φωτό: Χάρης Γκίκας, Νίκος Κυρίτσης
>Σε μια μαγευτική περιοχή της Ηπείρου, το Raftingγίνεται πόλος έλξης για ντόπιους και ξένους τουρίστες
Είναι ο μοναδικός τρόπος να γνωρίσεις την ομορφιά ενός ποταμού «από μέσα». Να ακολουθήσεις την υγρή διαδρομή του, συνδυασμένη με μια καλή δόση αδρεναλίνης. Και τελικά να αισθανθείς τυχερός που μπορείς να απολαμβάνεις τους κρυμμένους θησαυρούς αυτής της χώρας... Στο ποτάμι του Βίκου, το Βοϊδομάτη, η εμπειρία του rafting είναι μοναδική, αφού συνδυάζει το extreme sportμε την ομορφιά της ηπειρωτικής γης. Η διαδρομή έχει τα πάντα: κρυστάλλινα νερά, δέντρα που βουτούν μες το ποτάμι, άγρια βλάστηση, επίσκεψη σε ένα μοναστήρι του προηγούμενου αιώνα, αλλά και μικρούς καταρράχτες που ανεβάζουν τους ρυθμούς! Με συνοδό τον Νίκο Κυρίτση, ιδιοκτήτη της επιτυχημένης εταιρείας «Νo Limits», η κατάβαση του ποταμού γίνεται απολαυστική...
Γέννημα-θρέμμα της Κόνιτσας, ο Ν. Κυρίτσης είναι από τους πρώτους καγιάκερ της περιοχής. Όταν ήταν πιτσιρικάς, τουρίστες από την κεντρική Ευρώπη έρχονταν στην περιοχή με τη... βάρκα τους για καγιάκ, προκαλώντας... απορίες και περιέργεια στους ντόπιους που δεν καταλάβαιναν τι ακριβώς έκαναν. Για τους μικρούς ήταν όμως μια πρόκληση. Σιγά-σιγά, μυήθηκαν σε αυτό το καινούριο γι’ αυτούς σπορ, διακρίθηκαν σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Κι αγάπησαν την περιοχή τους από την αρχή...
«Ανοίξαμε το 1994 στην Κόνιτσα, γιατί νιώσαμε ότι η ελληνική ύπαιθρος μας προσκαλούσε να τη γνωρίσουμε καλύτερα και να θυμηθούμε μοναδικές εικόνες, μαγευτικά ακούσματα και ξεχασμένες μυρωδιές και γεύσεις», μας λέει ο Νίκος Κυρίτσης. «Στην πορεία των 15 χρόνων, η Νo Limitsπρωτοστάτησε στη διάδοση των δραστηριοτήτων βουνού και ποταμού στην Ελλάδα, που με επιμονή και υπομονή μετέτρεψε σε ευχάριστες και ασφαλείς εκδρομές και έγινε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εναλλακτικού τουρισμού στην Ελλάδα, με εγκαταστάσεις και σε Πρέσπες, Γρεβενά και Μετέωρα. Για μένα προσωπικά, ήταν ο καλύτερος τρόπος να μείνω στον τόπο μου και να είμαι ευχαριστημένος με αυτό».
Στην ορολογία, ως rafting ορίζεται η κατάβαση ποταμών με φουσκωτή αυτοαδειαζόμενη βάρκα (raft). Το άθλημα ξεκίνησε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’50 και είναι ο μοναδικός τρόπος να θαυμάσεις τις ομορφιές των ποταμών, ειδικά αυτών που σχηματίζουν φαράγγια ή άλλους απροσπέλαστους σχηματισμούς.
Σήμερα, είναι αρκετά διαδεδομένο σπορ σε Γαλλία, Αυστρία, Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν πλωτά ποτάμια. Η δυσκολία του raftingμετριέται με εξαβάθμια κλίμακα και είναι συνάρτηση της μορφής και της ροής του ποταμού. Πιο συγκεκριμένα, στην κατηγορία ένα ανήκουν οι πολύ εύκολοι ποταμοί, τα σχεδόν στάσιμα ή ελαφρώς κινούμενα νερά που δεν απαιτούν κανένα επίπεδο ικανότητας. Η κατηγορία δύο αφορά σε πιο άγρια νερά, ίσως με κάποιους βράχους, που απαιτούν βασική κωπηλασία. Από την τρίτη κατηγορία, τα πράγματα δυσκολεύουν: το επίπεδο τρία προϋποθέτει αφρισμένα νερά, μεσαία κύματα και δεξιότητες κωπηλασίας. Στο τέταρτο επίπεδο υπάρχουν καταρράχτες, βράχοι και άλλες δυσκολίες, κάτι που απαιτεί ακαριαίες αντιδράσεις και έμπειρο πλήρωμα. Το rafting για αναψυχή γίνεται σε διαδρομές με βαθμό δυσκολίας δύο έως τέσσερα. Οι εταιρείες του rafting δεν εκτελούν καταβάσεις 5ου και 6ου βαθμού, αφού τα νερά πια γίνονται πολύ αφρισμένα, με μεγάλα κύματα και ογκώδεις βράχους, ενώ απαιτούνται ακριβείς και άμεσοι ελιγμοί, ψυχραιμία και μεγάλη εμπειρία.
«Στις διαδρομές με βαθμό δυσκολίας έως δύο, μπορεί να συμμετάσχει ο καθένας αρκεί να είναι πάνω από 12 ετών, να έχει μέτρια φυσική κατάσταση και φυσικά να γνωρίζει κολύμβηση.
Στις διαδρομές με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας, αυξάνονται οι απαιτήσεις σε φυσική κατάσταση και κυρίως σε εμπειρία», εξηγεί ο Νίκος Κυρίτσης. Η δυσκολία μιας κατάβασης εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες. Ο σημαντικότερος είναι ο όγκος του νερού τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, που επηρεάζεται ανάλογα με τις βροχοπτώσεις ή την ξηρασία. Μεγάλο ρόλο παίζει επίσης η κλίση του ποταμού που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ταχύτητα ροής του νερού. Άλλος παράγοντας που συμβάλλει στη δυσκολία της κατάβασης με Raft, είναι τα στενώματα. Επειδή στα σημεία αυτά στενεύει το ποτάμι, επιταχύνεται η ροή του νερού διότι η ίδια ποσότητα νερού πρέπει να περάσει από πιο μικρό χώρο.
Αυτό επιχειρήσαμε κι εμείς... Το ραντεβού κλείνεται στη γέφυρα της Κλειδωνιάς, ένα μικρό χωριό ανάμεσα στα Ζαγοροχώρια, το Βίκο και την Κόνιτσα (το πιο μεγάλο κοντινό χωριό λέγεται Αρίστη). Εκεί, στην έδρα της εταιρείας, οι υπεύθυνοι δίνουν σε όσους πρόκειται να επιβιβαστούν στη φουσκωτή βάρκα του rafting, τον απαραίτητο εξοπλισμό, μια ολόσωμη φόρμα και κάλτσες για την προστασία από το κρύο, ένα σωσίβιο και ένα... κουπί.
Ο Βοϊδομάτης ανήκει στην κατηγορία δύο, είναι διασκεδαστικός και ασφαλής, εύκολος γενικά, με δύσκολα σημεία... Συχνά στη διαδρομή μας, η βάρκα «κολλούσε» στα ρηχά νερά του Βοϊδομάτη. Μάρτης ο μήνας και τα χιόνια δεν έχουν λιώσει ακόμα και ο ποταμός ακόμη δεν έχει φτάσει στο πιο απολαυστικό του επίπεδο.
Τα πεσμένα δέντρα μέσα στο ποτάμι μας έκαναν τη διαδρομή διασκεδαστικότερη. Οι κλίσεις και οι στροφές του ποταμού απαιτούσαν άλλοτε δυνατή κωπηλασία, άλλοτε πιο ήπια, αλλά πάντοτε συντονισμό... Ευχάριστο διάλειμμα ήταν το περπάτημα για το Μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων του 16ου αιώνα, έναν παλιό πλινθόκτιστο ναό δίπλα στο ποτάμι. Αποκορύφωμα όμως, ήταν οι μικροί καταρράχτες με φόντο το πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς που μας επεφύλαξε το τέλος της διαδρομής. Εκεί, ο ερασιτέχνης του rafting παίρνει μια γεύση από τα πιο δύσκολα ποτάμια. Και υπόσχεται ότι σύντομα θα επανέλθει...
Οι συνηθισμένες βάρκες του rafting έχουν χωρητικότητα 6-8 ατόμων. Συχνά, ειδικά τις ημέρες που οι επισκέπτες είναι λίγοι, διαφορετικές παρέες συνδυάζονται και συνεργάζονται για τη διαδρομή. Αυτό συνέβη και στη δική μας περίπτωση. Με το φωτογράφο Χάρη Γκίκα, επιβιβαστήκαμε στην ίδια διαδρομή με δύο ζευγάρια, από τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, που τυχαία είχαν βρεθεί στην περιοχή, έμαθαν για το Βοϊδομάτη και ήρθαν να «δοκιμαστούν» στις... αντίξοες συνθήκες. Η Αναστασία, ο Παναγιώτης, η Μαρία και ο Γιώργος φόρεσαν τις στολές, τα κράνη και τα σωσίβιά τους και... βούτηξαν στην περιπέτεια. Και, παρά τα πειράγματα του οδηγού μας Νίκου Κυρίτση, όλοι μας ανταποκριθήκαμε με... αξιοπρέπεια στα προστάγματά του και ζήσαμε μια ανεπανάληπτη εμπειρία!
Γέννημα-θρέμμα της Κόνιτσας, ο Ν. Κυρίτσης είναι από τους πρώτους καγιάκερ της περιοχής. Όταν ήταν πιτσιρικάς, τουρίστες από την κεντρική Ευρώπη έρχονταν στην περιοχή με τη... βάρκα τους για καγιάκ, προκαλώντας... απορίες και περιέργεια στους ντόπιους που δεν καταλάβαιναν τι ακριβώς έκαναν. Για τους μικρούς ήταν όμως μια πρόκληση. Σιγά-σιγά, μυήθηκαν σε αυτό το καινούριο γι’ αυτούς σπορ, διακρίθηκαν σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Κι αγάπησαν την περιοχή τους από την αρχή...
«Ανοίξαμε το 1994 στην Κόνιτσα, γιατί νιώσαμε ότι η ελληνική ύπαιθρος μας προσκαλούσε να τη γνωρίσουμε καλύτερα και να θυμηθούμε μοναδικές εικόνες, μαγευτικά ακούσματα και ξεχασμένες μυρωδιές και γεύσεις», μας λέει ο Νίκος Κυρίτσης. «Στην πορεία των 15 χρόνων, η Νo Limitsπρωτοστάτησε στη διάδοση των δραστηριοτήτων βουνού και ποταμού στην Ελλάδα, που με επιμονή και υπομονή μετέτρεψε σε ευχάριστες και ασφαλείς εκδρομές και έγινε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εναλλακτικού τουρισμού στην Ελλάδα, με εγκαταστάσεις και σε Πρέσπες, Γρεβενά και Μετέωρα. Για μένα προσωπικά, ήταν ο καλύτερος τρόπος να μείνω στον τόπο μου και να είμαι ευχαριστημένος με αυτό».
Στην ορολογία, ως rafting ορίζεται η κατάβαση ποταμών με φουσκωτή αυτοαδειαζόμενη βάρκα (raft). Το άθλημα ξεκίνησε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’50 και είναι ο μοναδικός τρόπος να θαυμάσεις τις ομορφιές των ποταμών, ειδικά αυτών που σχηματίζουν φαράγγια ή άλλους απροσπέλαστους σχηματισμούς.
Σήμερα, είναι αρκετά διαδεδομένο σπορ σε Γαλλία, Αυστρία, Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν πλωτά ποτάμια. Η δυσκολία του raftingμετριέται με εξαβάθμια κλίμακα και είναι συνάρτηση της μορφής και της ροής του ποταμού. Πιο συγκεκριμένα, στην κατηγορία ένα ανήκουν οι πολύ εύκολοι ποταμοί, τα σχεδόν στάσιμα ή ελαφρώς κινούμενα νερά που δεν απαιτούν κανένα επίπεδο ικανότητας. Η κατηγορία δύο αφορά σε πιο άγρια νερά, ίσως με κάποιους βράχους, που απαιτούν βασική κωπηλασία. Από την τρίτη κατηγορία, τα πράγματα δυσκολεύουν: το επίπεδο τρία προϋποθέτει αφρισμένα νερά, μεσαία κύματα και δεξιότητες κωπηλασίας. Στο τέταρτο επίπεδο υπάρχουν καταρράχτες, βράχοι και άλλες δυσκολίες, κάτι που απαιτεί ακαριαίες αντιδράσεις και έμπειρο πλήρωμα. Το rafting για αναψυχή γίνεται σε διαδρομές με βαθμό δυσκολίας δύο έως τέσσερα. Οι εταιρείες του rafting δεν εκτελούν καταβάσεις 5ου και 6ου βαθμού, αφού τα νερά πια γίνονται πολύ αφρισμένα, με μεγάλα κύματα και ογκώδεις βράχους, ενώ απαιτούνται ακριβείς και άμεσοι ελιγμοί, ψυχραιμία και μεγάλη εμπειρία.
«Στις διαδρομές με βαθμό δυσκολίας έως δύο, μπορεί να συμμετάσχει ο καθένας αρκεί να είναι πάνω από 12 ετών, να έχει μέτρια φυσική κατάσταση και φυσικά να γνωρίζει κολύμβηση.
Στις διαδρομές με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας, αυξάνονται οι απαιτήσεις σε φυσική κατάσταση και κυρίως σε εμπειρία», εξηγεί ο Νίκος Κυρίτσης. Η δυσκολία μιας κατάβασης εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες. Ο σημαντικότερος είναι ο όγκος του νερού τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, που επηρεάζεται ανάλογα με τις βροχοπτώσεις ή την ξηρασία. Μεγάλο ρόλο παίζει επίσης η κλίση του ποταμού που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ταχύτητα ροής του νερού. Άλλος παράγοντας που συμβάλλει στη δυσκολία της κατάβασης με Raft, είναι τα στενώματα. Επειδή στα σημεία αυτά στενεύει το ποτάμι, επιταχύνεται η ροή του νερού διότι η ίδια ποσότητα νερού πρέπει να περάσει από πιο μικρό χώρο.
Αυτό επιχειρήσαμε κι εμείς... Το ραντεβού κλείνεται στη γέφυρα της Κλειδωνιάς, ένα μικρό χωριό ανάμεσα στα Ζαγοροχώρια, το Βίκο και την Κόνιτσα (το πιο μεγάλο κοντινό χωριό λέγεται Αρίστη). Εκεί, στην έδρα της εταιρείας, οι υπεύθυνοι δίνουν σε όσους πρόκειται να επιβιβαστούν στη φουσκωτή βάρκα του rafting, τον απαραίτητο εξοπλισμό, μια ολόσωμη φόρμα και κάλτσες για την προστασία από το κρύο, ένα σωσίβιο και ένα... κουπί.
Ο Βοϊδομάτης ανήκει στην κατηγορία δύο, είναι διασκεδαστικός και ασφαλής, εύκολος γενικά, με δύσκολα σημεία... Συχνά στη διαδρομή μας, η βάρκα «κολλούσε» στα ρηχά νερά του Βοϊδομάτη. Μάρτης ο μήνας και τα χιόνια δεν έχουν λιώσει ακόμα και ο ποταμός ακόμη δεν έχει φτάσει στο πιο απολαυστικό του επίπεδο.
Τα πεσμένα δέντρα μέσα στο ποτάμι μας έκαναν τη διαδρομή διασκεδαστικότερη. Οι κλίσεις και οι στροφές του ποταμού απαιτούσαν άλλοτε δυνατή κωπηλασία, άλλοτε πιο ήπια, αλλά πάντοτε συντονισμό... Ευχάριστο διάλειμμα ήταν το περπάτημα για το Μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων του 16ου αιώνα, έναν παλιό πλινθόκτιστο ναό δίπλα στο ποτάμι. Αποκορύφωμα όμως, ήταν οι μικροί καταρράχτες με φόντο το πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς που μας επεφύλαξε το τέλος της διαδρομής. Εκεί, ο ερασιτέχνης του rafting παίρνει μια γεύση από τα πιο δύσκολα ποτάμια. Και υπόσχεται ότι σύντομα θα επανέλθει...
Οι συνηθισμένες βάρκες του rafting έχουν χωρητικότητα 6-8 ατόμων. Συχνά, ειδικά τις ημέρες που οι επισκέπτες είναι λίγοι, διαφορετικές παρέες συνδυάζονται και συνεργάζονται για τη διαδρομή. Αυτό συνέβη και στη δική μας περίπτωση. Με το φωτογράφο Χάρη Γκίκα, επιβιβαστήκαμε στην ίδια διαδρομή με δύο ζευγάρια, από τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, που τυχαία είχαν βρεθεί στην περιοχή, έμαθαν για το Βοϊδομάτη και ήρθαν να «δοκιμαστούν» στις... αντίξοες συνθήκες. Η Αναστασία, ο Παναγιώτης, η Μαρία και ο Γιώργος φόρεσαν τις στολές, τα κράνη και τα σωσίβιά τους και... βούτηξαν στην περιπέτεια. Και, παρά τα πειράγματα του οδηγού μας Νίκου Κυρίτση, όλοι μας ανταποκριθήκαμε με... αξιοπρέπεια στα προστάγματά του και ζήσαμε μια ανεπανάληπτη εμπειρία!
«ΕΥΑΘΛΟΣ»
Ετοιμάζεται ξανά για τον Ιούνιο του 2011 και απευθύνεται σε επαγγελματίες αθλητές. Ο «Εύαθλος» αποτελεί το καμάρι των ανθρώπων της Κόνιτσας και πόλο έλξης των θαυμαστών των extreme sports. Τα αγωνίσματα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τη φύση της περιοχής: αλεξίπτωτο πλαγιάς, ορεινό τρέξιμο, ποδήλατο βουνού και φυσικά rafting. Ειδικά στο ορεινό τρέξιμο και στο ποδήλατο βουνού, οι διαδρομές περνούν μέσα από τα πλακόστρωτα καλντερίμια των χωριών και οι συναντήσεις ορίζονται στα πέτρινα γεφύρια. Ο αγώνας rafting θα είναι διασυνοριακός, ανάμεσα σε Ελλάδα και Αλβανία και μπορούν να συμμετέχουν και αρχάριοι ως πλήρωμα. Ο Δήμος Κόνιτσας με τον αντίστοιχο Δήμο της αλβανικής πλευράς θα διοργανώσουν μάλιστα εκδήλωση στο τέλος της διαδρομής, προς τιμήν των αθλητών αλλά και στο πλαίσιο της διακρατικής συνεργασίας. Φυσικά, θα ακολουθούν συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις και τσιμπούσια με δωρεάν άφθονο ντόπιο τσίπουρο. Πληροφορίες www.nolimits.com.gr 
Στην αρχή, οι πελάτες ήταν κάποιοι exrtemers, νέοι κυρίως, που επιζητούσαν την αδρεναλίνη και την περιπέτεια. «Το 2000, αλλάξαμε ρότα, απευθυνθήκαμε σε πιο ευρύ κοινό και καταφέραμε να πείσουμε ότι το ράφτινγκ και η πεζοπορία δεν είναι δύσκολα και επικίνδυνα πράγματα, αλλά μια εμπειρία για όλους. Πλέον ο καθένας δοκιμάζει. Οργανώνουμε ράφτινγκ για παιδιά από 5 μέχρι… 85 χρόνων. Απλώς επιλέγουμε τους πελάτες ανάλογα με τη δυσκολία των ποταμιών. Στο Βοϊδομάτη, έχουμε κατεβάσει μέχρι και παιδιά με ειδικές ανάγκες, αλλά στα δύσκολα, όπως είναι ο Καλαρρύτικος ή ο Τρικεριώτης, παίρνουμε μόνο ανθρώπους με κάποια εμπειρία», μας εξηγεί.
Τον τελευταίο χρόνο, επεκτείνοντας τη δραστηριότητά του, ο Κυρίτσης αγόρασε ηπειρώτικα άλογα. Περήφανα άλογα, όχι πολύ ψηλά, με πόδια χοντρά που αντέχουν στις δύσκολες επιφάνειες της περιοχής. Με αυτά, όσοι θέλουν, πραγματοποιούν μια μεγάλη βόλτα στα μονοπάτια του Βοϊδομάτη. «Πιστεύω ότι η Ήπειρος είναι η κορυφαία περιοχή για υπαίθριες δραστηριότητες. Έχει πολλά και εντυπωσιακά ποτάμια, φαράγγια, απίστευτες περιπατητικές διαδρομές», μας λέει. «Αλλά αυτό που ζητάνε περισσότερο οι Έλληνες στην πρώτη τους επαφή με τις εναλλακτικές δραστηριότητες είναι το ράφτινγκ. Κι αυτό συμβαίνει, νομίζω, γιατί η σχέση του ανθρώπου με το ποτάμι είναι αρχέγονη, το νερό πάντα συγκινεί και επιπλέον τα φαράγγια που διασχίζουμε με τα ραφτ συνήθως δεν μπορείς να τα δεις με άλλον τρόπο, ούτε καν με πεζοπορία. Το ράφτινγκ είναι κάτι που εντυπωσιάζει, έχει το στοιχείο της εξερεύνησης και γίνεται σε πανέμορφο περιβάλλον».
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου