Την ιστορία γράφουν οι παρέες...

Μα... μπορεί να σμίξει η κλασική «Χατζηδακική» φωνή του Ηλία Λιούγκου με την εναλλακτική μουσική άποψη του Σπύρου Γραμμένου, το κρητικό ηχόχρωμα του Γιάννη Χαρούλη και τους πολιτικούς στίχους του μουσικού Μανώλη Ολαγίνκα Αφογιαλάν; Και ενδιάμεσα, η «στεγνή» φωνή του Ζακ Στεφάνου, ο  καυστικός λόγος του Καραγκιοζοπαίχτη Άθου Δανέλλη, με τη μελωδική λύρα του Μάνου Πυροβολάκη και το μαγικό λαούτο του δεξιοτέχνη Γιώργου Μανωλάκη;

Κι όμως, έσμιξαν. Το βράδυ του Σαββάτου, στην σκηνή up stage του Γυάλινου, ένα μικρό θαύμα συντελέστηκε επί σκηνής. Ήταν η έμπνευση δύο δημιουργικών ανθρώπων, της Μαρίας Καναβάκη και του Χρήστου Παύλη, που θέλησαν να «παίξουν οικολογικά» και να παντρέψουν ήχους και μουσικές που εξαρχής θα φαίνονταν αταίριαστα. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που έγινε ήταν μια βραδυά ψυχαγωγίας, με την αρχαία έννοια της λέξης. Μια αγωγή ψυχής, που είχε απ’ όλα: αρμονία, μαγεία, χιούμορ και διασκέδαση. Και ειλικρίνεια.  Ένα στοιχείο που σπανίζει.

Τη Μαρία Καναβάκη την γνωρίζω από το Ηράκλειο. Ήξερα για την πανέμορφη, καθαρή φωνή της, τα ωραία της τραγούδια και τη θεατρικότητα στην ερμηνεία της. Τον Χρήστο Παύλη, μία φορά τον είχα συναντήσει και μου είχε κάνει εντύπωση το πάθος του για τη μουσική.  Ξεκινώντας γι α το Γυάλινο, νόμιζα ότι θα βρισκόμουν σε ακόμη μία ωραία βραδιά με ωραία τραγούδια και άξιες ερμηνείες.

Ευτυχώς διαψεύστηκα. Η βραδιά ήταν ένα ξάφνιασμα... Κάθε τραγούδι της παράστασης ήταν μια έκπληξη. Κάθε «συνάντηση» ξεχωριστή. Και κάθε φορά που οι φωνές και οι νότες μπλέκονταν, ένα συναίσθημα εξαιρετικό.  Έφυγα ενθουσιασμένη. Είχα ξεχάσει πόσο καλά μπορεί να περνά κανείς με απλές, αλλά πρωτότυπες και γεμάτες φαντασία συνταγές.

Ένα μεγάλο μπράβο στη Μαρία και τον Χρήστο. Που αγαπάνε και αγαπιούνται, που αγωνίζονται, που το παλεύουν. Που εξακολουθούν να αγωνιούν...

Την επόμενη φορά, μην τους χάσετετε.  Μπορεί να ακούγεται κλισέ, αλλά πραγματικά θα χάσετε!

ΥΓ. Κι επειδή θα ξεχάσω κάποιους, παραθέτω το ευχαριστήριο της Μαρίας από το facebook: Maria Kanavaki

Θέλω να ευχαριστήσω και από δω τους:Fide Koksal,Mc Yinca,Μ.Αχαλινωτόπουλο,Γ.Γκαραβούνη,Σ.Γραμμένο,Α.Δανέλλη,

Β.Δούβαλλη,Ερωφίλη,Α.Καλτσά,Γ.Κιουρτσόγλου,

Β.Κλάρα,Η.Λιούγκο,Γ.Μανωλάκη,Μ.Μαρκέλλου,

Μ.Μαυροειδή,Λ.Νίκα,Μ.Ορφανίδη,Γ.Παλαμιώτη,Β.Παρασκευαϊδη,

Γ.Περαντάκο,Μ.Πυροβολάκη,Β.Ραψανιώτη,Α.Ρίζο,Α.Ρούτση,Ζ.Στεφάνου και Γ.Χαρούλη.
26 ζευγάρια χέρια μας αγκάλιασαν και μας στήριξαν τα Σάββατα του Νοέμβρη:)
Με το καλό να ξανασμίξουμε στα πατάρια αδέρφια...Γιατί μαζί είναι πάντα καλύτερα!

ΥΓ2. Ευχαριστώ τον φωτογράφο Παναγιώτη Ανδριόπουλο για το δύσκολο έργο της... φωτογράφησης με κινητό!

δείτε το εκπληκτικό βίντεο του «Παίζουμε Οικολογικά» εδώ:
http://vimeo.com/25599592

και εδώ:
http://www.politestv.gr/index.php?id=1000&article=3&fos=1