητικά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου για τη χώρα μας, η πανεπιστημιακός ζητεί την επιβολή ενός ιδιότυπου πολιτιστικού φόρου για τη δημοσιονομική διάσωση της Ελλάδας. "Για κάθε ελληνική λέξη που χρησιμοποιεί κάθε Ευρωπαίος να δίνει 5 σεντ για την Ελλάδα. Μόλις ο Γερμανός πει Ιdee, μόλις ο Γάλλος προφέρει idee, μόλις ο Αγγλος ξεστομίσει idea, να πιστώνονται αυτόματα 5 σεντ στον ελληνικό δημόσιο κορβανά. Το ίδιο για τις λέξεις ψυχή και ψυχανάλυση, δημοκρατία και πολιτική, μουσείο, Ευρώπη, ευρώ και πάει λέγοντας", σημειώνει η συγγραφέας στο βιβλίο της, που μόλις μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Αλφα Εκδοτική και το Ελληνοβρετανικό Κολέγιο.
"Αποφάσισα να γράψω το βιβλίο αυτό κατ' αρχάς γιατί ήθελα να δείξω όλα όσα χρωστάμε στην Ελλάδα . Το γεγονός ότι μπορούμε να μιλάμε σήμερα για οικονομία και ευημερία οφείλεται στην αρχαία ελληνική επιστήμη. Πιστεύω ότι όλες οι χώρες που χρησιμοποιούν ελληνικής έμπνευσης "εργαλεία" θα πρέπει να πληρώσουν", δηλώνει στο "Εθνος της Κυριακής" η Λεονόρα Ζέελινγκ.
"Επίσης, η αγάπη μου για τη σύγχρονη, μοντέρνα Ελλάδα: τον απλό τρόπο ζωής, την ειλικρίνεια, την αγάπη για την ελευθερία, όλες τις ιδιότητες των σύγχρονων Ελλήνων, τις οποίες πρέπει να θαυμάζει κανείς. Και τρίτον, επειδή θεωρώ άδικη και αποκρουστική τη δυσφήμηση της Ελλάδας και των πολιτών της από την πλειονότητα των Γερμανών δημοσιογράφων. Η Ελλάδα δεν έχει δισεκατομμύρια χρέος προς την ΕΕ, αλλά η ΕΕ και ο κόσμος έχουν τεράστια χρέη προς την Ελλάδα!", καταλήγει η κ. Ζέειλινγκ.

Χωρίς ζεστό νερό οι ασθενείς στο νοσοκομείο του Κορυδαλλού

Από την ιστοσελίδα keli.gr λάβαμε το παρακάτω e mail: 

Ασθενείς χωρίς ζεστό νερό στο νοσοκομείο “Άγιος Παύλος” 

των φυλακών Κορυδαλλού

Αθήνα, 30 Οκτωβρίου 2011

Σύμφωνα με καταγγελίες, από τα τέλη Σεπτέμβρη στο νοσοκομείο “Άγιος Παύλος” των φυλακών Κορυδαλλού δεν υπάρχει ζεστό νερό. Οι νοσηλευόμενοι, κατά κανόνα με βαριά προβλήματα υγείας, αναγκάζονται να κάνουν μπάνιο με παγωμένο νερό. Σύμφωνα με τη διεύθυνση το πρόβλημα περιορίζεται μόνο στο τμήμα των οροθετικών και είναι τεχνικό, καθώς οφείλεται σε χαλασμένο εξάρτημα του μπόιλερ το οποίο για να αντικατασταθεί έπρεπε να εισαχθεί από το εξωτερικό, λόγω, όμως, των πρόσφατων απεργιών καθυστέρησε... Από τους ασθενείς του νοσοκομείου, όμως, μαθαίνουμε τα αντίθετα. Κατ' αρχήν και άλλες πτέρυγες δεν έχουν ζεστό νερό, ενώ οι δικαιολογίες για την έλλειψή του ποικίλλουν. Η τελευταία εκδοχή της διεύθυνσης είναι ότι επισκευάστηκε το τεχνικό πρόβλημα, αλλά καθυστερεί το πετρέλαιο λόγω των πρόσφατων απεργιών...

Παράλληλα, τις τελευταίες εβδομάδες το φαγητό μειώνεται, το κρέας και τα φρέσκα φρούτα εξαφανίζονται από το διαιτολόγιο. Βάσιμα, λοιπόν, κάποιοι υποπτεύονται ότι το πρόβλημα με το κρύο νερό δεν οφείλεται σε τεχνικά προβλήματα και στις απεργίες(!), αλλά στις αυστηρές περικοπές που τον τελευταίο καιρό έχουν επιβληθεί στις φυλακές. 

Να θυμίσουμε εδώ ότι το νοσοκομείο Άγιος Παύλος των φυλακών Κορυδαλού έχει έρθει και παλιότερα στη δημοσιότητα για τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούσαν (ελλιπής προαυλισμός, προσχηματικές θεραπείες που πολύ απέχουν από τα δεδομένα ενός πραγματικού νοσοκομείου). Αν και ο “Άγιος Παύλος” θα έπρεπε να έχει περάσει στο ΕΣΥ, η μετάβαση αυτή δεν έχει πραγματοποιηθεί, και το επίπεδο περίθαλψης παραμένει χαμηλό. Η κρίση χειροτερεύει τα πράγματα και ταυτόχρονα δίνει το πρόσχημα για τις πιο ανάλγητες πράξεις. Σε τηλεφωνική επικοινωνία η διευθύντρια μας είπε: “Έξω Έλληνες και Ελληνίδες στερούνται τόσα πράγματα...”. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι μια τέτοια αποστροφή μπορεί να υπονοεί ότι σε τέτοιες εποχές οι κρατούμενοι ασθενείς, συχνά μετανάστες, δεν μπορούν να έχουν την απαίτηση για τα στοιχειώδη.

Η απαράδεκτη κατάσταση στον “'Αγιο Παύλο” αποτελεί το δείκτη τής ευαισθησίας μας. Αν μια κοινωνία είναι έτοιμη να καταδικάσει ασθενείς να τρώνε λίγο, να υποβάλλονται στο κρύο και να παίρνουν ελλιπώς τα φάρμακά τους για να κάνει ακόμη περισσότερη οικονομία, τότε έχει χαθεί κάθε έννοια αλληλεγγύης.

Ρίχνουν στον... Καιάδα χιλιάδες ψυχικά ασθενείς

ΜΠΑΙΝΕΙ «ΛΟΥΚΕΤΟ» ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ

Οι περικοπές των δαπανών για την ψυχική υγεία κατά 45% οδηγούν στην κατάργηση των κέντρων αποκατάστασης και αποασυλοποίησης και αφήνουν απροστάτευτους τους πάσχοντες

Στον "αέρα" βρίσκεται η ψυχιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα. Τη στιγμή που επιστήμονες του Κέιμπριτζ με δημοσίευσή τους στην έγκριτη ιατρική επιθεώρηση "The Lancet" κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την ψυχική υγεία των Ελλήνων εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, οι δομές ψυχιατρικής αποκατάστασης και αποασυλοποίησης καταρρέουν, αφήνοντας εκτεθειμένους τους ψυχικά πάσχοντες.
Παρά το γεγονός ότι από το 2008 η Ευρωπαϊκή Ενωση είχε διαπιστώσει τα προβλήματα υποχρηματοδότησης των ψυχικών δομών στην Ελλάδα και με ειδικό μνημόνιο συνεργασίας ο τότε επίτροπος Κοινωνικών Υποθέσεων Βλ. Σπίντλα είχε δεσμεύσει την ελληνική κυβέρνηση να καταβάλει τους απαραίτητους πόρους για την κάλυψη των δαπανών των φορέων ψυχικής υγείας, οι δομές ήδη... ψυχορραγούσαν.
Αδιέξοδο
Η πρόσφατη οικονομική κρίση, όμως, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Οι περικοπές κατά 45% στον ήδη ψηφισμένο προϋπολογισμό για την ψυχική υγεία που επέβαλε το υπουργείο Οικονομικών από 1ης Σεπτεμβρίου έχουν οδηγήσει τους φορείς σε αδιέξοδο.
Μία δομή έχει ήδη διακόψει τη λειτουργία της και πολλές ακόμη κινδυνεύουν, οι προμηθευτές αρνούνται να χορηγήσουν τρόφιμα και φαρμακευτικό υλικό επί πιστώσει και ασθενείς κινδυνεύουν να επιστρέψουν στα ψυχιατρικά νοσοκομεία.
Οσο για τους εργαζόμενους, είναι ήδη απλήρωτοι από τον Ιούλιο...
"Αντί να φροντίζουμε για την αύξηση των παρεχόμενων υπηρεσιών ψυχικής υγείας και την υποστήριξη των ανέργων και των οικογενειών σε κρίση, η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στη χώρα μας περνά τη χειρότερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει ποτέ, οδηγώντας τις 210 δομές του προγράμματος ''Ψυχαργώς'' σε οριστικό κλείσιμο", δηλώνει στο "Εθνος της Κυριακής" ο κ. Παναγιώτης Χονδρός, γραμματέας της συντονιστικής επιτροπής του Δικτύου Αργώς και Πρόεδρος ΔΣ της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ).
Στην απόφαση του υπουργείου Οικονομικών δεν υπήρχε αιτιολογία ή εξήγηση, παρά μόνο κωδικοί και ποσά, στο πλαίσιο των περικοπών που ζητά η τρόικα.
Αλλά πίσω από τους κωδικούς και τις περικοπές υπάρχουν άνθρωποι: 1.500 ασθενείς εξυπηρετούνται στις στεγαστικές δομές και ακόμη 35.000 στα κέντρα ημέρας και τις κινητές ψυχιατρικές μονάδες.
"Στην πραγματικότητα, ο ήδη περιορισμένος προϋπολογισμός κόπηκε στη μέση ξαφνικά, αφήνοντας ξεκρέμαστες τις δομές. Οι προμηθευτές δεν μας δίνουν τρόφιμα και άλλα υλικά επί πιστώσει φοβούμενοι ότι δεν θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω, με συνέπεια τα ντουλάπια των δομών να είναι άδεια. Λογαριασμοί και ενοίκια τρέχουν, ρευστό δεν υπάρχει και επικρατεί η αβεβαιότητα", εξηγεί ο κ. Χονδρός.
Προειδοποιούν οι υπεύθυνοι
"Κάποιοι στην απόγνωσή τους σκέφτονται μέχρι και την αυτοκτονία"
"Σκεφτείτε ότι σε πολλές από τις δομές φιλοξενούνται οι ασθενείς από το ψυχιατρείο της Λέρου που με πολύ κόπο και προσπάθεια έχουν ενταχθεί σε διαδικασία αποασυλοποίησης. Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι ήδη έχουν αρχίσει και εξομολογούνται πως σκέφτονται την αυτοκτονία...", μας λέει ο κ. Παναγιώτης Χονδρός.
Στην περίπτωση των ψυχικά ασθενών, ακόμη και η μεταφορά από έναν ξενώνα σε άλλο μπορεί να σημαίνει μεγάλο πισωγύρισμα στη θεραπεία τους. "Δεν είναι μόνο το ''κεραμίδι'' ή η ψυχοκοινωνική φροντίδα που λαμβάνουν. Είναι η σχέση που έχει δομηθεί με τους ψυχοθεραπευτές και το προσωπικό των δομών, ο τρόπος που έχουν καταφέρει να ''ξαναστήσουν'' τη ζωή τους σε επίπεδο γειτονιάς, τοπικής κοινωνίας, περιοχής", σημειώνει ο κ. Αχιλλέας Βασιλικόπουλος, εργαζόμενος στο κοινοτικό σπίτι "Η Θέτις" του ΕΠΑΨΥ.
Παραλογισμός
Παραιτούνται εργαζόμενοι, ενώ λιμνάζουν 250 εκατ. ευρώ του ΕΣΠΑ
"Οι συμβάσεις των εργαζομένων που απασχολούνταν σε ξενώνες και δομές έληξαν με απόφαση της διοίκησης, ενώ με την ένταξη του Ελληνικού Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών (ΕΚΕΨΥΕ) στην εργασιακή εφεδρεία, 27 μέλη του τακτικού προσωπικού ζήτησαν παραίτηση. Για τον λόγο αυτόν έκλεισαν και οι δομές", εξηγεί ο κ. Τίμος Γονής, μέλος ΔΣ ως εκπρόσωπος των εργαζομένων. Παρότι 4 από τις δομές έχουν κλείσει, οι ασθενείς δεν έχουν επιστρέψει σε άσυλα. Χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες των εργαζομένων, οι περισσότεροι έχουν μεταφερθεί σε κοινοτικές δομές του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αθηνών. Αυτήν τη στιγμή τα προγράμματα είναι "στον αέρα". Για παράδειγμα, το καινοτόμο πρόγραμμα αναδοχής ψυχικά ασθενών από οικογένειες αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα, αφού το κράτος έχει διακόψει τη βοήθεια. Την ίδια στιγμή υπάρχει τεράστια πίεση από την ΕΕ για τη συνέχιση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα. Περισσότερα από 250 εκατ. ευρώ βρίσκονται στη διάθεση της χώρας, στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ, προκειμένου να επεκταθεί το δίκτυο εγκατάστασης και επέκτασης δομών των ψυχικά πασχόντων. Τα χρήματα αυτά κινδυνεύουν να χαθούν από τη μη απορρόφηση...
ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ
Στον αέρα η απεξάρτηση και η ειδική αγωγή
Οι μονάδες ψυχικής υγείας δεν είναι οι μόνες που υποφέρουν από την οικονομική κρίση. Στον... Καιάδα οδηγούνται και άλλες δομές του κοινωνικού κράτους, όπως η απεξάρτηση και η ειδική αγωγή.
Πιο συγκεκριμένα, η επιχορήγηση για τα "στεγνά" προγράμματα του ΚΕ.Θ.Ε.Α. μειώθηκε κατά 11,73 εκατ. ευρώ ή αλλιώς κατά 51%. Κατά 49% μειώθηκε η επιχορήγηση στον Ο.ΚΑ.ΝΑ. (μείωση 19 εκατ. στην αρχική πίστωση των 30,4 εκατ. ευρώ).
Προβλήματα υποχρηματοδότησης έχει και το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, που έχει "δει" τον προϋπολογισμό του να υφίσταται περικοπή περί το 60%. Οι εργαζόμενοι σε ψυχική υγεία και κράτος πρόνοιας, πάντως, έχουν αρχίσει ήδη να συσπειρώνονται για να αντιμετωπίσουν την οικονομική λαίλαπα που αντιμετωπίζει ο κλάδος τους.

«Τεράστια» η μικρή Κύπρος στον Β' Παγκόσμιο

>Ντοκουμέντα δείχνουν ότι κατ' αναλογία πληθυσμού είχε τη μεγαλύτερη ανθρώπινη συμμετοχή στον Πόλεμο

Μελέτησε τα τεκμήρια που αποδεικνύουν τη συμβολή της Κύπρου στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με πολλά και άγνωστα ντοκουμέντα και στοιχεία, απέδειξε την παρουσία χιλιάδων Κυπρίων στην Ελλάδα, που πολέμησαν δίπλα δίπλα με τους Ελλαδίτες αδελφούς τους εναντίον των Γερμανών και Ιταλών εισβολέων. Και επιβεβαίωσε πως η μικρή Κύπρος λογίζεται ως η χώρα που είχε, σε αναλογία με τον πληθυσμό της, τη μεγαλύτερη ανθρώπινη συμμετοχή στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο... Συγγραφέας, ποιητής, μελετητής και αξιωματικός ε.α., ο Νίκος Μπατσικανής είναι ο πρώτος Ελλαδίτης που καταπιάστηκε με το συγκεκριμένο θέμα. Μέσα από το βιβλίο του «Η προσφορά της Κύπρου στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο - μια άγνωστη πτυχή του Ελληνισμού» (εκδόσεις Βεργίνα, 2011) μαθαίνουμε άγνωστες πτυχές της ιστορικής αυτής «συνέργειας» των Ελλήνων. Το βιβλίο του μάλιστα έχει αποσπάσει το α΄ βραβείο στο διεθνή διαγωνισμό του «Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κυπρίων». - Τι σας οδήγησε να γράψετε ένα βιβλίο για την προσφορά της Κύπρου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Τρεις λόγοι: Ο ένας είναι η αγάπη που έχω, από παιδί, για την Κύπρο μας, επειδή αυτή αποτελεί ένα κομμάτι του ελληνισμού, που τόσα έχει υποστεί από τους διάφορους κατακτητές και τμήμα της εξακολουθεί να τελεί υπό τουρκική κατοχή. Ανέκαθεν ριγούσα με τα κατορθώματα των Κυπρίων αγωνιστών, ειδικώς με αυτά των ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα από τους Άγγλους. Ο δεύτερος οφείλεται στο ότι θέλησα να ερευνήσω και να μάθω για την προσφορά αυτή, καθώς δεν γνώριζα καλά τα γεγονότα της ιστορικής αυτής περιόδου, μιας και είμαι γεννημένος πολύ αργότερα από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο τρίτος λόγος οφείλεται στην προσωπική ευαισθησία -και της οικογένειάς μου- για το θέμα, δεδομένου πως ο αδελφός του πατέρα μου, Νικόλαος Ιωάννου Μπατσικανής, του οποίου φέρω το τιμημένο όνομα, έδωσε το αίμα του για την Ελλάδα, στον πόλεμο αυτό, μαχόμενος στην ελληνοαλβανική μεθόριο, όπου και σκοτώθηκε σε ηλικία μόλις 26 ετών, σε εχθρική επιδρομή. Αφορμή της συγγραφής υπήρξε η προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού συγγραφής ιστορικής μελέτης, με θέμα: «Η συμβολή της Κύπρου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», από τον «Ελληνικό Πνευματικό Όμιλο Κυπρίων», με συνδιοργανωτές: την κυπριακή πρεσβεία αι το «Σπίτι της Κύπρου» στην Αθήνα, καθώς και το σύλλογο «Φίλοι του Πολεμικού Ναυτικού Ελλάδας».
- Τι καινούργιο επιφέρει το βιβλίο σας; Αν και δεν είναι σωστό να μιλήσω εγώ για την εργασία μου, θα έλεγα πως τεκμηριώνει με πολλά και άγνωστα, στους πολλούς, ντοκουμέντα, την προσφορά της Κύπρου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την παρουσία χιλιάδων Κυπρίων στην Ελλάδα, όπου πολέμησαν δίπλα-δίπλα με τους Ελλαδίτες αδελφούς τους εναντίον των Γερμανών και Ιταλών εισβολέων. Η παράθεση των γεγονότων αρχίζει λίγο πριν την κήρυξη του πολέμου, πηγαίνει στις πρώτες μέρες μετά την έναρξή του, οπότε και άρχισε η στρατολόγηση των Κυπρίων, συνεχίζεται με την πορεία τους στα εκπαιδευτικά κέντρα και την προώθησή τους στα μέτωπα του πολέμου.
Ύστερα, γίνεται αναφορά στις εκδηλώσεις συμπαράστασης των Κυπρίων προς την Ελλάδα, μετά την επίθεση των Ιταλών στη χώρα μας, στην κατάταξη Κυπρίων που βρίσκονταν στην Ελλάδα το 1940 στον Ελληνικό Στρατό, στα γεγονότα που ακολούθησαν εδώ με την κατάρρευση του μετώπου, σκοτωμούς κι αιχμαλωσίες Κυπρίων, συμμετοχή τους στη μάχη της Κρήτης, αλλά και ένταξή τους σε αντιστασιακές οργανώσεις στην κατεχόμενη, πλέον, Ελλάδα.
Ενδεικτικώς, αναφέρω τα όσα έχει δηλώσει, για τη συμμετοχή των Κυπρίων στον Αντιφασιστικό Αγώνα της Ελλάδας, ο Μανώλης Γλέζος σε τηλεοπτική εκπομπή. Πολύτιμες στην έρευνά μου θεωρώ συνεντεύξεις διασήμων, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, σχετικώς με την προσφορά της Κύπρου στον αγώνα των Συμμάχων μας εναντίον του Άξονα, εκδηλώσεις μνήμης που γίνονται κάθε χρόνο, σε όλο τον κόσμο, όπου και τιμώνται Κύπριοι βετεράνοι, όπως ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ομιλίες καθηγητών πανεπιστημίου, υπουργών, πρωθυπουργών και προέδρων φορέων, για τα γεγονότα εκείνα, στοιχεία που βρήκα σε εφημερίδες της Κύπρου, περιόδου 1940-50, αλλά και στον ηλεκτρονικό Τύπο της εποχής μας.
Στην προσφορά αυτή, της Κύπρου, εκτός από τους τιμημένους νεκρούς κι αιχμαλώτους, αναφέρω κι άλλους τρόπους με τους οποίους η Κύπρος συνεισέφερε, όπως οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα. Πρόκειται για το πρώτο, μέχρι στιγμής, βιβλίο Ελλαδίτη, για το θέμα αυτό, μελέτη που έγινε όντας μακριά από τις πηγές, τα πρόσωπα και τα γεγονότα της περιόδου που αναφέρομαι.
- Μιλήστε μας για τα ντοκουμέντα που παρατίθενται στο βιβλίο. Στη μελέτη μου παραθέτω, κυρίως, ντοκουμέντα που έχουν περιγράψει αυτόπτες μάρτυρες, δηλαδή, πολεμιστές (Κύπριοι και ξένοι) του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα γεγονότα τεκμηριώνονται και με δηλώσεις (σε επετείους, αφιερώματα κι εκδηλώσεις μνήμης) επιφανών πολιτικών και στρατιωτικών, της περιόδου εκείνης, αλλά και σύγχρονων μελετητών, από την Ελλάδα και χώρες του εξωτερικού. Όλοι αυτοί έχουν αναγνωρίσει την προσφορά του Κυπριακού Συντάγματος στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αν και η Κύπρος τελούσε υπό αγγλική κατοχή. Αναφορές στη συμμετοχή των Κυπρίων στον Αντιφασιστικό Αγώνα υπάρχουν και από καταχωρήσεις, άρθρα, δημοσιεύματα και φωτογραφίες πολλών ανταποκριτών και δημοσιογράφων, στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο της εποχής (1940 - 1950), σε Ελλάδα, Κύπρο, Μεγάλη Βρετανία και άλλες χώρες. Παραθέτω στοιχεία που βρέθηκαν σε αρχεία που κατέχουν: ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Βετεράνων Πολεμιστών Β΄ Π. Π. και τα Υπουργεία Άμυνας Ελλάδας, Κύπρου, Μεγάλης Βρετανίας και άλλων χωρών. Ο ίδιος επισκέφτηκα στρατιωτικά νεκροταφεία, όπου βρίσκονται θαμμένοι Κύπριοι που φονεύθηκαν σε επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στοιχεία άντλησα από το Διαδίκτυο και τα παρακάτω βιβλία:
1. Γλαύκου Κληρίδη: «Η πορεία μιας χώρας», εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα», 2006.
2. Γεωργίου Γεωργή: «Η Αγγλοκρατία στην Κύπρο. Από τον αλυτρωτισμό στον αντιαποικιακό αγώνα», Αθήνα, 1999.
3. Ανδρέα Χριστοφή: «Αναδρομή της Ιστορίας Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου 1939-1945 και η συμβολή της Κύπρου», έκδοση «Παγκυπρίου Συνδέσμου Πολεμιστών Β΄ Π. Π.», Λεκωσία,1998.
4. Ανδρέα Μ. Γεωργίου: «Οι Κύπριοι στρατιώτες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», Λευκωσία Κύπρος, 2001.
5. Κορνήλιου Χατζηκώστα: «Το “όχι” της Κύπρου το ’40», εκδόσεις «Ρower Ρublishing».
6. «Στρατιωτική Επιθεώρηση», Μάρτιος - Απρίλιος 1991.
7. Μανώλη Γλέζου: «Εθνική Αντίσταση 1940 1945», εκδόσεις «Στοχαστής», Αθήνα 2006.
8. Αναμνηστικό λεύκωμα «Παγκυπρίου Συνδέσμου Πολεμιστών Β΄ Π. Πολέμου». 60χρονα ίδρυσης του Κυπριακού Συντάγματος, Λευκωσία, 1999.
9. Αναμνηστικό Λεύκωμα «Παγκυπρίου Συνδέσμου Πολεμιστών Β΄ Π. Πολέμου». 50ή Επέτειος Αντιφασιστικής Νίκης, αποκαλυπτήρια του Μνημείου Πεσόντων, σε εκδήλωση μνήμης και τιμής, Λευκωσία, 1995.
10. Αναμνηστικό Λεύκωμα «Παγκυπρίου Συνδέσμου Πολεμιστών Β΄ Π. Πολέμου». 50ή Επέτειος Αντιφασιστικής Νίκης, «Συμμετοχή και Συνεισφορά της Κύπρου στον Β΄ Π. Π., Λευκωσία, 1995.
11. Αναμνηστικό λεύκωμα «Παγκυπρίου Συνδέσμου Πολεμιστών Β΄ Π. Πολέμου». 52η Επέτειος Αντιφασιστικής Νίκης, Λευκωσία, 1997.
Ορισμένα από τα παραπάνω βιβλία μού έδωσαν από τον «Παγκύπριο Σύνδεσμο Πολεμιστών Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, άλλα από το «Σπίτι της Κύπρου» στην Αθήνα και κάποια ανακάλυψα σε ελληνικές βιβλιοθήκες ή σε βιβλιοπωλεία Ελλάδας - Κύπρου, ο ίδιος ή με τη βοήθεια φίλων μου που ζουν στην Κύπρο (Ελλαδίτες και Κύπριοι). Όλες οι πηγές αναφέρονται στο τέλος του βιβλίου.
- Τι σας έκανε μεγαλύτερη εντύ πωση από την έρευνά σας; Το γεγονός ότι οι Κύπριοι στρατεύτηκαν στο πλευρό του κατακτητή τους, προκειμένου να αντιμετωπίσουν εχθρούς που απείλησαν την παγκόσμια ειρήνη. Επίσης, η συμπαράσταση των αδελφών μας Κυπρίων στον αγώνα της Ελλάδας εναντίον Γερμανών και Ιταλών, όπως έπραξαν και σε όλους τους εθνικούς αγώνες (1821, 1897, 1912-13, 1922 και Α΄ Παγκόσμιο).
Βιβλιογραφία: 1.«Σημάδια», ποίηση, 2001, «Βιβλιοεκδοτική Αθηνών». 2.«Εξ ουρανού», ποίηση, 2002 και 2003, «Βιβλιοεκδοτική Αθηνών». 3. «Νόστιμον Ήμαρ», ποίηση, 2004, «Φιλιππότης». 4. «Αγρυπνία», ποίηση, 2006, «Γαβριηλίδης». 5. «Στο φως», ποίηση, 2007, «Χάρης Πάτσης». 6. «Θραύσματα», δοκίμια, 2008, «Οδός Πανός». 7. «Στον Παράδεισο», διηγήματα, 2009, «Γαβριηλίδης». 8. «Η προσφορά της Κύπρου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», ιστορική μελέτη, 2011, «Βεργίνα».

Ποιος είναι ο Νίκος Μπατσικανής

Συγγραφέας, ποιητής, μελετητής, αξιωματικός ε.α. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πελασγία Φθιώτιδας. Ζει στην Αθήνα και στον τόπο του. Μέλος της «Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών» και «Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών». Επίτιμος πρόεδρος λογοτεχνικού ομίλου «Ξάστερον» και υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων λογοτεχνικού περιοδικού «Κελαινώ». Ειδικός σύμβουλος και κεντρικός ομιλητής Ολυμπιάδας Γραμμάτων 2004, σε όλη τη χώρα.
Συμπεριελήφθη στα «Πρόσωπα της Χρονιάς» 2004, για την προσφορά του στον πολιτισμό και στον άνθρωπο. Μελέτη του για την ελληνική γλώσσα έτυχε επικρότησης της Ακαδημίας Αθηνών. Αρθρογραφεί σε περιοδικά κι εφημερίδες με δοκίμια, άρθρα και μελέτες. Έργα του συμπεριλαμβάνονται σε ανθολογίες και σελίδες φορέων στο Διαδίκτυο, ενώ πολλά από αυτά έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες κι έχουν δημοσιευτεί σε ξένα έντυπα. Έχει διατελέσει μέλος κριτικών επιτροπών σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, όλων των ειδών του γραπτού λόγου και υπήρξε εισηγητής συνεδρίων, ενώ συνδιοργάνωσε Εργαστήρι Γλώσσας. Παρουσίασε το έργο μεγάλων δημιουργών και ανθρώπων του Πνεύματος και της Τέχνης, όπως: Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Σολωμού, Ελύτη, Ρίτσου, Μαρίας Κάλας, Λόρκα, Γρηγόρη Μπιθικώτση κ.ά. Δίνει διαλέξεις και παραστάσεις, με θέματα: «Από τη Σταύρωση στην Ανάσταση, Ελληνική Γλώσσα, Αιγαίο, Αλησμόνητες Πατρίδες, Ολυμπιακοί Αγώνες, Ξενιτιά, Έρως - Αγάπη, Ελληνική Ποίηση, Φιλέλληνες Λογοτέχνες, Κύπρος, Κωνσταντινούπολη, Αθήνα» κ.ά.

600 νεκροί, 2.500 αιχμάλωτοι

-Μιλήστε μας για τους αιχμαλώτους και τους νεκρούς. Πάνω από 600 Κύπριοι έπεσαν στα πεδία των μαχών και βρίσκονται θαμμένοι σε 56 στρατιωτικά κοιμητήρια 17 χωρών: Μέση Ανατολή, Αφρική, Ελλάδα (100) κι Ευρώπη, γενικώς. Στο βιβλίο παρατίθεται πλήρης κατάλογος των νεκρών κι αιχμαλώτων Κυπρίων, όπως αυτός είναι ενημερωμένος, στις μέρες μας, από τον «Παγκύπριο Σύνδεσμο Βετεράνων Πολεμιστών Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου». Επίσης, 2.500 Κύπριοι αιχμαλωτίστηκαν, οι περισσότεροι στην Ελλάδα, και κρατήθηκαν σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης: έξι στη Γερμανία κι ανά ένα σε Βέλγιο, Τσεχοσλοβακία, Γιουγκοσλαβία και Ιταλία. Από τους αιχμαλώτους, ορισμένοι πέθαναν από στερήσεις, κακουχίες και σκληρές συνθήκες εργασίας, ενώ άλλοι εκτελέστηκαν. Προσθέτω και τους χιλιάδες τραυματίες πολέμου, που στο υπόλοιπο της ζωής τους έζησαν με πόνους ή στερούμενοι το πολύτιμο αγαθό της αρτιμέλειας.

27 χιλιάδες Κύπριοι κατετάγησαν στις Βρετανικές Δυνάμεις - Ποια ήταν τελικά η συμμετοχή των Κύπριων εθελοντών; Από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Σεπτέμβριο του 1939, έως και το 1950, καθώς η ειρήνη έπρεπε να διαφυλαχτεί και για αρκετό διάστημα μετά τη λήξη του, κατετάγησαν στις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις: 27.000 Κύπριοι, περίπου. Ενώ υπηρεσίες προσέφεραν, στον Ελληνικό Στρατό, και πολλοί Κύπριοι που ζούσαν στην Ελλάδα την περίοδο εκείνη, ή κατάφεραν να φτάσουν στη χώρα μας από την Κύπρο και άλλα μέρη του εξωτερικού όπου βρίσκονταν. Οι Κύπριοι στρατευμένοι πήραν μέρος σε όλα τα Μέτωπα του Πολέμου, σε Μέση Ανατολή, στην Αφρική, στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Έτσι, η μικρή Κύπρος λογίζεται ως η χώρα που είχε, σε αναλογία με τον πληθυσμό της, τη μεγαλύτερη ανθρώπινη συμμετοχή στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκτός από τις πολύτιμες υπηρεσίες, τις οποίες προσέφερε το Κυπριακό Σύνταγμα των αντρών, σημαντική χαρακτηρίστηκε και η συμβολή των Κυπρίων γυναικών στον Αγώνα κατά του Άξονα, στο πλευρό των Βρετανών, αν λάβουμε υπ’ όψη μας την κοινωνική θέση της γυναίκας τα χρόνια εκείνα. Η κατάταξή τους χαρακτηρίστηκε πρωτοποριακή, δεδομένων των αντιλήψεων της Κοινωνίας του 1939. Στο Γυναικείο Σώμα (Α.Τ.S.) και (W.Α.Α.Fs) υπηρέτησαν 800 Κύπριες, περίπου. Επίσης μεγάλη υπήρξε η συμμετοχή Κυπρίων γυναικών στις τάξεις του Ερυθρού Σταυρού στην Αγγλία, στην Ελλάδα, μα και σε όλη την Ευρώπη.

Δύο «όχι» και ένα «ναι» από τη Λούκα

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΤΣΕΛΗ

Η πρώην υπουργός αρνήθηκε να ψηφίσει το άρθρο "37" και να παραιτηθεί, δηλώνει ότι "ήμουν και θα είμαι ΠΑΣΟΚ" και προσπαθεί να πιάσει το νήμα με τη βάση που έχασε ως υπουργός

Με δύο αρνήσεις και μία κατάφαση "σφράγισε" τη διαγραφή της από το ΠΑΣΟΚ η Λούκα Κατσέλη. Η άρνησή της να υποβάλει την παραίτησή της πριν από την ψηφοφορία, όπως της ζήτησε ο πρωθυπουργός, αλλά και να ψηφίσει θετικά για το άρθρο 37 του πολυνομοσχεδίου την οδήγησαν τελικά εκτός κόμματος ύστερα από 35 χρόνια. "Ημουν και θα είμαι ΠΑΣΟΚ", δήλωσε η πρώην υπουργός, δίνοντας ένα "στίγμα" για τις επόμενες κινήσεις της.
Προηγήθηκε έντονο παρασκήνιο και ζυμώσεις, προκειμένου να υπερψηφιστεί το επίμαχο νομοσχέδιο που θα οδηγούσε τη χώρα ενώπιον της 6ης δόσης. Πολλοί ήταν οι βουλευτές που είχαν σοβαρές ενστάσεις, αλλά μετά τη συνάντησή τους με τον Γιώργο Παπανδρέου αποφάσισαν να στηρίξουν "έστω και με πόνο ψυχής", έστω και για "τελευταία φορά", τις αναγκαίες ρυθμίσεις προκειμένου να μην υπάρξει διακοπή των διαπραγματεύσεων.
Συνάντηση με τον πρωθυπουργό είχε και η Λούκα Κατσέλη που για μία ακόμη φορά επέμεινε στην άρνησή της να ψηφίσει το άρθρο 37. "Λούκα παραιτήσου", φέρεται να της είπε ο Γιώργος Παπανδρέου, για να εισπράξει μία ακόμη άρνηση από την πρώην υπουργό. Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η ψηφοφορία στην Ολομέλεια, η επιστολή διαγραφής είχε σταλεί. Σε αυτήν, περιγράφονται οι πολιτικοί λόγοι που "έδειξαν" στην κ. Κατσέλη την έξοδο, αλλά διαφαίνεται και μια προσωπική πικρία που ένας τόσο κοντινός του άνθρωπος -από τα φοιτητικά τους χρόνια στις ΗΠΑ ακόμη- δεν τον στήριξε σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή.
Ο Μάκης και το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ
Η επιμονή της Λούκας Κατσέλη να μην ψηφίσει το επίμαχο άρθρο πρέπει να αναζητηθεί μάλλον στην πολιτική της "καταγωγή". Προερχόμενη από το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και βαθιά επηρεασμένη από τον σοσιαλιστή σύζυγό της, Γεράσιμο Αρσένη, η κ. Κατσέλη υπήρξε η εμπνευστής του οικονομικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, ενός σχεδιασμού που προέβλεπε βοηθήματα κοινωνικής αλληλεγγύης για τους ασθενέστερους και νομοθετήματα υπέρ των χρεοκοπημένων νοικοκυριών.

Οι σχέσεις της με το λεγόμενο "κοινωνικό ΠΑΣΟΚ" και το δίκτυο της Β' Αθήνας διερράγησαν για πρώτη φορά όταν η κ. Κατσέλη υποστήριξε την υπαγωγή της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης και στο Μνημόνιο.
Η τομή έγινε εντονότερη όταν εκείνη ως υπουργός Εργασίας έφερε στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο που περιείχε μεγάλες εργασιακές ανατροπές, το οποίο είχε οδηγήσει τότε στη διαγραφή του έτερου βουλευτή και στενού φίλου του πρωθυπουργού Βαγγέλη Παπαχρήστου. Ως βουλευτής πια, η Λούκα Κατσέλη θέλησε να "επιστρέψει" στο παλιό της προφίλ και να καταψηφίσει το άρθρο 37... Η απόφαση αυτή την έθεσε τελικά εκτός ΠΑΣΟΚ. Η επόμενη μέρα προβλέπεται γεμάτη από επαφές και "αναθέρμανση" των δεσμών που έχει παραμελήσει τον τελευταίο καιρό.

Το δίκτυο στη Β' Αθήνας και το λεγόμενο "κοινωνικό ΠΑΣΟΚ" επικρότησε τη στάση της. Με τη βοήθεια του συζύγου της Γεράσιμου Αρσένη που, έτσι κι αλλιώς, πάντα τη στηρίζει και την επηρεάζει, θα προσεγγίσει ξανά και το "πατριωτικό ΠΑΣΟΚ", αυτό της πρώτης γενιάς στελεχών.
Εκεί αναμένεται να κινηθεί το προσεχές διάστημα, οργανώνοντας τις επόμενες κινήσεις της.


Παιχνίδια της ιστορίας
Κάποτε στην Αμερική η Λούκα, ο Γιώργος και ο Αντώνης...
Σε προσωπικό επίπεδο, η σχέση του Γιώργου Παπανδρέου με τη Λούκα Κατσέλη χρονολογείται από τη δεκαετία του '70.
Η νεαρή και -κατά κοινή ομολογία- πανέμορφη Λούκα είχε ξεκινήσει τις σπουδές της το 1969 στο Smith College, όπου συνάντησε τον Ανδρέα Παπανδρέου και εντάχθηκε στο ΠΑΚ.
Λίγο αργότερα, στην περιοχή της Μασαχουσέτης, πολύ κοντά στο Smith, έφτασε και ο Γ. Παπανδρέου για τις δικές του σπουδές.
Ηταν τότε που ο νυν πρωθυπουργός και ο Αντώνης Σαμαράς μοιράζονταν το ίδιο δωμάτιο, φοιτώντας στο πανεπιστήμιο Αμχερστ της Μασαχουσέτης. "Ημασταν κοντά και κάναμε πολλή παρέα.
Ιδιαίτερα ο Γιώργος, η Λούκα και ο Αντώνης", μας λέει ο τότε συμφοιτητής τους Στέφανος Μανουηλίδης.
"Οι πολιτικές συζητήσεις τους και οι αγωνίες τους για την Ελλάδα είχαν κάνει τους 3 τους αχώριστους...".

Η Ελληνίδα «Ναόμι» κάνει... πασαρέλα στον Μαραθώνιο

Η Γκλόρια Μίκα, το τοπ μόντελ από την Γκαμπόν που έμαθε από μικρή να τιμάει την πατρίδα της μητέρας της, προετοιμάζει σήμερα τη συμμετοχή της στην κλασική διαδρομή με σκοπό να στείλει παντού το μήνυμα της Ελλάδας που αντιστέκεται

Αν και έγινε δεκτή στη Σορβόνη, την κέρδισε τελικά το μόντελινγκ. Η ελληνοαφρικανική της καταγωγή και οι τέλειες αναλογίες της την έκαναν γρήγορα περιζήτητη.

Την αποκαλούν "Ελληνίδα Ναόμι Κάμπελ" και όχι άδικα... Η ελληνοαφρικανική της καταγωγή, οι τέλειες αναλογίες της και η ακτιβιστική της δράση την έχουν αναδείξει ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πρόσωπα των οίκων μόδας του κόσμου.
Η Γκλόρια Μίκα, μοντέλο παγκοσμίου φήμης, είναι ένα από τα πρόσωπα που στηρίζουν τον 29ο Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας, ο οποίος θα διεξαχθεί από τον ΣΕΓΑΣ στις 13 Νοεμβρίου. Η μελαψή καλλονή που μοιράζει τον χρόνο της σε επιδείξεις μόδας και φωτογραφήσεις σε Ελλάδα, Γαλλία και ΗΠΑ, έχει "κλείσει" για να τρέξει στα 5 χιλιόμετρα της διοργάνωσης.
"Θα συμμετέχω στον Κλασικό Μαραθώνιο, γιατί πιστεύω πως η Ελλάδα έχει ανάγκη να στείλει ένα θετικό μήνυμα στον κόσμο. Για μένα είναι πολύ σημαντικό, όχι μόνο γιατί είναι η πατρίδα της μητέρας μου, άρα και δική μου, αλλά και γιατί εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία", δηλώνει στο "Εθνος της Κυριακής" η νεαρή κοπέλα. Τη συναντήσαμε λίγες ώρες μετά τη φωτογράφησή της για την αφίσα της διοργάνωσης. Φορώντας το μπλουζάκι του Κλασικού Μαραθωνίου, η πανέμορφη μιγάδα μας μίλησε -σε καλά ελληνικά μάλιστα- για τη γνωριμία της Ελληνίδας μητέρας της με τον πατέρα της, τα παιδικά της χρόνια στην Γκαμπόν, τα ελληνικά καλοκαίρια της, αλλά και για τις αγωνίες της σχετικά με το μέλλον της ανθρωπότητας.
Στη Σχολή Ικάρων

Η μελαψή καλλονή έχει κερδίσει την εκτίμηση κορυφαίων σχεδιαστών.

"Γεννήθηκα στην Γκαμπόν, μια μικροσκοπική χώρα της δυτικοκεντρικής Αφρικής. Ο πατέρας μου είχε έρθει στην Ελλάδα για να σπουδάσει στη Σχολή Ικάρων. Ετυχε να νοικιάσει σπίτι στην πολυκατοικία της μητέρας μου. Ετσι γνωρίστηκαν. Οταν πέρασαν τα χρόνια και εκείνος έφυγε, η μητέρα μου αποφάσισε να τον ακολουθήσει. Αφησε ένα γράμμα στη γιαγιά μου κι εγκατέλειψε την Ελλάδα", διηγείται η Γκλόρια Μίκα. Η κατάσταση στη χώρα της, αλλά και οι προσλαμβάνουσες που είχε από το σπίτι της, έκαναν την Γκλόρια να αποκτήσει από μικρή ευαισθησίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. "Ο αναλφαβητισμός είναι έντονο πρόβλημα στην Γκαμπόν. Είναι και ένας λόγος που αγωνίζομαι... Οταν τελείωσα το γυμνάσιο, οι γονείς μου αποφάσισαν να με στείλουν στην Αμερική, για να κάνω καλύτερες σπουδές. Τα τρία τελευταία χρόνια του σχολείου, τα τελείωσα στην Ουάσιγκτον, όπου έμεινα στο σπίτι μιας μεγαλύτερής μου ξαδέλφης". Το γεγονός ότι έγινε δεκτή στη Σορβόνη, για να σπουδάσει Οικονομικά, έκανε την Γκλόρια Μίκα να μετεγκατασταθεί στο Παρίσι. Εκεί πια την ανακάλυψαν οίκοι μόδας δίνοντάς της την ευκαιρία να περπατήσει στις λαμπερές πασαρέλες. Οι καταξιωμένοι σχεδιαστές βλέπουν στο νεαρό μοντέλο τη μούσα τους. Από τότε ξεκινάει μια λαμπρή πορεία που "σφραγίζεται" από συνεργασίες με τις γνωστές εταιρείες Givenchy, Diesel, Escada, L' Oreal, Pierre Cardin, Kathy Hey­dels. Παράλληλα, συμμετέχει σε shows αφιερωμένα στην Αφρική.

Ο πατέρας της στη σχολή Ικάρων

Μέσω της ΜΚΟ που ιδρύει με όνομα "Φύλακες Αγγελοι για τη Διαφάνεια" παλεύει για δίκαιες και αδιάβλητες εκλογές στην Γκαμπόν. Συνδυάζοντας τη λάμψη του μόντελινγκ με τον ακτιβισμό, η Γκλόρια βάζει ένα λιθαράκι στην ανάδειξη των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα της.
"Το πέρασμα από τη Σορβόνη δεν με ενθουσίασε. Εναν χρόνο μετά, αποφάσισα ότι δεν με ενδιέφεραν αυτού του τύπου οι σπουδές και έτσι ήρθα στην Ελλάδα για να σπουδάσω Επικοινωνία", λέει. Αλλά, ήδη, την είχε κερδίσει η μόδα. Στην Αθήνα ήρθε σε επαφή με οίκους μόδας ξεκινώντας έτσι παράλληλη καριέρα και στην Ελλάδα. "Εκτοτε, βρίσκομαι ανάμεσα σε Αθήνα, Παρίσι, Νέα Υόρκη και όπου αλλού με ζητήσουν. Αλλά οι αγαπημένες μου δουλειές ήταν οι συμμετοχές μου στα βιντεοκλίπ γνωστών ράπερ, όπως ο Γουίκλιφ Τζιν και ο Akon. Αλλωστε, η ηθοποιία είναι κάτι που με ενδιαφέρει πολύ", μας λέει.

Τα ελληνικά καλοκαίρια της Γκλόρια συμπεριλάμβαναν... κολύμπι στο Αιγαίο και επίσκεψη στην Ακρόπολη.

29ος κλασικός μαραθώνιος
Η διαδρομή που συν­δέει την Ελλάδα με τις ρίζες της
Μια γιορτή του αθλητισμού, μια "γέφυρα" της ελληνικής ιστορίας με το σήμερα, μια ευκαιρία να αναδειχθεί η θετική εικόνα της Ελλάδας στα πέρατα του κόσμου. Eναν χρόνο μετά τη λαμπρή επέτειο των 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα, ο 29ος Κλασικός Μαραθώνιος της Αθήνας, που έχει τεθεί υπό την αιγίδα της UNESCO, αναμένεται να έχει μεγάλη συμμετοχή και ακόμη μεγαλύτερη προβολή στα μέσα ενημέρωσης του πλανήτη, ανατρέποντας τη δυσχερή εικόνα της χώρας μας που τώρα τελευταία παρουσιάζεται.
"Η UNESCO ενώνει τον κόσμο στην Αθήνα". Η απόφαση της UNESCO να θέσει υπό τη σκέπη της τον Μαραθώνιο της Αθήνας και όχι άλλες διοργανώσεις παγκοσμίου βεληνεκούς βασίστηκε στην ιστορικότητα του εγχειρήματος, στις αξίες που πρεσβεύει και sτην πολυσυλλεκτικότητα των συμμετοχών. Η στήριξη του Διεθνούς Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών αποτελεί "εισιτήριο" για την κινητοποίηση και ενημέρωση φορέων και ατόμων για τον θεσμό, αλλά και για τη χώρα μας.
Παράλληλα με την προβολή, η Ελλάδα αποκτά και οικονομικά σημαντικά οφέλη. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΣΕΓΑΣ, πάνω από 20 εκατ. ευρώ ήταν τα έσοδα για την πόλη της Αθήνας από τη διοργάνωση του περσινού Μαραθωνίου και ανάλογο ποσό υπολογίζεται και φέτος.Σύμφωνα με τις αιτήσεις, περισσότεροι από 22.000 αθλητές από 96 χώρες πρόκειται να συμμετάσχουν στη διοργάνωση.
Λάμψη Χόλιγουντ στην Αθήνα
Η Μαρία Μενούνος προπονείται και ο Τομ Χανκς θέλει να έρθει
Η συμμετοχή της Μαρίας Μενούνος στον Μαραθώνιο της Αθήνας θεωρείται πια... κλασική. Παρόλο που η "μεταγραφή" της σε νέα τηλεοπτική στέγη και η καθημερινή εκπομπή που παρουσιάζει ίσως αποτελέσουν πρόβλημα στο πόσες μέρες μπορεί να αφιερώσει στην Αθήνα, η διεθνούς φήμης Ελληνίδα ήδη προπονείται καθημερινά για το event. Μάλιστα, ο φωτογραφικός φακός την απαθανάτισε στη Νέα Υόρκη να κάνει τζόγκινγκ με τη φανέλα του Μαραθωνίου!
Γνωστή για την αγάπη της στα παιδιά, η λαμπερή σταρ δεν θα μπορούσε να λείψει από μια τέτοια διοργάνωση της UNESCO. Αλλωστε, η παρουσιάστρια που έχει κλέψει τις καρδιές και των Αμερικανών έχει αποδείξει πως δεν χάνει ευκαιρία να διαφημίσει την Ελλάδα.
Με τις... βαλίτσες στο χέρι φέρεται να είναι και ο δημοφιλής ηθοποιός Τομ Χανκς, που οι πληροφορίες τον θέλουν να έχει ήδη δηλώσει συμμετοχή στον Μαραθώνιο της Αθήνας. Η παρουσία του θα επιβεβαιωθεί τις ερχόμενες εβδομάδες, καθώς αναμένεται ακόμη το τελικό "ΟΚ" από την εταιρεία παραγωγής με την οποία ο Χανκς γυρίζει αυτό το διάστημα τη νέα του ταινία.
Πάντα παρών
Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό έργο έξι διαφορετικών ιστοριών που τελικά συνδέονται μεταξύ τους, με τίτλο "Cloud Atlas", στην οποία συμπρωταγωνιστεί η Σού­ζαν Σάραντον. Ο Χανκς οφείλει να είναι stand by ως το τέλος του χρόνου. Οι υποχρεώσεις του στα γυρίσματα θα καθορίσουν αν τελικά θα μπορέσει να παραβρεθεί στις 13 Νοεμβρίου στην Αθήνα. Παντρεμένος με την ελληνικής καταγωγής Ρίτα Γουίλσον, ο Χανκς έχει αποδείξει εμπράκτως την αγάπη του για τη χώρα μας.
Εκτός από το εξοχικό σπίτι που διαθέτει στην Αντίπαρο, φέρεται να χτίζει ακόμη ένα στη Σέριφο, είναι τακτικός επισκέπτης της Επιδαύρου και γενικά αποτελεί "πρόξενο" της χώρας μας διεθνώς. Οι επαφές για την παρουσία κι άλλων διασημοτήτων συνεχίζονται σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Τα πράγματα στη θέση τους βάζει η ανακοίνωση του Συλλόγου Ιντιφάντα (για να μην ξεχνιόμαστε)

Τη συμφωνία απελευθέρωσης κρατουμένων σχολιάζει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Ιντιφάντα. Στην ανακοίνωση φωτίζονται άγνωστες πτυχές της ανταλλαγής και δίνονται πληροφορίες για τους χιλιάδες Παλαιστινίους που εξακολουθούν να είναι κρατούμενοι στα κελιά του Ισραήλ.:

Την Τρίτη 11 Οκτωβρίου μετά από διαπραγματεύσεις ετών μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ, με τη μεσολάβηση ξένων κρατών, ανακοινώθηκε η επίτευξη συμφωνίας για ανταλλαγή κρατουμένων: 1000 Παλαιστίνιοι και 27 Παλαιστίνιες λέγεται ότι θα απελευθερωθούν σε δύο φάσεις από τις ισραηλινές φυλακές, σε αντάλλαγμα για την απελευθέρωση του μοναδικού ισραηλινού αιχμαλώτου πολέμου.

Με αφορμή τη συμφωνία αυτή θα θέλαμε να επισημάνουμε και να σχολιάσουμε τα εξής:

1)      Σε ότι αφορά τον αιχμάλωτο Ισραηλινό φαντάρο, η υπόθεση του οποίου έχει γνωρίσει άπλετη δημοσιότητα και τα διεθνή ΜΜΕ έχουν φροντίσει να τον γνωρίζουμε με το όνομά του, σε αντίθεση με τους περισσότερους από 5 χιλιάδες «ανώνυμους» Παλαιστίνιους κρατούμενους/ες, είναι αλήθεια ότι θα έπρεπε ως αιχμάλωτος πολέμου να δέχεται επισκέψεις από τον Ερυθρό Σταυρό και να του επιτρέπεται η επικοινωνία με την οικογένειά του  – κάτι που είχε το σθένος να ζητήσει μεταξύ άλλων και η μεγαλύτερη ίσως παλαιστινιακή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το PCHR, παρά τη σφοδρή και άδικη εσωτερική κριτική που δέχθηκε. Όμως ας μην ξεχνάμε ότι οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι υφίστανται στις ισραηλινές φυλακές συστηματικά βασανιστήρια, απομόνωση και δεν αναγνωρίζονται θεμελιώδη δικαιώματά τους, είτε για εκείνους που είναι πολίτες κρατούμενοι, είτε για τους μαχητές της παλαιστινιακής ένοπλης αντίστασης που θα έπρεπε να αναγνωρίζονται επίσης ως αιχμάλωτοι πολέμου. Επιπλέον για κάπου 700 κρατούμενους από τη Λωρίδα της Γάζας, επίσης δεν επιτρέπονται επισκέψεις συγγενών, όπως και για τον ισραηλινό αιχμάλωτο, αλλά και συνήθως καμία επικοινωνία, κάτι το οποίο προκάλεσε την αντίδραση διεθνών και ισραηλινών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του PCHR, στην περίπτωση του ισραηλινού αιχμαλώτου πολέμου, αλλά όχι την ανάλογη αντίδραση στην περίπτωση των 700 κρατουμένων από τη Γάζα. Υπενθυμίζουμε επίσης ότι αν η Χαμάς κράτησε μυστική την τοποθεσία κράτησης του ισραηλινού αιχμαλώτου, ήταν για να αποφύγει μια πολύ πιθανή ισραηλινή επιχείρηση απελευθέρωσής του, που θα ρισκάριζε όχι μόνο την τύχη των Παλαιστινίων κρατουμένων προς ανταλλαγή, αλλά και τη ζωή του ιδίου. Αντίθετα το πανίσχυρο στρατιωτικά Ισραήλ δεν έχει καμιά δικαιολογία για τη λειτουργία παράνομων μυστικών φυλακών, όπως η διαβόητη 1391, κάτι για το οποίο έχει κατηγορηθεί και από την επιτροπή κατά των βασανιστηρίων του ΟΗΕ. Για να μην αναφερθούμε στην περυσινή απίστευτη λογοκριμένη ιστορία του μυστηριώδους κρατούμενου Χ σε πλήρως απομονωμένο κελί της φυλακής Αγιαλόν, του οποίου δεν αποκαλύφθηκε ποτέ επισήμως ούτε η ταυτότητα και που όταν γράφτηκε σε μπλογκ ότι ήταν Ιρανός στρατηγός και πρώην υπουργός λίγο μετά φέρεται να «αυτοκτόνησε».

2)      Επίσης σε ότι αφορά τα 5 χρόνια αιχμαλωσίας του ισραηλινού φαντάρου, που από κάποιους θεωρήθηκαν πολλά, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ο Παλαιστίνιος Ναέλ Μπαργούτι βρίσκεται φυλακισμένος από τις 4 Απριλίου του 1978, δηλαδή για πάνω από 33 χρόνια! Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης ο Νέλσον Μαντέλα, ιδρυτής της ένοπλης πτέρυγας του Νοτιοαφρικανικού Κογκρέσου, είχε παραμείνει 27 χρόνια στις φυλακές. Επίσης ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν 299 κρατούμενοι από πριν από τις συμφωνίες του Όσλο και την ίδρυση της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής τον Μάιο του 1994, που είναι γνωστοί ως «οι παλιοί κρατούμενοι». Από αυτούς 144 κρατούμενοι έχουν ξεπεράσει τα είκοσι χρόνια φυλάκισης. 50 κρατούμενοι έχουν ξεπεράσει  το  ¼ του αιώνα, ανάμεσα τους ένας από  το συριακό Γκολάν. Υπάρχουν 4 κρατούμενοι που έχουν περάσει περισσότερα από τριάντα χρόνια, μεταξύ των οποίων και ο Ναέλ Μπαργούτι.

3)      Η τωρινή απελευθέρωση των κρατουμένων, όπως και η προηγούμενη, το 2009, απελευθέρωση 19 γυναικών κρατουμένων με αντάλλαγμα ένα βίντεο που έδειχνε σε καλή κατάσταση των ισραηλινό αιχμάλωτο πολέμου, αποτελούν αδιαμφισβήτητα μια τεράστια επιτυχία της παλαιστινιακής ένοπλης αντίστασης. Επίσης είναι και αποτέλεσμα της τωρινής μαζικής απεργίας πείνας Παλαιστινίων κρατουμένων. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με κάποια δημοσιεύματα, τελικά δεν θα απελευθερωθούν η ηγετική μορφή της Φατάχ, Μαρουάν Μπαργούτι και ο γ.γ. του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), Αχμέντ Σααντάτ. Σε μια τέτοια περίπτωση σαφώς μετριάζεται η επιτυχία σε σχέση με τα αναμενόμενα.

4)      Σε ότι αφορά τη χρονική στιγμή της επίτευξης της συμφωνίας, δε θα μπορούσε να αποκλείσει κανείς το ενδεχόμενο να έχουν κάποια βάση αναλύσεις που λένε ότι η Χαμάς θέλησε να επισκιάσει με αυτήν την κίνηση, τις εντυπώσεις που προκάλεσε η κίνηση του Αμπάς με το αίτημα στον ΟΗΕ για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους. Θα θέλαμε όμως στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι μέχρι τώρα ήταν η ισραηλινή πλευρά αυτή που μπλοκάριζε τις διαπραγματεύσεις, όπως επίσης το γεγονός ότι με αυτήν την κίνηση είναι κυρίως η ισραηλινή κυβέρνηση που προσπαθεί να κερδίσει πόντους στο εσωτερικό μιας χώρας με οικονομικά προβλήματα που έχουν προκαλέσει πρωτοφανείς κινητοποιήσεις. Επίσης όπως φέρεται να παραδέχτηκε ο Νετανιάχου, οι αναταραχές στον αραβικό κόσμο, δηλαδή η «Αραβική Άνοιξη», επέσπευσαν τις εξελίξεις. Για να μην αναφερθούμε στις εικασίες ισραηλινών δημοσιογράφων ότι η ισραηλινή κυβέρνηση ήθελε να κλείσει ανοιχτά ζητήματα με Παλαιστίνιους και Αίγυπτο, επειδή ετοιμάζει επίθεση στο Ιράν.

5)      Ως Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό – Ιντιφάντα, θέλουμε να χαιρετίσουμε και εμείς την επιτυχία της παλαιστινιακής ένοπλης αντίστασης, να πετύχει αυτή την τόσο μεγάλη απελευθέρωση κρατουμένων. Και να συμμεριστούμε τη χαρά των οικογενειών και των φίλων των κρατουμένων. Όμως δεν ξεχνάμε ότι στις φυλακές θα παραμείνουν πάνω από 4 χιλιάδες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι/ες. Καμία απολύτως δικαιολογία δεν υπάρχει γι’ αυτό. Όχι μόνο είναι απαράδεκτο από πολιτικής άποψης να δικάζονται άνθρωποι από τα στρατοδικεία μιας παράνομης κατοχής και να φυλακίζονται στις φυλακές ενός απαρτχάιντ. Είναι και απαράδεκτο από καθαρά νομικής άποψης να μεταφέρονται κρατούμενοι σε φυλακές εκτός κατεχομένων (εκτός αν αποδέχεται το Ισραήλ ότι είναι ολόκληρη η επικράτειά του κατεχόμενα από το 1948 παλαιστινιακά εδάφη…) ή να κρατούνται σε φυλακές όπου υφίστανται συστηματικά, και ως ένα βαθμό επιτρεπόμενα από το νόμο, βασανιστήρια. Σε όσους επικαλούμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα ισχυρίζονται ότι ανάμεσα στους κρατούμενους μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι που να είχαν συμμετάσχει σε ένοπλες ενέργειες που είχαν θύματα και αμάχους, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ήδη οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι έχουν εκτίσει πολύ μεγάλες ποινές φυλάκισης, υπό άθλιες συνθήκες που παραβιάζουν τα δικά τους ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και ότι οι δίκες τους θα έπρεπε να θεωρούνται άκυρες αφού δεν υπήρξαν δίκαιες σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Πέραν του ότι είναι άκρως υποκριτικό να ζητούν κάποιοι την τιμωρία με φυλάκιση Παλαιστίνιων μαχητών όταν δεν τιμωρούνται με φυλάκιση ούτε Ισραηλινοί στρατιώτες, ούτε η ισραηλινή στρατιωτική και πολιτική ηγεσία για τα μαζικά εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που συνεχίζουν να διαπράττουν. Εξάλλου υπενθυμίζουμε ότι όσες φορές η Παλαιστινιακή Αρχή έκανε εξευτελιστικές υποχωρήσεις φυλακίζοντας Παλαιστίνιους κατ’ απαίτηση του Ισραήλ, ήταν εκείνο που αθέτησε όλες τις συμφωνίες. Είτε απαγάγοντας – με τη συνενοχή ξένων δυνάμεων - τον κακώς φυλακισμένο Αχμέντ Σααντάτ και τους συντρόφους του μέσα από τις παλαιστινιακές φυλακές της Ιεριχούς, είτε εμποδίζοντας επί χρόνια την απελευθέρωση των αμνηστευμένων μαχητών της Φατάχ, από τις παλαιστινιακές φυλακές όπου είχαν προσέλθει οικιοθελώς, είτε ξανασυλλαμβάνοντας ή εκτελώντας τους μετά την αποφυλάκιση.

6)      Τέλος, χωρίς να θέλουμε σε καμιά περίπτωση να υποτιμήσουμε αυτή τη μεγάλη επιτυχία του παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι όσο υφίσταται κατοχή, ανά πάσα στιγμή οι φυλακές μπορούν να ξαναγεμίσουν με άλλους τόσους κρατούμενους, ενδεχομένως δε και τους ίδιους! Η πρακτική των επαναλαμβανόμενων φυλακίσεων, συχνά υπό διοικητική κράτηση χωρίς κατηγορίες ή δίκη, και ιδιαίτερα των εκλεγμένων βουλευτών (κυρίως της Χαμάς) αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Το πρόβλημα των Παλαιστίνιων κρατούμενων δεν πρόκειται να επιλυθεί οριστικά εάν δεν τερματιστεί η κατοχή, όπως και δεν πρόκειται να υπάρξει δίκαια επίλυση του μεσανατολικού και ειρήνευση, όσο θα υπάρχουν Παλαιστίνιοι (και άλλοι Άραβες) πολιτικοί κρατούμενοι ή αιχμάλωτοι πολέμου, σε ισραηλινές φυλακές.

Λευτεριά σε όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους/ες!

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

Όλη η Ελλάδα στην κατάθλιψη...

Παρέλυσε χθες ολόκληρη η χώρα από τις απεργίες στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Από το πρωί, έντονα ήταν τα κυκλοφοριακά προβλήματα στους δρόμους της Αθήνας, αφού «χειρόφρενο» είχαν τραβήξει το μετρό, τα τρόλεϊ, τα λεωφορεία, ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος και το τραμ. Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ διαμαρτύρονται για το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας, για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και τη μείωση των αποδοχών που φέρνει το ενιαίο μισθολόγιο.

Λόγω της απεργίας, ο δακτύλιος δεν ίσχυσε. Το ότι όλοι χρειάστηκε τα πάρουν τα δικά τους μέσα μεταφοράς, σε συνδυασμό με τη βροχή και την κακοκαιρία που “χτύπησε” χθες την πρωτεύουσα, μετέτρεψαν την Αττική σε ένα ατέλειωτο μποτιλιάρισμα...

Την ίδια στιγμή, στα αεροδρόμια της χώρας ο μέσος χρόνος καθυστέρησης ήταν οι δύο ώρες, αφού οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και οι ηλεκτρονικοί της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας αρνούνται να προσφέρουν υπερωριακή απασχόληση, αντιδρώντας στο ενιαίο μισθολόγιο.

Στην προκήρυξη τριών 48ωρων απεργιών, με αφετηρία το πρωί της Τρίτης 18 Οκτωβρίου και λήξη την Κυριακή 23 Οκτωβρίου, προχώρησε η Ομοσπονδία Τελωνειακών Υπαλλήλων Ελλάδας, διεκδικώντας την απόσυρση του νομοσχεδίου για το νέο μισθολόγιο-βαθμολόγιο και την εργασιακή εφεδρεία.

Η εικόνα στους δρόμους της χώρας ήταν χθες αποκαρδιωτική και από τους τόνους των σκουπιδιών που βρίσκονται συσσωρευμένα γύρω από τους κάδους. Αν και δεν απεργούν, οι εργαζόμενοι στους δήμους έχουν καταλάβει τους Χώρους Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων της Ελλάδας, για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους για τα νέα μέτρα. Η ΠΟΕ-ΟΤΑ επιμένει στη συνέχιση των κινητοποιήσεων τουλάχιστον μέχρι σήμερα, παρά την εισαγγελική παρέμβαση την Παρασκευή στον ΧΥΤΑ της Φυλής αλλά και τις εκκλήσεις δημάρχων για άμεση αποκομιδή των σκουπιδιών.

Ειδικά στην Αττική, όπου παράγονται πάνω από 7500 τόνοι σκουπιδιών ημερησίως, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η βροχή χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο τα πράγματα, μεταφέροντας τις σακούλες σε δρόμους και πεζοδρόμια. Οι εργαζόμενοι ωστόσο αποφάσισαν να σκληρύνουν τη στάση τους και γι' αυτό αύξησαν και την περιφρούρηση στο ΧΥΤΑ Φυλής.

Στην ανακοίνωσή της, η ΠΟΕ-ΟΤΑ σημειώνει ότι «οι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να καμφθούν από εκβιασμούς, απειλές και χρήση των κατασταλτικών μηχανισμών που επιστρατεύει η κυβέρνηση και δυστυχώς και κάποιες δημοτικές Αρχές, όπως αυτή του κ. Καμίνη» και καταλήγει ότι «κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχία των κινητοποιήσεων είναι να μη λειτουργεί ο ΧΥΤΑ Φυλής», καλώντας τα σωματεία να συμβάλλουν στην κατάληψη «με όσο κόσμο μπορούν».

Ληστείες παντού...

Αδίστακτες συμμορίες που λυμαίνονται τις περιοχές της Αθήνας. Ληστές που δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν όπλα για να εισβάλουν σε σπίτια ανυποψίαστων πολιτών. Οι βίαιες κλοπές και ληστείες έχουν γίνει πια καθημερινότητα στην Αττική. Την ίδια στιγμή που μια ανθρώπινη ζωή χάνεται ή κινδυνεύει κάθε 24 ώρες στην Ελλάδα.

Το καθημερινό αστυνομικό δελτίο βρίθει επιθέσεων στις οποίες αναφέρεται η χρήση ή επίδειξη όπλου. Η περίπτωση της περασμένης Τρίτης είναι χαρακτηριστική. Μέσα σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο σημειώθηκαν τουλάχιστον δέκα σοβαρά περιστατικά, μεταξύ των οποίων τα εξής: στο Μαρούσι δύο άγνωστοι δράστες σταμάτησαν άγνωστο σε αυτούς ΙΧ και με την απειλή όπλου κατέβασαν τους δύο επιβαίνοντες, αφαίρεσαν μικρό χρηματικό ποσό, κινητά τηλέφωνα, καθώς και το αυτοκίνητο, με το οποίο διέφυγαν και αναζητούνται. Στο Π. Φάληρο τρεις άγνωστοι δράστες εισήλθαν σε μονοκατοικία και με την απειλή πιστολιού αφαίρεσαν μεγάλο χρηματικό ποσό, τιμαλφή και κλειδιά Ι.Χ., με το οποίο διέφυγαν και αναζητούνται.

Στα Πετράλωνα τρεις άγνωστοι δράστες εισήλθαν σε μίνι μάρκετ και με την απειλή μαχαιριού αφαίρεσαν από τον υπάλληλο, καθώς και από πελάτη του καταστήματος, άγνωστο μέχρι στιγμής χρηματικό ποσό. Οι δράστες τραυμάτισαν τον πελάτη στο αριστερό πόδι και τράπηκαν σε φυγή. Οι αστυνομικοί λένε πως τέσσερις είναι οι κυριότερες συμμορίες των ληστών που "αναλαμβάνουν" ληστείες σε σπίτια. Και επισημαίνουν πως, όσο η οικονομική κατάσταση χειροτερεύει, η παραβατικότητα θα αγριεύει...

Αιτήσεις για την Αυστραλία

Έτοιμοι για να πάνε στην άκρη του κόσμου δηλώνουν οι Έλληνες επιστήμονες. Ουρές έκαναν το Σαββατοκύριακο για να μπορέσουν να μεταναστεύσουν στην Αυστραλία. Στην ενημερωτική διημερίδα που οργάνωσε το Αυστραλιανό Υπουργείο Μετανάστευσης σε γνωστό ξενοδοχείο της Αθήνας, το παρόν έδωσαν περίπου 1200 επιστήμονες, ηλικίας έως 50 ετών. Ωστόσο οι αιτήσεις που κατατέθηκαν ήταν 15.000!

Πριν από 50 χρόνια, για τη μακρινή ήπειρο έφευγαν ανειδίκευτοι εργάτες. Σήμερα φεύγουν γιατροί του ΕΣΥ ή ιδιώτες κάθε ειδικότητας (από ΩΡΛ και πνευμονολόγοι μέχρι ουρολόγοι), φτασμένοι καρδιοχειρουργοί ή νέοι ειδικευόμενοι, στελέχη πολυεθνικών, αρχιτέκτονες, μηχανικοί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι.

Στα μάτια τους φαινόταν η αγωνία για το αύριο. Στα λόγια τους, η απελπισία: «Θέλουμε να φύγουμε όχι για να γίνουμε πλούσιοι, αλλά για να έχουμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής, ευνοϊκότερες προοπτικές», είπε στον «Φιλελεύθερο» η γιατρός Φωτεινή Π. «Αυτό που ζητάμε είναι αξιοκρατία και ασφάλεια», τονίζει.

«Είμαι πολιτικός μηχανικός, ασχολούμαι με τα αντιπλημμυρικά», μας λέει η Ζαχαρούλα Κ. «Η οικοδομή στην Ελλάδα έχει πεθάνει. Και να κάνουμε δουλειά, δεν μας πληρώνουν. Είμαι έτοιμη να ξενιτευτώ γιατί η Ελλάδα με πληγώνει».

Αύξηση αυτοκτονιών

Επικίνδυνη αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών, μεγαλύτερη κατανάλωση ψυχοτρόπων ουσιών, περισσότερα κρούσματα μόλυνσης με τον ιό του HIV. Σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία των Ελλήνων έχει επιφέρει η οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα. Είναι τα αποτελέσματα έρευνας βρετανών επιστημόνων που δημοσιεύτηκε χθες στο επιστημονικό ιατρικό περιοδικό Lancet. «Η εικόνα της υγείας στην Ελλάδα είναι ανησυχητική», σημειώνει στο άρθρο ο Ντέιβιντ Στάκλερ, κοινωνιολόγος στο πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ της Βρετανίας, επικεφαλής της έρευνας.

Η ομάδα του Στάκλερ διαπίστωσε ότι οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 17%, από το 2007ως το 2009, και όπως υποστηρίζει τα επίσημα στοιχεία που έχουν αναφερθεί στο ελληνικό κοινοβούλιο προβλέπουν ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, από 25% ως 40%.

Ο Μάρτιν Μακί της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Στάκλερ για την έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Lancet, συμβουλεύει τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση χρέους να λάβουν υπόψη τους το πόρισμά της. «Η περίπτωση της Ελλάδας είναι μία προειδοποίηση του τι μπορεί να συμβεί αν πραγματοποιηθούν σημαντικές περικοπές στον τομέα της υγείας εξαιτίας της ύφεσης», είπε σε τηλεφωνική του συνέντευξη.

Προηγούμενη έρευνα του Μακί, του Στόκερ και άλλων επιστημόνων, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο, διαπίστωσε ότι τα ποσοστά αυτοκτονίας στην Ευρώπη αυξήθηκαν σημαντικά κατά τα δύο τελευταία χρόνια μέχρι το 2009 καθώς βάθαινε η οικονομική κρίση με αποτέλεσμα να συρρικνώνονται τα εισοδήματα και να αυξάνεται η ανεργία. Περισσότερο επλήγησαν η Ελλάδα και η Ιρλανδία.

Κόντρα χθες και σήμερα και ο καιρός

Πέρα από τις απεργίες και τα προβλήματα στις μεταφορές, έντονα ήταν τα προβλήματα και στις θαλάσσιες συγκοινωνίες. Η αλλαγή του καιρού ήταν ακόμη ένας παράγοντας ταλαιπωρίας για όσους επιχείρησαν να μετακινηθούν χθες.

Μέχρι το μεσημέρι, η Πυροσβεστική Υπηρεσία είχε δεχθεί 43 κλήσεις για αντλήσεις υδάτων, 33 κλήσεις για εγκλωβισμούς και 10 κλήσεις για κοπές δέντρων! Μετ' εμποδίων πραγματοποιήθηκαν και οι θαλάσσιες συγκοινωνίες, λόγω των θυελλωδών ανέμων που φθάνουν κατά τόπους ακόμα και τα 9 μποφόρ.

Το νέο έκτακτο δελτίο πρόγνωσης επικίνδυνων καιρικών φαινομένων που εξέδωσε η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, σημείωνε πως η κακοκαιρία θα συνεχιστεί μέχρι και σήμερα στις περισσότερες περιοχές. Σήμερα το βράδυ, τα έντονα καιρικά φαινόμενα θα εξασθενήσουν στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

ΑΠΟΨΗ

Χθες το πρωί, οι Έλληνες δεν ήθελαν να βγουν από τα σπίτια τους. Όσοι, αναγκασμένοι λόγω δουλειάς το προσπάθησαν, έγιναν μέρος σε ένα ατέλειωτο ποτάμι από αυτοκίνητα. Τα ρολά στους σταθμούς του μετρό περίμεναν τους αφηρημένους που είχαν ξεχάσει τις κινητοποιήσεις, οι πεζοί έπρεπε να... σκαρφαλώσουν τα βουνά των σκουπιδιών για να περάσουν και η βροχή... «έπιπτε right through».

Πολλοί όμως έμειναν στα σπίτια τους. Όχι, δεν ήταν από τύχη ή επιλογή. Η ανεργία έχει “χτυπήσει” μεγάλο ποσοστό των οικογενειών της χώρας. Τόσο, που η κατάσταση αυτή παραπέμπει στη δεκαετία του '60. Από τις αρχές του τρέχοντος, οι εργαζόμενοι και αυτοί που απασχολούνται με ελαστικές μορφές εργασίας είναι σταθερά λιγότεροι από τον μη ενεργό πληθυσμό. «Ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια», είχε προβλέψει ο Πρωθυπουργός στην ΔΕΘ τον περασμένο μήνα και η προφητεία του αυτή γίνεται ήδη πραγματικότητα...

Τα κομμάτια της Ελλάδας συνθέτουν μια εικόνα κατάθλιψης και μαρασμού. Οι νέοι επιστήμονες θέλουν να φύγουν στο εξωτερικό, οι μεσαίες τάξεις «τιμωρούνται» που έχουν παιδιά, οι αυτοκτονίες καταγράφονται αυξημένες όπως και τα ψυχοφάρμακα... Ακόμη και οι Πακιστανοί μετανάστες κάνουν ουρές για να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

Χθες το πρωί, κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορήσει στην Αθήνα. Κυρίως γιατί κανείς δεν πίστευε πως «αύριο ξημερώνει μια καινούργια μέρα»...

Κύριοι, πώς καταντήσατε έτσι την πατρίδα μου;

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ από τη Χάγη

Στις σελίδες της ιστορίας έχει «περάσει» η συνεδρίαση του Διεθνούς Δικαστηρίου στη Χάγη για τη σφαγή στο Δίστομο. Εξηνταεπτά χρόνια μετά το μαρτυρικό θάνατο των 218 αθώων θυμάτων της ναζιστικής Κατοχής, οι ναζιστικές θηριωδίες στο Δίστομο συζητήθηκαν ενδελεχώς στο επιβλητικό κτίριο του κορυφαίου δικαστικού οργάνου του ΟΗΕ.  Εξηνταεπτά χρόνια μετά και ύστερα από μακρύ δικαστικό αγώνα, οι συγγενείς έχουν να αναμένουν την απόφαση που θα καθορίσει το μέλλον όχι μόνο των δικών τους διεκδικήσεων, αλλά και των συγγενών και επιζόντων των υπόλοιπων μαρτυρικών χωριών της Ελλάδας.

Στη διοικητική πρωτεύουσα της Ολλανδίας για να παρακολουθήσουν από κοντά τη δίκη, βρέθηκαν από την πρώτη μέρα και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Ανάμεσα στους και ο Αριστομένης Ι. Συγγελάκης, που εκτός από μέλος του ΔΣ του Εθνικού Συμβουλίου είναι και μέλος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Βιάννου (Κρήτης). Ο κ. Συγγελάκης συμμετέχει ενεργά από το 2000 συμμετέχει, με δράση εντός και εκτός Ελλάδας, στον αγώνα για τη δικαίωση των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας και την απόδοση των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα. Και ήταν εκείνος που στη Χάγη ανέλαβε χρέη «ανταποκριτή» για τους απανταχού Έλληνες που περίμεναν εναγωνίως νέα για την έκβαση της δίκης.

Μέρος των εκτενών «ανταποκρίσεων» του Αριστομένη Συγγελάκη παρουσιάζει σήμερα ο «Φιλελεύθερος». Χωρίς σχόλια και παρεμβάσεις, η διήγησή του περιγράφει γλαφυρά τα συναισθήματα και τις σκέψεις των Ελλήνων που βρέθηκαν στη Χάγη. «Η Χάγη είναι ίσως ο πιο κρίσιμος σταθμός στην πορεία διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων. Νίκη της Ιταλίας στη Χάγη (και ήττα της Γερμανίας) σημαίνει την οριστική δικαίωση των θυμάτων του Διστόμου και την άμεση καταβολή αποζημιώσεων συνολικού ύψους άνω των 60 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά παράλληλα ανοίγει το δρόμο για τη δικαίωση των θυμάτων των υπόλοιπων Ολοκαυτωμάτων στην Ελλάδα. Και επίσης, η απόρριψη της απόλυτης εφαρμογής της αρχής της ετεροδικίας, σημαίνει ότι η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν γίνεται πια ανεκτή από τη διεθνή κοινότητα. Η Χάγη λοιπόν έχει τη δυνατότητα να συμβάλει στην έναρξη μιας νέας περιόδου ειρήνης, συνεργασίας, αμοιβαίου σεβασμού και αλληλεγγύης μεταξύ των λαών», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Συγγελάκης.

Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου αναμένεται προς το τέλος Νοεμβρίου.

11. 9. 2011 Η καρδιά της Ελλάδας χτυπάει στη Χάγη

Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές είμαι ευχαριστημένος και συγκινημένος. Η πρώτη εκδήλωση επί ολλανδικού εδάφους, υπέρ του αγώνα των θυμάτων του Διστόμου και των άλλων ελληνικών Ολοκαυτωμάτων, ενόψει της κρίσιμης δίκης στο Διεθνές Δικαστήριο μόλις τέλειωσε και πήγε πολύ καλά. Φίλοι και συναγωνιστές αντιφασίστες από την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Ολλανδία, στην πλειοψηφία τους νέοι, συζητούσαμε επί τρεις περίπου ώρες για τα Ολοκαυτώματα και τη ναζιστική βαρβαρότητα, τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων και το δίκαιο των αιτημάτων των οικογενειών των θυμάτων, τις νομικές, οικονομικές και πολιτικές διαστάσεις, το τι περιμένουμε από τη Χάγη και τι πρέπει να κάνουμε μέχρι την τελική δικαίωση.

Το ενδιαφέρον πολύ έντονο. Νέοι άνθρωποι άκουγαν με ευλάβεια ό,τι είχαμε να τους πούμε. Ρωτούσαν για την ουσία της υπόθεσης και εξέφραζαν την υποστήριξή τους στον αγώνα μας. Συγκινήθηκαν από την αναφορά μας στο Ολοκαύτωμα της Βιάννου και το καθολικό πένθος, που σκόρπισε η Βέρμαχτ. Τους αφηγήθηκα, ότι ο πατέρας μου, όπως και τα άλλα ορφανά, είχαν τόσο πολύ ταυτίσει τις γυναίκες με τα μαύρα ρούχα, ώστε όταν κάποτε βρέθηκε στο Ηράκλειο και είδε γυναίκες να φορούν ρούχα άλλου χρώματος αναρωτήθηκε γιατί συμβαίνει αυτό. Σκεφτείτε το Γολγοθά όσων επέζησαν από τον χιτλερικό όλεθρο. Τι τράβηξαν οι χήρε και τα ορφανά. Όχι άδικα, η μοίρα της βιαννίτισσας, της ανωγειανής, της σφακιανής, της κρητικιάς, της ελληνίδας, της ηρωίδας γυναίκας, μάνας, χήρας, που αγωνίζεται να κλείσει τις πληγές και να μεγαλώσει τα παιδιά της με αξιοπρέπεια, είναι ταυτισμένη με τη μοίρα της χώρας μας. Μια μοίρα με βάσανα, πόνο και σκληρούς αγώνες.   

Οι συνομιλητές μας απόψε συγκλονίσθηκαν από την αναφορά μας ότι, σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις, η Ελλάδα έμεινε 35 περίπου χρόνια πίσω, οικονομικά, κοινωνικά, επιστημονικά, λόγω της Κατοχής. Ότι ορφάνεψε, ρήμαξε, βυθίστηκε στο πένθος, λόγω της δολοφονικής μανίας των κατακτητών. Άρχισαν να συνειδητοποιούν και οι λιγότερο ενημερωμένοι, ότι η σημερινή δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό στην πρωτόγνωρη καταστροφή που υπέστη από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι «αθωώνουμε» από τις βαριές τους ευθύνες γα το σημερινό αδιέξοδο τις ελληνικές κυβερνήσεις. Το αντίθετο. Ευθύνονται, συν τοις άλλοις, και για τη μη διεκδίκηση των αποζημιώσεων και επανορθώσεων.).

Πράγματι, τα οικονομικά στοιχεία είναι καταλυτικά: σύμφωνα με υπολογισμούς του «Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», υπολογίζεται ότι η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα περίπου 162 δις ευρώ, χωρίς τους τόκους, μόνο για την καταστροφή των βασικών της υποδομών και το κατοχικό δάνειο. Χωρίς να συνυπολογίσουμε τη μαζική δολοφονία, στα όρια της γενοκτονίας, του πιο παραγωγικού τμήματος του πληθυσμού της. Είναι ενδεικτικό ότι στα θύματα του Διστόμου έχει επιδικασθεί συνολική αποζημίωση ύψους 60 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ. Και έπονται τα Καλάβρυτα, η Βιάννος και η Δυτική Ιεράπετρα, το Κομμένο, ο Χορτιάτης, η Δαμάστα Ηρακλείου, ο Αλικιανός, τα Ανώγεια, τα Κερδύλλια Σερρών, η Υπάτη κ.ο.κ. Συνολικά 89 ολοκαυτώματα. Όπως λέει και ο Μανόλης Γλέζος, όλη η Ελλάδα είναι ένα Ολοκαύτωμα!

Κι όμως, ενώ η χώρα μας και ο λαός μας, έδωσαν τα πάντα για την απελευθέρωση της Ευρώπης από το ζυγό του Άξονα, για να μη βυθιστεί στον χιτλερικό όλεθρο ο πλανήτης, εντούτοις σήμερα υφιστάμεθα φαρμακερά σχόλια και προκλητικές επιθέσεις, προερχόμενα κυρίως από αυτούς που ευθύνονται τα μέγιστα για την υστέρηση της Εθνικής μας Οικονομίας. Η γερμανική κυβέρνηση, με περισσή αλαζονεία και σκληρότητα, αντί να ζητήσει ταπεινά συγγνώμη για τα εγκλήματα του Γ’ Ράιχ και να καταβάλει, έστω και τώρα, τις αποζημιώσεις στα θύματα του Διστόμου, όπως επιτάσσουν οι αποφάσεις των Ανώτατων Δικαστηρίων σε Ελλάδα (Άρειος Πάγος, 2000) και Ιταλία (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ρώμης, 2008 και 2010), που δικαιώνουν τα θύματα του Διστόμου και επιβάλλουν κατάσχεση της περιουσίας του γερμανικού δημοσίου στην Ιταλία, επιμένουν να επιτίθενται στη χώρα μας και να εμπαίζουν το λαό μας. Και μόνο η εμμονή της στην βάρβαρη αρχή της ετεροδικίας είναι αποκαλυπτική της αχαρακτήριστης, νομικά, πολιτικά και ηθικά, στάσης της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κύριος οργανωτής της αποψινής συζήτησης αλλά και των άλλων εκδηλώσεων, είναι η περίφημη πλέον «Ομάδα Δίστομο» από το Αμβούργο. Μια ομάδα γερμανών αντιφασιστών, δικηγόρων, επιστημόνων, φοιτητών, που με αυταπάρνηση αγωνίζονται για την άμεση καταβολή των αποζημιώσεων στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στην Ελλάδα. Μπροστά σε ό,τι κάνουν για τη δικαίωση των θυμάτων της Βέρμαχτ, η δική μας προσπάθεια φαντάζει μικρή. Αγωνίζονται διότι έχουν την ακράδαντη πεποίθηση ότι δεν μπορεί να φύγει η σκιά του ναζισμού από τη χώρα τους αν δεν υπάρξει έμπρακτη μεταμέλεια του γερμανικού κράτους για τα εγκλήματα του Τρίτου Ράιχ.  Οι γερμανοί αντιφασίστες, όπως και τότε, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έτσι και τώρα, σώζουν την τιμή της Γερμανίας.

Όμως περνά η ώρα (είναι περασμένες 2.30 τα ξημερώματα), είμαι εξαντλημένος και πρέπει να κλείσω το γράμμα μου. Σε λίγο ξημερώνει η Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011. Σπουδαία μέρα, αρχίζει η Δίκη στη Χάγη. Πριν την έναρξή της, στις 9 το πρωί, ακριβώς έξω από το Διεθνές Δικαστήριο, θα συμμετάσχουμε σε εκδήλωση συμπαράστασης στο Δίστομο και διαμαρτυρίας ενάντια στη γερμανική κυβέρνηση. Κι αμέσως μετά ξεκινά η ακροαματική διαδικασία. Αισιοδοξούμε. Συγκρατημένα έστω. Η παρουσία ως νομικού παραστάτη της Ελλάδας του εξαίρετου γνώστη του θέματος Καθηγητή Στέλιου Περράκη, αποτελεί εγγύηση για το ό,τι η μάχη θα δοθεί και θα είναι σκληρή. Σύμμαχό μας έχουμε την πεποίθηση ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν, στο τέλος ο αγώνας μας θα δικαιωθεί, ότι η μνήμη θα νικήσει τη λήθη.

13.9.2011 Η Γερμανία ακόμη... δικαιολογεί

Σαν αύριο, 14 Σεπτέμβρη του 1943, ανήμερα της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, οι Γερμανοί ματοκύλισαν τα χωριά της επαρχίας Βιάννου και της Δυτικής Ιεράπετρας, δολοφονώντας 451 ανυπεράσπιστους πολίτες, στο δεύτερο μεγαλύτερο Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα. Η Βιάννος βυθίστηκε στο πένθος, ορφάνεψε, ρήμαξε. Εξήντα οκτώ χρόνια μετά, οι πληγές παραμένουν ακόμα ανοικτές, οι λογαριασμοί δεν έχουν κλείσει. Ο σκληρός αγώνας της διεκδίκησης των αποζημιώσεων από τις οικογένειες των θυμάτων της χιτλερικής βαρβαρότητας στην Ελλάδα συνεχίζεται με ιδρώτα και δάκρυ αλλά και την ελπίδα ότι η δικαίωση όσο κι αν αργήσει θα έρθει…

Η πρώτη μέρα της ακροαματικής διαδικασίας ανήκε στη Γερμανία, η οποία επί 3 ώρες ανέπτυσσε τα νομικά (και όχι μόνο) επιχειρήματά της. Η γερμανική πλευρά παρουσιάστηκε όπως αναλογεί σε μια τόσο ισχυρή χώρα: καλά διαβασμένη, μεθοδική, με εκπροσώπηση υψηλού κύρους και γνώσης. Ωστόσο δεν απέφυγε τα λάθη, δέσμια του κακού της εαυτού, που δεν λέει να ξεπεράσει. Η στάση της ήταν υπεροπτική και κυνική, τα επιχειρήματά της προκλητικά. Καμιά κουβέντα συμπάθειας προς τα θύματα, καμιά απολογία, καμιά εξήγηση για τις σφαγές και τον πόνο που προκάλεσαν.

Το βασικό επιχείρημα της Γερμανίας ήταν ότι βάσει της αρχής της ετεροδικίας, αρμόδια για την εκδίκαση της υπόθεσης του Διστόμου είναι τα γερμανικά δικαστήρια και συνεπώς είναι λανθασμένες και δεν έχουν νομική ισχύ οι αποφάσεις των ελληνικών και ιταλικών δικαστηρίων που δίκασαν τις υποθέσεις, δικαίωσαν τα θύματα και επιβάλλουν την αποζημίωσή τους. Επιπροσθέτως η Γερμανία υποστηρίζει ότι δεν δικαιούνται να εγείρουν αξιώσεις αποζημίωσης απλοί πολίτες αλλά μόνο κράτη. Επίσης η Γερμανία στην επιχειρηματολογία της απέρριψε το προβάδισμα του ανθρωπιστικού δικαίου μέσα στο διεθνές δίκαιο και συνεπώς θεωρεί ότι δεν καμία υπόθεση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται διαφορετικά, ακόμα κι αυτές που παραβιάζουν τα πιο θεμελιώδη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στρέφονται εναντίον της ανθρωπότητας ( «jus cogens»).

Η Γερμανία προχώρησε ακόμα πιο πέρα: αν δεν υιοθετηθεί ο ισχυρισμός της ότι η ετεροδικία (κρατική ασυλία) ισχύει απολύτως, χωρίς καμία εξαίρεση, τότε δεν είναι δυνατή η ειρηνική συνύπαρξη των λαών και κινδυνεύει η παγκόσμια ισορροπία! Προέβλεψε (ή καλύτερα απείλησε) ότι στην περίπτωση που γίνουν δεκτές οι αποφάσεις των ιταλικών δικαστηρίων, που δικαιώνουν τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, ο πλανήτης θα βυθισθεί στο χάος και θα υπάρξει παγκόσμια αναρχία!

Στις αστήρικτες και προκλητικές αυτές αιτιάσεις η ιταλική αντιπροσωπεία απάντησε με υψηλού επιπέδου επιχειρηματολογία. Τόνισε ότι πρέπει να μιλήσουμε για τις σοβαρές παραβιάσεις του ανθρωπιστικού δικαίου. Δεν υπάρχει μόνο η ετεροδικία ως αρχή του διεθνούς δικαίου, υπάρχουν και οι κανόνες που προστατεύουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Σύμφωνα με την ιταλική πλευρά, η Γερμανία όχι μόνο παραβίασε βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά εξακολουθεί να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο διότι δεν έχει αποζημιώσει τα θύματά της, ούτε δείχνει διατεθειμένη να το πράξει ή να δημιουργήσει ένα μηχανισμό διευθέτησης του σοβαρού αυτού ζητήματος. Εν τέλει, το διεθνές σύστημα απονομής δικαιοσύνης πρέπει να πάρει τώρα μια απόφαση στο ζήτημα αυτό, καθώς η Γερμανία έχει αδιαφορήσει έως τώρα για τα δικαιώματα των θυμάτων, τα θύματα δικαιούνται δίκης και δικαστή για την απονομή δικαιοσύνης. 

Η στάση της Γερμανίας στη Χάγη είναι εξόχως αποκαλυπτική της γνωστής  παρελκυστικής της τακτικής, προκειμένου να αποφύγει να αναμετρηθεί με τις βαριές της ευθύνες. Σηματοδοτεί παράλληλα μια προϊούσα ηθική έκπτωση της επιχειρηματολογίας του γερμανικού κράτους, ακριβώς κατά την περίοδο που αυξάνεται η ισχύς του. Υπενθυμίζουμε συνοπτικά (και με τον κίνδυνο να γίνουμε υπερβολικά αφαιρετικοί) ότι αρχικά (δηλαδή κατά τη διάρκεια της Κατοχής) η Γερμανία υποστήριζε ότι τα Ολοκαυτώματα ήταν «αναπόφευκτα γεγονότα στο πλαίσιο των πολεμικών επιχειρήσεων», με προφανή σκοπό να απαλλαγεί των ευθυνών της για τα εγκλήματα πολέμου. Από το 1946 έως το 1990, η Γερμανία προσποιούνταν την ανήξερη (ότι τάχα έχει καταβάλλει αποζημιώσεις στα θύματά της, τις οποίες βεβαίως ουδέποτε κατέβαλε) ή την αναρμόδια, καθώς είχαμε δύο χωριστά γερμανικά κράτη. Από το 1990 και μετά, που η επανένωση της Γερμανίας πραγματοποιήθηκε, το γερμανικό κράτος κατέφυγε στην επίκληση της απόλυτης εφαρμογής, χωρίς εξαιρέσεις, της εθιμικής αρχής της ετεροδικίας, που παρέχει ασυλία στα κράτη να εγκληματούν.

Η βάρβαρη αυτή στάση αποδεικνύει ότι το γερμανικό κράτος δεν έχει έμπρακτα μετανοιώσει για τα εγκλήματα του Τρίτου Ράιχ, αφού κάνει τα πάντα για να μην υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του. Εξήντα επτά χρόνια μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου και της Κατοχής, που βύθισε στο πένθος, ρήμαξε και υπονόμευσε το μέλλον της χώρας μας, εξακολουθούμε να υφιστάμεθα την προσβλητική συμπεριφορά των θυτών και των κυβερνητών τους.  Έως εδώ!

14.9.2011 Αποζημίωση και δικαιοσύνη

Λίγες ώρες μετά την παρέμβαση της Ελλάδας στην ιστορική δίκη της Χάγης είμαστε ικανοποιημένοι και συγκινημένοι. Τα έφερε έτσι η ζωή και ανήμερα του Ολοκαυτώματος της Βιάννου, η Ελλάδα, με μια μνημειώδη παρέμβαση στην ιστορική δίκη στο «Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης» της Χάγης, έφερε τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας και τα δικαιώματά τους στο επίκεντρο της προσοχής της διεθνούς κοινότητας. Η ελληνική αντιπροσωπεία (στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι καθηγητές του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Στέλιος Περράκης και της Νομικής Αθηνών κ. Αντώνης Μπρεδήμας, καθώς και η συμπατριώτισσά μας, Λέκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου κυρία Ντανιέλα Μαρούδα) κατέρριψε τους γερμανικούς πυραύλους περί δήθεν παγκόσμιας αναρχίας, αν τεθούν περιορισμοί στην αρχή της ετεροδικίας (κρατικής ασυλίας). Απάντησε καθαρά στο ψευτοδίλημμα «απόλυτη εφαρμογή της ετεροδικίας (δηλαδή της ασυδοσίας των κρατών να εγκληματούν) ή χάος» τεκμηριώνοντας τη θέση, η οποία ολοένα και κερδίζει έδαφος διεθνώς, ότι η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων οδηγεί στο χάος. Με άλλα λόγια, δεν νοείται σύγχρονη κοινωνία χωρίς σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, χωρίς δημοκρατία, ανάπτυξη και δικαιοσύνη. Και κατά συνέπεια, δεν νοείται ειρηνική συνύπαρξη των λαών χωρίς σεβασμό στις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου, χωρίς ενεργό προστασία των πανανθρώπινων αξιών.

Ο αείμνηστος Γιάννης Σταμούλης, ο άνθρωπος που αφενός είχε τη διορατικότητα, την τόλμη και τη νομική παιδεία αφενός να ξεκινήσει τη δικαστική διαδικασία - όταν ελάχιστοι πίστευαν στη διεκδίκηση των αποζημιώσεων  -και, αφετέρου να μεταφέρει την υπόθεση στην Ιταλία, μπροστά στο αδιέξοδο από την άρνηση του Έλληνα Υπουργού Δικαιοσύνης να εκτελέσει την ιστορική απόφαση του Αρείου Πάγου (2000), σήμερα έχει αναμφίβολα δικαιωθεί. Οι άξιες κόρες του Κέλλυ και Χριστίνα, που συνεχίζουν τον αγώνα του στο πλευρό των θυμάτων του Διστόμου, έχουν κάθε λόγο να χαμογελούν...

 «Αποζημίωση και δικαιοσύνη»: το κεντρικό σύνθημα - αίτημα της ομάδας «ΑΚ Δίστομο», των γερμανών δηλαδή αντιφασιστών που υποστηρίζουν το δίκαιο αγώνα των θυμάτων της γερμανικής Κατοχής, κόντρα στην στρατηγική επιλογή της ίδιας τους της χώρας, η οποία αρνείται επίμονα να αναλάβει τις ευθύνες της. Των γερμανών που δίνουν σάρκα και οστά στην σύγχρονη έννοια του διεθνισμού και σώζουν, παράλληλα, την τιμή της Γερμανίας. Αποζημίωση και δικαιοσύνη! Ό,τι ζητούν οι οικογένειες των θυμάτων της Βιάννου, του Διστόμου, των Καλαβρύτων, του Κομμένου, του Χορτιάτη και των συνολικά 89 Ολοκαυτωμάτων στη χώρα μας, οι οποίες συνεχίζουν να ανεβαίνουν το Γολγοθά τους.

Αποζημίωση, δημοκρατία και δικαιοσύνη! Το επιτακτικό αυτό αίτημα των θυμάτων του ναζισμού αλλά και κάθε μορφής ολοκληρωτισμού είναι και ο πυρήνας της τοποθέτησης της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Χάγη. Κοινή η παρατήρηση ελληνικής και ιταλικής πλευράς: οι σχέσεις των χωρών δεν μπορεί να μη διέπονται από αξίες και αρχές. Τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας έχουν το δικαίωμα σε δίκη και δικαστή. Η γερμανική κυβέρνηση ενώ είχε στη διάθεσή τους τόσα χρόνια να ρυθμίσει το θέμα δεν το έκανε και τώρα επικαλείται την ετεροδικία, χωρίς καμιά εξαίρεση. Αυτό συνιστά υποκρισία της Γερμανίας, όπως και το ότι (σύμφωνα με την ιταλική πλευρά), η Γερμανία βάζει στη φυλακή ανθρώπους που παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, κάνει ανθρωπιστικές (πολεμικές) επεμβάσεις σε κράτη που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά απαλλάσσει τον εαυτό της από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης για σοβαρές  παραβιάσεις θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η ελληνική πλευρά δεν προσπέρασε και το επιχείρημα της Γερμανίας ότι είναι σύμφωνη με τη γερμανική θέση και η απόφαση του ελληνικού Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου (Α.Ε.Δ.). Η Ελλάδα απάντησε ότι το Α.Ε.Δ. δεν είναι Συνταγματικό Δικαστήριο και οι αποφάσεις του, σε θέματα ερμηνείας του Διεθνούς Δικαίου, δεν έχουν δεσμευτική ισχύ. Η συγκεκριμένη, τουλάχιστον ατυχής κατά τη γνώμη μας, απόφαση αποτυπώνει την ερμηνεία του κανόνα τη δεδομένη στιγμή. Ωστόσο, όπως πολύ αναλυτικά παρουσίασε η ελληνική πλευρά στη Χάγη, ιδίως μετά από την απόφαση του Α.Ε.Δ. το 2002, υπάρχουν πολλές δικαστικές αποφάσεις διεθνώς που έχουν δημιουργήσει πλέον νέα δεδομένα. Οι αποφάσεις αυτές προάγουν την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου έναντι του προνομίου της ετεροδικίας, στις περιπτώσεις όπου το κράτος έχει παραβιάσει κανόνες αναγκαστικού δικαίου, όπως στις περιπτώσεις γενοκτονίας, ολοκαυτώματος, σφαγές αμάχων κτλ. Στις περιπτώσεις αυτές έχουμε κάμψη του κανόνα της ετεροδικίας (δηλαδή του προνομίου της κρατικής ασυλίας), όπως π.χ. στην απόφαση κορεατικού δικαστηρίου του 1998 εναντίον της Ιαπωνίας για την ομηρία και σεξουαλική εκμετάλλευση τριών γυναικών από την Κορέα.

Όπως εμφατικά υποστήριξε ο επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας Καθηγητής Στέλιος Περράκης κατά το κλείσιμο της εξαιρετικής του τοποθέτησης, ό,τι ζητούν τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας είναι δικαιοσύνη, δημοκρατία, ανάπτυξη. Αποζημίωση, έμπρακτη μεταμέλεια του θύτη και δικαιοσύνη. Μόνο έτσι θα επέλθει η κάθαρση!