Το όνομά της ήταν Ρέιτσελ Κόρι

Απλώς συγκλονιστική. Και δεν είναι καθόλου "λίγο"...

Η ιστορία της, η δύναμή της, η αναβίωσή της στη σκηνή του Νέου Κόσμου. Η Ρέιτσελ Κόρι που στα 23 της σκοτώθηκε από μπουλντόζα του Ισραηλινού στρατού στη Γάζα ενώ προσπαθούσε να προστατεύσει τα σπίτια των Παλαιστινίων που γκρέμιζαν, ξαναζωντανεύει χάρη στην υποκριτική ικανότητα της Δήμητρας Σύρου. Η σκηνοθετική ματιά της Μάνιας Παπαδημητρίου και η συμβολή της Μάρως Αγρίτη συμπληρώνουν την εξαιρετική παράσταση για μια πραγματική σύγχρονη ηρωίδα...

Παρόλο που σήμερα θα ήταν η τελευταία παράσταση, ευτυχώς πήρε παράταση. Θα ξεκινήσει ξανά στο Θέατρο Νέου Κόσμου μετά τις 15 Νοεμβρίου.

ΜΗΝ ΤΗ ΧΑΣΕΤΕ!


Διαβάστε περισσότερα για την παράσταση και την εξέλιξη της υπόθεσης
- http://to-onoma-mou-einai-rachel-corrie.blogspot.com - http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=311891&ct=4&dt=27/01/2010
- http://www.intifada.gr/cgi-bin/pages/page3.pl?arlang=Greek&arcode=100307181130&argenkat=%CD%DD%E1

Ημουν κι εγώ εκεί: στους σέξι κ...γερους Κατσιμιχαίους!

"Τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά..."

Το Σάββατο το βράδυ ήταν ένα flash back... Όχι μόνο για 'μενα, αλλά και για τους εκατοντάδες συνομηλίκους μου (plus) που μαζεύτηκαν στο κλειστό γήπεδο του Τάε-κβον-ντο για να απολαύσουν τους Κατσιμιχαίους.
Ο Χάρης και ο Πάνος, ο Πάνος και ο Χάρης σπάνια κάνουν πια συναυλία -αλλά τους την είχα στημένη. Την περίμενα πώς και πώς...
Και ήταν, ναι, όπως τους περίμενα. Με τα αγαπημένα τους τραγούδια από τα "Ζεστά Ποτά" μέχρι τον τελευταίο τους δίσκο, με το tribute στους ποιητές τους και τους κιθαρίστες τους, με το φλεγματικό τους χιούμορ... Μεγάλωσαν κι αυτοί, μεγαλώσαμε μαζί τους...
Δεν ξέρω αν μου έλειψε κάποιο τραγούδι που δεν είπαν. Μάλλον όχι, για να μην θυμάμαι ποιο, μάλλον ναι, για να νιώθω ένα κενό. Μου λείπουν οι Κατσιμιχαίοι από τη σημερινή μουσική πραγματικότητα, μου λείπουν τα τραγούδια τους που με βοηθούσαν να μάθω κάτι... Στο "Νύχτωσε νύχτα" έκλαψα πολύ, όπως είχα ξεχάσει ότι μπορώ, στον "Φάνη" είδα όλη τη ζωή του να περνά από μπροστά μου, στο "Ρίτα-Ριτάκι" χαζογέλασα.
Πολλά συναισθήματα, πολλά χρώματα, πολλές μνήμες.
Ήθελα να πω πως ήταν και πιτσιρικάδες εκεί. Πολλοί. Ευτυχώς. Γιατί: "Έχε το νου σου στο παιδί (...) γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα..."

Ευχαριστούμε Πάνο και Χάρη.

Ακούστε αν έχετε όρεξη ένα από τα πιο αγαπημένα μου
http://www.youtube.com/watch?v=gV40v8D69Z8


ΥΓ. Αυτός ο -είμαι σίγουρος πως είναι Ηρακλειώτης- Μάνος Λυδάκης είναι ταλέντο! Να τον ξανακούσουμε...

Στην κατεχόμενη Κύπρο ψάχνουν τον διαβόητο δραπέτη

Στο... άβατο των Κατεχομένων καταζητείται ο Βασίλης Παλαιοκώστας. Ο διαβόητος δραπέτης φέρεται να εντοπίστηκε κάποια στιγμή μεταξύ Κατεχομένων και ελεύθερης Κύπρου, χωρίς όμως να έχει αφήσει το παραμικρό ίχνος στις μετακινήσεις του.

Επί ποδός βρίσκεται η Αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας στις περιοχές που γειτνιάζουν με τα Κατεχόμενα, αλλά στην πραγματικότητα κανείς δεν μπορεί να ελέγξει ποιος κινείται στα Κατεχόμενα, που θεωρείται ότι προσφέρουν «αμνηστία» σε πάσης φύσεως καταζητούμενους και δικαιολογημένα χαρακτηρίζονται ως η «παιδική χαρά» των κακοποιών...

Από την Ιντερπόλ. Το σήμα της Ιντερπόλ Αθηνών για πιθανές περιοδικές κινήσεις του Παλαιοκώστα στην Κύπρο, και συγκεκριμένα κοντά στις κατεχόμενες περιοχές του νησιού, έφτασε στην Κυπριακή Αστυνομία στις 24 Σεπτεμβρίου.

«Ο Βασίλης Παλαιοκώστας καταζητείται βάσει «ερυθράς αγγελίας» της ΕΛ.ΑΣ., που σημαίνει ότι πρόκειται για πληροφορία χαμηλής αξιοπιστίας. Ωστόσο, αφού λάβαμε το εμπιστευτικό σήμα, δώσαμε οδηγίες και φωτογραφίες στα τμήματα και στις Αστυνομικές Διευθύνσεις να έχουν αυξημένη επαγρύπνηση» δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» ο εκπρόσωπος Τύπου της Κυπριακής Αστυνομίας, Μιχάλης Κατσουνωτός.

Ο γνωστός για τις... θεαματικές αποδράσεις του με το ελικόπτερο Βασίλης Παλαιοκώστας απέδρασε για δεύτερη φορά από τις φυλακές Κορυδαλλού τον Φεβρουάριο του 2009. Είχε καταδικαστεί σε 25 χρόνια φυλάκιση για απαγωγή, εκβιασμό, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστείες και παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου. Απέδρασε από τις φυλακές Κορυδαλλού για πρώτη φορά το 2006 και κατόπιν το 2009, τη δεύτερη φορά με τον Αλβανό κακοποιό Αλκέτ Ριζάι.

Σε επιφυλακή τέθηκαν τα Τμήματα Λευκωσίας, Μόρφου, Λάρνακας, Αμμοχώστου, ώστε σε περίπτωση που εντοπιστεί να συλληφθεί και να εκδοθεί στις ελληνικές Αρχές. «Οδηγίες για το θέμα δώσαμε στην Ασφάλεια, στη Δίωξη Ναρκωτικών, καθώς και στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό που να ?προδίδει? τη διακίνηση του καταζητούμενου στην ελεύθερη Κύπρο», συμπληρώνει ο κ. Κατσουνωτός.

Προκειμένου να περιοριστεί εν μέρει η ελεύθερη διακίνηση κακοποιών στοιχείων στα Κατεχόμενα, στην Κύπρο έχει συσταθεί και λειτουργεί επιτροπή από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους για συνεργασία σε θέματα εγκληματικότητας. «Στο πλαίσιο αυτό ρωτήσαμε τις τουρκοκυπριακές ?αρχές? αν υπήρξε κάποια κίνησή του από το παράνομο αεροδρόμιο Τύμπου, αλλά ούτε και από εκεί πήραμε θετική απάντηση» μας λέει ο κ. Κατσουνωτός. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο Παλαιοκώστας δεν έχει βρει ευκαιρία να «εισχωρήσει» στα κατεχόμενα εδάφη του νησιού...

Τα απογοητευτικά αποτελέσματα από την Κύπρο, αλλά και οι λοιπές πληροφορίες της ΕΛ.ΑΣ. οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Παλαιοκώστας δεν είναι στο νησί. Πηγές του αρχηγείου μας ενημέρωσαν ότι, στο πλαίσιο των ερευνών, έπρεπε να ελεγχθούν όλες οι πληροφορίες. Κάποιες θεωρούνται αξιόπιστες, ενώ άλλες όχι. Σε κάθε περίπτωση, το σενάριο για διαφυγή του στο ψευδοκράτος έπρεπε με κάθε τρόπο να ελεγχθεί.

ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ
Παράδεισος για διεθνούς φήμης? μπουμπούκια

Δεν είναι η πρώτη φορά που «διεθνούς φήμης» κακοποιοί επιλέγουν την κατεχόμενη Κύπρο για να καταφύγουν. Κατά καιρούς «πρωτοκλασάτοι» έμποροι ναρκωτικών, φοροδιαφεύγοντες και άλλοι πρωταγωνιστές του κοινού ποινικού δικαίου έχουν εντοπιστεί στα Κατεχόμενα, χωρίς να μπορεί κανείς να παρέμβει. Αποκορύφωμα υπήρξε η υποψηφιότητα του Κενάν Ακίν, δολοφόνου του Σ. Σολωμού. Κατέβαινε ως υποψήφιος βουλευτής στις ψευδοεκλογές, ενώ καταζητούνταν από την Ιντερπόλ!

Οι πληροφορίες λένε πως οι κακοποιοί κυκλοφορούν με οχήματα πολυτελείας και αξιοποιούν τις... απλόχερες, όπως τις χαρακτηρίζουν, τράπεζες του ψευδοκράτους, τα καζίνα και την άνετη διακίνηση μαύρου χρήματος για να αυξήσουν τα έσοδά τους! Πρόσφατο, μάλιστα, ρεπορτάζ της γαλλικής τηλεόρασης έκανε λόγο για τη «χαρά του απατεώνα», αποκαλύπτοντας την «αμνηστία» που παρέχει το ψευδοκράτος σε καταζητούμενους εις βάρος των οποίων εκκρεμούν διεθνή εντάλματα σύλληψης. Μάλιστα οι δημοσιογράφοι του γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού εντόπισαν δύο από αυτά τα πρόσωπα, συνομίλησαν μαζί τους και τα κατέγραψαν στην κάμερα.

Δείτε το ρεπορτάζ στο http://www.youtube.com/watch?v=lE52qPEanSU&feature=player_embedded

Oi «άγνωστοι» λογαριασμοί Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Είχαν τα χρήματά τους σε τραπεζικούς λογαριασμούς και ποτέ δεν τα έλαβαν πίσω. Ελληνες της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης, επιτυχημένοι επιχειρηματίες, φύλαγαν το «κομπόδεμά» τους στις τράπεζες της εποχής.

Οι μαζικοί διωγμοί του Ελληνισμού στη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου και η Μικρασιατική Καταστροφή μετέτρεψαν όσους επιβίωσαν σε πρόσφυγες και τους ανάγκασαν να αρχίσουν από το μηδέν. Οι περισσότεροι δεν αναζήτησαν ποτέ τις καταθέσεις τους, αφού πίστεψαν πως είχαν χάσει τα πάντα...

Οι απόγονοι τουλάχιστον 150 εύπορων Ελλήνων, οι οποίοι ζούσαν πριν από το 1922 στη Μικρά Ασία και εγκατέλειψαν τις εστίες τους με τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά και με την ανταλλαγή πληθυσμών μετά το 1922, δικαιούνται την επιστροφή των καταθέσεών τους.

Ευρωπαϊκή τράπεζα διέθετε υποκαταστήματα στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης και στη Σμύρνη και πολλοί κάτοικοι των περιοχών αυτών είχαν λογαριασμούς στο όνομά τους, ανάμεσά τους και εύποροι Ελληνες. Μετά το θέμα των αποζημιώσεων απογόνων Μικρασιατών για ασφαλιστήρια συμβόλαια Ελλήνων της Ανατολής από την αμερικανική ασφαλιστική εταιρεία, αυτή τη φορά μια ευρωπαϊκή τράπεζα που έχει σφετεριστεί περιουσίες Ελλήνων καλείται να τις επιστρέψει στους απογόνους τους, καθώς τα χρήματα αυτά δεν αποδόθηκαν ποτέ.

Η ιστορία ξεκίνησε από τον Αρμένιο δικηγόρο της διασποράς Βαρτκές Γεγκιγιαγιάν, ο οποίος έχει δώσει αγώνα ζωής για την αποκατάσταση των νομικών δικαιωμάτων των απογόνων των Αρμενίων και Ελλήνων της Ανατολής, στη βάση των όσων ιστορικά συνέβηκαν σε βάρος τους.

Ο Β. Γεγκιγιαγιάν πέτυχε πρόσφατα να αναγκάσει την ασφαλιστική εταιρεία «New York Life» να αποζημιώσει χιλιάδες Αρμενίους και Ελληνες, αλλά οι προσπάθειές του δεν σταμάτησαν εκεί. Προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, σχετικά με τις τράπεζες που έχουν σφετεριστεί τις καταθέσεις Ελλήνων και Αρμενίων. Στην προσπάθειά του αυτή ανακάλυψε κατάλογο Ελλήνων της Ανατολής, των οποίων τις καταθέσεις σφετερίστηκε τράπεζα της πάλαι ποτέ Αυτοκρατορίας της Αυστροουγγαρίας, η οποία φυσικά και υπάρχει έως τις μέρες μας.

«Η αποκατάσταση των αδικιών του παρελθόντος είναι επιτακτική, αν θέλει η Ευρώπη να έχει μέλλον. Πρόκειται για ζήτημα που πρέπει να τεθεί στην ΕE, αφού οι αρχές της ίδρυσής της βασίζονται στα ανθρώπινα δικαιώματα που πρέπει να ισχύουν διαχρονικά και πρέπει να επεκτείνονται οι αρχές της στη θεραπεία αυτών των παραβιάσεων, ειδικότερα όταν είχαν μαζικό χαρακτήρα, όπως στην περίπτωση των Ελλήνων της Ανατολής», μας λέει ο καθηγητής ΕΜΠ και πρόεδρος του «Νέου Κύκλου Κωνσταντινουπολιτών» Νικόλαος Ουζούνογλου.

Το «Εθνος της Κυριακής» δημοσιεύει τα ονόματα των δικαιούχων, ώστε οι απόγονοί τους να επικοινωνήσουν με τον «Νέο Κύκλο Κωνσταντινουπολιτών». Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν δύο επιβεβαιωμένα δικαιούχοι.

Πέτρος Βιδώρης
Θα οργανωθούμε νομικά

Οι πρόγονοι του Πέτρου Βιδώρη διατηρούσαν ένα μεγάλο τυπογραφείο στη Σμύρνη. Την οικογενειακή τους επιχείρηση την είχαν ιδρύσει το 1872 και αφορούσε ένα λιθοτυπογραφείο, το οποίο σιγά σιγά γιγαντώθηκε και κατά περιόδους απασχολούσε περί τους 150 εργαζομένους! Εκτός από εκδόσεις βιβλίων και εφημερίδων, όπως η «Journal de Smyrne», η εταιρεία έκανε εμπορία τσιγαρόχαρτου. Οι «χρυσές» δουλειές της οικογένειας απέδιδαν. «Φαίνεται πως οι δικοί μου είχαν καλή κοινωνική και οικονομική θέση. Με αυτόν τον τρόπο εξηγώ και τις καταθέσεις στις τράπεζες της εποχής», εξηγεί. Για τα πρόσφατα νέα με την ευρωπαϊκή τράπεζα, ο κ. Βιδώρης το έμαθε τυχαία. «Επειδή ασχολούμαι με την Ενωση Σμυρναίων -έχω διατελέσει αντιπρόεδρος και σύμβουλος στην Ενωση- κάποιος φίλος είδε το όνομά μου στη λίστα των δικαιούχων και επικοινώνησε μαζί μου: θα γίνεις πλούσιος, μου είπε, χαριτολογώντας. Τώρα περιμένουμε να οργανωθούμε νομικά για να δούμε τι έχουμε και τι θα καταφέρουμε», μας λέει.

Κώστας Ιβράκης
Μάλλον είμαι ο μόνος απόγονος

Ο Κώστας Ιβράκης, γεννημένος στην Πόλη, συνταξιούχος σήμερα πρέσβης της Ελλάδος και μέλος του Δ.Σ. του «Νέου Κύκλου Κωνσταντινουπολιτών» μίλησε στο «Εθνος της Κυριακής» για την... περιπέτεια της οικογένειάς του. «Ο παππούς μου λεγόταν Σεραφείμ Ιβράκης και γεννήθηκε στο Κερασοχώρι Ευρυτανίας. Οταν ανδρώθηκε, έφυγε για να δουλέψει, αρχικώς στη Θεσσαλονίκη και μετά στην Πόλη. Αλλά από αυτήν την πλευρά, δεν υπήρχε κάποιος με το όνομα Κωνσταντίνος», εξηγεί ο κ. Ιβράκης. «Ο πρώτος ξάδερφος του παππού μου, είχε 4 αγόρια, ανάμεσά τους και έναν Κωνσταντίνο. Ασχολιόταν με το εμπόριο καπνών. Η γυναίκα του ήταν από τη Γερμανία ή την Αυστρία. Η δική του ιστορία ‘’δένει’’ με τις καταθέσεις στην ευρωπαϊκή τράπεζα», μας εξηγεί. Ο Κώστας Ιβράκης αναζήτησε παιδιά, εγγόνια ή δισέγγονα του δικαιούχου θείου του. «Από την έρευνα διαπίστωσα ότι δεν απέκτησε παιδιά. Ο τελευταίος έτερος δικαιούχος, ο ξάδερφος του πατέρα μου, Αλέκος, τον οποίο αγαπούσα ιδιαίτερα, ήταν κι εκείνος άκληρος. Συνεπώς, μάλλον είμαι ο μόνος απόγονος του Κωνσταντίνου Ιβράκη».

Μικρά Ασία
Ελληνες με... κομπόδεμα στην τράπεζα

(Tα ονόματα παρουσιάζονται όπως ήταν γραμμένα τότε)

Υποκατάστημα Γαλατά Κων/πολης (πριν απ' το 1920)

1. C. Nicolaidi
2. Adam Bros
3. Siniossoglou Ralli & Co
4. C. Papadaki
5. N.Th. Pantazopoulos
6. D.D. Diamandoglou
7. Stylianos Diamandoglou & Sons
8. G. & E. Enstriatiadis
9. Karalambo & Metras
10. Jean F. Kiliaridis
11. N. Alevropoulo
12. Ananiadis
13. Eleftheres Mavropoulo
14. G. Kendros
15. E. Poulas & C. Adrianopel
16. Grizagoridis Bros
17. D.B. Nicolaidis-Tripo
18. Nico Seferoglou
19. Gleanthis Hazzopoulo
20. Elias Caracoz Freres
21. Montias Bros
22. D.Th. Frangopoulos
23. D.G. Chaviaras
24. M. Vassiliadis & Co
25. B.M. Prinaris
26. Madjaraki, Kokinos & Co
27. Raphael Camhi & Sons and Demosthene R. Corpi
28. Nicolas Pitaris
29. Siroun J. Dion
30. Nicolas H. Demetriades
31. Ar. Altinalmazis & Co
32. Adrianople
33. D. Th. Thanos
34. S.E. Eliadis
35. S. Couroubakalis
36. Friedmann, Troyanos & Co
37. M. Parisis & Sons
38. M. Joradanides & Sons
39. Georges C. Theodoridis
40. Christos Sarropoulos
41. Panayotis G. Exarchos
42. Basile C. Malatakis
43. Th. Frangatos
44. H.C. Chryssostomos, Nicolas Metzes & Haralambos Metzes
45. Christo Savaides & Sava Haralambiades
46. Joseph Notrica - Rhodes
47. Jean Abazoglou
48. C. Elefteropoulo Bros
49. Photios L. Viris & Sons
50. P.A. Callinicos
51. Alexandre S. Christodoulides
52. Th.E. Vitoulia & Sons
53. M.G. Cladoyeni & M. Azioti
54. Georges Goussopoulo
55. J. Pingopoulo & Co
56. Panteli Matritides
57. Nicolas J. Syrmas
58. N. Nicoglou Bros
59. S. Vassiliades & S.G. Papazoglou
60. Thedoridi Bros
61. Issakides Christo
62. C. Stelianides
63. Abraham Mayorkas
64. D. Lambrides
65. P. Seitanides
66. Stefanos H.A. Efthides
67. C. Petzalis & El. Dounias
68. N.A. Kyriakides
69. P. Xanthopoulo & D. Vattis
70. Constantin Ivrakis
71. N. Camilieris & Co
72. Georgiades & Tchaoussoglou
73. C. Myrodis & Bros
74. D.M. Tsongopoulo
75. Toumpouli Bros
76. D. Sakellarides
77. Evdhokios Hadji Simeionidi
78. N.A. Kyriakides
79. Andovalloglou Bros
80. K.B. Joannides
81. G. Capayannides - Trabizon
82. Antoine Siderides - Pera
83. G.P. Papazoglou
84. J. Petrochiles & Sons
85. Hadji Janni Papadopoulo
86. Dr. Koufis & Co
87. Jean Altizoplou
88. A.J. Anagnostopoulo
89. Fotis G. Movroghenis & Co
90. Hadji Andoniou Bros
91. A.G. Dhimopoulo
92. Paul C. Paleologou
93. Jean A. Louizos
94. Georges Caloumenos
95. Styl. Kaneleas
96. Nicolas Tantiras
97. Jean Chiliades
98. Eang. Chr. Evangelinos
99. Pavlides & Mouratis
100. G. Pestamozoglou Sons
101. G. & J. Georgiades
102. N. Camilieris & Co
103. Portocaloglou Sons
104. Dom. Dandoria - Pera
105. Antoine M. Panopoulos
106. Eust. S. Sapoundjakis
107. Andavalloglou Bros - Samsoun
108. J.M. Kazazis- Edramid
109. Viktor A. Demetriades
110. Socrate Th. Cosmides
111. Ch. Patrikiades Sons
112. I.S. Pavlides & Sons
113. D.A. Caldis & Co
114. Ap. Anastassiades
115. Donas & B. Vayakis - Pera
116. Sarropoulo & Margaritoff
117. Pascalides Bros
118. A.D. Zachariades
119. Siniossoglou & Asquitides
120. N. Camilieris & Co - Pera

Υποκατάστημα Σμύρνης (πριν από το 1920)

1. E.N. Aidinopoulo
2. Pol. Vidori
3. Evanghelinos & D. Tantiras
4. M.H. Politi
5. Basile Stephanides
6. Efstratiou Faipeas
7. S. & E. Elliades
8. M.G. Zangrides
9. Pericles Paleologou
10. Euuripedes Caloumenos
11. Mouzalis
12. C. Gasparis & Co
13. Gregoriou Bros
14. J. Stamatiadhis
15. I.G. Tozakoglou
16. J. Tsintsinis
17. Pandeli D. Cassapoglou
18. H. Georgiades & Co
19. P.A. Melacopides
20. S.B. Stampadopoulos & Co
21. N.J. Papazoglou
22. Basile N. Pappadopoulo
23. Nicolas Hadji Nicolaides
24. C. Veropoulo
25. Vrassidas Faippeas
26. Costas M. Souyouldjoglou
27. C. Georgiades & Sons
28. Pavlides & Mouratis
29. Eustratios Hodja Gabriloglou Bros
30. Ippocrate Kiokpassoglou
31. Katsanopoulo Bros
32. Pan. H. Nicolaides
33. N. Joakmidis

Μετά το θέμα των αποζημιώσεων απογόνων Μικρασιατών από αμερικανική ασφαλιστική εταιρεία, αυτή τη φορά μια ευρωπαϊκή τράπεζα που έχει σφετεριστεί περιουσίες Ελλήνων καλείται να τις επιστρέψει.

«Πρόκειται για μια ακόμη απόδειξη των μαζικών αδικιών που υπέστη ο Ελληνισμός της Ανατολής», λέει ο καθηγητής ΕΜΠ Νικόλαος Ουζούνογλου.

-------------------------------------------------
Η... κληρονομιά απο την ασφαλιστική «NEW YORK LIFE»

Ξεκίνησαν οι αποζημιώσεις σε 2.850 δικαιούχους

Μια ανέλπιστη κληρονομιά εισέπραξαν από το πολύ μακρινό παρελθόν αρκετοί Ελληνες. Ισως το ποσό να μην είναι σημαντικό, η συμβολική του όμως σημασία είναι ανεκτίμητη.

Πρόκειται για μια ιστορία που ξεκινά από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο ελληνισμός της Μικράς Ασίας και της Ιωνίας σαρώθηκε από τα κύματα διώξεων και χιλιάδες άνθρωποι σφαγιάστηκαν ή ξεριζώθηκαν.

Η ανέλπιστη κληρονομιά προέρχεται από 1.000 ασφαλιστήρια συμβόλαια Ελλήνων που ζούσαν στα όρια της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η αμερικανική ασφαλιστική εταιρεία «New York Life» ξεκίνησε ένα πρόγραμμα προσέγγισης των κληρονόμων των ελληνικών ασφαλιστηρίων συμβολαίων που εκδόθηκαν πριν από το 1915. Συνολικό ποσό προς διανομή ήταν 12-15 εκατ. δολάρια.

Υστερα από διαδικασίες υποβλήθηκαν από την Ελλάδα συνολικά 2.850 αιτήσεις και ήδη αρκετοί έχουν λάβει θετική απάντηση, αλλά και χρήματα.

«Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια ως παρακλάδι από κοινό πρόγονο. Κάναμε 6-7 αιτήσεις και τελικά για καθεμία από αυτές τις αιτήσεις δόθηκαν 7.200 δολάρια», λέει ο κ. Αντώνης Σμπυράκης, πρόεδρος της Κοινότητας στην Αση Γωνιά στην Κρήτη.

«Βέβαια πίσω από κάθε αίτηση συνυπάρχουν πολλοί συγγενείς και το ποσό μοιράζεται σε 10-15 μερίδια. Ομως η σημασία είναι συμβολική. Τώρα σκέπτομαι να στείλω έγγραφο στην εταιρεία για να μας στείλουν όσο περισσότερα στοιχεία έχουν γι’ αυτόν τον μακρινό συγγενή μας».

Δικαίωση
Το πρόγραμμα αυτό, εκτός από την οικονομική διάσταση για τους απογόνους των θυμάτων, εμπεριέχει και την ιστορική δικαίωση για τη γενοκτονία των Αρμενίων και τη σφαγή των Ελλήνων. Με το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η «New York Life» σταμάτησε να πουλά ασφαλιστήρια συμβόλαια στην Ευρώπη και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά το 1914.

Ακολούθησε η γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, η εκδίωξη των Ελλήνων του Πόντου και τελικά η σφαγή και ο ξεριζωμός ολόκληρου του ελληνισμού της Μικράς Ασίας. «Τα συμβόλαια ήταν 1.031 και τελικά υποβλήθηκαν κάπου 2.850 αιτήσεις από απογόνους, σύμφωνα με τις επιστολές που έστειλαν.

Αρκετοί έχουν αρχίσει να παίρνουν χρήματα, άλλοι 600, άλλοι 1.000 και άλλοι 5.000 δολάρια», λέει ο κ. Ευθύμιος Αρζόγλου, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μικρασιατικών Σωματείων που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.

«Υπάρχουν όμως και άλλοι που δεν έχουν λάβει κανένα ποσόν ούτε όμως και αρνητική απαντητική επιστολή. Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου ο ένας αδελφός έλαβε χρήματα και ο άλλος όχι ακόμα. Σκοπεύουμε επίσης να στείλουμε επιστολή για να μάθουμε πόσα τελικά από τα 15 εκατ. δολάρια δόθηκαν».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ΥΓ. Την ίδια μέρα δημοσίευσης του παραπάνω ρεπορτάζ, έγινε γνωστός και ο βανδαλισμός Ίμβρο: άγνωστοι προκάλεσαν καταστροφές σε 78 τάφους την 29η Οκτωβρίου, ημέρα εθνικής εορτής στην Τουρκία, επέτειο της ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923. Ας ελπίσουμε ότι οι καταστροφές έγιναν από λίγους θερμοκέφαλους (από τους ποινικούς που έχουν οδηγήσει στο νησί για να αλλοιωθεί ο πληθυσμός του) και όχι συνεταγμένα, ύπουλα και κρυφά από κάποιο ... βαθύτερο συμφέρον...

Οι Κύπριοι στο έπος του ’40

ΕΝΑαυθόρμητο λαϊκό κύμα ξέσπασε στην Κύπρο τέτοια μέρα πριν από 70 χρόνια. Σχεδόν σε όλα τα σπίτια αναρτήθηκε η γαλανόλευκη, παρά την απαγόρευση που είχαν επιβάλει τότε οι Άγγλοι αποικιοκράτες. Το «όχι» της Ελλάδας στην πανίσχυρη Ιταλία, αντήχησε δυνατά στις καρδιές των Κυπρίων. Χιλιάδες άνδρες και γυναίκες, έψαχναν τρόπο να καταταγούν και να πολεμήσουν για την ελευθερία της Ελλάδας. Όπως έκαναν οι πρόγονοί τους στην επανάσταση του 1821, όπως έκαναν στον ατυχή πόλεμο του 1897, όπως έκαναν στους Βαλκανικούς Πολέμους. Ο λαός της Κύπρου πήρε πρόθυμα τη σκυτάλη της Ιστορίας.
20.000 Κύπριοι εθελοντές στο πλευρό των συμμάχων, μεταξύ των οποίων 800 γυναίκες 15.000 δαχτυλίδια αρραβώνων στον έρανο για την Ελλάδα 40 φοιτητές στην πρώτη γραμμή του μετώπου Και Τουρκοκύπριοι στο πλευρό της Ελλάδας Εκατοντάδες συνελήφθησαν αιχμάλωτοι στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη

650 Κύπριοι σκοτώθηκαν και τάφηκαν σε 12 χώρες

•Κατάλογος των εθελοντών που είναι θαμμένοι στην Ελλάδα •Το «Κυπριακό Σύνταγμα», όπως το ονόμασαν οι Άγγλοι, περιελάμβανε βοηθητικά σώματα, όπως λόχους ημιονηγών, σκαπανέων, μεταγωγικού, αποβατικών σκαφών, κινητών πλυντηρίων, αλλά και τάγμα Πεζικού και Μηχανικού.

Ταυτοποίηση DΝΑ σήμερα

ΣΤΗΝ ταυτοποίηση μέσω DΝΑ των νεκρών του ελληνο-ιταλικού πολέμου που έπεσαν στο μέτωπο της Αλβανίας προχωρεί το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Υπολογίζεται ότι 8.000 Έλληνες θάφτηκαν σε αλβανικό έδαφος.

Οι Κύπριοι στο έπος του ’40

Συμμετείχαν ενεργά στη σθεναρή αντίσταση του ελληνικού στρατού στις δυνάμεις του Άξονα

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΨΑΡΑ

Πολέμησαν για τηνελευθερία της Ελλάδας.
Κύπριοι εθελοντές, που αγωνίστηκαν με ανδρεία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συμμετείχαν ενεργά στη σθεναρή αντίσταση του ελληνικού στρατού στις δυνάμεις του Άξονα. Οι περισσότεροι, είχαν μέσα τους την ελπίδα πως ο ήλιος της ελευθερίας και της δικαιοσύνης θα ανέτελλε και πάνω από την αποικιοκρατούμενη Κύπρο, με το τέλος του πολέμου και με τη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων.
Η Κύπρος ήταν η πρώτη βρετανική Αποικία που έστειλε στρατιώτες σε επιχειρήσεις του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, τον Ιανουάριο του 1940. Σύμφωνα με πρόσφατους υπολογισμούς, υπηρέτησαν στο «Κυπριακό Σύνταγμα» και την «Κυπριακή Εθελοντική δύναμη» του Βρετανικού στρατού περισσότεροι από 20.000 στρατιώτες, από τους οποίους οι 800 ήταν γυναίκες, που στελέχωσαν διάφορες βοηθητικές υπηρεσίες.
«Οι Κύπριοι πάντοτε συνέτρεχαν να βοηθήσουν τους Έλληνες αδερφούς τους. Στην Επανάσταση του 1821 ακόμη, είχαν συμμετάσχει εθελοντικά 1.000 εθελοντές από την Κύπρο!
Στον ατυχή πόλεμο του 1897, ακόμη 1.000 εθελοντές είχαν συμπαρασταθεί στην Ελλάδα, ενώ στους Βαλκανικούς υπολογίζεται ότι είχαν πολεμήσει 2.000 αγωνιστές.
Μάλιστα, στο Μπιζάνι είχε σκοτωθεί ο Δήμαρχος Λεμεσού Χριστόδουλος Σώζος, 40 χρονών τότε, που σημαίνει ότι όχι μόνο απλός κόσμος, αλλά και αξιωματούχοι ήθελαν να συμμετέχουν στους πολέμους...
Αθρόα ήταν και η συμμετοχή των Κυπρίων στον Α’ Παγκόσμιο, αλλά οι Βρετανοί περιόρισαν την αυθόρμητη επιθυμία των υπηκόων τους να προσφέρουν», δηλώνει στον «Φιλελεύθερο» για την πρότερη ιστορία ο Χαράλαμπος Λαλούσης, αξιωματικός του Στρατού Ξηράς και ιστορικός. «Φτάνοντας στην 28η Οκτωβρίου του 1940, το ΟΧΙ του Μεταξά προκάλεσε ενθουσιασμό στην Κύπρο.
Ήταν τέτοιος ο ενθουσιασμός που αυθόρμητα, όλοι ανάρτησαν ελληνικές σημαίες, παρά την σχετική απαγόρευση που ίσχυε.
Οι λαϊκές εκδηλώσεις γέννησαν ένα αυθόρμητο εθελοντικό ρεύμα από άνδρες, αλλά και γυναίκες, που ήθελαν να καταταγούν.
Οι Άγγλοι δεν το είδαν με καλό μάτι, γιατί φοβόντουσαν την εξέλιξη που θα μπορούσε να έχει η κινητοποίηση αυτή. Θέλησαν λοιπόν να περιορίσουν τα όρια της κινητοποίησης στο πλαίσιο ενός Συντάγματος που πράγματι, πολέμησε στο Μέτωπο», εξηγεί ο ιστορικός.
Πέραν της... αυτοδιάθεσης των στρατιωτών, στην Κύπρο πραγματοποιήθηκαν και έρανοι για την οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα.
Τουλάχιστον 350.000 λίρες συγκεντρώθηκαν τότε για να αποσταλούν στον αγωνιζόμενο ελληνικό στρατό, καθώς και 15.000 δαχτυλίδια αρραβώνων, από ανθρώπους που θέλησαν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο!

350.000

άντρες ήταν η δύναμη του ελληνικού στρατού στην πρώτη φάση του πολέμου (28/10/1940 έως 30/04/1941) ενώ η αντίστοιχη ιταλική αριθμούσε 529.000
άνδρες

13.000

Έλληνες στρατιώτες (οι άμαχοι ήταν περισσότεροι) υπολογίζεται πως έχασαν τη ζωή τους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, 62.663
ήταν οι τραυματίες και 1.290
οι αγνοούμενοι

20.000

Κύπριοι εθελοντές στο Κυπριακό Σύνταγμα, στην Κυπριακή Εθελοντική Δύναμη και σε άλλες συντεταγμένες στρατιωτικές ομάδες συμμετείχαν στον πόλεμο

650

περίπου άφησαν την τελευταία τους πνοή σε διάφορα πολεμικά μέτωπα και βρίσκονται σήμερα θαμμένοι σε 47 κοιμητήρια 12 διαφορετικών χωρών

6.000 του «Κυπριακού Συντάγματος» στην Ελλάδα

ΣΤΗΝΕλλάδα μέχρι τη γερμανική εισβολή, τον Απρίλιο του 1941, μεταφέρθηκαν περίπου 6.000 άνδρες του «Κυπριακού Συντάγματος», Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι έφτασαν μέσω Λιβύης και Αιγύπτου. Οι περισσότεροι υπηρέτησαν σε περιοχές της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, για τη διάνοιξη οδικών και οχυρωματικών έργων και τη μεταφορά εφοδίων και πυρομαχικών.
Το «Κυπριακό Σύνταγμα», περιελάμβανε βοηθητικά σώματα, όπως λόχους ημιονηγών, σκαπανέων, μεταγωγικού, αποβατικών σκαφών, κινητών πλυντηρίων, αλλά και τάγμα Πεζικού και Μηχανικού. Εκατοντάδες συνελήφθησαν αιχμάλωτοι στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη, κατά τη συμμαχική υποχώρηση. Τουλάχιστον 2.000 από αυτούς αιχμαλωτίστηκαν... Στον ελληνικό στρατό κατάφεραν να καταταγούν μόνον όσοι Κύπριοι ζούσαν στην Ελλάδα. Ανάμεσα τους, 40 περίπου φοιτητές που σπούδαζαν στην Αθήνα και πολέμησαν στο αλβανικό μέτωπο.
Αργότερα, πολλοί Κύπριοι συνέχισαν την ένοπλη δράση τους πολεμώντας στις αντιστασιακές οργανώσεις εναντίον της τριπλής φασιστικής κατοχής, είτε στις ελληνικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής. Για την παρουσία δύο Κυπρίων, «Τουρκοκυπρίων, αλλά φιλελλήνων, που μάλιστα είχαν αλλάξει τα ονόματά τους σε ελληνικά και ζούσαν στην περιοχή της Γκιόνας, βοηθώντας σε δουλειές τους σαμποτέρ», μίλησε στον «Φιλελεύθερο» ο Θέμης Μαρίνος που συμμετείχε με τις συμμαχικές δυνάμεις στην ανατίναξη της γέφυρας στον Γοργοπόταμο.
Οι Κύπριοι υπηρέτησαν σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Γαλλία, όπου οι ημιονηγοί («μουλαράδες») διακρίθηκαν στην εκκένωση της Δουνγκέρκης, στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή και την Ιταλία. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι τάφοι Κυπρίων βρίσκονται σήμερα θαμμένοι σε 47 κοιμητήρια 12 διαφορετικών χωρών.

Συμφωνία για τους νεκρούς του πολέμου
ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗμέσω DΝΑ των νεκρών του ελληνο-ιταλικού πολέμου που έπεσαν στο μέτωπο της Αλβανίας μελετάει να εφαρμόσει το Γενικό Επιτελείο Στρατού, αποδίδοντας τον δέοντα σεβασμό, έστω και σχεδόν εβδομήντα χρόνια αργότερα. Το θέμα προέκυψε πέρσι, στις αρχές του χρόνου, μετά την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας σχετικά με την αναζήτηση, την εκταφή, τον προσδιορισμό της ταυτότητας και τον ενταφιασμό των Ελλήνων πεσόντων στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Αλβανία, κατά τη διάρκεια της ιταλικής εισβολής 1940-1941 και την κατασκευή δύο κοιμητηρίων στο έδαφος της Αλβανίας για τον ενταφιασμό τους. Το θέμα δημοσίευσε στην εφημερίδα «Έθνος» η συντάκτρια του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας Ιωάννα Ηλιάδη -χωρίς τη βοήθεια της οποίας δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί και το παρόν ρεπορτάζ. Σύμφωνα λοιπόν με τις πληροφορίες της Ι. Ηλιάδη, το πρώτο νεκροταφείο υπάρχει εδώ και χρόνια στο χωριό Βουλιαράτες του Αργυροκάστρου, ενώ το δεύτερο, στην περιοχή της Κλεισούρας, έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και απομένει ο ενταφιασμός των οστών 280 Ελλήνων στρατιωτών. Τοαρχικό αίτημα της ελληνικής πλευράς ήταν για τη δημιουργία τεσσάρων κοιμητηρίων (στην Πρεμετή και στη Χειμάρρα), αίτημα στο οποίο είχε έντονες αντιρρήσεις η αλβανική πλευρά, καθώς υπήρχε καχυποψία και είχαν εκφραστεί υπόνοιες ότι η Ελλάδα το ζητούσε για να δημιουργήσει μειονοτικά ζητήματα στη γειτονική χώρα. Το θέμα των ελληνικών στρατιωτικών νεκροταφείων απασχόλησε την Ελλάδα αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος του Χότζα. Έγιναν προσπάθειες συλλογής των οστών των Ελλήνων στρατιωτών στην Κλεισούρα, την Πρεμετή και στο Τεπελένι.
Οι σοροί περίπου 8.000 πεσόντων βρίσκονται εντός αλβανικού εδάφους. Η αναζήτηση, η εκταφή, ο προσδιορισμός της ταυτότητας και ο ενταφιασμός τους σε δυο νέα κοιμητήρια που θα κατασκευαστούν με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης, θα πραγματοποιηθεί από μια Μεικτή Επιτροπή Αλβανών και Ελλήνων Εμπειρογνωμόνων. Οι δύο πλευρές βρίσκονται ακόμη στο επίπεδο των συζητήσεων και των συνεννοήσεων...

περισσότερα στο www.philenews.com, στην έντυπη έκδοση.

Ημουν κι εγώ εκεί: στην τελευταία συναυλία των Scorpions

Πήγα με το ζόρι। Γιατί μας είχαν ξεμείνει τα εισιτήρια λόγω της ματαίωσης της προηγούμενης συναυλίας। Έφτασα στο ΣΕΦ κουρασμένη -το μποτιλιάρισμα λόγω βροχής ήταν τραγικό στις 9.30 το βράδυ που έφτασα. Πέρασα από τους αστικούς δρόμους του Μικρολίμανου πεζή, διέσχισα λασπωμένα παρτέρια και "λίμνες" με βρώμικα νερά χοροπηδώντας.

Αλλά μόλις μπήκα στο Στάδιο, η γνώριμη φωνή του τραγουδιστή μου "ξύπνησε" κάτι. Ήταν η ίδια με αυτή που ήξερα. πριν από 10 χρόνια, από πάντα. Και το πρώτο τραγούδι που ακούω ήταν: Let me take you far away, you 'd like a holiday...

Αυτό ήταν. Το κατάμεστο στάδιο έδινε τον παλμό. άνθρωποι από όλες τις ηλικίες κουνούσαν το σώμα τους στο ρυθμό. "Έλληνες, μας αγαπάτε πολύ και το νιώθουμε. Είσαστε από τα καλύτερα και πιο αγαπημένα μας κοινά", είπε ο τραγουδιστής -ούτε το όνομά του δεν ξέρω- τυλιγμένος με το πανό που τού είχαν γράψει οι φαν του -κάτι πιτσιρίκια ήταν που δεν θα ξεπερνούσαν τα 25. Κι εκείνος δεν σταματούσε να λέει στα ελληνικά "ευχαριστώ".

Αλλά οι μπαλάντες, οι ήχοι οι πιο χεβιμεταλικοί φαίνεται πως τόσα χρόνια απέκτησαν πολλούς οπαδούς. Από τα παιδάκια του δημοτικού μέχρι τους συνταξιούχους, οι Scorpions φαίνεται πως κατάφερναν να τους... κρατήσουν...

Μου έκανε εντύπωση η ενέργειά τους. Έτρεχαν από τη μια άκρη της σκηνής στην άλλη, χόρευαν συνέχεια, ο ντράμερ έδωσε ρέστα. Μπήκαν μέσα κατά τις 11.30. Αλλά ξαναβγήκαν: "This cant be the end... τραγούδησαν και φάνηκε σα να το λένε για τους ίδιους, για την καριέρα μιας ολόκληρης ζωής. Δάκρυσα.

Τυλιγμένοι με την ελληνική σημαία, μας χαιρέτησαν. Είπαν πως ήταν η τελευταία φορά. Μα δεν τους πιστεύω... Πώς θα αντέξουν να μην ξαναζήσουν τέτοιες στιγμές με ένα κοινό να τους αποθεώνει; Θα ξανάρθουν. Θα δείτε. Μην τους χάσετε!

Νόμιζε ότι ήρθε στην Ευρώπη...

Στην πατρίδα του φυλακίστηκε, βασανίστηκε, κινδύνευσε η ζωή του। Κι όταν έφτασε στην Ελλάδα, το μόνο που θέλησε ήταν να ζητήσει πολιτικό άσυλο...Η “απάντηση” που έλαβε από την ελληνική Πολιτεία ήταν η αδιαφορία στις συνεχείς εκκλήσεις του να καταθέσει αίτημα ασύλου, η ειρωνική και απαξιωτική συμπεριφορά των Αρχών και η φυλάκισή του για δύο μήνες στο άθλιο κέντρο κράτησης στο Σουφλί...

Ο Ε।Α। από το Ιράν (το όνομα και η φωτογραφία του δεν δημοσιεύονται για ευνόητους λόγους) ήταν δημοσιογράφος, γνωστός στη χώρα του και ως πολιτικός ακτιβιστής. Με το θάρρος της γνώμης του αρθρογραφούσε σε μία από τις μεγαλύτερες εφημερίδες. Μόνο που η... δημοκρατία του Μ. Αμχαντινετζάντ δεν άντεξε την κριτική πένα του: όταν το άρθρο του «ενόχλησε» την κυβέρνηση, ο Ε. φυλακίστηκε για έναν ολόκληρο χρόνο. Για τη σύλληψή του, αλλά και τα βασανιστήρια που υπέστη μες το κελί του, είχαν γράψει πολλοί συνάδελφοί του...Αυτά τα δημοσιεύματα πήρε μαζί του όταν έφυγε με πλαστό διαβατήριο από το Ιράν. Είχε μόλις αποφυλακιστεί και θα πήγαινε εξορία, όταν κατάφερε με τη βοήθεια ενός φίλου του να βρει ένα ψεύτικο διαβατήριο και να φύγει.Με αεροπλάνο έφτασε στην Τουρκία και από εκεί, πέρασε τα σύνορα προς την Ελλάδα. “Παρουσιάστηκα στην αστυνομία για να με προστατεύσει, όπως γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Αντί γι' αυτό, με συνέλαβαν και με έβαλαν στο κέντρο κράτησης...” λέει σήμερα ο Ε.Α.

“Παρόλο που τους είπα από την πρώτη στιγμή ότι δεν έφυγα από τη χώρα μου για οικονομικούς, αλλά για πολιτικούς λόγους, τούς έδειξα και τα δημοσιεύματα, εκείνοι τα πήραν και τα πέταξαν στα σκουπίδια. Κατάφερα να διασώσω κάποια από αυτά τελικά...», μας λέει.

Τον έβαλαν στο κελί, τρία επί 10 του κέντρου κράτησης. Δύο τέτοια δωμάτια με μία τουαλέτα στη μέση και 150 «φιλοξενούμενους». Άνδρες, γυναίκες, παιδιά μαζί στον ίδιο χώρο, χωρίς καμία ιδιωτικότητα, χωρίς καθόλου χώρο. Ήταν τόσοι πολλοί, μας είπε, που κάποιοι κοιμόντουσαν ακόμη και μέσα σε αυτήν τη βρώμικη τουαλέτα... Για προαυλισμό, ούτε κουβέντα...

Στις επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες του για μια δυνατότητα επικοινωνίας με κάποιον υπεύθυνο της διαδικασίας ασύλου στην Ελλάδα, οι δεσμοφύλακές του αδιαφορούσαν. «Την τέταρτη μέρα, με έβαλαν σε ένα βαν της ελληνικής αστυνομίας μαζί με έναν ακόμη πρόσφυγα και με δεμένα χέρια μας μετέφεραν στην Τουρκία. Χτυπούσα το τζάμι και τους έλεγα: Μη με πάτε πίσω, κινδυνεύει η ζωή μου», αλλά δεν άκουγαν. Από τον τρόμο μου ότι τα πραγματικά μου στοιχεία θα δοθούν στις ιρανικές Αρχές από την Τουρκία, στο δρόμο προσπάθησα να σκίσω όλα τα χαρτιά μου: την ταυτότητα, την δημοσιογραφική μου κάρτα, ο,τι είχε φωτογραφίες μου. Και είπα στον φίλο μου ότι, αφού έτσι κι αλλιώς στο Ιράν που θα γυρνούσαμε θα μας εκτελούσαν, καλύτερο θα ήταν να αυτοκτονήσουμε πριν διασχίσουμε τα σύνορα...», μας λέει.

Το βανάκι διέσχισε μια γέφυρα και πέρασε στην Τουρκία. Εκεί, συνάντησε Τούρκους αστυνομικούς, κάποιοι εκ των οποίων επιβιβάστηκαν στο ελληνικό αστυνομικό αυτοκίνητο. Σταμάτησαν σε ένα κτίριο και μπήκαν όλοι μαζί μέσα. Αλλά –ω του θαύματος- η Τουρκία δεν δέχθηκε την επιστροφή των δυο προσφύγων. «Χαρήκαμε τόσο που δεν ρωτήσαμε γιατί και πώς. Με το ίδιο αυτοκίνητο γυρίσαμε πίσω...»

Γυρνώντας, ο ΕΑ προσπάθησε να βρει έναν τρόπο να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο. Το τηλέφωνο ήταν μόλις ένα για όλους τους κρατούμενους και αυτό, δινόταν όποτε και αν ήθελαν οι δεσμοφύλακες, συνοριοφύλακες στο Σουφλί. «Το κινητό μου το πέταξαν και το έσπασαν. Όταν είχα την ευκαιρία για ένα τηλεφώνημα, δεν πήρα την οικογένειά μου –τι να τους πω; Η κατάσταση ήταν πολύ άσχημη... Επικοινώνησα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα και τον Ερυθρό Σταυρό. Στο μεταξύ, συνέχισα να μιλάω -εκπροσωπώντας και τους υπολοίπους- για καλύτερες συνθήκες κράτησης», τονίζει.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΕΑ, σε όλη τη διαδικασία ούτε μία φορά δεν παρουσιάστηκε επίσημος μεταφραστής στη διαδικασία, αλλά ούτε και μέλος της Frontex. «Ο υπεύθυνος του κέντρου κράτησης ήταν τόσο αγενής, που μια φορά του είπα πως, αν μας φερόταν όπως οι νόμοι της ΕΕ προβλέπουν για τα ζώα, θα μας φερόταν καλύτερα...», διηγείται.

Δέκα μέρες μετά, τυχαία, η δικηγόρος του Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες άκουσε τις κραυγές του ΕΑ. Παρά τις παρεμβάσεις του Συμβουλίου, για μια ακόμη φορά οι ελληνικές Αρχές θέλησαν να εξαπατήσουν τον ΕΑ, δίνοντάς του να υπογράψει χαρτί απέλασης, ενώ εκείνος νόμιζε –έτσι τον διαβεβαίωναν- ότι ήταν αίτημα ασύλου... Χρειάστηκε η παρέμβαση της δικηγόρου Μαριάνας Τζεφεράκου και της συναδέλφου της Νατάσας που βρέθηκαν στον Έβρο για να μπορέσει να έχει πρόσβαση στη διαδικασία ο Ιρανός πρόσφυγας. Στις συνεντεύξεις που έδωσε στην Κομοτηνή (η πρώτη... ακυρώθηκε επειδή δεν υπήρχε διερμηνέας!), οι υπεύθυνοι τον... «θυμόντουσαν» που υποστήριζε τα δικαιώματά του και τον «φρόντισαν» αναλόγως...

«Οι συνθήκες κράτησης στον Έβρο θυμίζουν τριτοκοσμικό κράτος. Οι κρατούμενοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα, ούτε πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου», λέει η δικηγόρος Μαριάνα Τζεφεράκου. «Το πρωτόκολλο Ελλάδας-Τουρκίας για επανεισδοχή μεταναστών είναι ενεργό, τουλάχιστον όσον αφορά πρόσφυγες από Ιράν, Συρία και Ιράκ. Ήταν σοκαριστικό για εμάς που οι Αρχές δεν πιστεύανε ούτε το Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και άφηναν εκτεθειμένους ακόμη και ανθρώπους για τους οποίους είχαν γίνει παρεμβάσεις ότι πράγματι είναι πρόσφυγες. Όταν στην πρώτη συνέντευξη ο Ε. παρουσίασε τα δημοσιεύματα, εκείνοι είπαν ότι είναι πλαστά και τα είχε κατασκευάσει το Συμβούλιο!», μας λέει.

Σήμερα, ο ΕΑ δεν ξέρει αν θέλει να ζήσει στην Ελλάδα। Μετά όλα όσα έζησε στη χώρα μας, θα ήθελε πολύ να φύγει για την Γαλλία, στην οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα πιστεύει ότι θα βρει τη βοήθεια που χρειάζεται για να συνεχίσει τη ζωή του...

http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%83%CF%84%CE%BF-tvxs-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B9%CF%81%CE%AC%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1

Ομιλία Επίτιμου Προέδρου του Κ.Σ. ΕΔΕΚ Βάσου Λυσσαρίδη στα εγκαίνια της έκθεσης αφίσας για τα 50χρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Αθήνα.

(σημείωση: ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΧΟΛΙΑ...)

Ο αγώνας για δημοκρατία, ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα διαχρονικός και συνδεδεμένος με την εθνική ταυτότητα μέσα στα πλαίσια της οποίας διαμορφώνονται και τα ιδεολογικά ρεύματα.

Στην Ελληνική νοοτροπία ανώτερη αρετή η προσήλωση σε αρχές και αξίες, που κατοχυρώνουν την ελευθερία και την δημοκρατία και όταν ακόμα αυτό σημαίνει θυσία ζωής.

Η Κύπρος ένα αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού, με συμβολή στον αρχαιο-Ελληνικό πολιτισμό, με Ζήνωνες κι Ονήσιλλους, με Ομηρικά κατάλοιπα στην τοπολαλιά με βουβά τώρα αρχαία θέατρα, με συμπόρευση με τον Μέγα Αλέξανδρο, με Κίμωνες, με παρουσία δίπλα σε Μακρυγιάννηδες, με βιασμένες τώρα Βυζαντινές εκκλησιές, με Μαχαιράδες μ΄ένα αγροτόπαιδο από τη Λύση που πισωγύρισε τον χρόνο και μ΄ένα σύγχρονο μολών λαβέ δακτυλοδεικτεί την πορεία μας.

Με τον Κολοκοτρώνη να δηλώνει: «Τίποτα δεν εφοβήθηκα, ούτε εις τας αρχάς, ούτε εις τον καιρόν του Δράμαλη όπου ήρθε με 30 χιλιάδες στράτευμα εκλεκτό ούτε ποτέ, μόνο εις το προσκύνημα εφοβήθηκα». Κι εμείς αυτό φοβόμαστε.

Κι αυτή η κληρονομιά παραμένει ζωντανή όταν στην Κύπρο την αέρινη τη Μακαρία γη οι ιστορικές παραδόσεις πλαστογραφούνται, θέατρα και εκκλησιές δολοφονούνται, τα ανθρώπινα δικαιώματα ενταφιάζονται και πατρογονικές εστίες δημεύονται.

Όμως δεν μας ταιριάζει το μοιρολόϊ. Πιστοί στις πολυχιλιόχρονες παραδόσεις μας, με τον λαό και για τον λαό θ΄αγωνιζόμαστε ωσότου ζωντανέψουμε την αρχαία φωνή στα βουβά θέατρα. Θάταν μοιρολατρικό να ζητάμε από τον άψυχο ψυχωμένο βράχο να αποδιώξει τον κατακτητή.

Εμείς θα δανείσουμε χέρια και ψυχή στον αδούλωτο βράχο ωσότου λεύτεροι πατήσουμε στον Πενταδάκτυλο, στη Λάπηθο με τα αχνάρια του Κανάρη ζωντανά, στο Καρπάσι, τη Μόρφου, στην Κερύνεια. Κάψαμε τα γιοφύρια πίσω μας και έτσι η πορεία μας είναι μονόδρομος.

Πενήντα χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Μ. Βρετανία με την αυτοκρατορία καταρρέουσα αποφάσισε να συντηρήσει πολιτικοστρατιωτική παρουσία στην Κύπρο για να διαδραματίσει ένα περιφερειακό ρόλο με παγκόσμια εμβέλεια.

Έτσι με την τριμερή στο Λονδίνο ενέπλεξε την Τουρκία παρά τις πρόνοιες της συνθήκης της Λοζάνης με στόχο την αξιοποίηση των Τουρκοκυπρίων ως αναχώματος στον αγώνα του Κυπριακού λαού για αυτοδιάθεση. Το ουδέποτε του τότε υφυπουργού Χόπκινσον τερμάτιζε κάθε προοπτική για ειρηνική ανέλιξη. Η έκρηξη νομοτελειακή. Η ΕΟΚΑ συντάραξε τον Κυπριακό Ελληνισμό και ενέπνευσε άλλους λαούς στον αντιαποικιοκρατικό τους αγώνα.

Τα παιδιά του λαού εξευτέλισαν τον θάνατο, ανεβαίνοντας τα σκαλιά της αγχόνης τραγουδώντας κι η πανίσχυρη Βρετανική στρατιωτική μηχανή αποδείχθηκε ανίκανη να σιγάσει την επαναστατική φλόγα.

Στον Μαχαιρά ξαναζωντάνεψαν οι Θερμοπύλες. Ο Γρηγόρης πισωγύρισε τον χρόνο.

Εκείνη την ύστατη στιγμή το αυτόματο

αυτοκτόνησε ανίκανο να παραβγεί στο χρόνο

Στο χέρι μια ασπίδα, ένα κοντάρι

ιμάτια, τραγουδιστές φωνές

και βέλη Περσικά καλύψανε τον ουρανό

και διώξανε τ΄ αηδόνια.

Η Λύση αγέννητη. Η Αθήνα ζωντανή.

-- Μολών λαβέ.

Κι εκεί στον Μαχαιρά

με πληγωμένα άγουρα ανθάκια

με τ΄αηδόνια άλαλα

ένας μικρός Γρηγόρης

άκοπα πισωγύρισε τον χρόνο.

Ενθάδε κείται ο Γρηγόρης του

Αυξεντίου.

πιστός στου Κίμωνα τις εντολές

χωρίς περγαμηνές καταγωγής

με μόνη του περιουσία

ένα νεκρό αηδόνι

ένα τσαλακωμένο αγριολούλουδο

κι ένα μολών λαβέ

που ακούεται ακόμα.

Τα αγροτόσπιτα μεταμορφώθηκαν σε πανίσχυρα κάστρα κι ένας ολόκληρος λαός με μικρές εξαιρέσεις στρατεύθηκε στον αγώνα.

Το τέλος της διαδρομής η συμφωνία Ζυρίχης-Λονδίνου που δυστυχώς νομιμοποιούσε την πολιτικοστρατιωτική παρουσία της Τουρκίας και επέβαλλε ένα μη λειτουργικό σύνταγμα φυλετικών διακρίσεων.

Η προσπάθεια του Μακάριου να μετατρέψει το σύνταγμα σε λειτουργικό προσέκρουσε στην άρνηση της Τουρκίας.

Είναι τραγελαφικό Έλληνες να θεωρούν την πρόταση των 13 σημείων ως αφετηρία της έκρηξης του 1963-4. Από πότε προτάσεις οδηγούν σε έκρηξη αντί σε διάλογο. Έτσι προσφέρεται άλλοθι στην Τουρκία η οποία οργάνωσε την Τουρκανταρσία που κακώς προβάλλεται ως διακοινοτική ταραχή. Ο τότε γ.γ. του Ο.Η.Ε., Ου Θαντ με σαφήνεια αποδίδει την ευθύνη στις Τουρκικές προθέσεις για δημιουργία πολιτικο-στρατιωτικού προγεφυρώματος στην Κύπρο. Ούτε ο αυτοεγκλωβισμός πέτυχε δεδομένου ότι η πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων εξακολουθούσε να ζει ειρηνικά με τους Ελληνοκύπριους εκτός θυλάκων μέχρι την Τουρκική εισβολή.

Ακολούθησε η αντεθνική τρομοκρατική δραστηριότητα της ΕΟΚΑ Β με την εμπλοκή της χούντας ολιγάριθμων Ελληνόφωνων αξιωματικών που είναι αδιανόητο να ταυτίζονται με την Ελλάδα και με τον Ελληνικό λαό, τον οποίο δυνάστευαν.

Δυστυχώς η συνεργασία ή η ένοχη σιωπή κομμάτων διευκόλυνε τα ξένα σχέδια, ενώ η αντίσταση του λαού ήταν καθολική στην Κύπρο και την Ελλάδα όπως περιγράφεται με την περιβόητη φράση του Γεωργίου Παπανδρέου Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, καθολικώς διαμαρτυρομένων. Συνταχθήκαμε με την λαϊκή αντίσταση. Δεν τρομοκρατηθήκαμε, αλλά τρομοκρατήσαμε τους τρομοκράτες.

Όμως τελικά μαρτυρήσαμε την τελική φάση του σχεδίου Κίσσιντζερ.

Πραξικόπημα, δολοφονία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, εισβολή.

Η εισβολή ήταν προσχεδιασμένη. Τα αποβατικά πλοία έτοιμα προ μακρού. Έτσι, παρά το ότι οι ολιγάριθμοι επίορκοι αξιωματικοί παραμένουν ένοχοι στη συνείδηση του έθνους και θάπρεπε να αντιμετωπίσουν ακόμα πιο σκληρά τις συνέπειες της ενοχής τους δε θα πρέπει να προσφέρουμε άλλοθι στην εγκληματική Τουρκική εισβολή ούτε να καταδικάζουμε το σύνολο των πατριωτών Ελλήνων αξιωματικών και στρατιωτών που πολέμησαν ηρωικά και έπεσαν προασπιζόμενοι τον Κυπριακό Ελληνισμό. Εδώ ανάμεσα μας βρίσκονται αξιωματικοί που έσωσαν τη Λευκωσία η δε ΕΛΔΥΚ έγραψε σελίδες άφθαστου ηρωισμού. Τιμούμε και θα τιμούμε τους συναγωνιστές μας Έλληνες και οι νεκροί έχουν ήδη προστεθεί στις δέλτους της ιστορίας. Αυτοί είναι η Ελλάδα. Αυτοί είναι η μητέρα πατρίδα.

Κι εγώ θα επαναλαμβάνω φορτικά και ζητώ την κατανόησή σας σε κάθε παρουσία μου στον μητροπολιτικό χώρο

Ελλάδα που με δίδαξες

αληθινά να αγαπώ και τον Ανδρέα

τον Αράμ και του

γειτονικού χωριού τον

φίλο τον Ομέρη

Εγώ Ελλάδα μου δεν

σε κρατάω μητριά

Και τώρα στο στερνό

το μονοπάτι

μάνα Ελλάδα θα σε πω

Κι όταν ακόμα

κάποιοι νεοέλληνες εδώ κι εκεί

μου γύρισαν τη πλάτη.

Πενήντα χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας. Χρόνια δίσεκτα με ανεκπλήρωτα οράματα και με κατολισθήσεις. Με την Τουρκανταρσία, την ακατανόητη δράση της ΕΟΚΑ Β, το προδοτικό πραξικόπημα, την εισβολή, την εθνοκάθαρση, το μεταπραξικόπημα, την προσπάθεια επιβολής του σχεδίου Γκιουνές, πού προνοούσε διασπορά του Τουρκικού στρατού σ΄ολόκληρη την Κύπρο την επιστροφή του Μακάριου, τον διακοινοτικό διάλογο που αποτελεί αδόκιμη διαδικασία, δεδομένου ότι το Κυπριακό είναι θέμα κατοχής.

Ο Μακάριος διαπίστωσε την παρέκκλιση και στην τελευταία του ομιλία στην πλατεία Ελευθερίας διακήρυξε ότι ο διάλογος διέδραμε την χρησιμότητα του, χρησιμοποιείται ως άλλοθι από την Τουρκία και ότι ήδη υπερέβημεν τα όρια ασφάλειας σε υποχωρήσεις.

Οι επίγονοι δεν ακολούθησαν. Σήμερα διεξάγεται ένας διάλογος. Πάνω σε ποια βάση;

Η Τουρκία (οι Τουρκοκυπριακές ηγεσίες αποτελούν φερέφωνα της Τουρκικής πολιτικής και όχι εκπροσώπους των Τουρκοκυπριακών συμφερόντων) προτείνει δυο λαούς, δυο κράτη, συνεταιρισμό, νομιμοποίηση του εποικισμού και της διαίρεσης, εγγυητικά δικαιώματα και ξένη στρατιωτική παρουσία.

Υπήρξε παρέκκλιση στο πρώτο κοινό ανακοινωθέν. Ο συνεταιρισμός απερρίφθη από το σύνολο των κρατών (μετά την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων) που αναγνώρισαν μια και μόνη Κυπριακή κυβέρνηση ολόκληρης της επικράτειας και του συνόλου των πολιτών.

Η συζήτηση επί μέρους χωρίς καθορισμό πλαισίου λύσης αποτελεί παρέκκλιση.

Όπως αδόκιμη είναι και η στρατηγική μονομερών υποχωρήσεων προς τους Τουρκοκύπριους με τον ευσεβοποθισμό ότι αυτό θα οδηγήσει σε λύση όταν ο Νταβούτογλου με κυνισμό διακηρύττει ότι κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος θάπρεπε να τον εφεύρουμε και ότι η Τουρκία πρέπει να ελέγχει τις Κυπριακές εξελίξεις γιατί η Κύπρος είναι απαραίτητη στους σχεδιασμούς της να καταστεί περιφερειακή υπερδύναμη με παγκόσμια εμβέλεια.

Ταυτόχρονα απαιτεί συγκυριαρχία στο Αιγαίο, κηδεμονία των Μουσουλμανικών κοινοτήτων στον πρώην Οθωμανικό χώρο. Δηλαδή διχοτόμηση του Αιγαίου, Κυπροποίηση της Θράκης και Αλεξανδρετοποίησης της Κύπρου μέσω του εποικισμού. Η μάχη που δίνεται σήμερα είναι η επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού στα χώματα που φιλοξενούν πολυχιλιόχρονη Ελληνική παρουσία.

Έτσι η κοινή πανεθνική στρατηγική επιβάλλεται όχι μόνο για λόγους εθνικής ταύτισης, αλλά και ταύτισης κινδύνων και προοπτικών.

Ανακοινώνει πολιτική μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες, δεδομένου ότι οι γείτονες αποδέχονται τις παράνομες αξιώσεις του.

Ο Νταβούτογλου προτείνει μονόπλευρη φιλία που ισοδυναμεί με δουλεία.

Κι εμείς απαντούμε.

Σαν πάρεις τον ανήφορο απ΄τον

Ξερό στην Έπια

μη παραλείψεις να κοντοσταθείς

στο τώρα ορφανό μνημείο του

Μούσκου

ενός νεαρού νεοαρχαιοέλληνα

που χωρίς δυσκολία προτίμησε τον

πρόωρο χαμό

από την επώδυνη προσδοκία

μιας αλυσοδεμένης αξιοπρέπειας

Ακόμα λίγο πιο ψηλά ένα

φτωχοπαίδι από τη Λύση

στάθηκε όρθιος νεκρός Λεωνίδας

χωρίς τρακόσιους

Από κει σα ροβολείς τον Πενταδάκτυλο

Σ΄ένα στενάχωρο κρησφύγετο

δολοφονήθηκε ο ενάρετος

κι απόμεινε αθάνατη η αρετή

Δεν θα σε ταξιδέψω στα

παλιά

Στους Κίμωνες, τους Ζήνωνες και

τον αεικίνητο Κανάρη

Μόνο σαν στον κατήφορο

βρεθείς στη Λευκωσία

παρακαλώ σε μη ξεχάσεις να

τους πεις

πως όλοι αυτοί τους καρτερούν

Ο εύκολος δρόμος έχει άχαρο

τέλος

Ο δύσκολος δανείζει στη ζωή

αιωνιότητα.

Για να διασφαλίσουμε ενότητα δράσης πρέπει να προτείνουμε ως βάση λύσης το ομόφωνο ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου του 2009 που προνοεί για λύση που πρέπει να διασφαλίζει την ενότητα του χώρου, του κράτους, της οικονομίας, των θεσμών, των βασικών ελευθεριών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θα απαλλάσσει από έποικους, κηδεμόνες και ξένη στρατιωτική παρουσία.

Αν θα υπάρξει αδιέξοδο να είναι σαφής η διαφορά για να μη επιτρέπει στους παγκόσμιους Πιλάτους να νίπτουν τας βρώμικας χείρας.

Δυστυχώς υπήρξαν παρεκκλίσεις. Να αναιρεθούν προτάσεις που συγκρούονται με τις πρόνοιες του ομόφωνου ανακοινωθέντος του Εθνικού Συμβουλίου (εκ περιτροπής προεδρία, παρουσία εποίκων, δυαρχία). Το δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι αδιαμφισβήτητο. Το λιμάνι Αμμοχώστου μπορεί να λειτουργήσει μόνο με εμπλοκή της Κυπριακής κυβέρνησης)

Θέλουμε φιλία με όλους. Αμφίπλευρη. Θέλουμε ειρήνη. Βασισμένη στη δικαιοσύνη. Να προασπίσουμε τα δικαιώματά μας. Το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής, κατοχής, εποικισμού.

Να καταγγείλουμε την Τουρκία σ΄όλα τα διεθνή, περιφερειακά και εθνικά βήματα. Ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας προϋποθέτει συμμόρφωση στις Ευρωπαϊκές αξίες και τα Ευρωπαϊκά κεκτημένα. Δεν θα ανεχθούμε Ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας a la carte. Δεν αντιτιθέμεθα, αλλά στηρίζουμε διεθνή διάσκεψη. Όμως με μόνο θέμα την διεθνή πτυχή (κατοχή και εποικισμό) και με συμμετοχή μόνο κυβερνήσεων. Άλλωστε μόνο με τον τερματισμό της κατοχής θα αποκτήσουν οι Τουρκοκύπριοι ανεξαρτησία φωνής. Οι κίνδυνοι είναι ορατοί.

Όμως υπάρχουν οι προϋποθέσεις να τις αξιοποιήσουμε.

Και θα το επαναλαμβάνω φορτικά στον μητροπολιτικό χώρο. Όμαιμοι δεν ζητούν αλληλεγγύη. Απαιτούν συστράτευση.

Κι εγώ στα ενενήντα μου δεν ζητώ δικαιολογητικό απουσίας, αλλά στρατεύομαι.

Μούπαν: Γιατί διδάσκεις αντίσταση

Κάποιοι θα σκοτωθούν

Είπα: Μόνο έτσι κάποιοι θα

ζήσουν

Μούπαν: Μιλάς για σκλαβωμένα

χώματα

Τα χώματα δεν νοιώθουν

Είπα: Αυτός που δεν νοιώθει

είσαι συ

Μούπαν: Γιατί πονάς για τη

Χειμάρρα. Την έχεις δει

για μια μονάχα ώρα

Είπα: Γιατί την έχω δει

Μούπαν: Γιατί ζητάτε από τον

Πενταδάκτυλο τους ξένους ν΄αποδιώξει

Είπα: Εγώ δεν το ζητώ. Εγώ

χαράσσω ρότα για τον Άγιο

Ιλαρίωνα

Μούπαν: Οι γενίτσαροι γίνανε

οι πιο φανατικοί Σουλτανοτουρκοφάγοι

Είπα: Εγώ έχω ήδη μεγαλώσει

Μούπαν: Σαν πας στην Σμύρνη

δεν θάβρεις ούτε έντομο

Ελληνικό

Είπα: Πάρε την εκατοντάχρονη

Σμυρνιά και πες της το

Μού είπαν: Να διδαχθείς από την

ιστορία

επιβιώνουν όσοι πειθαρχούν

στους παγκόσμιους

άρχοντες

Είπα: Επιλέγω την

απειθαρχία.

Μούπαν: Γιατί επιμένεις

Σε δυο γενιές θάχεις

ξεχάσει την τωρινή

καταγωγή σου

Είπα: Δεν ζω στον

αυριανό τον χρόνο.

Τώρα ζω.

Και να το θυμάστε πάντα. Θα το επαναλαμβάνω ωσότου γίνει βίωμα.

Αν εθελούσια δεν γονατίσεις ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν.

--------------------

Στα βήματα του Φειδιππίδη

Σε μία εβδομάδα από σήμερα, στις 31 Οκτωβρίου, θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα ο 28ος Μαραθώνιος. Στην πρώτη γραμμή της διαδρομής θα σταθούν ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, αλλά και ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ, με τους θρυλικούς μαραθωνοδρόμους Βάλντεμαρ Τσιερπίνσκι, Ρόζα Μότα και Κάθριν Σουίτσερ και τους Κενυάτες πρωταθλητές των ρεκόρ.

Δεκάδες πρωτοκλασάτοι αθλητές από όλο τον κόσμο, ηγέτες κρατών, φίλοι της Ελλάδας, αλλά και χιλιάδες απλών ανθρώπων θα προσπαθήσουν, ακριβώς όπως ο Σπύρος Λούης και ο Γρηγόρης Λαμπράκης, να ολοκληρώσουν μια δύσκολη διαδρομή, αποδεικνύοντας πως η θέληση και η προσπάθεια είναι αυτά που έχουν σημασία σε έναν αγώνα. Αυτό είναι και το σύνθημα των εορτών για τον Μαραθώνα: η Ελλάδα της κρίσης, που με θέληση και προσπάθεια θα ξεπεράσει, όπως πάντα, τον εαυτό της.

Τα φώτα της δημοσιότητας θα στραφούν στη χώρα, όπου ο πρωθυπουργός της θα τρέξει με αθλητική περιβολή, συνοδευόμενος από τους υπουργούς του, σε μια από τις πιο σημαντικές ευκαιρίες προβολής της χώρας μας.

Φέτος, ο Μαραθώνιος της Αθήνας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα, λαμβάνοντας και επετειακό χαρακτήρα με τη συγκυρία της συμπλήρωσης 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα. Ο Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών αποτελεί ένα αθλητικό γεγονός με ιδιαίτερη σημασία και διεθνή εμβέλεια, έχοντας λάβει από την IAAF τον χαρακτηρισμό «Gold».

Ο Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών μοιάζει να είναι μια διαδρομή στον χρόνο... Μια διαδρομή παράλληλη με την Ιστορία της Ελλάδας, που ξεκίνησε το 490 π.Χ. και συνεχίζει στο σήμερα και το μέλλον. Μια διαδρομή που σχετίζεται με αξίες μοναδικές και πανανθρώπινες, όπως η ειρήνη, η δημοκρατία, η άμιλλα.

Η ιδέα
Το μήνυμα της νίκης και η πορεία για την ειρήνη

Η ιδέα του μαραθωνίου είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη Μάχη του Μαραθώνα. Μια μάχη με ξεχωριστή ιστορική βαρύτητα, καθώς έθεσε τα όρια μεταξύ Ανατολής και Δύσης και διαφύλαξε τον πολιτιστικό και πνευματικό πλούτο της πόλης των Αθηνών και του αρχαιοελληνικού πολιτισμού γενικότερα. Η διαδρομή του Κλασικού Μαραθωνίου Αθηνών είναι η ίδια που διένυσε ο ήρωας οπλίτης για να μεταφέρει το μήνυμα της νίκης στους Αθηναίους, για να ξεψυχήσει αμέσως μετά.

Σε αθλητικό, ιστορικό και κοινωνικό επίπεδο ο Μαραθώνιος συνδέεται με την «αναγέννηση» της Ολυμπιακής Ιδέας, καθώς συμπεριλήφθηκε ως αγώνισμα στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, με πρώτο νικητή τον Σπύρο Λούη... Εκείνος κατάφερε να εγκαινιάσει τη νέα εποχή της διαδρομής.

Συνδέθηκε επίσης με την πορεία ειρήνης του βαλκανιονίκη Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963. Για τον λόγο αυτό ο Διεθνής Μαραθώνιος της Αθήνας είναι και φέτος -όπως κάθε χρόνο- αφιερωμένος στη μνήμη του μεγάλου αγωνιστή της ειρήνης. Ο ΣΕΓΑΣ έχει διαλέξει τον μεγάλο αυτό διεθνή αγώνα για να του δώσει το όνομα του πρωταθλητή, του βαλκανιονίκη, του γιατρού, του ειρηνιστή, που συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο με τη ζωή και τον θάνατό του.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Αλλαγές μετά την αθρόα συμμετοχή

Ως διαδρομή, ο Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών χαρακτηρίζεται από σημαντικές ιδιαιτερότητες. Σε αντίθεση με τους άλλους μαραθωνίους που έχουν διαδρομές οι οποίες σχεδιάστηκαν για το συγκεκριμένο άθλημα, η συγκεκριμένη είναι η αυθεντική διαδρομή που ακολούθησε ο Αθηναίος αγγελιαφόρος για να μεταφέρει το μήνυμα. Είναι η γνήσια διαδρομή του πρώτου Μαραθωνίου. Και ως αυθεντική, είναι και η πλέον δύσκολη διαδρομή, με τις κλίσεις να αυξομειώνονται ακανόνιστα, γεγονός που απαιτεί από τους δρομείς στρατηγική, αυτοπειθαρχία και ιδιαίτερο σωματικό, αλλά και ψυχικό σθένος.

Η αύξηση κατά 200% των δρομέων που δήλωσαν συμμετοχή στον αγώνα επέφερε νέο σχεδιασμό στην εκκίνηση του 28ου Κλασικού Μαραθωνίου της Αθήνας.

Η αφετηρία
Από τους περίπου 4.500 συμμετέχοντες που έτρεξαν το 2009, φέτος δήλωσαν 12.500, κάνοντας την επιτροπή να οργανώσει το σύστημα «Wave start», δηλαδή οι αθλητές θα ξεκινούν κατά κύματα και όχι όλοι μαζί. Ο μεγάλος αριθμός δρομέων στον φετινό Μαραθώνιο, που μαζί με τους 8.500 δρομείς των Αγώνων Δρόμων 5 και 10 χλμ. στο κέντρο της Αθήνας θα φθάσουν τις 21.000 συνολικά, αναμένεται να προσφέρει μοναδικές ανθρώπινες στιγμές στους κατοίκους των δήμων και κοινοτήτων κατά μήκος της διαδρομής.

Αναξιοκρατία και διαφθορά στα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού

Εκατοντάδες επέστρεψαν στην Ελλάδα, αφήνοντας απογυμνωμένα τα σχολεία των ομογενών, ενώ υπάρ-χουν καταγγελίες για άδικες και επιλεκτικές αποφάσεις των «συντονιστών»

Χωρίς εκπαιδευτικούς έχουν μείνει τα σχολεία των Ελλήνων του εξωτερικού, που εδώ και δεκαετίες αποτελούν σημεία αναφοράς της ελληνικής διασποράς. Δεν είναι μόνο που εκατοντάδες εκπαιδευτικοί επέστρεψαν στην Ελλάδα μετά την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να ανακαλέσει τους δάσκαλους και καθηγητές που συμπλήρωσαν τριετία στα σχολεία της διασποράς. Εκπαιδευτικοί και σύλλογοι γονέων καταγγέλλουν πως οι ανακλήσεις ήταν άδικες και επιλεκτικές...

Μετά την απόφαση του υπουργείου Παιδείας για ανάκληση των εκπαιδευτικών, σε συνδυασμό με τις μηδενικές αποσπάσεις, πολλά σχολεία στις χώρες όπου υπάρχουν ομογενείς συγχωνεύτηκαν.

Παρά την ανάκληση καθηγητών με ειδικότητα στη γλώσσα, στη Β. Αμερική, δύο -τουλάχιστον- γυμναστές που είχαν συμπληρώσει την 3ετία τους παραμένουν στη θέση τους. Για τα παιδιά των ομογενών των ΗΠΑ φαίνεται πως προηγούνται οι... χοροί και όχι η γλώσσα.

Επιλεκτικά διάφορες άλλες ειδικότητες, όπως ένας ακόμη γυμναστής και καθηγήτριες καλλιτεχνικών, μαθηματικών και αγγλικών παραμένουν στη θέση τους παρά την ανάκληση συναδέλφων τους με τα ίδια χρόνια...

Την ίδια στιγμή, γυμνάστρια που με υπουργική απόφαση είχε τοποθετηθεί στον Καναδά για 3 χρόνια, ανακλήθηκε εντός 2 (!) μηνών, ενώ καθηγήτρια καλλιτεχνικών με μόλις 8 μήνες στις ΗΠΑ, αναγκάστηκε να επιστρέψει.

Παράπονα
Πολλά παράπονα διατυπώνουν οι Ελληνες της Αμερικής και για το συντονιστικό γραφείο ελληνόφωνης εκπαίδευσης στο Σικάγο, αφού παρά τις καταγγελίες «για παρατυπίες και διοικητικές ανεπάρκειες» και την έρευνα που διεξάγει το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης σε βάρος του συντονιστή του, ο ίδιος παραμένει στη θέση του αποφασίζοντας για την «τύχη» των καθηγητών... Παρόμοιες καταγγελίες αδιαφάνειας έχουν γίνει και για άλλα συντονιστικά γραφεία στην Ευρώπη και αλλού...

Οι Ελληνες καθηγητές αποσπώνται στα σχολεία του εξωτερικού -σε περισσότερες από 40 χώρες- ανάλογα με τις ανάγκες των κοινοτήτων. Χώρες, όπως η Γερμανία, διεκδικούν και παίρνουν ειδικότητες από κοινωνιολόγο μέχρι... οικονομολόγους, ενώ άλλες, όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς, επιλέγουν κυρίως δασκάλους και φιλολόγους Ελληνικών. Συχνά, ζητούνται και οι αποσπάσεις καθηγητών γυμναστικής, προκειμένου τα παιδιά να μάθουν ελληνικούς χορούς.

Μετά την απόφαση του υπουργείου για ανάκληση των εκπαιδευτικών, σε συνδυασμό με τις μηδενικές αποσπάσεις, πολλά σχολεία συγχωνεύτηκαν. Τα νέα φορολογικά μέτρα που καταργούν τη φορολογική αυτοτέλεια του επιδόματος εξωτερικού και το περικόπτουν κατά 500 ευρώ τον μήνα, έκαναν επίσης πολλούς δασκάλους και καθηγητές να επιστρέψουν με δική τους πρωτοβουλία άρον-άρον στην Ελλάδα, αφού πλέον η ξενιτιά γίνεται ασύμφορη.

Ανάστατοι δηλώνουν οι ομογενείς από ολόκληρο τον κόσμο, από τον Καναδά μέχρι την Αίγυπτο και από την Αυστραλία μέχρι τη Φινλανδία... Από το Βανκούβερ και το Κάλγκαρι, πλήθος επιστολών έχουν σταλεί στην υπουργό Αννα Διαμαντοπούλου για τους δύο εκπαιδευτικούς που ανακλήθηκαν.

«Οι ομογενείς αδυνατούν να καταλάβουν γιατί τους πήρε την καθηγήτρια αγγλικών και τη γυμνάστρια που το υπουργείο είχε στείλει. Δεν δίδασκαν οι δύο εκπαιδευτικοί ούτε αγγλικά ούτε γυμναστική! Ελληνική γλώσσα δίδασκαν, δηλαδή αυτό το οποίο μέχρι πρότινος ''δίδασκαν'' μη-εκπαιδευτικοί (π.χ. Αλβανίδες απόφοιτες ελληνικού λυκείου) και άλλοι μη-ελληνομαθείς!», λέει ο Ελληνας πρόξενος στο Βανκούβερ Γιώργος Αϋφαντής.

Διαμαρτυρίες
«Γιατί αποφάσισαν τέτοια ζημιά στα σχολεία μας;»

Το Γενικό Προξενείο κυριολεκτικά κατακλύζεται από διαμαρτυρίες. «Αδυνατούμε να αντιληφθούμε γιατί το υπουργείο προκαλεί τέτοια ζημιά στα σχολεία μας, προχωρώντας χωρίς προειδοποίηση ή ενημέρωση σε ακύρωση του διορισμού των δασκάλων μας», μας λέει ο Δημήτρης Κοτόπουλος, στέλεχος της ομογένειας από το Κάλγκαρι. Εντονο είναι το πρόβλημα και στη Γερμανία. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 90 εκπαιδευτικοί ανακλήθηκαν, ενώ επιπλέον 36 δάσκαλοι αποφάσισαν να φύγουν από μόνοι τους. Στη Βάδη Βυρτεμβέργη, όπου ζει μόνιμα το μεγάλο μέρος των Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία, από τους 178 εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων που ήταν διορισμένοι πέρυσι για τα -τουλάχιστον- 3.900 Ελληνόπουλα, υπηρετούν αυτή τη στιγμή 86! Τα 140 σχολεία του κρατιδίου αντιμετωπίζουν επιπλέον προβλήματα εξαιτίας του ότι όλα τα σχολεία έγιναν ολοήμερα, με αποτέλεσμα οι αίθουσες των γερμανικών σχολείων να μην είναι διαθέσιμες, ενώ τα μαθήματα να συμπιέζονται στην Παρασκευή, δημιουργώντας τάξεις-μαμούθ με 40-50 παιδιά και έναν μόλις εκπαιδευτικό!

ΣΤΙΣ ΗΠΑ
Παραμένει με άδεια άνευ αποδοχών

Σε... κατάσταση έκτακτης ανάγκης βρίσκονται πολλοί εκπαιδευτικοί που ενώ είχαν πάρει απόσπαση για τουλάχιστον 3 χρόνια, ανακλήθηκαν μέσα σε λίγους μήνες. Οι περισσότεροι εξακολουθούν να βρίσκονται στην ξενιτιά, με άδεια άνευ αποδοχών, προσπαθώντας στο μεταξύ να προσφέρουν αμισθί στα παιδιά της Ομογένειας.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της καθηγήτριας αγγλικής φιλολογίας Φωτεινής Βλαχάκη, η οποία ανακλήθηκε ύστερα από μόλις 10 μήνες εργασίας στις ΗΠΑ. Με βάση την 3ετή της «θητεία» μετακόμισε οικογενειακώς και νοίκιασε σπίτι. Η ξαφνική ανάκλησή της ισοδυναμεί με διάλυση της οικογένειάς της, όπως λέει.

«Την ίδια στιγμή που εγώ ανακλήθηκα, άλλοι συνάδελφοι επανήλθαν! Στο σχολείο από το οποίο με απομακρύνει το υπουργείο, αν και διδάσκω Ελληνικά για 30 ώρες εβδομαδιαίως, πρόσφατα τοποθετήθηκε γυμναστής, ο οποίος ολοκλήρωσε την 3ετή απόσπασή του.

«Τα επιχειρήματα για την επιστροφή τους είναι ότι ήταν παντρεμένοι, με παιδιά και οι ίδιοι δούλευαν σε Charter school. Αυτά ισχύουν και για μένα.

Η κόρη μου φοιτά στην τρίτη λυκείου. Ο άνδρας μου έχει να πληρωθεί από τον Ιούνιο. Παρακαλούμε να μην αρρωστήσουμε γιατί ούτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη έχουμε...», μας λέει η κ. Βλαχάκη.

ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ
Ανακλήθηκε με μόλις δύο μήνες θητεία

Η γυμνάστρια Β.Κ. (τα στοιχεία στη διάθεση της εφημερίδας), αφού υπηρέτησε 5 χρόνια-ρεκόρ στην άγονη γραμμή, αποφάσισε να υπηρετήσει στα σχολεία της διασποράς. Για να προσφέρει τα μέγιστα, παρακολούθησε σεμινάρια διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας...

Στον Καναδά τη συνόδευε ο σύζυγός της που παραιτήθηκε από τη δουλειά του. Σε μόλις 2 μήνες από την εγκατάστασή τους, η γυμνάστρια ανακλήθηκε, μη μπορώντας να επιστρέψει στην Ελλάδα, αλλά ούτε να μείνει εκεί... Σήμερα, παραμένει στον Καναδά με άδεια άνευ αποδοχών, διδάσκοντας σε ενήλικες Ελληνικά και ελληνικούς χορούς, εθελοντικά...

Οικολογικές επενδύσεις από ξένους στην Ελλάδα

>Ρίχνουν κεφάλαια στην ενέργεια που παράγεται από ήλιο, αέρα και άλλες πηγές

ΑΝΑΠΤΥΞΗ,κατά προτίμηση «πράσινη» αναζητεί η Ελλάδα ως λύση στην οικονομική κρίση. «Συμμάχους» της στην προσπάθεια αυτή βρίσκει τους ξένους επενδυτές που έρχονται στη χώρα για να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους στην ενέργεια που παράγεται από ήλιο, αέρα και άλλες πηγές. Ήδη το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έχει προχωρήσει σε «ανοίγματα» που σχετίζονται με το θέμα αυτό. Τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το ευνοϊκό νομοθετικό πλαίσιο για τα παράκτια αιολικά πάρκα, που αναμένεται να προσελκύσει μεγάλους και μικρότερους Ευρωπαίους -κυρίως- επενδυτές. Η χωροθέτηση των θαλάσσιων αιολικών πάρκων ευνοείται στις Κυκλάδες, το βόρειο Αιγαίο, τη νότια Κρήτη, το βόρειο Ιόνιο καθώς και νοτιανατολικά των Δωδεκανήσων. Θεωρείται μάλιστα ότι στη θάλασσα είναι πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι στη στεριά, αφού πνέουν εντονότεροι άνεμοι και επίσης, δεδομένου ότι η παραγόμενη ενέργεια μεταβάλλεται ανάλογα με την ταχύτητα του ανέμου στον κύβο, εκτιμάται ότι κάθε θαλάσσια ανεμογεννήτρια παράγει αρκετή ενέργεια σ’ ένα χρόνο ώστε να καλύψει τις ανάγκες περίπου 1.500 νοικοκυριών, ενώ ταυτόχρονα περιορίζει κατά 35.000 τόνους την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα. Αν συνυπολογιστεί και ο χρόνος ζωής της, που στη θάλασσα είναι μεγαλύτερος κατά 25 χρόνια, προκύπτει η μεγάλη σημασία της εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας για την προστασία του περιβάλλοντος.
Ενεργειακή μελέτη για την Ελλάδα έδειξε ότι μπορεί να καλύψει με 500 μεγάλες ανεμογεννήτριες τουλάχιστον το 10% των ενεργειακών αναγκών της, ενώ τα νησιά του Αιγίου πελάγους, τα οποία έχουν υψηλό δυναμικό, εάν διασυνδεθούν με το εθνικό ηλεκτρικό δίκτυο μπορούν να αποτελέσουν αιολικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αντίστοιχους με τους θερμοηλεκτρικούς της ενδοχώρας.
Στο ίδιο πνεύμα, βήματα γίνονται στον τομέα της ηλιακής ενέργειας, αλλά και της γεωθερμίας, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Ένα «πράσινο» σπίτι για «πράσινη» ζωή

>Η οικογένεια Δολαψάκη έφτιαξε την κατοικία της φιλική στο περιβάλλον, ενεργειακά αυτόνομη

φωτο: Κώστας Πολύβιος

Μία βίλα με όλες τις ανέσεις στο Λαγονήσι, με το γκαζόν και τα δέντρα στον κήπο, τα οικογενειακά αυτοκίνητα κ.λπ. Μια ευτυχισμένη οικογένεια που συζητάει, παίζει, διασκεδάζει... Και το περιβάλλον γύρω σαν να χαμογελάει, ανακουφισμένο. Θα μπορούσε να είναι σκηνικό από σαπουνόπερα, ένα successstoryαπό αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση.
Κι όμως είναι πραγματικότητα. Η οικογένεια Δολαψάκη έχει καταφέρει να κάνει το σπίτι της φιλικό προς το περιβάλλον, ενεργειακά αυτόνομο, με ελάχιστους ρύπους. Χωρίς να στερηθούν τίποτα, ο Δημήτρης, η Ζέτα και ο Οδυσσέας Δολαψάκης επιλέγουν να αφήνουν «πράσινο» το αποτύπωμά τους στον πλανήτη, χρησιμοποιώντας ηλιακή, αιολική, γεωθερμική ενέργεια, κάνοντας ανακύκλωση, συλλέγοντας το νερό της βροχής, αξιοποιώντας τη γεωθερμία, χρησιμοποιώντας το νερό του βιολογικού καθαρισμού για πότισμα του κήπου τους... «Όταν ακούει κανείς ότι το σπίτι είναι ενεργειακά αυτόνομο ή πως έχουμε επεξεργασία λυμάτων στον κήπο μας, φαντάζεται ένα σπίτι-εργοστάσιο. Αλλά δείτε γύρω σας: δεν είναι ένα σπίτι όπως όλα τα άλλα;», μας λέει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο πατέρας της οικογένειας Δημήτρης Δολαψάκης, μηχανολόγος ηλεκτρολόγος και οικονομολόγος. Τον είχαμε γνωρίσει πρώτη φορά το 2003. Μας έλεγε από τότε πως είχε βάλει στο μυαλό του το φιλόδοξο σχέδιο ενός εξ ολοκλήρου «πράσινου» σπιτιού. «Ένα αυτοτελές σπίτι πρέπει να συντηρείται από μόνο του, πρέπει να παράγει αυτά που έχει ανάγκη για να λειτουργήσει», δήλωνε με όραμα, το οποίο πλέον έχει γίνει πραγματικότητα. Με επιμονή και υπομονή, μπόρεσε τελικά να φτιάξει το σπίτι του 100% οικολογικό, αλλά και οικονομικό, αφού πληρώνει χαμηλότερους λογαριασμούς για ρεύμα, νερό και άλλες «ευκολίες».
Όλα ξεκίνησαν όταν ο κ. Δολαψάκης, που έμενε στη Νέα Σμύρνη τότε, άρχισε να ανακαλύπτει ξανά τη γοητεία της εξοχής... Από το 1998 πήγαινε τα Σαββατοκυρίακα στο οικογενειακό εξοχικό, ένα μικρό σπίτι περίπου δέκα λεπτά από τη θάλασσα. Σύντομα, τα διήμερα έγιναν πενθήμερα.Και όταν πια γνώρισε τη Ζέτα, κάτοικο Ηλιούπολης που όμως είχε ήδη μετακομίσει μόνιμα στο Λαγονήσι, η απόφαση ήταν κοινή συναινέσει...
«Όταν εγκατασταθήκαμε οριστικά στο εξοχικό το 1998 το δίκτυο ηλεκτροδότησης ήταν της δεκαετίας του ’50. Συχνές ήταν οι διακοπές, οι αυξομειώσεις τάσης, τακτικά καίγονταν και οι ηλεκτρικές συσκευές. Κάποτε απηύδησα... Τότε μου πρωτομπήκε η ιδέα για τα φωτοβολταϊκά», εξιστορεί ο κ. Δολαψάκης, που τότε παρήγγειλε το πρώτο μικρό σύστημα φωτοβολταϊκών.
«Δεν είχα ιδέα πόσο είχε εξελιχθεί η τεχνολογία. Σιγά-σιγά άρχισα να μελετάω τι και πώς. Κι όταν αρχίσαμε να χτίζουμε το σημερινό μας σπίτι, η επιλογή των υλικών ήταν αυστηρή -για σωστή μόνωση και αντισεισμικό θώρακα-, αλλά και βιοκλιματική, για σωστό φωτισμό και φυσικό κλιματισμό του σπιτιού. Η ανάπτυξή τους στο σπίτι δεν σταμάτησε ποτέ, αλλά έγινε σταδιακά. Γιατί και τα οικονομικά ήταν περιορισμένα. Με το δώρο των Χριστουγέννων, για παράδειγμα, πήραμε την ανεμογεννήτρια. Με το δώρο του Πάσχα κάποια φωτοβολταϊκά ακόμη, κοκ», διηγείται. «Κάναμε θυσίες, αλλά δεν στερηθήκαμε, απλά βάλαμε το περιβάλλον σε προτεραιότητα, καθυστερώντας άλλες ανέσεις. Καλά τα καταφέραμε τελικά...».

Σήμερα, στο σπίτι της οικογένειας Δολαψάκη παράγονταιπερίπου 5,5 kW, όσο δηλαδή χρειάζεται ένα «απαιτητικό» σε ενέργεια σπίτι। Τα φωτοβολταϊκά συστήματα παράγουν 4kWκαι οι δύο ανεμογεννήτριες 1,5kW। Ωστόσο, ο κ. Δολαψάκης δεν αφήνει τίποτα να πάει χαμένο: όλες οι συσκευές είναι ενεργειακής κλάσης Α+, οι λάμπες οικονομικές ή LΕD, ενώ το σπίτι θερμαίνεται και ψύχεται με γεωθερμία. Ο ηλιακός θερμοσίφωνας παρέχει ζεστό νερό όχι μόνο για πλύσιμο αλλά και για τα πλυντήρια. «Όσο προσέχεις τις καταναλώσεις σου, τόσο μειώνεις την πράσινη επένδυση που απαιτείται. Δεν υπάρχει λόγος να καταναλώνεις 100Wattγια φωτισμό όταν μπορείς να απολαύσεις τον ίδιο φωτισμό με 20W. Δεν υπάρχει λόγος να ζεσταίνεις κρύο νερό για να πλύνεις ρούχα ή πιάτα, όταν ο ήλιος μας σου το παρέχει τζάμπα» δηλώνει ο κ. Δολαψάκης.
Η «μετατροπή» του σπιτιού σε «πράσινο» μπορεί να κοστίσει σήμερα περίπου 25-30.000 ευρώ, με φωτοβολταϊκά, ηλιακό, γεωθερμία, βιολογική επεξεργασία λυμάτων κ.λπ. «Θεωρώ ότι έχω εξασφαλίσει την ηλεκτρική ενέργεια, το νερό και τη γενική λειτουργία του σπιτιού μας για τα επόμενα 40 χρόνια σε σημερινές τιμές εγγυημένα, αδιαφορώντας για το πόσο θα κοστίζουν στο μέλλον. Είναι σαν να τα προαγοράζει κανείς» μας λέει. «Το κόστος του αυτόνομου ενεργειακού συστήματός μας, εν γνώσει μας, θα αποσβεστεί σε 12-13 χρόνια με τις τιμές που ίσχυαν μέχρι σήμερα. Επειδή πιστεύω όμως ότι, δυστυχώς, οι τιμές ενέργειας θα συνεχίσουν να αυξάνονται, ιδίως από το 2012 και μετά, θεωρώ ότι η απόσβεσή μας θα είναι πολύ γρηγορότερη. Ο βιολογικός έχει ήδη αποσβεστεί στα πρώτα τρία χρόνια, ενώ η γεωθερμία θα μας επιστρέψει το κόστος της σε περίπου 5-6 χρόνια. Όλα τα σημερινά πράσινα συστήματα αποσβένονται σε ελάχιστο χρόνο, σε σχέση με τις δεκαετίες προσφοράς που μας παρέχουν», αναλύει.

Όχι μόνο για τα χρήματα

Η επιλογή του «πράσινου» σπιτιού δεν είναι παρά μία μόνο από τις οικολογικές πτυχές της οικογένειας Δολαψάκη. Η οικογένεια διαθέτει υβριδικό αυτοκίνητο, ενώ τώρα ο κ. Δολαψάκης ολοκληρώνει την κατασκευή ενός ηλεκτρικού τζιπ!
«Προσπαθώ να μην στερήσω τίποτα από την οικογένειά μου. Θέλω, όπως όλοι, να περνάμε καλά... Αλλά η συνεισφορά μας στο περιβάλλον πρέπει να είναι τρόπος ζωής. Το κίνητρο δεν πρέπει να είναι μόνο το οικονομικό... Και πιστεύω ότι αυτό πρέπει να γίνει μόδα, να ξεκινήσει από ανθρώπους που έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν, ανθρώπους που μπορούν να δώσουν το παράδειγμα», λέει.
«Σήμερα απολαμβάνουμε μια άνετη μονοκατοικία, αλλά ρυπαίνουμε λιγότερο απ’ ό,τι ένα διαμέρισμα 100 τμ. Μπορεί σήμερα λόγω οικονομικών συνθηκών να μην είναι η πρώτη μας σκέψη, αλλά είναι απόλαυση να κάθομαι μια ηλιόλουστη μέρα στη βεράντα μου, να πίνω τον καφέ μου και να ξέρω ότι εκείνη την στιγμή παράγεται από το σπίτι μου άφθονο ρεύμα, αθόρυβα, χωρίς ρύπους, ότι σέβομαι το περιβάλλον που με φιλοξενεί», μας λέει με ειλικρίνεια. «Και είναι καιρός τα σπίτια μας να παράγουν και κάτι αντί να καταναλώνουν μόνο. Τη λανθασμένη άποψη ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να αντιστρέψουμε την κλιματική αλλαγή θα την πληρώσουν τα παιδιά μας».

Μεταφέρει την εμπειρία από το σπίτι του στη δουλειά του

ΤΗΝ... εμπειρία του σπιτιού του ο κ. Δολαψάκης επιχειρεί να τη μεταφέρει και στη δουλειά του. Ως διευθυντής διαχείρισης ακίνητης περιουσίας του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» έχει εισηγηθεί μέτρα που μείωσαν την κατανάλωση σε όλους τους τομείς. Η ηλεκτρική ενέργεια έχει μειωθεί 25% (2002 - 2010), γίνεται ανακύκλωση ενέργειας, ενώ το αεροδρόμιο έχει βραβευθεί για τις κτηριακές υποδομές του με το Green Βuilding Αward της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Νέο project, η μετατροπή 160 στρεμμάτων γης σε φωτοβολταϊκό πάρκο που θα παράγει το 30% της ζήτησης ισχύος του αεροδρομίου. «Η εποχή απαιτεί να είμαστε υπεύθυνοι για το μέλλον, σε όλους τους τομείς. Και το αεροδρόμιο έχει επανειλημμένα αποδείξει την ευαισθησία του

στο περιβάλλον», μας δηλώνει. «Όλοι κάτι κερδίζουμε από την πράσινη σκέψη».

Ο καθένας μπορεί να κάνει το ίδιο...

ΣΥΜΦΕΡΕΙνα κάνει κανείς «πράσινο» το σπίτι του ή όχι; Σε αυτό το ερώτημα φιλοδοξεί να απαντήσει ένα πρόγραμμα της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF. Εισάγοντας στην ιστοσελίδα τα στοιχεία της κατοικίας του, ο καθένας μπορεί να υπολογίσει με ακρίβεια το κόστος της επένδυσης και τον χρόνο αποπληρωμής της, την ποσότητα της ενέργειας που θα μπορεί παραχθεί, το οικονομικό όφελος, αλλά και το κέρδος για το περιβάλλον που θα έχει αυτή του η επιλογή.
Το εργαλείο χρησιμοποιεί μια ειδική εφαρμογή του Google maps, με την οποία εντοπίζει το κάθε κτήριο και μετρά την επιφάνεια της στέγης του. Τα αποτελέσματα του υπολογισμού είναι τόσο αναλυτικά ώστε οι επισκέπτες ενημερώνονται ακόμη και για το αν τους συμφέρει να επενδύσουν τα χρήματά τους σε φωτοβολταϊκά σε σχέση με το να τα αποταμιεύσουν στην τράπεζα με ένα συμβατικό επιτόκιο.
Το διαδικτυακό εργαλείο ΗΛΙ.Ο.Σ. (Ηλιακές Οικολογικές Στέγες) δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2009 στη Γερμανία από ομάδα μηχανικών τής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης CΟ2 online, η οποία πραγματοποιεί εκστρατείες για την κλιματική αλλαγή. Περισσότεροι από 30.000 Γερμανοί ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα «Βγάλτε χρήματα από τις στέγες σας» και δοκίμασαν τη διαδικτυακή εφαρμογή το τελευταίο έτος.
Ήδη, για το ελληνικό κοινό δίνεται η δυνατότητα με την υποστήριξη της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF, η οποία έχει την πεποίθηση ότι ο κύριος όγκος των φωτοβολταϊκών θα πρέπει να εγκατασταθεί -κατά το πρότυπο της Γερμανίαςπάνω σε ταράτσες κτηρίων.

Η διαδικασία

1. Εισαγάγετε τον ταχυδρομικό κωδικό του σπιτιού σας, το έτος κατασκευής, τον τύπο του σπιτιού και την επιφάνεια του κατοικούμενου χώρου.
2. Σημειώστε τον προσανατολισμό και την κλίση της στέγης σας.
3. Εισαγάγετε τη διεύθυνση ώστε να εντοπιστεί η στέγη από το Google map και να υπολογιστεί το εμβαδόν της. 4. Αναφέρετε την ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και τι προγραμματίζετε να κάνετε με την παραγόμενη ενέργεια.
5. Δείτε τα αποτελέσματα ως προς το κόστος της εγκατάστασης, το οικονομικό κέρδος σας και το περιβαλλοντικό όφελος.

Ελλάδα: «Επένδυση να είναι, κι ας είναι και μη «πράσινη»

Μία ακόμη μεγάλη (τριπλή) επένδυση ενέργειας ύψους 110 δισ. ευρώ ετοιμάζει το Κατάρ στην περιοχή της δυτικής Ελλάδας και συγκεκριμένα στο λιμάνι του Αστακού. Πρόκειται για τη δημιουργία ενός μεγάλου τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου LΝG που θα τροφοδοτείται με καύσιμο από το αραβικό εμιράτο, μιας μονάδας ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου, της οποίας το παραγόμενο διοξείδιο του άνθρακα θα χρησιμοποιείται για την παραγωγή βιοκαυσίμων από άλγη, τα γνωστά μας φύκια. Το επιχειρηματικό σχέδιο κατατέθηκε στην ΡΑΕαπό την ΑstakosΡower Ρlan Concorctium, στην οποία συμμετέχουν οι Qatar Ρetroleum Ιnternational 23%, Qatar Εlectricityand Water Company 11%, Sabagh abd ΚhourySΑL33% και Rosebud Εnergie Deutschland 33%.
Το σκεπτικό της δημιουργίας τερματικού σταθμού LΝG στη δυτική Ελλάδα δεν είναι να καλύψει μόνο τις ανάγκες σε υγροποιημένο αέριο του ελληνικού χώρου, αλλά να εξάγει το αραβικό αέριο στη Δυτική Ευρώπη. Για να γίνει αυτό, το σχέδιο προβλέπει να συνδεθεί ο εν λόγω τερματικός μέσω ενός αγωγού με τον ελληνοτουρκοϊταλικό αγωγό (ΙΤGΙ), ο οποίος αρχικά προοριζόταν να μεταφέρει στις αγορές της Δύσης αέριο της Κασπίας. Στόχος των επενδυτών είναι μέσω του ΙΤGΙ να μεταφέρεται στην Ευρώπη και αέριο του Κατάρ. Παρά το γεγονός ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) ήδη υποβάλλει σε σχολαστικό έλεγχο την επένδυση του Κατάρ στον Αστακό, εκφράζοντας μεγάλες αμφιβολίες που επηρεάζουν ακόμη και την ίδια την πιθανότητα υλοποίησής της, η Κυβέρνηση φιλοδοξεί στην επιτάχυνση της διαδικασίας... Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει πως η αδειοδοτική διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους ώστε από του χρόνου να αρχίσουν τα πρώτα χωματουργικά έργα.