Νοστιμίζουν τις γειτονιές της Αθήνας

Η παρέα του Lunch Street Party στήνει τα τραπεζάκια της και προσκαλεί γείτονες, περαστικούς και φίλους να συμμετέχουν σε ένα τσιμπούσι με... πραγματικά καλό σκοπό.

«Το Lunch Street Party είναι ένας τρόπος να παρέμβουμε στον κακοποιημένο δημόσιο χώρο, να διαμορφώσουμε ένα άθλιο δρομάκι, μια παρατημένη πλατεία και το αποκορύφωμα αυτής της συλλογικής δουλειάς να είναι ένα μεγάλο φαγοπότι», μας εξηγεί η Πεπίτα, «ψυχή» της ομάδας.

Φορώντας ένα πουά κοριτσίστικο φουστάνι, τα γάντια που φοράει για να καθαρίσει τα παρτέρια από σκουπίδια, αποτσίγαρα, ακόμα και σύριγγες, μοιάζουν αταίριαστα, αλλά είναι προφανώς απαραίτητα. Οπως και να ’χει, η νεαρή ποδηλάτισσα πρωτοστατούσε στις διαδικασίες καθαριότητας της περιοχής κάτω από τη γέφυρα Αθηνών, Κωνσταντινουπόλεως και Αχιλλέως. Στο ίδιο... κλίμα και άλλα κορίτσια και αγόρια της ομάδας, που θα μπορούσαν να αδιαφορούν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή τους. Αλλά οι νέοι της εποχής το έχουν πάρει απόφαση: Ο,τι δεν κάνεις μοναχός, μην περιμένεις από κανέναν να το κάνει, σκέφτονται και παίρνουν μπογιές, σκούπες και φτυάρια και διεκδικούν ό,τι μπορούν οι ίδιοι να κάνουν για να ομορφύνουν τις γειτονιές...

Την παρέα «στελέχωσαν» καταρχάς ποδηλάτες, που μετά τη βόλτα της Κυριακής με το ποδήλατο είχαν την ανάγκη να φάνε κάπου όλοι μαζί. Μεγάλες παρέες που δύσκολα χωρούν σε ένα εστιατόριο, που θέλουν να βρίσκονται πιο κοντά στον δημόσιο χώρο. Ετσι, σιγά σιγά, γεννήθηκε μια ιδέα που έγινε πράξη από λίγα καταρχάς άτομα. Αλλά η παρέα μεγαλώνει... «Το φαγοπότι από μόνο του ως ενέργεια είναι αξιοποίηση του δημόσιου χώρου, αλλά προσπαθούμε η δράση μας να είναι ακόμη πιο ουσιαστική και μόνιμη στον χώρο που θα μας φιλοξενεί κάθε φορά», συμπληρώνει ο Θεοχάρης, ο οποίος συμμετέχει ενεργά στην οργάνωση.

«Θέλουμε τα γεύματα στις γειτονιές να είναι συμμετοχικά και αυθόρμητα ταυτόχρονα. Οπως σε μια φιέστα, ένα πανηγύρι... Οι μουσικοί να μπορούν να παίξουν ανά πάσα στιγμή αρκεί να υπάρχει η διάθεση. Δεν είμαστε διοργανωτές μεγάλων events και parties... Αυτά συμβαίνουν ήδη συνεχώς στην Αθήνα. Εμείς θέλουμε απλώς να ομορφύνουμε τη ζωή μας σε αυτή την πόλη και να νιώσουμε πιο ανθρώπινα...», λέει ο Γιώργος, που έχει αναλάβει να φέρνει τις μουσικές.

Αν και από διαφορετική επαγγελματική ή άλλη αφετηρία -π.χ., ο Γιώργος διατηρεί κοσμηματοπωλείο στο Αιγάλεω, η Νικολέττα είναι γραφίστρια και ο Σπύρος υπάλληλος security- η προσπάθεια για μια βιώσιμη πόλη ενώνει διαφορετικούς ανθρώπους. Στο υπαίθριο τσιμπούσι, σημασία έχει η θετική διάθεση, η πίστη ότι αυτή η πόλη μπορεί να αλλάξει από τους ίδιους τους ανθρώπους της.

Στο γεύμα συναντήσαμε και εκπροσώπους του συλλόγου «Μέγας Αλέξανδρος», που αποτελείται από κατοίκους στον Κεραμεικό, το Γκάζι και το Ρουφ. «Σε κάθε πρωτοβουλία που παίρνεται για τη γειτονιά και το ευρύτερο κέντρο θέλουμε να συμμετέχουμε κι εμείς», λέει η Βασιλική Μπάρκα, πρόεδρος του Συλλόγου. «Είμαστε κάτοικοι του κέντρου από τη μέρα που γεννηθήκαμε και έχουμε επιλέξει να μένουμε ακόμη εδώ, παρά τις ?αντίξοες? συνθήκες», συμπληρώνει ο Παναγιώτης Ντεβερίκος, την ώρα που προσπαθεί να φυτέψει ένα δεντράκι.

Ιστορία
Πέντε και συνεχίζουν

Μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιηθεί πέντε «τσιμπούσια». Το μενού συμπεριλαμβάνει, εκτός από φαγητό και ποτό, γνωριμίες, παιχνίδια για μεγάλους και... αναβάθμιση της γειτονιάς. Το πρώτο ραντεβού είχε δοθεί στον Λόφο του Στρέφη. Ακολούθησαν άλλα, σε πλατείες και ανοιχτούς χώρους. «Εχει τύχει να περάσουν γιαγιάδες από τη γειτονιά και να σταματήσουν να δουν τι κάνουμε.

Τις κεράσαμε, τους εξηγήσαμε και είδαμε να χαίρονται», λέει η Νικολέττα (φωτό κάτω). «Το πιο όμορφο πάρτι ήταν το τέταρτο, που συνέπιπτε με μια ταυτόχρονη δράση για τις κλιματικές αλλαγές σε άλλες πρωτεύουσες», συμπληρώνει η Αλεξάνδρα.

ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ
mapsara@pegasus.gr

ΦΩTOΓΡAΦIEΣ: ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ