Εμείς με τα γεμάτα ζωή ξυπόλυτα παιδιά...

Χτες η Τυνησία σήμερα η Αίγυπτος,

Οι αγαπητές στην Δυτική Συμμαχία ολιγαρχικές δικτατορίες πέφτουν.

Οι άνθρωποι εκεί εξεγείρονται, ξεχύνονται κατά μυριάδες στους δρόμους, αδιαφορούν για το θάνατο και παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους.

Οι Αραβικοί λαοί, αυτοί που τόσο απαξιώθηκαν και λοιδορηθήκαν από τους υποκριτές που κυβερνούν τον λεγόμενο πολιτισμένο κόσμο, επιχειρούν τώρα την μεγάλη ανατροπή.

Η φωτιά που αναβλύζει αδιάκοπα στην χαροκαμένη Παλαιστίνη γίνεται φλόγα στις καρδιές των εξεγερμένων εκεί κάτω αδελφών τους.

Φωτιά που φτάνει ως εδώ και συνεπαίρνει όσους, λιγότερους χτες περισσότερους αύριο, πιστεύουν και στηρίζουν την ανθρωπιά, το δίκιο και την ελευθερία.

Εμείς, σε λίγους μήνες, πριν να φύγει τούτη η άνοιξη, θα επαναλάβουμε το ταξίδι μας.

Εμείς μόνο αυτό, αυτό το μικρό που μπορούμε, πάμε να τους συναντήσουμε,

Περισσότεροι και πιο αποφασισμένοι τούτη τη φορά, πάμε για να περάσουμε, κι’ ας αντικρύσουμε, εμείς με πρόσωπο, τον απρόσωπο.

Αυτόν που εγκληματεί, αυτόν που πίσω του κρύβονται, άραγε για πόσο καιρό ακόμη, οι μεγάλες συνένοχες οι δημοκρατικά καλλωπισμένες εξουσίες.

Προς την φυλακή την Γάζας, τώρα η πορεία προς τα εκεί είναι χρέος. Την πιο μεγάλη στον κόσμο αυτόν που ζούμε φυλακή, αυτήν τη φυλακή που οι δεσμοφύλακές της μπαινοβγαίνουν στη χώρα μας καλοδεχούμενοι από κυβερνήτες μικρόπνοους και μικρόνοους, από κυβερνήτες που έκαναν την πολιτική τους σημαία ευκαιρίας,

Κυβερνήτες αμαυρωτές της οικείας και φιλικής στους αραβικούς λαούς, εικόνας του λαού μας,

Κυβερνήτες που παραπλανούν χρησιμοποιώντας γλώσσα μικρού εμποράκου.

Μπίζνες και φυσικό αέριο, υπό κηδεμονία και «προστασία» Ισραηλινή, επαγγελίες απατηλές που σύντομα θ’ αποδειχτούν αέρας, που όμως θα τις σκορπίσει ένας άλλος αέρας, ένα μεγάλο και γεμάτο ζωή ρεύμα, αυτό της εξέγερσης των νέων και καθαρών ανθρώπων της αιώνιας μεσόγειας θάλασσας.

Αυτοί με τους καταχτητές, με τους καταπιεστές,

Εμείς με τα γεμάτα ζωή και προσδοκία ξυπόλυτα «τάγματα» που γράφουν ιστορία…

Η ανακοίνωση του "Ενα καράβι για τη Γάζα" για τα πρόσφατα κοσμοϊστορικά γεγονότα...

Εμείς θα τα πούμε αύριο έξω από την Αιγυπτιακή πρεσβεία...

Navigare con Sapienza

Σαπιέντζα θα πει σοφία. Κατά τους Ενετούς, ήταν η αρετή που έπρεπε να έχει ο ναυτικός για να μπορέσει να ταξιδέψει με ασφάλεια στα νερά ανοιχτά της Μεθώνης. «Navigare con Sapienza» σημείωναν στους χάρτες της εποχής. Και η λέξη «σοφία» έπεφτε πάνω στο νησάκι. Έτσι πήρε και το όνομά του...

Η Σαπιέντζα, μαζί με τα νησιά Σχίζα και Αγία Μαριανή, αποτελεί το σύμπλεγμα των Οινουσσών, που βρίσκεται στο νοτιοδυτικότερο άκρο της Πελοποννήσου. Ακόμη και σήμερα, τα νερά αυτά θεωρούνται δύσκολα... Θαλάσσια ρεύματα, άνεμοι και δύσκολα βράχια αναγκάζουν τους ναυτικούς να προσέχουν όταν πλέουν στη άκρη της Μεσσηνίας. «Όταν έχει νοτιά, μη σκεφτείς να πας στο νησί», μας είπε με νόημα ο Δημήτρης Τριάντος, «δημιουργός» της Σαπιέντζα όπως είναι σήμερα. Δασοφύλακας στο νησί από το 1978, ξέρει κάθε κουμαριά, κάθε πέτρα της, κάθε μυστικό της...

«Βουνίσιος εγώ, πώς αγάπησα ετούτο το νησί, προσπαθώ να εξηγήσω κι εγώ στον εαυτό μου. Θα φταίει η θάλασσα! Έμαθα κολύμπι στα ρηχοπόταμα ανάμεσα σε Πύλο και Καλαμάτα και ξαφνικά αντίκρυσα τα γαλάζια νερά της Σαπιέντζα. Και μαγεύτηκα», μας λέει.

Επί 33 χρόνια, ο Τριάντος φροντίζει το νησί. «Όταν πρωτοπήγα, ήταν ζούγκλα αδιαπέραστη», διηγείται. «Το 1958, η Φρειδερίκη είχε υπογράψει το βασιλικό διάταγμα προστασίας του νησιού και το υλοποίησε η χούντα. Έδιωξε τους ντόπιους που άφηναν τα κοπάδια τους να βοσκούν εκεί, χωρίς καμία αποζημίωση... Με την υπογραφή της Συνθήκης Ραμσάρ, άρχισε και η διαδικασία προστασίας του νησιού. Το 1979 πια, ξεκινήσαμε να δημιουργούμε ατραπούς, μονοπάτια στο νησί».

Παρά τις δυσκολίες της αρχής, το νησί ήταν μια αποκάλυψη. Διέθετε τεράστια φυτική και βοτανική βλάστηση, φιλοξενούσε άγρια ζώα, ήταν παρθένο... Στα 8500 στρέμματα, συνδυάζει βουνό, πεδιάδα, δάσος και θάλασσα! Η πρωτοτυπία του έγκειται στο ότι όλη σχεδόν η έκτασή του καλύπτεται από αείφυλλα πλατύφυλλα, που σε ορισμένα σημεία έχουν αναπτυχθεί σε τέτοιο ύψος και πυκνότητα, ώστε να σχηματίζουν ψηλό παρθένο δάσος 15.000 ετών από κουμαριές που ξεπερνούν και τα 10 μέτρα! Ενώ ορισμένα είδη πλατύφυλλων, που ξέρουμε να υπάρχουν στην ελληνική επικράτεια με τη μορφή θάμνου, όπως η Αριά, η Αγριελιά, η Φυλίκη, η Κουμαριά και ο Σχοίνος, στη Σαπιέντζα εμφανίζονται σαν δέντρα που οι κορμοί τους είναι χοντροί σαν πλατάνια!

Τα πετρώματα αποτελούνται από σκληρούς ασβεστόλιθους, κατάσπαρτους, στο χαρακτηριστικό κοκκινωπό χώμα του νησιού. Το κλίμα της είναι τυπικό μεσογειακό, χωρίς ακραίες θερμοκρασίες, είτε καλοκαίρι, είτε χειμώνα. «Με τον πρώτο μεγάλο καύσωνα, πολλά από τα στοιχεία της χλωρίδας του νησιού εξαφανίστηκαν», παρατηρεί ο έμπειρος δασοφύλακας. «Οι κλιματικές αλλαγές έχουν πλήξει την Σαπιέντζα».

Σήμερα, περισσότερα από 120 είδη ζώων διαβιούν ελεύθερα στο νησί, χάρη στη φροντίδα των δασικών υπηρεσιών της περιοχής. Αφού «καθαρίστηκε» από τα ήμερα πρόβατα και τις κατσίκες των χωρικών, προτάθηκε να μεταφερθούν αίγαγροι της Κρήτης, τα γνωστά μας Κρι-Κρι για να προστατευτούν. Μέχρι το 1986 έφτασαν 20 αίγαγροι και 26 άγρια αιγοπρόβατα, που λέγονται και μουφλόν. Σήμερα εκτιμάται ότι ο πληθυσμός ξεπερνά τα 1200 ζώα. Το κυνήγι επιτρέπεται, σε περιορισμένη περίοδο και υπό αυστηρές προϋποθέσεις –για παράδειγμα το 2009 και το 2010 δεν επετράπη το κυνήγι...

Η μετάβαση στην Σαπιέντζα πραγματοποιείται με καραβάκι από τη Μεθώνη. Τα τελευταία δέκα χρόνια, ένας από τους βαρκάρηδες που μεταφέρουν τους περιηγητές «απέναντι» είναι ο Φώτης Ζόμπολας. Καραβοκύρης το καλοκαίρι, σεφ το χειμώνα, ο καπετάνιος βρήκε στον τόπο αυτό έναν παράδεισο επί γης...

«Ταξίδεψα σε όλον τον κόσμο, αλλά τέτοιο μέρος δεν ξαναείδα...», μας λέει, αποδίδοντας τη σχέση του με τη Σαπιέντζα σε... κάρμα. «Είχα δει όραμα. Ένα μέρος που δεν το ήξερα, αλλά κάτι μου έλεγε ότι θα ήμουν καλά εκεί. Και όταν περνούσα με το σκάφος μου, τον «Άγιο Δημήτρη» από τα ανοιχτά, κάποια στιγμή, η μηχανή έσβησε. Με τα πολλά, κατάφερα να φτάσω το νησί. Και αναγνώρισα το μέρος που είχα δει στο όραμά μου», μας λέει.

Ακολούθησε η πρόταση του δασάρχη Καλαμάτας, να αναλάβει το αγώι Μεθώνη-Σαπιέντζα, την οποία δέχθηκε ο κ. Ζόμπολας... Με μέντορα τον Δημήτρη Τριάντο, έχει μάθει την ιστορία του νησιού.

«Φτάνοντας στο νησί, συναντάμε τη θέση «Μαγαζάκια». Εκεί υπήρχαν καμίνια για άσβεστο και σίδηρο, όπου οι Ενετοί έφτιαχναν μπάλλες για κανόνια. Από εκεί έχει ένα μονοπατάκι που μας ανεβάζει σε ένα σημείο του νησιού 400 μέτρα από τη θάλασσα», μας λέει ο καπετάνιος. Εκεί οι ορεινοί όγκοι δημιουργούν ένα φυσικό οχυρό γύρω από την προστατευόμενη κοιλάδα, όπου διατηρείται ανέπαφο ένα θαύμα της φύσης, το μοναδικό στην Μεσόγειο Δάσος από Κουμαριές. Το δάσος και η γύρω περιοχή εκτάσεως 24 εκταρίων, έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης από το έτος 1986.

Κι εκεί υπάρχει ένα βαθούλωμα, μια λάκα. Είναι η πεδιάδα από απολιθωμένη γύρη. Από πάνω, μοιάζει μια κίτρινη λίμνη με δύο νούφαρα... Τέτοιο πράγμα δεν έχει δει κανείς. Η κοιλάδα αυτή ονομάζεται Σπαρτόλακκα και είναι για τους επιστήμονες οι καλύτερη πηγή πληροφοριών για την ηλικία του δάσους», μας λέει. «Στο δάσος της κουμαριάς, η ηλικία των δέντρων μετρούν χιλιάδες χρόνια. Άνθρωπος δεν μπορεί να αγκαλιάσει έναν κορμό».

Οι γύρω πλαγιές σκεπάζονται από πυκνά πουρνάρια, μυρτιές, αγριελιές, ασπάλαθους, αριές, φιλύκια, σκοίνα, και αγριολούλουδα. Η βλάστηση είναι άγρια και πυκνή. Μέσα σ’ αυτήν ζουν κοπάδια από άγρια ζώα και πτηνά. Εδώ συναντάμε κοπάδια από τα άγρια ζώα. Μέσα από την βλάστηση ξεπετάγονται φασιανοί, πέρδικες, ορτύκια, αγριοπερίστερα, μπεκάτσες, τσίχλες.

«Οι ακτές του νησιού είναι βραχώδεις, αλλού απότομες και αλλού ομαλές. Μόνο μία αμμουδιά υπάρχει στο νησί, αλλά είναι πραγματικό στολίδι. Η αμμουδιά αυτή βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του νησιού απέναντι από την Μεθώνη και φέρει το όνομα Άμμος. Είναι προστατευόμενη από τους βορειοδυτικούς ανέμους έχει έναν υποτυπώδη μόλο και ένα ξύλινο περίπτερο όπου κανείς μπορεί να ξεκουραστεί σ’ αυτό», μας λένε οι δύο λάτρεις της Σαπιέντζα.

--

Η ιστορία και ο θρύλος της Σαπιέντζας εξάπτουν τη φαντασία των περιηγητών και επισκεπτών, προκαλώντας τους να ανακαλύψουν τα σπάνια είδη ζώων και φυτών, το ναό που πρόσφατα βρέθηκε από τους αρχαιολόγους και να περιηγηθεί στη σπηλιά του Μανέττα. Αν και άγνωστο στους πολλούς, το νησί έχει μεγάλη ιστορία, ενώ στο παρελθόν αποτέλεσε σημαντικό λιμάνι-σταθμός της περιοχής...

Μετά τη Δ’ Σταυροφορία και την πρώτη κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, το 1209, υπογράφηκε η «Συνθήκη της Σαπιέντζας», με την οποία το νησί πέρασε στα χέρια των Ενετών. Η Συνθήκη ρύθμιζε τις σχέσεις του Γοδοφρείδου Α' Βιλλεαρδουίνου και της Βενετίας και σύμφωνα με αυτή, ο πρίγκιπας της Αχαΐας γινόταν υποτελής της Βενετίας, η οποία του παραχωρούσε ως φέουδο την Πελοπόννησο, εκτός από τη Μεθώνη και την Κορώνη και οι Βενετοί αποκτούσαν το δικαίωμα να εμπορεύονται ελεύθερα στα εδάφη του πριγκιπάτου.

Κατά τον τρίτο Βενετοτουρκικό πόλεμο, χρησιμοποιήθηκε ως αγκυροβόλιο των Τούρκων και των Ενετών. Το 1825 αποτέλεσε ορμητήριο του ελληνικού στόλου. Τα πλοία που έπλεαν συνήθως κοντά στις ακτές του νησιού, ναυαγούσαν πολλές φορές στα απόκρημνα βράχια του, με αποτέλεσμα σήμερα να ανακαλύπτονται σπουδαία ναυάγια από όλες τις ιστορικές περιόδους. Ένα από αυτά ναυάγησε στο βορινό κάβο της Σαπιέντζας μαζί με το κλεμμένο του φορτίο που ήταν οι κολόνες από το μεγάλο Περιστύλιο που είχε χτίσει ο Ηρώδης στην Καισάρεια της Παλαιστίνης τον 1ο μ.Χ. αιώνα.

Ένα άλλο σπουδαίο ναυάγιο βορειοδυτικά του νησιού είναι το ναυάγιο των Σαρκοφάγων όπως ονομάζεται (Ρωμαϊκές Σαρκοφάγοι από σκαλιστό τιτανιούχο λίθο). Τα ναυάγια γύρω από την Σαπιέντζα είναι τόσα πολλά και σημαντικά, ώστε υπάρχει σκέψη για τη δημιουργία υποβρύχιου αρχαιολογικού πάρκου. Κάποια έχει βρει και ο αρχαιότερος δασοφύλακας Τριάντος, ο οποίος έχει τη φήμη του καλύτερου ψαροντουφεκά της περιοχής.

«Στα βορινά υψώματα του νησιού υπάρχει μία τοποθεσία που ονομάζεται «Φραγκοκλησιά». Ίσως σ΄ αυτήν να βρισκόταν το μοναστήρι των Βενεδικτίνων (ή τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ) όπου υπογράφηκε το 1209 η συνθήκη της Σαπιέντζας», μας πληροφορεί ο καπετάνιος Ζόμπολας.

Νότια συναντάμε ένα μεγάλο κλειστό όρμο, τον Πόρτο Λόγγο, που ήταν το ασφαλές αγκυροβόλιο των ναυτικών και των στόλων. «Μπαίνοντας στον όρμο περνάμε δίπλα από την βραχονησίδα Μπόμπα, όπου σύμφωνα με τους θρύλους αποβιβάστηκε ο Απόστολος Παύλος, όταν το πλοίο του έπεσε σε καταιγίδα πηγαίνοντας στη Ρώμη. Ο βυθός του όρμου είναι διάσπαρτος από ναυάγια».

Στο νότιο τμήμα του, ξεκινά το μονοπάτι όπου μέσα από αυτό κατευθύνεται ο επισκέπτης στο νότιο τμήμα του νησιού που είναι κτισμένος ο Φάρος. Οι δυτικές ακτές της Σαπιέντζας είναι απόκρημνες και άγριες και σχεδόν πάντα τρικυμισμένες. Στην πλευρά αυτή συναντάμε τον προστατευόμενο κολπίσκο του Μανέτα. Οι θρύλοι λένε ότι εδώ στην σπηλιά που υπήρχε κρυβόταν ο σπουδαίος πειρατής Μανέτας από την οποία ξαπολούσε τις επιθέσεις του στα διερχόμενα πλοία της εποχής. Σήμερα η σπηλιά δεν υπάρχει.

«Παρόλο που τα δρομολόγια έχουν μειωθεί, εγώ εξακολουθώ τα καλοκαίρια να είμαι στο αγώι μου», λέει ο καπετάνιος. «Παρόλο που οι καιρικές συνθήκες τον Φεβρουάριο του 2009 μου κατέστρεψαν το σκάφος μου –κι ένιωσα σα να χάνω παιδί- με ένα νέο, μικρότερο καΐκι, το «Αγαθή Σοφία» κάνω το δρομολόγιο», μας λέει.

«Ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας έχουν τα γαλάζια νερά της Σαπιέντζας», μας λέει ο Δημήτρης Τριάντος. Πράγματι, είναι τόσο καθαρά και όμορφα, που θυμίζουν τις παρθένες περιοχές του πλανήτη...

Το νησί λειτουργεί σαν κυματοθραύστης της Μεθώνης. Μόνο ένα στενό άνοιγμα στα νοτιοανατολικά επιτρέπει την ανάπτυξη ισχυρών σορόκων από τα βάθη του Αιγαίου, που ξεσπούν ανεμπόδιστα στις ακτές του κόλπου της Μεθώνης. Οι ντόπιοι το αγάπησαν πολύ. Ακόμη και παιδιά γεννήθηκαν πάνω του από γυναίκες βοσκών που έτρεφαν τα πρόβατά τους εκεί, πριν βέβαια κηρυχθεί περιοχή προστασίας... Σήμερα, ολόκληρο το νησί αποτελεί σημαντικό βιότοπο και έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα NATURA 2000.

ΦΑΡΟΣ

Στη ΝΑ είσοδο της Σαπιέντζας βρίσκονται τα «Δύο Αδέρφια». Έτσι λέγονται τα δυο νησάκια, που από ψηλά μοιάζει να έχουν σχήμα καρδιάς... Στο ένα, βρίσκεται και ο φάρος του νησιού. Σήμερα, δεν έχει φαροφύλακα, αλλά φωτοβολταϊκά συστήματα που τον φωτίζουν όλο το χρόνο.

Χτίστηκε το 1886 με διαταγή της Βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας, η οποία επιστράτευσε τους καλύτερους αρχιτέκτονες μηχανικούς της εποχής για να τον κατασκευάσουν. Ο φάρος ήταν ο δυνατότερος της Μεσογείου, αφού η εμβέλειά του έφτανε γύρω στα 50-55 ναυτικά μίλια. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πρώτοι που ανέβηκαν στο νησί ήταν οι Ιταλοί κατακτητές, οι οποίοι για να ξεγελάσουν τις νηοπομπές, μείωσαν την εμβέλειά του.

Σήμερα, ο Φάρος πραγματοποιεί τρεις αναλαμπές στα 17 δευτερόλεπτα.

Κύπριος παράδειγμα για έξοδο από τη μιζέρια

>Ο Γιώργος Παπανδρέου επικαλέστηκε την εταιρεία συμπατριώτη μας στην Πάτρα ως πρότυπο ανάπτυξης

Ηταν ένα από τα ονόματα που ανέφερε ο Έλληνας Πρωθυπουργός κατά τη βαρυσήμαντη ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Η εταιρεία του, κατά τον Γιώργο Παπανδρέου, θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο ανάπτυξης, παράδειγμα εξόδου από την κρίση και τη μιζέρια της... «Ως σοσιαλιστής θεωρώ θετική την επιχειρηματικότητα, εφόσον είναι υγιής. Θα κάνω κάθε προσπάθεια για να αναδείξουμε και να επιβραβεύσουμε αυτούς τους ανθρώπους. Ανθρώπους όπως ο Δημήτρης Γλέζος, που με έδρα την Πάτρα έφτιαξε την εταιρεία Ιndifex», σημείωσε ο Γιώργος Παπανδρέου.
Στην άλλη... πλευρά της Ελλάδας, στο νομό Αχαΐας, ο Δημήτρης Γλέζος ελάμβανε «περίεργα» μηνύματα στο κινητό του. «Ήταν Σάββατο βράδυ κι ήμουν ακόμη στην εταιρεία. Όταν μου στείλανε κάποια μηνύματα, νόμιζα ότι μου κάνανε φάρσα», λέει σήμερα στον «Φιλελεύθερο» ο νέος επιχειρηματίας. «Όταν πια μου τηλεφώνησαν και κάποιοι, άρχισα να λέω, αποκλείεται να έχουν συνεννοηθεί όλοι να μου κάνουν φάρσα. Και, σιγάσιγά φάνηκε ότι ήταν αληθινό. Η έκπληξή μου ήταν τεράστια, δεν το περιμέναμε, με τίποτα. Το να έφτασε αυτή η μικρή προσπάθεια που κάνουμε στα αφτιά του πρωθυπουργού είναι τεράστιο. Πολύ μεγάλη τιμή σίγουρα και αναγνώριση της δουλειάς μας. Χαίρομαι που το επιτελείο του πρωθυπουργού μας, έμαθε για την προσπάθειά μας. Σημαίνει ότι το ψάχνουν. Και είναι πολύ θετικά αυτά τα νέα», συμπληρώνει.
Λίγους μήνες μετά την αναφορά του Γ. Παπανδρέου, ο 30χρονος εμπνευστής και διευθυντής της Ιndifexεξακολουθεί να επιβεβαιώνει την αναφορά του Πρωθυπουργού. Μάλλον δεν είναι τυχαίο που είναι μισός... Κύπριος! «Γεννήθηκα στην πανέμορφη Λεμεσό κι έχω την τύχη να λέω ότι είμαι μισός Κύπριος και μισός καλαμαράς. Μεγάλωσα σε μια πολύ ξεχωριστή οικογένεια με δύο υπέροχες γιαγιάδες που μου έμαθαν να αγαπώ βαθιά, κι ένα μεγάλο σόι από θείες, θείους και ξαδέλφια που με έμαθαν να μιλώ δυνατά και να γελώ με την ψυχή μου. Ήμουν από μικρός “δεμένος” με τους υπολογιστές και είναι ευτυχία που κατάφερα να κάνω το χόμπι μου επάγγελμα», μας λέει.
Βασικό της προϊόν είναι το transifex, μια διαδικτυακή πλατφόρμα που παρέχει τη δυνατότητα σε εταιρείες να μεταφράζουν τα λογισμικά τους προγράμματα. Πρώτος πελάτης ήταν η Ιntel, ακολούθησε η Νόκια και άλλες εταιρείες, ενώ παράλληλα λειτουργεί το transifex.net, μια διαδικτυακή κοινότητα περίπου τριών χιλιάδων ανθρώπων που παρέχει δωρεάν μετάφραση λογισμικού. Βασική φιλοσοφία του νεαρού επιχειρηματία -μηχανικού ηλεκτρονικών υπολογιστών είναι ότι το παραγόμενο τεχνολογικό προϊόν θα πρέπει να έχει άμεση επίδραση στον κόσμο, με άλλα λόγια να διευκολύνει όσο γίνεται την καθημερινότητα του χρήστη. Το πρώτο πρόγραμμα που έφτιαξε ήταν ακριβώς σ’ αυτή τη λογική και εξυπηρέτησε τόσο τον ίδιο όσο και τους συμφοιτητές του στο Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στο Πολυτεχνείο της Πάτρας.

Η ιστορία της Ιndifex

Όλα ξεκίνησαν όταν ο Δημήτρης Γλέζος έκανε το διδακτορικό του στο Μanchester της Αγγλίας. «Τότε άρχισα να ασχολούμαι εθελοντικά με το Linux, ένα ελεύθερο λογισμικό σύστημα το οποίο αναπτύσσεται από εκατομμύρια εθελοντές προγραμματιστές σε όλο τον κόσμο. Οπότε, ξεκίνησα να μεταφράζω μια διανομή Linuxπου έχει γύρω στους 10 εκατομμύρια τελικούς χρήστες, στα ελληνικά. Με τον καιρό έγινα υπεύθυνος όλου του μεταφραστικού έργου, το οποίο περιελάμβανε γύρω στους 1000 μεταφραστές παγκοσμίως. Πρόσεξα λοιπόν ότι δεν συνεργάζονταν πολύ αποδοτικά με τα υπάρχοντα εργαλεία και μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω ένα καινούργιο εργαλείο λογισμικού, το οποίο θα τους βοηθάει να συνεργάζονται όλοι αυτοί οι χιλιάδες μεταφραστές για να μεταφράσουν το προϊόν. Αναπτύχθηκε με μια επιδότηση από τη Google τότε, σε ένα καλοκαίρι, και φάνηκε ότι υπήρχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και από άλλα έργα ελεύθερου λογισμικού. Αυτό φάνηκε και όταν αρχίσαμε να το παρουσιάζουμε σε διεθνή συνέδρια, οπότε είπαμε, εντάξει, είναι ευκαιρία να κάνουμε κάποια επιχειρηματική προσπάθεια γιατί υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και από έργα ελεύθερου λογισμικού και από εταιρείες», διηγείται.
«Η όλη ιδέα για την έναρξη της εταιρείας ξεκίνησε όταν ακόμη έκανα το διδακτορικό μου και τότε είχα ένα πολύ μεγάλο δίλημμα που έχουν αρκετοί νέοι επιχειρηματίες, τουλάχιστον στον τομέα της πληροφορικής: να σταματήσουν το διδακτορικό τους, το οποίο συνήθως διαρκεί 4-5 χρόνια για να ιδρύσουν κάποια εταιρεία, να κάνουν ένα όνειρο πραγματικότητα στον τομέα της ανάπτυξης, παρά της έρευνας. Αυτό ήταν ένα μεγάλο δίλημμα και τελικά πήρα την απόφαση να σταματήσω το διδακτορικό μου για να κυνηγήσω αυτό τον στόχο και αυτό το όνειρο. Και στην αρχή φυσικά, όπως κάθε μεγάλη αλλαγή, μεγάλο σταυροδρόμι στη ζωή, έχεις διλήμματα. Και προφανώς προέκυψε και το κλασικό

δίλημμα ότι η Ελλάδα, ας πούμε, σε ωθεί να μην κάνεις πολύ μεγάλα βήματα, πολύ μεγάλες αλλαγές. Κάπως τα όνειρα είναι περιορισμένα ή ακούγονται ότι είναι κάποιου άλλου, κάποιος άλλος θα τα κάνει πραγματικότητα. Αλλά με πολλή ενθάρρυνση από γονείς, συγγενείς, φίλους και μερικούς πολύ καλούς συνεργάτες στην αρχή, το εγχείρημα ξεκίνησε δυναμικά», εξηγεί.
Η ίδρυση της εταιρείας ήταν το φυσικό επόμενο των σχεδίων του Δημήτρη. Το όνομα Ιndifexείναι ένα παιχνίδι με λατινικές λέξεις και σημαίνει «Τεχνίτες Πληροφορίας» (Ιnformation Craftsmen). Μέσα στο ίδιο το όνομα της Ιndifexκανείς μπορεί να αναγνωρίσει το βασικότερό της στόχο: τη δημιουργία έξυπνων εργαλείων τα οποία μετατρέπουν την πληροφορία σε εμπειρία και γνώση, και κάνουν τη ζωή μας καλύτερη. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2009 στην Πάτρα, και σύντομα, μέσα σε περίπου έξι μήνες, η ομάδα μεγάλωσε. Η εταιρεία έγινε κερδοφόρα ύστερα από κάποιες μεγάλες συνεργασίες που έκανε με την Ιntelκαι σήμερα απασχολεί 7 άτομα, ενώ στόχος μας είναι να φτάσουμε τα 9 μέχρι τα μέσα του 2011.

Μεγαλεπήβολα όνειρα για το μέλλον

Το όνειρο της Ιndifexγια το μέλλον είναι να φτιάξει κάτι, ένα προϊόν, το οποίο θα φέρει... επανάσταση στον τρόπο που γίνονται ορισμένα πράγματα.
«Το όνειρο λοιπόν, είναι κάποια στιγμή το προϊόν να το χρησιμοποιούν πολύ μεγάλες εταιρείες, να μιλάνε μεγάλες εταιρείες όπως την Google π.χ. για το προϊόν μας, να το χρησιμοποιεί πάρα πολύς κόσμος. Και το βλέπεις αυτό σιγά-σιγά, δηλαδή, βλέπεις κάποια παιδιά σε χώρες, όπως η Ινδία να χρησιμοποιούν ένα λάπτοπ το οποίο έχει μεταφραστεί στα ινδικά χάρη στο προϊόν σου. Κι αυτός είναι ο στόχος ο τελικός, να βλέπουμε αυτό το πράγμα σε πιο μεγάλη κλίμακα και λίγο-πολύ να αλλάξουμε τον κόσμο μέσα από τον τομέα των μεταφράσεων και της διάθεσης πολυγλωσσικών προϊόντων», καταλήγει ο Δημήτρης Γλέζος.

Η συνεργασία με την Ιντέλ!

Για να κάνει το όνειρό του πράξη, χρειάστηκε ένα πολύ μικρό κεφάλαιο. Σύντομα, το προϊόν ξεκίνησε να χρησιμοποιείται από κάποια έργα εθελοντικά, ελεύθερου λογισμικού και άρχισε να γίνεται γνωστό στον κόσμο του ελεύθερου λογισμικού, του ανοιχτού λογισμικού, όπως λέγεται.
«Κάποια στιγμή η Ιntelμάθαμε ότι άρχισε να το δοκιμάζει εσωτερικά για την ανάπτυξη ενός προϊόντος της που θα έμπαινε σε όλα τα laptopsτης, σε όλα τα netbooks, τα μικρά laptops. Ε, κάποια στιγμή τα βρήκαν λίγο σκούρα με κάποια πράγματα, οπότε μας έστειλαν ένα emailκαι μας ρώτησαν πώς μπορούν να διορθώσουν αυτά τα πράγματα, τους είπαμε “μπορούμε να σας βοηθήσουμε εμείς, εμείς το φτιάξαμε αυτό το προϊόν, μπορούμε να σας υποστηρίξουμε”. Και ξεκίνησε η συνεργασία από μια συμφωνία υποστήριξης. Ε, μετά κάναμε καινούργια συμφωνία για ανάπτυξη επιπλέον χαρακτηριστικών στο προϊόν μας, οπότε η Ιntelέγινε λίγο-πολύ συνέταιρος στην ανάπτυξη του προϊόντος. Και η συμφωνία συνεχίζεται και ελπίζουμε να συνεχίζεται για πολύ καιρό ακόμα», τονίζει ο Δημήτρης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιτυχία ήταν μονόδρομος. «Μετρώντας τα αποτελέσματα στην πορεία και το κάναμε αυτό συνεχώς, δηλαδή κάθε ένα-δυο-τρεις μήνες κοιτούσαμε την πρόοδό μας προς τους στόχους μας.
Οπότε λίγο-πολύ οι στόχοι επιτεύχθηκαν ας πούμε με χειρουργική ακρίβεια, πράγμα το οποίο μας δίνει ψυχολογική ώθηση να συνεχίσουμε. Και συνεχίζουμε και με τον ίδιο τρόπο τώρα, δηλαδή δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ πέρα, το εργαλείο, το λογισμικό, το προϊόν μας έχει στόχο να αλλάξει τον τρόπο που γίνονται οι μεταφράσεις στον κόσμο. Και να επιτρέψει σε εκατομμύρια περισσότερους χρήστες να διαβάσουν το Ιnternetκαι να χρησιμοποιήσουν τους υπολογιστές στη μητρική τους γλώσσα. Και αυτός είναι ο στόχος και εκεί προσπαθούμε να πάμε. Κι εκεί θα πάμε, δηλαδή, αν συνεχίσουμε αυτήν την προσπάθεια».
Όσο για τις δυσκολίες, δεν έλειψαν και αυτές...
«Υπάρχουν μεγάλα προβλήματα στην Ελλάδα που δεν σου επιτρέπουν να εστιάσεις στην ανάπτυξη του προϊόντος σου… Λογιστικά, φορολογικά, όλα αυτά χρειάζονται επιπλέον δουλειά από κάποιον επιχειρηματία και αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα. Επίσης, είναι λίγο δύσκολο κάποιες φορές να ξεκινήσεις μόνος σου γιατί δεν υπάρχουν τα επενδυτικά κεφάλαια στην Ελλάδα να το κάνεις αυτό, οπότε, ναι, πέραν ας πούμε της γραφειοκρατίας υπάρχει και μια “πρακτική γραφειοκρατία” που είναι να μην μπορείς να επιταχύνεις με το ρυθμό που θες. Αλλά γενικότερα το αντιμετωπίζεις με χαμόγελο, με καλούς συνεργάτες, με καλούς λογιστές που μπορούν να σε βοηθήσουν να ξεφύγεις πιο γρήγορα και να εστιάσεις σε αυτό που μετράει, που είναι η ανάπτυξη του προϊόντος σου και της ομάδας», μας λέει.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο Δ. ΓΛΕΖΟΣ

Όταν ήταν έξι ετών, ο πατέρας του, του χάρισε τον πρώτο του υπολογιστή. Στις εξετάσεις του Λυκείου, ο γονείς του, έπαιρναν το πληκτρολόγιο μαζί τους στη δουλειά, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο ο γιος τους θα... στρωνόταν στο διάβασμα...
Αλλά ο Δημήτρης Γλέζος ήξερε καλά ότι αυτό ήθελε να κάνει στη ζωή του: να δουλεύει μπροστά στον υπολογιστή του για να κάνει τη ζωή όλων μας πιο εύκολη! «Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά την έντονη παρουσία των υπολογιστών από νωρίς στα παιδικά μου χρόνια: στην τάξη, ήμουν το παιδί που θα “έτρεχε” την αγγαρεία να εκτυπώσουμε κάτι για τον πίνακα ανακοινώσεων της τάξης. Φυσικά, κάθε άλλο παρά αγγαρεία φαινόταν τότε!», θυμάται. «Τα πειράματα και οι γκάφες κάθε άλλο παρά έλειπαν. θυμάμαι στα εφτά μου, όταν, παρόλο που ο υπολογιστής επέμεινε να ρωτάει “Είστε απολύτως βέβαιοι ότι θέλετε να συνεχίσετε;”, βρέθηκα να σβήνω όλα τα δεδομένα από τον υπολογιστή του πατέρα μου. Ουπς!»

Εκτός πανεπιστημίου γιατί υποστήριζε τους Παλαιστινίους!

Θέλω να σας διηγηθώ μια ιστορία που κανείς δεν θα πίστευε ότι συμβαίνει τόσο απροκάλυπτα στα αμερικανικά πανεπιστήμια του 2011. Είναι η απίστευτη ιστορία ενός νέου ανθρώπου, επιστήμονα που καταδικάζεται από το σιωνιστικό λόμπι εξαιτίας των φιλοπαλαιστινιακών του απόψεων. Ο Δανός Kristofer J Petersen-Overton είχε παλαιότερα δουλέψει στη Λωρίδα της Γάζας για τον οργανισμό PCHR όσο ήταν στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του πανεπιστημίου Άλμποργκ της Δανίας. Κι ενώ είχε επιλεγεί ως επίκουρος καθηγητής ιστορίας της Μέσης Ανατολής στο Πανεπιστήμιο του Μπρούκλιν, βρέθηκε τελικά απ' έξω. Τον έβγαλαν εκτός τα λόμπι των σιωνιστών που παραφυλάνε για να μην επιτρέψουν σε κάποιον με αντίθετες απόψεις να επιβιώσει. Ο Κρίστοφερ απολύθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, παρά τις διαβεβαιώσεις του Πανεπιστημίου του ότι θα τον στήριζε όσο έπαιρνε... Φαίνεται ότι οι πιέσεις ήταν αφόρητες, όπως και η αβάσταχτη ελαφρότητα της ακαδημαϊκής κοινότητας των αναθεωρητών...

Πέρα από επιστήμονας, ο Κρίστοφερ είναι και ενεργός πολίτης. Πριν από από δύο μήνες εκδόθηκε μια συλλογή δοκιμίων πολιτικής επιστήμης με τίτλο "Peace Philosophy in Action", στην οποία έγραψε ένα κεφάλαιο όπου και διαπραγματεύεται το κατά πόσο η στρατηγική που ακολουθεί το Ισραήλ έχει στη βάση της ως απώτερο σκοπό την επίτευξη ειρήνης μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών -ή μάλλον πώς ΔΕΝ έχει.

Σήμερα, ο νέος επιστήμονας βρίσκεται στο δεύτερο έτος διδακτορικών σπουδών του στο CUNY της Νέας Υόρκης και μόλις το προηγούμενο εξάμηνο είχε καταφέρει να βρει μια θέση ως επίκουρος καθηγητής στο Brooklyn College, που είναι μέρος του CUNY, σε φοιτητές Μεταπτυχιακού στο μάθημα της Μέσης Ανατολής, μιας και είναι το αντικείμενό του, η ύλη θα ήταν κυρίως για το Παλαιστινιακό. Ο άνθρωπος θέλει να γίνει ακαδημαϊκός Πολιτικής Θεωρίας για την Παλαιστινιακή εθνική ταυτότητα.

Μόνο που το σιωνιστικό λόμπι δεν τον αφήσει να συνεχίσει απρόσκοπτα την καριέρα του. Ο Κρις πρόσφατα δέχθηκε επιθέσεις από Σιωνιστικές ομάδες που "παρακολουθούν" Πανεπιστήμια στις Η.Π.Α. και όλο τον κόσμο για μη "αντικειμενικούς" ακαδημαϊκούς που παραδίδουν μαθήματα για τη Μέση Ανατολή (δείτε σχετικά το http://www.campus-watch.org/article/id/10601).

Παρά τις διαβεβαιώσεις του υπεύθυνου του Τμήματός του ότι θα τον στήριζε όσο χρειαζόταν, τελικά ο Κρις απολύθηκε τρεις μόλις μέρες μετά την υπογραφή του συμβολαίου του! Πρόκειται για ακαδημαϊκή τρομοκρατία και ο Κοσμήτορας του Πανεπιστημίου ενέδωσε αμαχητί!

Ο υπεύθυνος του τμήματος του είχε πει ότι ποτέ δεν τους είχε ξανασυμβεί κάτι τέτοιο και ότι μιας και στην επιστολή που (πριν την ανεβάσουν στο διαδίκτυο) έστειλαν σε Πρύτανη και Σύλλογο Καθηγητών υπονοούν ότι και κάτι τρέχει και με τον υπεύθυνο του τμήματος, το τμήμα θα πέσει να τους φάει αν συνεχίσουν κι εκείνοι την επίθεση! Είναι άξιο σημείωσης ότι τα οι συντάκτες της επιστολής βρήκαν μέχρι και σχόλια που είχε αφήσει ο Κρις σε blog άλλων, τρίτων... Είναι κάπως ανησυχητικό και νομίζω ότι κατέβασε το βιογραφικό του σημείωμα το οποίο και περιελάμβανε τη διεύθυνσή του...

“Εμπνευστής” της λογοκρισίας είναι ο Democratic New York State Assemblyman Dov Hikind – Αμερικανός πολίτης και απόγονος επιζήσαντων του Ολοκαυτώματος. Εκείνος επικοινώνησε με το πανεπιστήμιο και απ' ό, τι φαίνεται πίεσε αρκετά ώστε η Πρυτανεία να πάρει τηλέφωνο τον Δανό και να του ανακοινώσουν ότι απολύεται... πριν καν αρχίσει! Η δικαιολογία ήταν από γελοία μέχρι φτηνή - του είπαν ότι θα προτιμούσαν το μάθημα να το κάνει κάποιος ο οποίος θα είχε ήδη διδακτορικό ή τουλάχιστον θα είχε περάσει και τις δύο απαιτούμενες για το διδακτορικό πρόγραμμα εξεταστικές, κάτι το οποίο δε στέκει μιας και ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ για επίκουρους καθηγητές. Σημειωτέον, ο Κρις κλήθηκε να υπογράψει την πρόσληψή του τη Δευτέρα που μόλις μας πέρασε... Η απόλυσή του αποφασίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες.

Την ίδια ώρα, ο Hikind ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα του τη νίκη που είχε ενάντια στον "pro-suicide bomber" καθηγητή! Οι εξελίξεις και οι αντιδράσεις αναμένονται...

Ο Ελιέζερ Μαρόμ, αρχηγός του Ισραηλινού πολεμικού ναυτικού που διέταξε την δολοφονική επίθεση στον Στόλο της Ελευθερίας βρίσκεται στην Ελλάδα…

Αθήνα, 25/1/2011

Να συλληφθεί αμέσως!

Στην Ελλάδα βρίσκεται σύμφωνα με δημοσιεύματα ήδη από την Κυριακή, έπειτα από πρόσκληση του Έλληνα ομολόγου του, ο αρχηγός του Ισραηλινού Επιτελείου Ναυτικού, Ελιέζερ Μαρόμ (Eliezer Marum ή Marom).

Δεν είναι μόνο ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για τη δολοφονική επίθεση στον Στόλο της Ελευθερίας, τις δολοφονίες, την πειρατεία, , τους τραυματισμούς, τους βασανισμούς, την απαγωγή και αυθαίρετη κράτηση, την πειρατεία πλοίων και την κλοπή αντικειμένων μέσα σε αυτά κ.λπ. Είναι και ένας από τους ισραηλινούς υπεύθυνους στους οποίους 33 επιβαίνοντες στα πλοία Ελεύθερη Μεσόγειος, Σφενδόνη και Μάβι Μάρμαρα και 2 πλοιοκτήτριες εταιρίες κατέθεσαν δια των πληρεξουσίων τους δικηγόρων ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ - ΕΓΚΛΗΣΗ ενώπιον του κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών στις 2/7/2010 για όλα τα αδικήματα που διαπράχθηκαν εναντίον τους.

Στην μηνυτήρια αυτή αναφορά ο αρχηγός του Ισραηλινού Ναυτικού και οι υπόλοιποι που αναφέρονται κατηγορούνται για:

• Κατάληψη δια της βίας με χρήση στρατιωτικών μέσων και δυνάμεων των προαναφερομένων πλοίων, που έπλεαν νόμιμα σε διεθνή ύδατα

• Διάπραξη πράξεων βίας από τις ισραηλινές δυνάμεις κατά των επιβαινόντων-αναφερόντων μηνυτών, όπως μεταξύ άλλων, βαριές και επικίνδυνες σωματικές βλάβες, απαγωγή, παράνομη κατακράτηση, αιχμαλωσία, ομηρεία, παράνομη και δια της βίας αφαίρεση και κατακράτηση προσωπικών εγγράφων, ειδών και αντικειμένων, και χρημάτων, που έφεραν οι μηνυτές ως ταξιδιώτες, πρόκληση βασανιστηρίων με στέρηση τροφής, νερού, φαρμάκων, στέρηση ικανοποίησης προσωπικών φυσικών αναγκών, στέρηση επικοινωνίας, προσβολή της προσωπικότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εξύβριση, φθορά ξένης ιδιοκτησίας κλπ.

Υπενθυμίζουμε ότι

• Τα πλοία της αποστολής, μεταξύ αυτών ένα φορτηγό με ελληνική σημαία και ένα ελληνικής ιδιοκτησίας επιβατηγό, εμποδίζονται να αποπλεύσουν από το Ισραήλ με συνεχή διοικητικά προσκόμματα και εκβιαστικές οικονομικές απαιτήσεις που υπερβαίνουν το ληστρικό ποσό των 80.000 Ευρώ, παρά τις ρητές δεσμεύσεις της Ισραηλινής και Ελληνικής πλευράς ότι υπήρξε συμφωνία αποδέσμευσής τους (όπως έγινε με τα τουρκικά πλοία που επέστρεψαν στην Τουρκία πριν 3 μήνες)

• συνεχίζουν να παρακρατούνται ελληνικά διαβατήρια, δηλαδή έγγραφα που τυπικά ανήκουν στο Ελληνικό Κράτος και ενδεχομένως χρησιμοποιούνται για παράνομες πράξεις (όπως συνέβη σε προηγούμενες περιπτώσεις ευρωπαϊκών διαβατηρίων, βλ. δολοφονία Μαμπχούχ στο Ντουμπάι).

• συνεχίζουν να παρακρατούνται και ενδεχομένως να χρησιμοποιούνται παρανόμως προσωπικά αντικείμενα αξίας των επιβαινόντων (κάμερες, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα).

Αναφέρουμε ακόμη ότι οι εγκληματίες πολέμου Ελιέζερ, Νετανιάχου, Λίμπερμαν, δεν μπορούν να επισκευτούν πολλές Ευρωπαϊκές χώρες γιατί εκεί οι δικαστικές αρχές έχουν κινήσει διαδικασία σύλληψης και παραπομπής τους. Αντίθετα, στην Ελλάδα πάνε κι’έρχονται, προσκεκλημένοι της κυβέρνησης, παρουσιαζόμενοι ως περίπου «νέοι ευεργέτες», συνεργάτες σε υποτιθέμενες μεγάλες μπίζνες που δεν θ’ αργήσουν να σκάσουν ως μεγάλες πομφόλυγες που πλασσάρονται τώρα για άλλους σκοπούς.

Καλούμε τις Ελληνικές Δικαστικές Αρχές να πράξουν το καθήκον τους, καλώντας για κατάθεση τον εγκληματία, αρχηγό του Ισραηλινού Ναυτικού Ελιέζερ Μαρόμ και ασκώντας την προβλεπόμενη δίωξη.

Γραμματεία της Πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για τη Γάζα»

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Ένα Καράβι για τη Γάζα, με αφορμή το πόρισμα της ισραηλινής επιτροπής Τουρκέλ

Αθήνα 25/1/2011

Το Ισραηλινό Απαρτχάιντ απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι όχι απλώς είναι αμετανόητο για τα εγκλήματά του, αλλά και αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η διεθνής κοινή γνώμη έχει αρχίσει να κουράζεται από τα συνεχή ψέματα και τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Όπως αναμενόταν, το αρχικό πόρισμα της ισραηλινής επιτροπής Τουρκέλ για την επίθεση στον Στόλο της Ελευθερίας απάλλαξε οποιασδήποτε ευθύνης του φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της σφαγής, της απαγωγής και των βασανιστηρίων. Σύμφωνα με αυτό οι Ισραηλινοί κομάντος ενήργησαν «νόμιμα» και ευρισκόμενοι «σε άμυνα» και «δεν παραβιάστηκε το διεθνές δίκαιο». Το πρόβλημα, κατά την επιτροπή, ήταν ότι δεν είχαν επαρκείς πληροφορίες για το τι θα αντιμετώπιζαν κατά την επιδρομή, αλλά παρόλα αυτά ενήργησαν «με πολύ λογική» και με «επαγγελματισμό». Ενώ επικροτείται η επιλογή να σταλούν κομάντος εναντίον των ακτιβιστών. Βέβαια για να στηρίξει τη θέση της η επιτροπή δεν αποφεύγει τα καταφανή ψεύδη, όπως ότι οι επιβαίνοντες στο Μάβι Μάρμαρα δήθεν άνοιξαν πυρ εναντίον των Ισραηλινών. Ακόμα χειρότερα η επιτροπή έρχεται να επικροτήσει τον απάνθρωπο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, δηλώνοντας ότι είναι νόμιμος αφού «δεν προκαλεί πείνα» παρά μόνο «έλλειψη διατροφικής σταθερότητας».

Δεν είναι ανάγκη εμείς ως Πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα», να αντικρούσουμε το αποτέλεσμα της «έρευνας» που κάθε άλλο παρά μας εξέπληξε. Αρκεί να ακούσουμε τι λένε οι διεθνείς ανεξάρτητοι φορείς.

Ακόμα και η ουδέτερη οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία έσπευσε αμέσως να εκφραστεί αποδοκιμαστικά για το πόρισμα της επιτροπής δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «Έχουμε ακόμα να μελετήσουμε τις λεπτομέρειες της αναφοράς 300 σελίδων του δικαστή Τουρκέλ, αλλά σίγουρα φαίνεται σαν ένα «ξέπλυμα», με τις ισραηλινές αρχές να απαλλάσσονται από αδίκημα παρόλο που οι ενέργειές τους άφησαν εννιά ανθρώπους νεκρούς. Ειλικρινά η αξιοπιστία της έρευνας του δικαστή Τουρκέλ τέθηκε υπό αμφισβήτηση από τότε που ορίστηκε. Δυστυχώς, τώρα φαίνεται καθαρά ότι οι αμφιβολίες που εμείς και άλλοι είχαν για την ανεξαρτησία της, αποδείχθηκαν σωστές. Αυτό το αποτέλεσμα θα χρησιμεύσει μόνο για να ενισχύσει την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι οι ισραηλινές αρχές είναι τώρα απρόθυμες και ανίκανες να αποδώσουν δικαιοσύνη και λογοδοσία για τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν από τις δυνάμεις τους».

Ενώ για το τι πραγματικά συνέβη κατά την επιδρομή αρκεί να υπενθυμίσουμε το πόρισμα της αρμόδιας επιτροπής του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (UNCHR), στο οποίο μέλη μας πρόθυμα κατέθεσαν σε αντίθεση με τους Ισραηλινούς που το αρνήθηκαν. Στο πόρισμα αυτό αναφέρεται ότι η επιτροπή «κατέληξε ότι πραγματικά πυρά χρησιμοποιήθηκαν από το ελικόπτερο προς το πάνω κατάστρωμα [του Μάβι Μάρμαρα] πριν την κάθοδο των στρατιωτών. […] Η επιτροπή δεν βρήκε αποδείξεις που να δείχνουν ότι οποιοσδήποτε από τους επιβάτες χρησιμοποίησε πυροβόλα όπλα ή ότι πυροβόλα όπλα είχαν παρθεί στο πλοίο. Παρά τα αιτήματα, η Επιτροπή δεν έλαβε οποιοδήποτε ιατρικό αρχείο ή άλλη τεκμηριωμένη πληροφορία από τις ισραηλινές αρχές σχετικά με τραυματισμούς στρατιωτών που συμμετείχαν στην επιδρομή, από πυροβόλα όπλα. […] Επιπλέον η Επιτροπή βρίσκει τις ισραηλινές εκδοχές τόσο ανακόλουθες και αντιφατικές σχετικά με τις αποδείξεις περί υποτιθέμενων τραυματισμών Ισραηλινών στρατιωτών από πυροβόλα όπλα που πρέπει να τις απορρίψει.». Σε ότι αφορά τον αποκλεισμό αναφέρει ότι στη Γάζα υπήρχε εκείνη την εποχή «ανθρωπιστική κρίση», και τον χαρακτηρίζει «συλλογική τιμωρία, παράνομη κάτω από τις παρούσες και οποιεσδήποτε συνθήκες». Ενώ αναφορικά με την επιδρομή μιλά για «εντελώς περιττή και απίστευτη βία», «απαράδεκτο επίπεδο βιαιότητας» και αναλύει τις «σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου» συμπεριλαμβανομένων «σκόπιμων φόνων», «βασανιστηρίων», «αυθαίρετων κρατήσεων» κ.α.

Είναι φανερό ότι το εντελώς αντίθετο πόρισμα της επιτροπής Τουρκέλ εκτός από το να αθωώσει τους ενόχους εξυπηρετεί και κάποιους άλλους σκοπούς. Αφενός, στο εσωτερικό, προσπαθεί να αποκαταστήσει την εικόνα και το κύρος των Ισραηλινών κομάντος και κατά συνέπεια των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων παρουσιάζοντας ότι αντιμετώπισαν οπλισμένους αντιπάλους ενώ στην πραγματικότητα ρεζιλεύτηκαν από μια χούφτα άοπλους ακτιβιστές. Αφετέρου επιχειρεί να προλειάνει το έδαφος για την επόμενη δολοφονική επιχείρηση εναντίον του “Στόλου της Ελευθερίας 2” που προετοιμάζεται εντατικά σε συνεργασία πολύ περισσότερων πρωτοβουλιών από ακόμα περισσότερες χώρες. Ή τουλάχιστον να τρομοκρατήσει όσους σκοπεύουν να συμμετάσχουν.

Από τη μεριά μας δηλώνουμε ότι παρότι γνωρίζουμε από πρώτο χέρι το δολοφονικό χαρακτήρα του ισραηλινού απαρτχάιντ, δεν πρόκειται να σταματήσουμε. Ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας, που θέτει σε κίνδυνο τις ζωές του πληθυσμού, στην πλειονότητά του παιδιά, μας το επιβάλλει.

Το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης θα κάνει το καθήκον του. Η διεθνής κοινότητα, οι κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής, και οι διακρατικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένης της Ε.Ε., που είναι συνυπεύθυνοι για τον αποκλεισμό, αλλά και εκείνοι που μπορούν να εμποδίσουν μια επανάληψη της σφαγής, ας αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους.

Τιμή στους 9 Τούρκους και όλους τους Παλαιστίνιους μάρτυρες
Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Ναζιστική «απόβαση» στη γειτονιά του μίσους

Κανονική... απόβαση στον Αγ. Παντελεήμονα έχει κάνει η «Χρυσή Αυγή», αφού τα μέλη της μπορεί να δηλώνουν «αγανακτισμένοι» κάτοικοι της περιοχής, στην πραγματικότητα όμως είναι μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης από διάφορες περιοχές πέριξ της πρωτεύουσας.

Μόλις ένας από τους 15 προσαχθέντες το περασμένο Σάββατο ήταν κάτοικος της περιοχής, ενώ οι υπόλοιποι είχαν ταξιδέψει από Ναύπλιο, Χαλκίδα, Μεσόγεια και διάφορες άλλες περιοχές της χώρας. Όπως μετέδωσε και το site newsit.gr , από το σύνολο των ατόμων που συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα, περίπου οι μισοί ήταν περίοικοι μέσης και τρίτης ηλικίας και οι υπόλοιποι ήταν μαυροντυμένοι άνδρες, νεαρής και μέσης ηλικίας. Οι τελευταίοι κρατούσαν κράνη και ελληνικές σημαίες περασμένες σε χοντρά καδρόνια, είχαν σακίδια στην πλάτη και φορούσαν ενισχυμένα μπουφάν με επένδυση και χοντρά γάντια.

Με τον... αέρα του δημοκρατικά εκλεγμένου εκπρόσωπού τους ως δημοτικού συμβούλου, τα μέλη της οργάνωσης επιβάλλουν τον νόμο τους στην πλατεία. Προπηλακισμοί σε κατοίκους που τολμούν να διαφωνούν με τις πρακτικές τους, άβατο για μετανάστες και -συχνά αιματηρό- «καθάρισμα» της περιοχής.

Ακόμα και ναζιστικούς χαιρετισμούς έχει το μενού, πρώτα στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και δύο μέρες μετά στο κοινοτικό συμβούλιο της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα. Με τους «πυρήνες» της οργάνωσης να έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια σε όλη τη χώρα, τα μέλη της «Χρυσής Αυγής» οργανώνονται σε βάρος των κατοίκων που εξακολουθούν να ασφυκτιούν.

Στο ίδιο πλαίσιο, το περασμένο Σάββατο κατάφεραν να ακυρώσουν προγραμματισμένη συναυλία μεταναστευτικών και αντιρατσιστικών οργανώσεων. Από νωρίς, η αστυνομία είχε με κλούβες αποκλείσει την πλατεία και την πρόσβαση μεταναστών και μελών αντιρατσιστικών ομάδων στην περιοχή...

Τα στοιχεία από τις 2 συλλήψεις και τις 13 προσαγωγές της Αστυνομίας αποκαλύπτουν ότι μόνο κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα δεν ήταν οι πρωταγωνιστές των επεισοδίων που συνέβησαν στην πλατεία το περασμένο Σάββατο. Οι «αγανακτισμένοι κάτοικοι» είχαν έρθει τελικά από τη Χαλκίδα, το Ναύπλιο και την ευρύτερη Αττική, από τη Σαλαμίνα και το Νέο Ηράκλειο μέχρι του Ζωγράφου και το Αιγάλεω...

Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν και φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο, από τις οποίες ταυτίστηκε ο υποψήφιος του ΛΑΟΣ για δήμαρχος Θήβας Νίκος Τούτουζας. (δείτε όλη την εξέλιξη στο site που ανέδειξε το θέμα www.exeisminima.gr)

Ο Τούτουζας, που μετά την αποκάλυψη διαγράφηκε από το κόμμα του, εντοπίστηκε κρατώντας λοστό και κράνος (οι συμπατριώτες του λένε ότι δεν έχει καν μηχανάκι!) και δήλωσε ότι πήγε στην περιοχή για να «βοηθήσει τους κατοίκους».

Πληροφορίες λένε ότι στη συγκέντρωση του Σαββάτου είχαν συρρεύσει οπαδοί και από άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως τη Σπάρτη και τα Τρίκαλα.

Βεβαρημένο παρελθόν
Δεν είναι η πρώτη φορά όμως που οι χρυσαυγίτες ενώνουν τις δυνάμεις τους κατά των αντιρατσιστών... Πριν από ακριβώς έναν χρόνο, περιστατικά βίας στην περιοχή της Πανόρμου συγκλόνιζαν το Πανελλήνιο.

Από το προφίλ των 46 συλληφθέντων στα επεισόδια σε βάρος της αντιρατσιστικής συγκέντρωσης προέκυπτε πως οι κουκουλοφόροι, ηλικίας 14-51 ετών, που χαιρετούσαν ναζιστικά και κρατούσαν ρόπαλα και σιδηρολοστούς είχαν φτάσει στους Αμπελοκήπους από ολόκληρη την Ελλάδα!

Τρεις από τους συλληφθέντες δήλωσαν ως μόνιμη κατοικία τη Θεσσαλονίκη, τα Τρίκαλα και τη Λάρισα, ενώ άλλοι είχαν... συρρεύσει από Γλυκά Νερά, Πικέρμι, Μαρκόπουλο, Γαλάτσι, ακόμη και από Σαλαμίνα.

Από τότε είχαν αρχίσει να πυκνώνουν τα «χτυπήματα» σε βάρος μεταναστών και των «φίλων τους», όπως τους χαρακτηρίζουν τα μέλη των νεο-φασιστικών πυρήνων σε όλη την επικράτεια.

«Πρωτοβουλίες στις γειτονιές»
Απειλούν, προπηλακίζουν και χαράζουν σβάστικες σε πολίτες

Οργανωμένα και συνειδητοποιημένα, τα μέλη των «εθνικιστικών ομάδων», όπως ονομάζουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους, συνεχίζουν τις... «πρωτοβουλίες στις γειτονιές». Μάλιστα, οι αυτόνομοι φασίστες στα Χανιά έφτασαν στο σημείο να χαράξουν αγκυλωτό σταυρό στο μπράτσο και το μπουφάν 27χρονης φιλολόφου που παρέδιδε εθελοντικά μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες.

Σήμερα, το δίκτυο της «Χρυσής Αυγής» φαίνεται ότι αναπτύσσεται σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, εκμεταλλευόμενο το κενό της Πολιτείας στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Οι εκτιμήσεις των γειτόνων στον Αγ. Παντελεήμονα που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα είναι ότι από τα 200 άτομα που πρωτοστατούν στις εκδηλώσεις μίσους στις πλατείες Αττικής και Αγ. Παντελεήμονα, μόλις οι 30-40 είναι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής.

Οι υπόλοιποι έρχονται κατά περίπτωση από κοντινές περιοχές της Αττικής, της Βοιωτίας και της Πελοποννήσου ή καταφτάνουν ακόμη και από απομακρυσμένες περιοχές...

«Αναρωτιέμαι πώς γίνεται να θεωρείται νόμιμη μία οργάνωση που ο επικεφαλής της χαιρετάει ναζιστικά και μπαίνει με οπλοφόρους στο δημοτικό συμβούλιο», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο δημοτικός σύμβουλος Αθηνών Πέτρος Κωνσταντίνου, που συμμετέχει στην «Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή», που διοργάνωσε τις αντιρατσιστικές εκδηλώσεις του Σαββάτου.

«Οπως επίσης αναρωτιέμαι πώς γίνεται ένας εισαγγελέας να επικαλείται ότι υπάρχει ομάδα χρυσαυγιτών στην πλατεία και να επιτρέπει να μη γίνει τελικά η προγραμματισμένη συναυλία από τα συνδικάτα», συμπληρώνει.

«Είναι φανερό ότι οι χρυσαυγίτες δεν προτίθενται να μπουν σε ένα θεσμικό πλαίσιο δημοκρατικής νομιμότητας. Αυτό φαίνεται και από την ίδια τη στάση του αρχηγού τους», τονίζει ο Θανάσης Κούρκουλας από το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών. «Η σαββατιάτικη σύγκρουση στον Αγ. Παντελεήμονα είχε ως αποτέλεσμα να αποδειχθεί ότι δεν είναι οι κάτοικοι που πρωτοστατούν στην... αγανάκτηση που επικαλείται η "Χρυσή Αυγή". Από την άλλη όμως, φαίνεται ότι οι χρυσαυγίτες έχουν αποθρασυνθεί, με τη βοήθεια της αστυνομίας...».

Στο "κόκκινο" η αντιπαράθεση

Κόκκινο έχει... χτυπήσει η αντιπαράθεση στην Ελλάδα για το μεταναστευτικό, μετά την απόφαση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να κατασκευάσει φράκτη στα χερσαία σύνορα Ελλάδας - Τουρκίας. Ο φράκτης μήκους περίπου 13 χιλιομέτρων αναμένεται να μειώσει την αθρόα εισροή μεταναστών που επιχειρούν παράνομα να εισέλθουν στη χώρα, αλλά και να ασκήσει πίεση στη γείτονα χώρα προκειμένου να ελέγξει τα κυκλώματα των διακινητών στο έδαφός της. Έντονες είναι οι αντιδράσεις μεταναστευτικών οργανώσεων, καθώς και της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες που προβλέπουν ότι ο φράκτης δεν θα αναστείλει, αλλά θα μετατοπίσει το πρόβλημα. Για «πρόχειρη λύση» κάνουν λόγοι οι Αρχές της περιοχής του Έβρου.

Η απόφαση του αρμόδιου υπουργείου έρχεται σε μία στιγμή, που η κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας θυμίζει καζάνι που βράζει. Η συσσώρευση μεταναστών χωρίς στέγη και άλλες βασικές παροχές στην πρωτεύουσα έχει δημιουργήσει προβλήματα που ολοένα διογκώνονται. Σε πολλές περιοχές της χώρας το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται επικίνδυνα και τείνει να «σκάσει»...
Μέχρι τέλος Οκτωβρίου, περισσότεροι από 300 μετανάστες έμπαιναν καθημερινά μέσω του Έβρου στη χώρα. Τους τελευταίους τρεις μήνες, η ευρωπαϊκή συνοριακή δύναμη της FRΟΝΤΕΧέχει μάλλον μεταθέσει το πρόβλημα νοτιότερα και βορειότερα της περιοχής δράσης της. Όσοι συλλαμβάνονται φυλακίζονται σε κέντρα κράτησης, κάτω από άθλιες συνθήκες διαμονής. Στα ίδια κελιά παραμένουν και οι αιτούντες άσυλο, που -αν και παράνομο κατά τη Συνθήκη της Γενεύης- επίσης κρατούνται.
Κι ενώ οι απελπισμένοι άλλοτε κατάφερναν νόμιμα ή παράνομα να «περάσουν» σε άλλες χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, τα τελευταία χρόνια ο κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙ» τούς αναγκάζει πια να «κολλήσουν» στην Ελλάδα -ακόμη κι όταν καταφέρνουν τελικά να φύγουν, μέσω αποτυπωμάτων εντοπίζουν την πρώτη τους είσοδο στην Ευρώπη και τούς απελαύνουν στην Ελλάδα.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο φράκτης που ανακοίνωσε ο Χρήστος Παπουτσής ικανοποίησε την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών που έχουν κουραστεί από την απραξία της Πολιτείας στο ζήτημα. Τρεις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν την περασμένη Κυριακή για λογαριασμό των εφημερίδων «Καθημερινή της Κυριακής», «Πρώτο Θέμα» και «Έθνος της Κυριακής», δείχνουν ότι το 60% έως 80% «συμφωνεί ή μάλλον συμφωνεί» με την κατασκευή φράκτη στον Έβρο.
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Μarcγια λογαριασμό του «Έθνους της Κυριακής», το ποσοστό που τάσσεται υπέρ του φράκτη ανέρχεται στο 80,3%, με το 18,6% να δηλώνει ότι τάσσεται κατά. Το 1,1% δεν έδωσε κάποια απάντηση. Επιπλέον, στη δημοσκόπηση αναφέρεται ότι το 68,8% «συμφωνεί ή μάλλον συμφωνεί» με τη δημιουργία «κέντρων κράτησης μεταναστών σε παλιά στρατόπεδα», το 89,5% «συμφωνεί ή μάλλον συμφωνεί» με την «οικειοθελή ή αναγκαστική απέλαση των παράνομων μεταναστών» και το 86,5% «συμφωνεί ή μάλλον συμφωνεί» με τις επιχειρήσεις «σκούπα» στο κέντρο της Αθήνας.

«Πόλεμος» και στη Βουλή

Την κατασκευή του φράκτη υπεραμύνθηκε ο υπουργός και κατά τη συζήτηση στη Βουλή του νομοσχεδίου για το νέο καθεστώς παροχής ασύλου. «Στόχος της πολιτικής της κυβέρνησης είναι να παραμείνουν στην Ελλάδα μόνο εκείνοι οι μετανάστες που έχουν το δικαίωμα του ασύλου και διεθνούς προστασίας και κανείς άλλος», διεμήνυσε, δηλώνοντας ταυτόχρονα την αποφασιστικότητα όλοι οι υπόλοιποι να φύγουν είτε με εθελοντικό επαναπατρισμό, είτε με υποχρεωτική απέλαση.
Παράλληλα ο κ. Παπουτσής έστειλε σαφές μήνυμα προς την ΕΕ, τονίζοντας πως δεν μπορεί να θεωρεί ότι εξαντλεί τις υποχρεώσεις της με την οικονομική συνδρομή για την προσωρινή υποδοχή των λαθρομεταναστών και συμπληρώνοντας πως η Ελλάδα δεν μπορεί να λύσει μόνη της το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης που είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Γι’ αυτό, δεν ζήτησε μόνο την αναθεώρηση της συμφωνίας του “Δουβλίνο ΙΙ”, αλλά την υιοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής εξοπλισμένης με τους αναγκαίους πόρους και τα κατάλληλα πολιτικά εργαλεία.
Υπέρ του νομοσχεδίου τάχθηκε η ΝΔ, με την εισηγήτρια του κόμματος Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά να εκφράζει επιφυλάξεις σε άρθρα του και ενστάσεις σχετικά με το ότι «δεν διασφαλίζει την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που οφείλει να εφαρμόσει η χώρα με βάση τις δεσμεύσεις της απέναντι στις διεθνείς συνθήκες».
Ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ Ν. Παπακωνσταντίνου ζήτησε την απόσυρση του νομοσχεδίου γιατί -όπως είπε- «διαμορφώνεται ένας κατασταλτικός κλοιός γύρω από τους πρόσφυγες» κι ακόμη ζήτησε την ακύρωση του «απάνθρωπου» σχεδίου ύψωσης του φράκτη στον Έβρο.
Σε παρέμβασή του, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης είπε πως η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρώπης με ποσοστό λαθρομεταναστών 20% στο σύνολο του πληθυσμού της, αλλά και το μικρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα. Τάχθηκε κατά του νομοσχεδίου γιατί δεν υπηρετεί τις βασικές αρχές της σωστής μεταναστευτικής πολιτικής, αλλά είπε «ναι» στον φράκτη «έστω κι αργά». Ο Β. Μουλόπουλος εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ είπε πως η κυβέρνηση χειραγωγεί την κοινή γνώμη καλλιεργώντας τα ένστικτα της καχυποψίας, του φόβου και του εξωτερικού κινδύνου και υποστήριξε ότι ζεσταίνει «το αυγό του φιδιού» για λογαριασμό της άρχουσας τάξης της Ευρώπης.

ΔΕΝ ΑΠΟΡΡΟΦΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ
Ούτε ένα ευρώ θα μπορούσε να μην πληρώνει η Ελλάδα για θέματα προσφύγων και μεταναστών. Θα μπορούσε να διεκδικήσει περισσότερα χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση που μπορούν να διατεθούν σε υποδομές για διαμονή, νομιμοποίηση ή επιστροφή. Αλλά, το χάος που επικρατεί στις διαδικασίες νομιμοποίησης, τα προβλήματα στην καταγραφή των εισερχομένων στη χώρα, η μη απορρόφηση των ποσών που ήδη έχουν εγκριθεί και -κυρίως- η έλλειψη πολιτικής βούλησης, εμποδίζει τη διεκδίκηση κονδυλίων που δικαιωματικά δικαιούται η χώρα, ενώ ταυτόχρονα, η αμφισβήτηση αυξάνεται, αφού δεν καταφέρνει να απορροφήσει χρήματα που ήδη τής έχουν διατεθεί.

«Ο φράκτης απλώς θα εκθέσει την Ελλάδα»

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΑΛ ΣΑΛΕΧ

«ΘΕΛΕΤΕφράκτες; Θέλετε τάφρους; Θέλετε τείχη; Δεκτό. Θέλετε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της μη νόμιμης μετανάστευσης; Ε, τότε είμαστε σε λάθος δρόμο», απαντά η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, που διετέλεσε σύμβουλος μεταναστευτικής πολιτικής του πρώην υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Σπύρου Βούγια. «Ο περίφημος φράχτης, τι θα κάνει; Απολύτως τίποτα, όσον αφορά στους αλλοδαπούς. Απλώς θα περνάνε από παραδίπλα ή από το Αιγαίο, όπως έκαναν όλα τα χρόνια. Διότι, προφανώς, και τη ροή δεν τη μετατόπισε η Frontexαλλά το market. Οταν το κόμιστρο έφτασε τα 2000-3000 ευρώ από Τουρκία σε Μυτιλήνη ή Σάμο, μια άλλη ομάδα στα επάνω σύνορα έριξε τις τιμές στα 300 ευρώ. Και σε αυτό οφείλεται το ότι πέραν της γεωγραφικής μετατόπισης παρατηρείται και μια ποιοτική αλλαγή: οι πιο φτωχοί, οι πιο ευάλωτοι, οι πιο δυστυχισμένοι… επιλέγουν τον Έβρο. Με τον φράκτη, απλώς ενδέχεται να αυξηθούν λίγο τα κόμιστρα και ίσως… και τα πτώματα.
Όσον αφορά στο κράτος, βάλλεται από τον φράχτη γα τον εξής λόγο. Τη χρονιά που πέρασε, έγιναν γιγάντιες προσπάθειες για να αλλάξει το κλίμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι της Ελλάδας. Όταν όλοι κατηγορούσαν την Ελλάδα για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, το επαίσχυντα χαμηλό ποσοστό απόδοσης πολιτικού ασύλου, την ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής, και το αίτημα της Ελλάδας για αναθεώρηση του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ μόνο γέλιο προκαλούσε. Υποκριτικό γέλιο; Φυσικά. Αλλά είχαν σθεναρά επιχειρήματα, ενώ η Ελλάδα ένοχα κατέβαζε τα μάτια. Έλεγαν… σταματήστε να βασανίζετε ανθρώπους και μετά τα λέμε.
Και, πράγματι, μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα, το κλίμα άρχισε να βελτιώνεται. Είδανε τις προσπάθειες, διάβασαν τα προσχέδια των νόμων, συναντήθηκαν με αρμόδιους φορείς και, κάπως έτσι, απέφυγε η Ελλάδα και την προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΕ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά απέκτησε ισχυρούς συμμάχους- κράτη, διεθνείς οργανώσεις αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι των κρατών-μελών που συνέχιζαν να μην επιθυμούν καμία αλλαγή του Δουβλίνο ΙΙ.
Όταν ακόμα και ίδιος ο υπουργός της Γαλλίας, ο κ. Βesson, στη συνάντηση του Σεπτεμβρίου στο Παρίσι –παρουσία εκπροσώπων κρατών-μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής– τόνισε ότι η Ελλάδα αλλάζει και οφείλουμε να τη στηρίξουμε καθώς αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα, και η Επίτροπος η κ. Μalmstrom υπερθεμάτισε τονίζοντας την ανάγκη για αναθεώρηση του Δουβλίνου ΙΙ.
Όλα αυτά, όμως, κινδυνεύουν να γκρεμιστούν με τη ρητορική περί φράκτη. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα φαίνεται να μην εφαρμόζει όσα υποσχέθηκε και να πράττει κάτι άλλο. Ο φράκτης κ. υπουργέ δεν συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών».

(η φωτό είναι από το εξαιρετικό blog eggs-in-art.blogspot.com)

Πήραν τα οστά της καλόγριας κι έφυγαν!

Τους σταμάτησαν όμως στο Ελ. Βενιζέλος... Οι τρεις Κύπριοι καλούνται τώρα να δώσουν εξηγήσεις...

Ο μοναχός Εφραίμ λύνει τη σιωπή του μέσω του δικηγόρου

ΤΟΥΜΙΧΑΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΗ

Διαψεύδει κατηγορηματικά ότι έκλεψε τα οστά γυναίκας στην Ελλάδα για να τα εμπορευθεί στην Κύπρο, ο μοναχός της Μονής Κύκκου Εφραίμ και μέσω του δικηγόρου του στην Ελλάδα, δίνει τη δική του εκδοχή για την υπόθεση που πήρε πρωτοφανείς διαστάσεις.
Ο ιερομόναχος, σύμφωνα με τον δικηγόρο του, ήταν αυτός που έκανε μοναχή τη γερόντισσα και εκτελούσε επιθυμία της για ταφή στην Κύπρο, στην οποία έζησε τα τελευταία δύο χρόνια. Η καταγγελία για εξαφάνιση των οστών έγινε από τα παιδιά της και αποδίδει σε σύγχυση την όλη εξέλιξη, αφού κάποιοι δεν είχαν ενημερωθεί για την επιθυμία της. Ο ίδιος τώρα νοιώθει συντετριμμένος για την τροπή που πήραν τα πράγματα. Παραδέχεται όμως ότι θα μπορούσε να είχε ενημερώσει τη Μονή για την μετάβασή του στην Αθήνα, όπως και τα παιδιά της μοναχής ότι θα έπαιρνε τα οστά.
Ο «Φ» επικοινώνησε με τον δικηγόρο του ιερομόναχου Εφραίμ στην Αθήνα, Ιωάννη Υδραίο, ο οποίος μετά από εξουσιοδότηση, δίνει τη δική του εκδοχή για την πολύκροτη υπόθεση που οδήγησε στον Εισαγγελέα τον μοναχό και παράλληλα τον έθεσε σε τρίμηνη αργία. “Αυτή η υπόθεση”, όπως λέει “δεν είναι καράβι, αλλά βάρκα. Ποτέ δεν είπε κανένας ότι πρόκειται για αγία. Κάποιοι κατασκεύασαν αυτό το θέμα και δημιούργησαν σενάρια ότι θα έβγαζαν και χρήματα από αυτή την υπόθεση. Ουδέν αναληθέστερο. Στην Ελλάδα οι κατηγορίες που απαγγέλθηκαν δεν αφορούν κακούργημα και αυτό δείχνει ότι δεν πρόκειται για σοβαρό αδίκημα. Μάλιστα ο Εισαγγελέας τους άφησε ελεύθερους χωρίς κανένα περιοριστικό όρο και τους παρέπεμψε σε τακτική δικάσιμο για τον Απρίλιο στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, δηλαδή το κατώτατο όργανο.
“Θέλω να ξεκαθαρίσω”, προσθέτει, “ότι η μακαρίτισσα η γερόντισσα ήταν μοναχή. Υπήρχε ιδιαίτερη πνευματική σχέση με τον ιερομόναχο γι’ αυτό και ήταν αυτός που έκαμε την κουρά για να γίνει μοναχή. Αυτή διέμενε στην Κύπρο σε ανθρώπους για δύο χρόνια γι’ αυτό και αναπτύχθηκε ιδιαίτερη σχέση, ενώ ήταν πολύ άρρωστη με ανίατη ασθένεια και τελικά μακαρίστηκε. Οι άνθρωποι την αγάπησαν και εδώ στην Κύπρο ιδιαίτερα αλλά και στην Ελλάδα γιατί ακτινοβολούσε προσωπικότητα. Κανείς δεν είπε από αυτούς που την γνώρισαν ή ο ιερομόναχος, ότι ήταν αγία. Ήταν απλά μια πνευματική θυγατέρα του μοναχού και ανέπτυξε πνευματικούς δεσμούς μαζί του. Γι’ αυτό και πριν κοιμηθεί, είχε ζητήσει από τον μοναχό όπως τα οστά της μεταφερθούν στην Κύπρο. Αυτό το είχε εκφράσει όχι μόνο στον ιερομόναχο, αλλά και σε πολλούς άλλους, οι μαρτυρίες των οποίων υπάρχουν γραπτώς κατατεθειμένες στον Εισαγγελέα. Από τη δικογραφία εξάγεται ότι η μοναχή είχε εκφραστεί στους δικούς της ώστε να μεταφερθούν τα οστά της στην Κύπρο. Δηλαδή εδώ έχουμε μαρτυρίες από αυτούς που κατάγγειλαν την υπόθεση στην Αστυνομία, ότι η μοναχή είχε εκφράσει επιθυμία να ταφεί στην Κύπρο”.
“Με την επιθυμία αυτή της μοναχής, ο ιερομόναχος πεπεισμένος ότι είχε δικαίωμα, προχώρησε και πήρε τα οστά με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί όλο αυτό το πράγμα που οδήγησε στη σύλληψή του”. Ο ίδιος ο δικηγόρος αποδίδει την εξέλιξη των πραγμάτων, στη σύγχυση και παρεξήγηση που προέκυψε ότι κάποια παιδιά της μοναχής γνώριζαν την επιθυμία της και κάποια την αγνοούσαν. Όταν έγινε αυτή η παρανόηση, τα παιδιά που δεν συμφωνούσαν, ζήτησαν τον λόγο από τους άλλους και τελικά προέβησαν στην καταγγελία προς την Αστυνομία. “Αν ο πατέρας ήθελε να κάνει κάτι παράνομο, θα το έκανε την ημέρα του μνημοσύνου, λίγο μετά το τρισάγιο, που ήταν όλοι οι συγγενείς της στο νεκροταφείο”, διερωτάται. “Δεν θα πήγαινε βράδυ ή σε ώρα που δεν θα υπήρχε κανείς; Ο μοναχός θεώρησε ως κατάλληλη ώρα λίγο μετά το τρισάγιο για να πάρει τα οστά και να τα φέρει στην Κύπρο. Μάλιστα ο ίδιος ο μοναχός είχε καλέσει τους συγγενείς της για το τρισάγιο. Θεωρείτε λογικό ένας που θέλει να κλέψει τα οστά να καλεί και τους συγγενείς; Μάλιστα τα οστά βρισκόντουσαν σε οικογενειακό τάφο, μπροστά-μπροστά σε οστεοφυλάκιο, άνοιξε την πλάκα και τα πήρε”.
Ο Ελλαδίτης δικηγόρος αποδίδει την όλη εξέλιξη της υπόθεση σε σύγχυση και ότι αποτελεί προϊόν παρανόησης αλλά και υπερβάλλοντα ζήλου εκ μέρους του ιερομόναχου να φέρει τα οστά στην Κύπρο.
Ρωτούμε τον κ. Υδραίο πώς προέκυψε το θέμα της οικονομικής εκμετάλλευσης των οστών. Ο ίδιος απαντά ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι θα εκμεταλλευόταν τα οστά. “Εδώ πρόκειται για έναν άνθρωπο που είχε πρωτοστατήσει ώστε η γερόντισσα να γίνει μοναχή και η μόνη του επιθυμία ήταν να φέρει τα οστά στην Κύπρο”. Ο δικηγόρος παραδέχεται ότι ο τρόπος που το έκανε ίσως να μην ήταν και ο ενδεδειγμένος, ωστόσο δεν του αποδίδει αλλότρια κίνητρα. “Μπορεί να ήταν παράδοξος ο τρόπος μεταφοράς των οστών”, λέει, “αλλά αυτό δείχνει τον υπερβάλλοντα ζήλο να εκτελέσει την επιθυμία της γερόντισσας”.
Για το πού θα κατέληγαν τα οστά, ο δικηγόρος του μοναχού Εφραίμ λέει ότι θα τα μετέφερνε στη Μονή Κύκκου ώστε να μνημονεύονται όπως και άλλα που υπάρχουν εκεί. Ο ίδιος χαρακτήρισε ως μύθο ότι θα την ονόμαζε αγία, διαψεύδοντας τις πληροφορίες κατηγορηματικά.

ΘΛΙΒΕΤΑΙ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ

Για το πώς νιώθει ο μοναχός μετά απ’ όλα αυτά, ο κ. Υδραίος αναφέρει ότι έχει συντριβεί, νιώθει θλίψη που πήραν αυτή την τροπή τα πράγματα, γιατί βρίσκεται να απολογείται επειδή πήγε να εκπληρώσει μια πνευματική του υποχρέωση.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

>>Πριν κοιμηθεί, είχε ζητήσει από τον μοναχό όπως τα οστά της μεταφερθούν στην Κύπρο.
>>Υπήρχε ιδιαίτερη πνευματική σχέση ανάμεσα στη μοναχή με τον ιερομόναχο.
>>Η υπόθεση αποτελεί προϊόν παρανόησης αλλά και υπερβάλλοντα ζήλου εκ μέρους του ιερομόναχου να φέρει τα οστά στην Κύπρο.
>>Θα κατέληγαν στη Μονή Κύκκου ώστε να μνημονεύονται όπως και άλλα που υπάρχουν εκεί.

Καλόγρια με... θητεία σε μοναστήρι της Κύπρου

Τι είδαν στη ζωή της οι τρεις άνθρωποι από την Κύπρο και πίστεψαν πως ήταν αγία;...

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΨΑΡΑ / ΑΘΗΝΑ

Καλόγρια και μάλιστα με... θητεία σε μοναστήρι της Κύπρου ήταν η γυναίκα, της οποίας τα οστά επιχείρησαν να μεταφέρουν στη Μεγαλόνησο οι τρεις συλληφθέντες στο αεροδρόμιο «Έλ. Βενιζέλος» την περασμένη Δευτέρα. Η Ελένη Βαφειάδου έφυγε από τη ζωή πριν από τέσσερα χρόνια, αλλά οι άνθρωποι που τη γνώρισαν δεν ξέχασαν το έργο και την φιλανθρωπία της. Επέστρεψαν λοιπόν να την... πάρουν μαζί τους, παρά τις αντιρρήσεις της οικογένειάς της, η οποία προσπάθησε να μπλοκάρει την ανίερη πράξη τους.
Πόντο-πόντο ξετυλίγεται το κουβάρι της πρωτοφανούς υπόθεσης της κλοπής οστών από το Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών στη Νίκαια. Οι πληροφορίες για τη ζωή και το έργο της μοναχής Ελένης Βαφειάδου είναι λιγοστές, αφού οι συγγενείς της -όπως φαίνεται έχει δυο γιους- δεν επιθυμούν καμία δημοσιότητα.
Η υπέργηρη γυναίκα είχε μονάσει σε μεγάλη ηλικία σε γυναικείο μοναστήρι της Ελλάδας. Κάποτε, επισκέφθηκε την Κύπρο για να προσκυνήσει. Η πίστη που διέκρινε ότι έχουν οι Χριστιανοί στο νησί, αλλά και η πληθώρα των μοναστηριών την κέρδισαν. Αποφάσισε και έμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μονή της Κύπρου...
Εκεί, λένε οι πληροφορίες, η μοναχή από την Ελλάδα είχε έρθει σε επαφή με το ποίμνιο και έγινε γνωστή για το φιλανθρωπικό της έργο. Το συνέχισε για λίγο στην Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό. Η δράση της αθόρυβη, αλλά αποδοτική. Προφανώς, λόγω της δραστηριότητας που ανέπτυξε, αλλά και της ενάρετης ζωής της, πολλοί άνθρωποι την αγάπησαν και πίστεψαν ότι έχει μια υπεράνθρωπη δύναμη...
Προφανώς, οι τρεις συλληφθέντες πίστεψαν το ίδιο. Πως πρόκειται δηλαδή για μιαν «αγία εν ζωή» και όταν απεβίωσε θεώρησαν καλό να της αποδώσουν τιμές με το να... κλέψουν τα οστά της.
Οι συγγενείς της ενάρετης καλόγριας τέλεσαν την περασμένη Κυριακή μνημόσυνο για τα τέσσερα χρόνια από τον θάνατό της, στο Γ’ Νεκροταφείο. Εκεί βρέθηκαν και οι τρεις Κύπριοι, ένας 43χρονος και ένας 56χρονος άνδρας, οι οποίοι συνόδευαν μια γυναίκα 61 ετών. Σκοπός της επίσκεψής τους ήταν να τιμήσουν με την παρουσία τους τη μνήμη της «αγίας», όπως οι ίδιοι νόμιζαν. Μόλις τελείωσε το μνημόσυνο και οι συγγενείς έφυγαν, οι τρεις Κύπριοι, με εργαλεία που βρήκαν μέσα στο νεκροταφείο, άνοιξαν τον τάφο και ξέθαψαν το φέρετρο.
Η επόμενη κίνησή τους ήταν να πάρουν τα οστά, να τα πλύνουν σε μια βρύση του νεκροταφείου, να τα διπλώσουν σε πολυτελές ύφασμα και να τα τοποθετήσουν σε έναν σάκο που είχαν μαζί τους. Τέλος, αποχώρησαν από το νεκροταφείο και πήγαν στο ξενοδοχείο όπου είχαν καταλύσει.
Στο μεταξύ, η οικογένεια -ούσα υποψιασμένη- αντελήφθη ότι τα οστά έλειπαν από τον οικογενειακό τάφο. Έσπευσαν λοιπόν στο κοντινότερο αστυνομικό τμήμα, στο ΑΤ Νίκαιας και κατέθεσαν μήνυση, ώστε οι τρεις να μην μπορέσουν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Πράγματι λοιπόν, τη Δευτέρα το πρωί, οι τρεις Κύπριοι προσπάθησαν να περάσουν από την πύλη ελέγχου επιβατών του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος», με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί να δουν στην οθόνη τα ανθρώπινα οστά και να σημάνει συναγερμός με αποτέλεσμα τη σύλληψή τους.
Οι αστυνομικοί που άνοιξαν τις αποσκευές των συλληφθέντων δεν πίστευαν στα μάτια τους. Ανθρώπινα οστά και ένα κρανίο ήταν επιμελώς τυλιγμένα σε πολυτελές ύφασμα και κρυμμένα μέσα στις αποσκευές των τριών ταξιδιωτών από το Νησί της Αφροδίτης.
Τα οστά έχουν ήδη επιστραφεί στην οικογένεια της θανούσης και έχουν τοποθετηθεί σε οστεοφυλάκιο. Η οικογένεια που επικοινώνησε με τη διεύθυνση του κοιμητηρίου ενημέρωσε ότι επρόκειτο για μια «ενδοοικογενειακή υπόθεση που έληξε αισίως», χωρίς να δώσουν περαιτέρω διευκρινίσεις για τον βίο και την πολιτεία της Ελένης Βαφειάδου.
Ελάχιστοι στη Νίκαια και τον Πειραιά γνωρίζουν το έργο της πεφωτισμένης μοναχής, όπως ισχυρίζονται οι τρεις συλληφθέντες που είχαν προορισμό την Κύπρο. Οι Μητροπόλεις των αντίστοιχων περιοχών απλώς έχουν ενημερωθεί για το περιστατικό, αλλά ούτε ποτέ έχουν ακούσει κάτι για τη γυναίκα. Σε αντίθεση με άλλους «αγίους» -όπως τον Αγ. Βησσαρίωνα για τον οποίον έγινε τεράστιος ντόρος στην Ελλάδα εξαιτίας του ότι το σώμα του δεν αποσυντίθετο για χρόνια μετά τον θάνατό του και χιλιάδες συνέρρεαν για να τον προσκυνήσουν- η Ελένη Βαφειάδου, δεν γνώρισε ούτε την επίσημη αναγνώριση της Εκκλησίας, ούτε τη «λαϊκή» αναγνώριση των πιστών. Άγνωστο τι είδαν στη ζωή της οι τρεις άνθρωποι από την Κύπρο και πίστεψαν πως ήταν αγία... Θα κληθούν να το καταθέσουν στο τέλος του μήνα, όταν θα έρθουν ξανά στην Ελλάδα για να δικαστούν με τις κατηγορίες της κλοπής και της περιύβρισης νεκρού κατά συναυτουργία.

Χωρίς σχόλια: Η επιστολή της 27χρονης Γερμανίδας Fee Μarie Μeyer

"Και τώρα που τα φώτα της παράστασης έσβησαν και η αυλαία έχει πια πέσει, ήρθε η ώρα να μιλήσω εγώ. Με τον τρόπο που εγώ θέλω. Για το τι έγινε, τι παιχνίδια θεωρώ ότι παίχτηκαν στην πλάτη μου, αλλά και πέρα από εμένα, γι’αυτά που θα πρέπει πια να αφορούν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο στον ελλαδικό χώρο". Με αυτό τον τρόπο ξεκινά η επιστολή που έστειλε στην «Ελευθεροτυπία» η 27χρονη Γερμανίδα Fee Marie Meyer που βρέθηκε μπλεγμένη στο φιάσκο της ΕΛΑΣ την περασμένη εβδομάδα.

Η επιστολή της 27χρονης Γερμανίδας Fee Μarie Μeyer έχει ως εξής:

«Όσον αφορά στην «υπόθεσή» μου: είμαι πια αρκετά σίγουρη ότι από τη στιγμή που τα στοιχεία μου έγιναν γνωστά στα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, βεβαίως απόλυτα δικαιολογημένα – καταλαβαίνετε, ήπια ποτό με τους λάθος ανθρώπους – το έργο ήταν προδιαγεγραμμένο. Πόσο μάλλον όταν goooglαραν το επίθετό μου (σαν να λέμε Παπαδόπουλος στην Ελλάδα) και – φαντάζεστε τι χαρά – ανακάλυψαν το πλούσιο «οικογενειακό» μου ιστορικό. Δεν είχε σημασία το διαφορετικό όνομα του πατέρα μου – άλλωστε «αυτές πάνε όλες με όλους»- ούτε η διαφορετική ημερομηνία γέννησης της μητέρας μου.

Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι μου για να πάω στο φροντιστήριο που διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στο 12ο όροφο της ΓΑΔΑ χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφός μου Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμα που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείτε ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημά μου για δικηγόρο».

Έχει σημασία η ώρα, γιατί ήδη στις 17.00, δύο μόλις ώρες αργότερα, είχε γίνει γνωστή η όλη ιστορία των υποτιθέμενων γονιών μου.

Έτσι, εξηγείται πολύ καλά, γιατί ενώ αντιστεκόμουνα στη φωτογράφηση, με τραβούσαν από τα κινητά τους τηλέφωνα, για να κλέψουν μια εικόνα. Διαφορετικά το καυτό τους θέμα δεν θα πουλούσε τόσο...

Χρόνια τώρα ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτοί οι σαθροί ως το κόκκαλο μηχανισμοί, γνωρίζουμε ότι άλλοτε οι ρουφιανοδημοσιογράφοι (με λιγοστές αλλά σημαντικές εξαιρέσεις) είναι τα φερέφωνα της αστυνομίας και άλλοτε οι εντολείς τους. Έτοιμοι να κομματιάσουν οποιαδήποτε ζωή πετάξουν στα δόντια τους, έτοιμοι να κατασπαράξουν αλήθειες για να ξεράσουν ψέματα. Σιχαμένοι...

Αυτό που δεν είχα φανταστεί, τουλάχιστον προσωπικά, ως σήμερα είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίο αυτό συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.

Όταν το φιάσκο είχε αρχίσει να γίνεται ξεκάθαρο, κι ενώ εγώ δεν γνώριζα τίποτα απ’όλα τα αίσχη που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με κάλεσε στο γραφείο του ένας υπεύθυνος για τη «διεθνή τρομοκρατία». Άρχισε να μου κάνει «φιλική κουβεντούλα» σε σχέση με το πότε ακριβώς σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε συμπλοκή! Πραγματικά, μου έπεσε το σαγόνι στο πάτωμα, ιδιαίτερα όταν μειδιώντας πρόσθεσε ότι «καλά, εμένα πιο πολύ η μητέρα σου με το διεθνές ένταλμα σύλληψης με ενδιαφέρει»...Μόνο που δεν με κατηγόρησε, εν τέλει για υπόθαλψη εγκληματία, αφού δεν δήλωσα εξ αρχής τα πατρώνυμα των γονιών μου...

Βέβαια, έκανα αρκετά. Όπως είπε και η εισαγγελέας, «κατέσχεσαν πολλά, ασυνήθιστα πολλά» πράγματα από το σπίτι μου... βούρτσες, ρούχα, οδοντόβουρτσες, μαξιλαροθήκες και... έντυπα. Έντυπα που με αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είμαι αναρχική, κάτι που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να κρατήσω μυστικό, άρα – όπως εύγλωττα διατύπωσε αυτή η μορφωμένη κυρία – και τρομοκράτης, αφήνοντας ανοιχτό, μέχρι να γίνει το συμβούλιο, ακόμη και το ενδεχόμενο της στέρησης της ελευθερίας μου!

Αν θέλει να με φυλακίσει γι’ αυτό, ναι, είμαι ένοχη, και πάντα θα είμαι. Αιτούμαι όμως δημόσια και σοβαρά, να αλλάξει το κατηγορητήριό μου. Ας γραφούν οι αληθινές κατηγορίες να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Να μπει στη θέση των κατηγοριών – είναι αναρχική και διαβάζει έντυπα. Έχει σχέσεις με πολλούς ακόμη αγωνιζόμενους ανθρώπους και είναι περήφανη γι’ αυτό.

Fee Marie Meyer»

Από το tvxs.gr

Ενα σχόλιο για τη γκάφα με τη Γερμανίδα

Η ιστορία με την 27χρονη Γερμανίδα είναι χαρακτηριστική για τον τρόπο που λειτουργούν τα ελληνικά ΜΜΕ και –ειδικά- οι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι.

Ο,τι διαρρέεται δεν ελέγχεται, αναπαράγεται σαν θέσφατο. Το είπε το γραφείο Τύπου. Και τέλος. Ούτε καν μία αμφισβήτηση. Ούτε μια αναζήτηση για την ταυτότητα -εν προκειμένω- της υποτιθέμενης μητέρας της κοπέλας.

Το πατρώνυμο της συλληφθείσας ήταν το πρώτο καμπανάκι που έπρεπε να χτυπήσει στους αρμόδιους, αφού η Μάγιερ της RAF ουδέποτε είχε παντρευτεί με άνδρα ονόματι Βόλφανγκ. Υπήρχε βέβαια ο Βόλφανγκ Γκραμς, επίσης πρωτοκλασάτο στέλεχος της RAF, αλλά η Μπάρμπαρα είχε παντρευτεί με τον Χορστ Μάγιερ και μάλιστα κατά το 1983-’84, όταν δηλαδή υποτίθεται ότι γεννούσε την 27χρονη Φαίη, οι δυο τους ήταν στο «πικ» της αντισυστημικής τους δράσης. Εκτός από το ότι ένα ακόμη σεξουαλικού τύπου κλισέ αναπαραγόταν από τη διαρροή (ότι δηλαδή ήταν φυσιολογικό όλοι να πηγαίνουν με όλους στη RAF), η πληροφορία για την συγγένεια εξ αίματος έκανε μπαμ από μακριά ότι ήταν τουλάχιστον ανακριβής.

Όλες αυτές οι πληροφορίες ήταν διαθέσιμες στο Διαδίκτυο. Η «Βόμβα Μπάρμπαρα» όπως την έλεγαν, ήταν η «αγαπημένη» καταζητούμενη του γερμανικού Τύπου κατά τη δεκαετία του ’90. Τα αναλυτικά βιογραφικά γερμανόφωνων και αγγλόφωνων ΜΜΕ εξιστορούσαν τη ζωή της... χαρτί και καλαμάρι. Κανένα δεν έκανε λόγο για κόρη της Μπάρμπαρα Μάγιερ. Μόνο έναν γιο ανέφεραν με έναν Παλαιστίνιο μαχητή, που ήταν και ο λόγος που παραδόθηκε έξι χρόνια μετά την έκδοση του εντάλματος σύλληψής της...

Αντί να ψάξουν την αλήθεια της διαρροής, λοιπόν, οι δημοσιογράφοι πείστηκαν με την «αυθεντία» της πηγής. Η πληροφορία έφτασε και στο «εθνικό» μας πρακτορείο. Και από εκεί, το αναπαρήγαγαν όλα τα μπλογκς και όλα τα κανάλια. Ακόμη και τα γερμανικά μέσα, κατά κανόνα συνεπή και προσεκτικά, δημοσίευσαν την είδηση, κρατώντας ωστόσο κάποια απόσταση...

Και κάπως έτσι, η είδηση για την ντεμέκ κόρη της RAF έκανε πια το γύρο του κόσμου.

Η αναμετάδοση γινόταν πια και από τα τηλεοπτικά δίκτυα... Και αφού το είπαν και τα κανάλια, τότε ισχύει; Να το γράψουν και οι εφημερίδες. Γιατί, αν το γράψει η τάδε κι εμείς δεν το έχουμε; Τι θα πούμε; Το θέλει ο διευθυντής!

Τώρα πια, το πράγμα είχε γίνει ανεξέλεγκτο. Ακόμα και οι δημοσιογράφοι που κατάφεραν να φτάσουν στο σημείο να αμφισβητήσουν το... αξίωμα της πληροφορίας δεν θα κατάφερναν να πείσουν κανέναν. Το διακύβευμα πια είχε ξεφύγει από το αν η είδηση ήταν αληθής ή ψευδής. Μετατέθηκε στο «θα το χουν όλοι –μην το χάσουμε εμείς!»... Στο καλάθι των αχρήστων η δημοσιογραφική δεοντολογία...

Ε, λοιπόν, είναι θέμα δημοσιογραφικής διαπαιδαγώγησης. Αν το συνάφι το ίδιο σκεφτόταν λίγο παραπάνω αντί να αναπαράγει ο, τι του δίνεται μασημένο, αν οι διαπιστευμένοι έκαναν μια ακόμη διασταύρωση, αν ήταν τελικά αμφίβολο αν θα «περνούσε» η γκάφα της Αντιτρομοκρατικής, τότε γιατί ο διευθυντής και ο κάθε διευθυντής να ήθελε να δημοσιεύσει μια τέτοια είδηση; Θα φοβόταν μην εκτεθεί. Και θα πίστευε τους συντάκτες του που με αγωνία του έλεγαν πως μπορεί και να μην ισχύει...

Ακούγεται αυτονόητο, αλλά οι ρεπόρτερς οφείλουμε να ξαναγυρίσουμε στο ρεπορτάζ. Σκοπός του δημοσιογράφου είναι να ψάχνει, να ανακαλύπτει, να αποκαλύπτει, να διασταυρώνει, έτσι δεν μας λέγαν στις σχολές; Φαίνεται ότι πολλοί από εμάς το έχουν ξεχάσει. Και δεν συμβαίνει μόνο στο αστυνομικό ρεπορτάζ αυτό, αλλά και στο υγείας και στο παιδείας και σε όλα (πότε ήταν η τελευταία φορά που εταιρική έρευνα αμφισβητήθηκε από τον Τύπο;).

Φυσικά, μέρος του συστήματος είναι και τα ίδια τα Μέσα. Τι αφήνουν και τι δεν αφήνουν να βγει. Αλλά αυτό είναι δικό τους θέμα. Με την αξιοπρέπεια που απαιτεί ένα τέτοιο επάγγελμα, οφείλουμε να πούμε τα δικά μας «όχι»... Αλλιώς, θα έχουν δίκιο να μας λένε αλήτες-ρουφιάνους (χωρίς βέβαια να επικροτώ σε καμία περίπτωση τη στοχοποίηση συναδέλφων, εμού συμπεριλαμβανομένης)...

Τα τζετ του τρόμου: Πτήσεις με ιδιωτικά αεροπλάνα μεταφέρουν όργανα και βρέφη

Ενα οργανωμένο κύκλωμα εκμετάλλευσης απελπισμένων μεταναστών που αναζητούν ένα καλύτερο αύριο σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης κρύβεται πίσω από τη σύλληψη της οικογένειας Αφγανών και των διακινητών τους λίγο πριν πετάξουν για Ιταλία με ιδιωτικό λίαρ τζετ

Ακόμα και αγοραπωλησία βρεφών φαίνεται πως κρύβεται πίσω από το κύκλωμα με τις... πολυτελείς μεταφορές μεταναστών με λίαρ τζετ στην Ιταλία.

Μετά τη σύλληψη διακινητών σε Καβάλα και Ιωάννινα, οι Αρχές σε Ελλάδα, Ιταλία και Γαλλία πιστεύουν ότι εκτός από το εμπόριο οργάνων, και το εμπόριο βρεφών «εξηγεί» γιατί η πολυεθνική σπείρα διέθετε τόσα χρήματα για ναύλωση ιδιωτικών αεροσκαφών και ραδιοταξί. Εκτός από το μωρό που είχαν μαζί τους οι Αφγανοί που προσπάθησαν να εγκαταλείψουν τη χώρα, ακόμη μία γυναίκα γέννησε μετά τη σύλληψή της σε νοσοκομείο των Ιωαννίνων, επιβεβαιώνοντας τις υποψίες των αστυνομικών ότι και το μωρό ήταν... μέρος της συμφωνίας των αδίστακτων δουλεμπόρων.

Η σειρά των «συμπτώσεων» δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα καλά οργανωμένο κύκλωμα εκμετάλλευσης αλλοδαπών, με πλοκάμια σε ολόκληρη την κεντρική Ευρώπη.

Την ίδια στιγμή στην Αθήνα είναι κοινό μυστικό ότι πληθαίνουν επικίνδυνα οι μετανάστες που διατίθενται να πουλήσουν όργανα του σώματός τους για να καταφέρουν να φύγουν στην Ευρώπη. Ακόμη και στους συλλόγους μεταναστών προστρέχουν άνθρωποι απελπισμένοι, που ψάχνουν τρόπο για να πουλήσουν τα νεφρά τους για ένα (οικογενειακό) εισιτήριο για κάποια άλλη πιο φιλική για μετανάστες ευρωπαϊκή χώρα...

Ψάχνουν για διέξοδο
«Είναι τέτοιο το αδιέξοδο που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα οι μετανάστες, που πολλοί έρχονται στην κοινότητα και ρωτούν πώς θα μπορέσουν να πουλήσουν ένα όργανό τους για να εξασφαλίσουν ότι η οικογένειά τους θα πάει σε κάποια άλλη χώρα», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Γιονούς Μοχάμαντι, πρόεδρος των Αφγανών Ελλάδας και εκπρόσωπος του FORUM προσφύγων.

«Συνήθως έρχεται ο πατέρας της οικογένειας, που είναι διατεθειμένος να μείνει ο ίδιος "ανάπηρος" για να σωθούν τα παιδιά του πηγαίνοντας σε μια χώρα με κοινωνική πολιτική πρόνοιας των μεταναστών... Τους ανθρώπους αυτούς προσπαθούμε να τους στηρίξουμε ψυχολογικά σε κέντρα υποστήριξης ή εκ των ενόντων...», μας λέει ο κ. Μοχάμαντι που ως γιατρός ο ίδιος αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του θέματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κόστος μεταφοράς μη νόμιμων μεταναστών με ιδιωτικό λίαρ τζετ από Ελλάδα προς Ιταλία, κοστίζει περίπου 16.000-17.000 ευρώ. Το «ντιλ» προβλέπει μεταφορά των χρημάτων στον λογαριασμό των επιτηδείων μόλις οι μετανάστες φτάνουν στην Ιταλία. Υπολογίζεται ότι χρειάζεται τουλάχιστον το ποσό των 3.000-5.000 ευρώ το «κεφάλι» για κάθε μετανάστη.

Οσοι δεν έχουν να διαθέσουν το ποσό για την -πολυμελή συνήθως- οικογένεια, στρέφονται σε άλλες «μεθόδους», όπως η πώληση οργάνων. Και τα κυκλώματα είναι εδώ για να εκμεταλλευτούν την απελπισία.

«Πολλές είναι οι καταγγελίες εκμετάλλευσης για το κύκλωμα αυτό που υπόσχεται στους μετανάστες τη μεταφορά τους στην Ιταλία, αλλά στην πραγματικότητα τους πάει απλώς σε άλλη πόλη της Ελλάδας», μας επιβεβαιώνει ο γιατρός Γιουνούς Μοχάμαντι. «Εχουμε κάνει μάλιστα επίσημη καταγγελία στο Τμήμα Αλλοδαπών, ότι εκεί όπου φτάνουν, οι διακινητές υποχρεώνουν με τη βία τους μετανάστες να πάρουν τηλέφωνο την οικογένειά τους και να τους πουν ότι έφτασαν, για να «απελευθερωθούν» τα χρήματα...».

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΕΤΟΥΝ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ
Στα επαρχιακά αεροδρόμια τα μέτρα είναι πιο χαλαρά

Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται την Παρασκευή 7 Ιανουαρίου, όταν οι Αρχές συνέλαβαν στο αεροδρόμιο της Χρυσούπολης Καβάλας μια 19χρονη Μαροκινή με ιταλικά νομιμοποιητικά χαρτιά και 15 Αφγανούς μετανάστες. Είχαν φτάσει στο αεροδρόμιο «Μέγας Αλέξανδρος» με ραδιοταξί που κόστισαν 700 ευρώ το καθένα. Εμφανίστηκαν ως μέλη του ίδιου γκρουπ που με ιδιωτικό αεροπλάνο και πτήση τσάρτερ θα μετέβαιναν στη Γένοβα της Ιταλίας. Μάλιστα, η 19χρονη ήταν υπάλληλος τουριστικού γραφείου στο Μιλάνο και είχε εφοδιάσει τους Αφγανούς με διαβατήρια Δανίας και επαγγελματικές κάρτες.

Η εικόνα των μεταναστών, μεταξύ των οποίων και ολόκληρες οικογένειες, αλλά και τα πλαστά διαβατήρια πρόδωσαν την παράνομη επιχείρηση. Κατά τον έλεγχο στο αεροδρόμιο, οι αστυνομικοί κατάλαβαν ότι κάτι ύποπτο συνέβαινε, με αποτέλεσμα να κάνουν πιο εξονυχιστικό έλεγχο. Τελικά, συνελήφθησαν και οι 16.

Στην κατοχή των διακινητών βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, κινητά τηλέφωνα, κάρτες τηλεφωνίας και χρήματα, τα οποία και κατασχέθηκαν. Εκτός από τη 19χρονη και τους μετανάστες, συνελήφθησαν οι τέσσερις οδηγοί ταξί, οι οποίοι εντοπίστηκαν από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Λάρισας στον εθνικό οδικό άξονα ΠΑΘΕ και τα ταξί τους κατασχέθηκαν.

Παρότι τα πολυτελή λίαρ τζετ είχαν ήδη τραβήξει το ενδιαφέρον των ειδικών σε ΕΛ.ΑΣ. και Ιντερπόλ, αλλά και τα φώτα της δημοσιότητας, το περιστατικό θα καταγραφόταν μία ακόμη απόπειρα λαθραίας μεταφοράς μεταναστών. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά. Τον Οκτώβριο του 2010, πέντε μετανάστες από την Αλγερία προσπάθησαν να εγκαταλείψουν τη χώρα από το «Ελ. Βενιζέλος» με ιδιωτικές πτήσεις τσάρτερ. Οι αλλοδαποί είχαν τότε παρουσιάσει ταξιδιωτικά έγγραφα σύμφωνα με τα οποία προέρχονταν από το Αφγανιστάν και χώρες της Μέσης Ανατολής. Από την έρευνα που πραγματοποίησαν οι αστυνομικοί διαπίστωσαν ότι οι αλλοδαποί είχαν εισέλθει μερικές εβδομάδες νωρίτερα στην Ελλάδα μέσω Εβρου, όπου είχαν εντοπιστεί από τις ελληνικές Αρχές. Συνελήφθησαν λίγο πριν επιβιβαστούν στο λίαρ τζετ που ανήκε σε μεγάλη πολυεθνική εταιρεία και το οποίο προερχόταν από τις ΗΠΑ, ενώ πρώτος προορισμός του μετά την Αθήνα ήταν -πού αλλού;- η Ιταλία και συγκεκριμένα η Ρώμη.

Το «αδιέξοδο» των δουλέμπορων στο αεροδρόμιο Αθηνών τους έκανε να στραφούν σε περιφερειακά αεροδρόμια, όπου τα μέτρα ασφαλείας θα ήταν πιο χαλαρά - πώς άλλωστε να φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσαν οι φτωχοί μετανάστες να διαθέσουν χιλιάδες ευρώ για να φύγουν από τη χώρα; Ετσι φαίνεται πως «αναπτύχθηκε» το κύκλωμα σε άλλες πόλεις, κυρίως της Βορείου Ελλάδας.

OI ΔΥΟ 19ΧΡΟΝΕΣ «ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ»
Ηρθαν μαζί για να παραλάβουν... το εμπόρευμα

Το γεγονός ότι την περασμένη Δευτέρα στον κρατικό αερολιμένα Ιωαννίνων «Β. Πύρρος» συνελήφθη ακόμη μία 19χρονη Ιταλίδα μαροκινής καταγωγής, πέντε υπήκοοι Αφγανιστάν με πλαστά διαβατήρια Δανίας, καθώς και δύο Ιταλοί πιλότοι που ήταν έτοιμοι να ταξιδέψουν προς τη Ρώμη, χτύπησε το «καμπανάκι» στις διωκτικές αρχές.

Αυτή τη φορά, η Μαροκινή ήταν υπάλληλος ταξιδιωτικού γραφείου με έδρα το Παρίσι, η οποία δρούσε ως ενδιάμεσος διακινητής για μεταφορά μη νόμιμων μεταναστών στο εξωτερικό. Από τα δύο ζευγάρια των Αφγανών, το ένα είχε το μωρό μαζί του, ενώ η γυναίκα του άλλου ζευγαριού ήταν έγκυος και μάλιστα ετοιμόγεννη...

Σύμφωνα με τους αστυνομικούς, παρέλαβε από την Αθήνα τους πέντε Αφγανούς και με υπεραστικό λεωφορείο πήγαν όλοι μαζί στα Ιωάννινα, προκειμένου να αναχωρήσουν με το ιδιωτικό αεροσκάφος για τη Ρώμη της Ιταλίας. Το δε αεροσκάφος, οκτώ θέσεων με δύο Ιταλούς πιλότους, είχε αναχωρήσει από Μιλάνο Ιταλίας και προσγειώθηκε το απόγευμα της Δευτέρας στο αεροδρόμιο Ιωαννίνων. Οπως διαπιστώθηκε ανήκει σε εταιρεία που εδρεύει στο Μιλάνο και αναλαμβάνει αεροπορικές μεταφορές. Είχε μισθωθεί, ως πτήση τσάρτερ, από ταξιδιωτικό γραφείο στο Παρίσι, προκειμένου να παραλάβει τους πέντε Αφγανούς και την υπάλληλο του ταξιδιωτικού γραφείου. Οι δύο πιλότοι συνελήφθησαν, ενώ το αεροπλάνο κατασχέθηκε.

«Τρεις ώρες πριν την άφιξη του αεροσκάφους, ζητήθηκε άδεια για την προσγείωσή του. Λόγω των εργασιών όμως στο αεροδρόμιο, θα πρέπει να έχουμε ενημερωθεί για ενδεχόμενη άφιξη αεροσκάφους τουλάχιστον 12 ώρες πριν. Αυτό μας έβαλε σε υποψίες» σημείωσε ο αερολιμενάρχης Ιωαννίνων Βασίλης Μητσιμάρης. Το αεροπλάνο θα αναχωρούσε δέκα λεπτά μετά την προσγείωση, κάτι που ενίσχυσε τις υποψίες των ανθρώπων του αεροδρομίου.

Επίσης, στον αερολιμένα συνελήφθη ένας 31χρονος Ελληνας, υπάλληλος ταξιδιωτικού γραφείου, με έδρα τη Λευκάδα, ο οποίος θα κατέβαλλε τα απαιτούμενα τέλη για την πτήση. Οπως προκύπτει από τα έγγραφα επιβεβαίωσης της πτήσης, το ύψος της αποζημίωσης για την πτήση ανέρχεται στο ποσό των 11.600 ευρώ.

Οι συμπτώσεις
Η ιστορία είχε πολλές συμπτώσεις με την υπόθεση της Καβάλας. Από την έρευνα των αστυνομικών προέκυψε ότι η 19χρονη Μαροκινή είχε έρθει αεροπορικώς στην Ελλάδα στις 4 Ιανουαρίου από το Μιλάνο. Περαιτέρω έρευνα οδήγησε στο συμπέρασμα ότι οι δυο κοπέλες εργάζονται στο ίδιο ταξιδιωτικό γραφείο, σε Ιταλία και Γαλλία.

Εξετάζοντας τις λίστες των επιβατών, οι αρχές διαπίστωσαν ότι μαζί της είχε φτάσει στην Αθήνα και η συνομήλική της Ιταλίδα που συνελήφθη στην Καβάλα, καθώς και ακόμη τρία άτομα -μία γυναίκα και δύο άνδρες- που φαίνεται ότι επίσης εμπλέκονται στην παράνομη μεταφορά μεταναστών.

Μετά την απολογία τους, πιλότοι και ταξιδιωτικός πράκτορας αφέθηκαν ελεύθεροι, ο δεύτερος με περιοριστικούς όρους. Το ένα ζευγάρι Αφγανών με το μωρό του, καθώς και οι υπόλοιποι Αφγανοί που συνελήφθησαν στην Καβάλα χωρίς έγγραφα, κρατούνται προς απέλαση. Το δεύτερο βρίσκεται στο νοσοκομείο, εκτός από τη γέννα το ζευγάρι είχε καταθέσει αίτηση για άσυλο και άρα βρίσκεται νόμιμα στη χώρα μας. Στον Κορυδαλλό οδηγήθηκαν οι δύο 19χρονες φερόμενες ως διακινήτριες, ενώ η Ιντερπολ αναζητεί την άκρη του νήματος σε Ιταλία και Γαλλία.

ΤΑ ΤΑΞΙ που μετέφεραν τους λαθρομετα­νάστες στα αεροδρόμια κόστισαν 700 ευρώ το καθένα

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ μεταφοράς μη νόμιμων μεταναστών με ιδιωτικό λίαρ τζετ από Ελλάδα προς Ιταλία κοστίζει περίπου 16.000-17.000 ευρώ

ΤΟ ΠΟΣΟ των 3.000-5.000 ευρώ υπολογίζεται ότι καταβάλλει κάθε μετα­νάστης για να βρει θέση στο αεροπλάνο