Διεκδικούν επάξια τον ρόλο του Αϊ-Βασίλη εφαρμόζοντας στην πράξη το... «ό,τι περισσεύει στον καθένα μπορεί να φανεί χρήσιμο σε άλλους».
Μη κυβερνητικές οργανώσεις, οργανισμοί και αυτόνομες ομάδες λειτουργούν όλο το χρόνο, αλλά ειδικά αυτές τις γιορτινές ημέρες γίνονται σημείο αναφοράς της προσφοράς... Ορφανά παιδιά, άπορες οικογένειες, άστεγοι, πολύτεκνοι, εξαρτημένοι, μετανάστες, βρίσκουν σε αυτές τις ομάδες τη θαλπωρή και τη ζεστασιά που για όλους εμάς είναι δεδομένη αυτές τις ημέρες...
Οι περισσότερες έχουν βάση την Αθήνα, αλλά δρουν πανελλαδικά. Στο Διαδίκτυο, όπως στον ιστότοπο www.forfree.gr, οργανώνονται οι πιο δραστήριοι οργανισμοί στους οποίους μπορεί να δωρίσει κανείς αντικείμενα που δεν χρησιμοποιεί πια, αντί να τα πετάξει στα σκουπίδια. Η ευρηματική πρωτοβουλία του www.xariseto.gr ενθαρρύνει όλους όσους έχουν κάτι να χαρίσουν να το ανακοινώσουν στην ιστοσελίδα.
Ηλεκτρονικούς υπολογιστές σε σχολεία όλης της χώρας, παιχνίδια σε νηπιαγωγεία, αλλά και αναπηρικά καροτσάκια σε ασθενείς με κινητικά προβλήματα είναι μερικά από τα αντικείμενα που έχουν βρει «νέο σπίτι» μέσω του xariseto. Υποκαθιστώντας τη δυσκίνητη κρατική μηχανή, το site συχνά καλείται να δράσει εκεί που το κοινωνικό κράτος αδιαφορεί...
Η ομάδα πρώην τοξικομανών ΡΕΤΟ παραλαμβάνει οτιδήποτε, είτε λειτουργεί είτε όχι, και απασχολεί άτομα για επισκευές ή κατασκευές. Εχουν «μαγαζιά» με μεταχειρισμένα αντικείμενα/ έπιπλα, αλλά παραλαμβάνουν και από το σπίτι μεγάλα και μικρά αντικείμενα (έπιπλα, ηλεκτρικές/ ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια κ.ά.). Τηλέφωνο: 210 6625096.
Οι ξένοι της Νέας Μάκρης (Foreigners of Nea Makri) οργανώνουν παζάρι κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα σε περιοχές της ΒΑ Αττικής. Εκεί μπορεί κανείς να δωρίσει ή να αγοράσει αντικείμενα. (για περισσότερες πληροφορίες, e-mail foreignersinneamakri@yahoo.gr).
Το Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης λειτουργεί ήδη 17 χρόνια στην Ελλάδα, στο κέντρο της Αθήνας. Μοναδική πηγή εσόδων του είναι οι φίλοι του, οι δωρητές του, όσοι συμμετέχουν στα προγράμματά του, αλλά και σωματεία και οργανώσεις που το εμπιστεύονται, αλλά και το charity shop, το φιλανθρωπικό κατάστημα «δεύτερο χέρι», όπου πωλούνται σε πολύ χαμηλές τιμές και σε άριστη κατάσταση είδη δώρων, δίσκοι, CD, μικροαντικείμενα, βιβλία, έργα τέχνης, κοσμήματα, κ.ά. τα οποία έχουν προσφερθεί δωρεάν από τους φίλους. (τηλ. 210 3314334)
Στον συνεταιρισμό για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο «ο Σπόρος», που λειτουργεί στην οδό Σπύρου Τρικούπη 21 στα Εξάρχεια (τηλ. 2103801375. site: www.sporos.org), μπορεί κανείς να προσφέρει κυρίως ρούχα σε καλή κατάσταση και κάποια βιβλία, παπούτσια, βίντεο, μικρά παιχνίδια.
Η ΜΚΟ Praksis χρειάζεται πάντα φάρμακα για την κάλυψη αναγκών των πολυιατρείων της για μετανάστες, άστεγους και αναξιοπαθούντες. Δέχονται ακόμα και ανοιγμένα, χρησιμοποιημένα κουτιά φαρμάκων, αρκεί να έχουν ημερομηνία λήξης ένα χρονικό όριο πέραν του έτους. (τηλ. 210 5205200 ή στο http://www.praksis.gr)
Το Χατζηκυριάκειο ίδρυμα παιδικής προστασίας χρειάζεται βιβλία όλων των ηλικιών για την ενίσχυση της βιβλιοθήκης του. (τηλ. 210 4515387, http://www.xatzikiriakio.gr).
Τη βοήθειά μας χρειάζονται και οι «γνωστές» οργανώσεις όπως η «Στέγη κακοποιημένων γυναικών» (τηλ. 210 8103496), ο Θεόφιλος για τις πολύτεκνες οικογένειες (τηλ. 210 8819397), το Ιδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων (τηλ. 210 5239465 και 210 5246516, e-mail: kyada@otenet.gr).
Στην ίδια περίπου λογική κινείται και η ιστοσελίδα www.freecycle.org, η οποία λειτουργεί εθελοντικά για να προσφέρουμε και να ζητάμε πράγματα δωρεάν, με στόχο να μειωθεί ο όγκος των χρήσιμων αντικειμένων που... καταλήγουν στις χωματερές. Ο,τι αλλάζει χέρια μέσω του Freecycle είναι δωρεάν, νόμιμο και κατάλληλο για κάθε ηλικία.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανατροπή της Ιστορίας στα δικαστικά χρονικά της χώρας, που βασίζεται σε μία μόλις ψήφο και με αντίθετη την εισαγγελική αρχή, που έκρινε ότι δεν υπάρχουν νεότερα στοιχεία που να στηρίζουν την αίτηση επανάληψης της δίκης, άποψη που συμμερίστηκε και η μειοψηφία του ΑΠ (3-2 ψήφοι).
Το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι η μετά από σχεδόν έναν αιώνα διαπίστωση της νομικής πλάνης των δικαστών στη «δίκη των έξι» βασίζεται σε πολύ μεταγενέστερες (7-10 χρόνια από την εκτέλεση) δηλώσεις-προσωπικές εκτιμήσεις προσωπικοτήτων της εποχής (π.χ. Ελ. Βενιζέλου, Θ. Πάγκαλου) και σε ένα βιβλίο του τότε Αρχηγείου Στρατού για τις επιχειρήσεις εις Θράκην 1919-1923, που εκδόθηκε το 1969.
Tην δε αθωωτική κρίση της πλειοψηφίας δεν εμπόδισε το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν στα αρχεία του κράτους η καταδικαστική απόφαση και τα πρακτικά της «δίκης των έξι» με συνέπεια να μην αξιολογηθούν οι καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν τότε ούτε το αποδεικτικό υλικό που έλαβε υπόψη του το Εκτακτο Επαναστατικό Στρατοδικείο Αθηνών για να καταλήξει στη θανατική ποινή που επέβαλε στις 15-11-1922.
Σε λίγες εβδομάδες αναμένεται να δημοσιευθεί η απόφαση που πήρε η Ολομέλεια ΑΠ σε «κεκλεισμένων των θυρών» συνεδρίασή της κρίνοντας για τυπικούς λόγους ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί με την υπόθεση και ότι κακώς παραπέμφθηκε σε αυτήν το θέμα λόγω της οριακής πλειοψηφίας (3-2). Κατά την Ολομέλεια, η παραπομπή σε εκείνη λόγω οριακής πλειοψηφίας δεν μπορεί να εφαρμόζεται σε αιτήσεις επανάληψης δικών.
Ετσι, διώχνει από τα χέρια της την «καυτή πατάτα» αφήνοντας αποκλειστικά αρμόδιο το Ζ’ ποινικό τμήμα ΑΠ, με συνέπεια να υπερισχύσει η κρίση της πλειοψηφίας του υπέρ της αίτησης επανάληψης και της αθωότητας των έξι. Βέβαια επανάληψη δίκης δεν μπορεί να γίνει σε τέτοιες παλαιές υποθέσεις και η αποδοχή της αίτησης σημαίνει απαλλαγή.
Η πλειοψηφία Η πλειοψηφία του ΑΠ (Γ. Μάμαλης, Ν. Κωνσταντόπουλος, Π. Ρουμπής) στήριξε τη μεγάλη ανατροπή σε επιστολή που έστειλε το 1929 ο τότε πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος στον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης (Λαϊκού Κόμματος) Π. Τσαλδάρη. Σ’ αυτήν ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «ουδείς των πολιτικών αρχηγών της δημοκρατικής παρατάξεως θεωρεί ότι οι ηγέται της πολιτικής, ήτις ηκολουθήθη μετά το 1920, διέπραξαν προδοσίαν κατά της πατρίδος ή ότι εν γνώσει οδήγησαν τον τόπον εις την Μικρασιατικήν Καταστροφήν».
Οι τρεις στηρίχθηκαν επίσης σε δήλωση του Ελ. Βενιζέλου το 1932 ότι «εστερήθηκαν την ζωή των κατά εντελώς άνομον τρόπον» και σε δήλωση του 1925 του αντιστράτηγου Θ. Πάγκαλου (προέδρου της ανακριτικής επιτροπής που παρέπεμψε τους έξι) ότι «η επανάστασις του 1922 υπήρξε επανάστασις Ιδεολόγων, η οποία κατέληξεν εις την σκληράν απόφασιν της θανατικής καταδίκης ίνα χρησιμεύσει το αίμα εκείνο προς νέα αναδημιουργίαν», διαπιστώνοντας από άλλες δηλώσεις - αντεγκλήσεις στη Βουλή ότι τελικά «έρρευσεν επί ματαίω».
Τέλος στηρίχθηκαν και στη στρατιωτική έκθεση που εκτίμησε ότι η μεταφορά των μεραρχιών έγινε υπό τις τότε κρατούσες περιστάσεις, χωρίς να μπορεί να αποδοθεί στον τότε αρχιστράτηγο Γ. Χατζηανέστη ότι από πρόθεση προκάλεσε τη φυγή μεγάλων τμημάτων του στρατεύματος.
Νομικοί Εκπληκτοι για την απόφαση
Νομικοί κύκλοι και πρώην δικαστικοί λειτουργοί δεν έκρυβαν την έκπληξή τους για την ευκολία ανατροπής της Ιστορίας με βάση κυρίως μεταγενέστερες δηλώσεις, υπενθυμίζοντας την επαναληπτική άρνηση αποδοχής στην υπόθεση Πολκ, των πάμπολλων μεταγενέστερων δηλώσεων πολιτικών, αλλά και νεότερων στοιχείων υπέρ της αθωότητας του Γ. Στακτόπουλου...
Ο εγγονός του εκτελεσθέντος πρωθυπουργού Π. Πρωτοπαπαδάκης στην αίτηση επανάληψης της δίκης επικαλέστηκε δηλώσεις, επιστολές, έκθεση του Αρχηγείου Στρατού, για να υποστηρίξει ότι το Στρατοδικείο δεν μπορούσε να εκτιμήσει την πραγματική κατάσταση (για την αποχώρηση των στρατευμάτων κ.λπ.) με συνέπεια να σφάλει.
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ Αδύνατη η αξιολόγηση «νεότερων στοιχείων»
Τις απόψεις της πλειοψηφίας και την αίτηση αντέκρουσαν οι αρεοπαγίτες Ν. Ζαΐρης, Κ. Φράγκος (εισηγητής), ενώ παρόμοια ήταν και η θέση του αντεισαγγελέα ΑΠ Γ. Βλάσση. Η μειοψηφία επισήμανε ότι οι κατά 7 έως 10 χρόνια μεταγενέστερες της καταδίκης δηλώσεις και επιστολές, αποτελούν προσωπικές πολιτικές κρίσεις του Ελ. Βενιζέλου που έγιναν στο πνεύμα «κατασίγασης των πολιτικών παθών και συμφιλίωσης του λαού», ενώ δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδυναμώνουν το κατηγορητήριο.
Kαμία πρόταση Παράλληλα, η μειοψηφία υπογράμμισε ότι κανείς πολιτικός αρχηγός δεν έκανε τότε ανάλογες δηλώσεις ούτε αποκάλυψε ιστορικά γεγονότα ικανά να ανατρέψουν την καταδίκη. Επίσης, οι τότε πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής απέφυγαν να εισαγάγουν πρόταση στη Βουλή, ούτε καν μεμονωμένοι βουλευτές από το Λαϊκό Κόμμα, για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας για τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ηθική αποκατάσταση της μνήμης των εκτελεσθέντων.
Κατά τη μειοψηφία, η δήλωση του Θ. Πάγκαλου δεν αναιρεί το περιεχόμενο της Επαναστατικής Επιτροπής που προήδρευσε. Δέχεται ότι τα αποδεικτικά αυτά στοιχεία δεν μπορούν από μόνα τους να ανατρέψουν και να αμφισβητήσουν την αποδεικτική αξία των στοιχείων που έλαβε υπόψη του το Επαναστατικό Στρατοδικείο, πολύ περισσότερο γιατί δεν υφίστανται πλέον η απόφαση και τα πρακτικά της δίκης.
Συνεπώς είναι αδύνατη η διερεύνηση της αξιοπιστίας και αντικειμενικότητας των μαρτύρων και η αξιολόγηση των «νεότερων στοιχείων» με όσα κατατέθηκαν τότε στο δικαστήριο και γενικότερα με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που έλαβε υπόψη του.
της ΜΑΡΙΑΣ ΨΑΡΑ
Προσφυγικά σωματεία Ετοιμάζονται για δυναμική αντίδραση
Αποφασισμένοι για δυναμικές κινητοποιήσεις και για δικαστικό αγώνα μέχρι να ανατραπεί η πρωτοφανής «αναθεώρηση» της Ιστορίας που επιχείρησε ο Αρειος Πάγος δηλώνουν οι Σύλλογοι, οι Ομοσπονδίες και τα Σωματεία Μικρασιατικού Ελληνισμού. Σε Ελλάδα, Ευρώπη και ΗΠΑ, τα μέλη των οργανώσεων οργανώνουν ήδη την αντίδρασή τους .
«Θεωρούμε εξαιρετικά άστοχη την απόφαση του Αρειου Πάγου, αφού μάλιστα αφορά σε μια δίκη που δεν είχε ποινικό αλλά πολιτικό χαρακτήρα. Διότι και σ’ αυτήν την περίπτωση, η αναψηλάφηση πολιτικό χαρακτήρα θα έχει. Είμαστε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουμε κάθε ένδικο και νόμιμο μέσο προκειμένου να μην ξαναγραφεί η Ιστορία. Ηδη, έχουμε πραγματοποιήσει συναντήσεις όλες οι ομοσπονδίες που σχετίζονται με το θέμα και ετοιμαζόμαστε για μαζική αντίδραση», μας λέει ο Θανάσης Λαγουδήμος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδας (ΟΠΣΕ).
Ασπίδα στην μνήμη Περίπου 1 εκατομμύριο εγγεγραμμένα μέλη μετρούν τα 185 σωματεία από όλη την Ελλάδα που συμμετέχουν στην ΟΠΣΕ. «Ορισμένοι φαίνεται ότι αντιμετωπίζουν την αναψηλάφηση ως ευκαιρία για την ιστορική αποκατάσταση και δικαίωση των πρωταγωνιστών και τελικώς για την απόσειση των βαρύτατων ευθυνών των κυβερνήσεων που διαδέχθηκαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο για την καταστροφή του 1922. Ως απόγονοι των θυμάτων της Γενοκτονίας που συνέβη στη Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη, θεωρούμε ιταμή και απαράδεκτη πρόκληση στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών την επιχειρούμενη, μέσω δίκης, «αθώωση» των υπευθύνων της μεγαλύτερης καταστροφής, που υπέστη ποτέ το ελληνικό έθνος.
Οποιαδήποτε παρόμοια διαδικασία μας βρίσκει αντίθετους και δηλώνουμε ότι θα προστατεύουμε τη μνήμη των προγόνων μας με κάθε νόμιμο μέσο», τονίζει ο πρόεδρος Λαγουδήμος.
«Η άρση της καταδίκης των έξι, δηλαδή η απόφαση της μη-καταδίκης, έστω και με τη μορφή μιας οριστικής και τελεσίδικης απόφασης του Αρείου Πάγου, δεν σημαίνει και αθώωση των έξι, αλλά κυρίως δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν αθώωση του πολιτικό-στρατιωτικού κατεστημένου της Ελλάδας του 1920 που οδήγησε τη χώρα σε αυτή την τραγική καταστροφή και δημιούργησε εκατοντάδες χιλιάδες προσφύγων. Πιστεύουμε ακράδαντα πως το ενδεχόμενο μη-καταλογισμού καμιάς ευθύνης είναι ηθικά απαράδεκτο για ένα τέτοιο έγκλημα», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Δημήτρης Μολοχίδης, πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ-Καναδά.
«Δεν υποστηρίζουμε ότι η δίκη διαπράχθηκε κατά τον πιο άμεμπτο τρόπο. Σίγουρα κάποιες περίεργες συμπτώσεις διαδραματίστηκαν. Ούτε πρόθεση κανενός υγιούς πολίτη θα ήταν να καταδικαστεί ένας αθώος. Ούτε βέβαια θα προασπιστούμε την αρχή του "ό,τι έγινε, έγινε" και μάλιστα όταν και οι έξι εκτελέστηκαν. Και καταλαβαίνουμε ότι είναι παράδοξο τα ονόματα ατόμων που καταδικάστηκαν σε θάνατο να κοσμούν δρόμους και πλατείες της χώρας μας», εξηγεί ο κ. Μολοχίδης.
«Αν αθωωθούν και οι έξι, έστω και μετά 85 χρόνια, θα αναζητήσουμε τις όποιες σκοπιμότητες οδήγησαν σε μια τέτοια απόφαση και οι υπαίτιοι καθώς και οι σκοπιμότητές τους θα αξιολογηθούν. Αν πάλι δεν υπάρξουν ενδείξεις "εξυπηρέτησης" σκοπιμοτήτων ή άσκησης πιέσεων, τότε θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε οι πραγματικοί ένοχοι να εντοπιστούν και να καταδικαστούν, τουλάχιστον στη συνείδησή μας», καταλήγει ο κ. Μολοχίδης.
Ως πρόκληση στη μνήμη των προγόνων τους θεωρούν τα μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μικρασιατικών Σωματείων την προσπάθεια «αθώωσης» των καταδικασθέντων. «Εμείς ως Μικρασιάτες δεύτερης γενιάς και οι νεότερες γενιές, είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια διαστρέβλωσης των ιστορικών γεγονότων και όξυνσης των παθών».
Η κόρη του Τάσσου Παπαδόπουλου Αναστασία γράφει όσα ζει τις τελευταίες δέκα μέρες. (δημοσιεύεται σήμερα Κυριακή 20 Δεκεμβρίου στο Εθνος της Κυριακής)
«Δεν είσαι το σώμα που αποχαιρετούμε, είσαι η ψυχή που κουβαλούμε πάντα μέσα μας».
Με αυτά τα λόγια αποχαιρετούσε ένα χρόνο πριν τον αγαπημένο της πατέρα Τάσσο Παπαδόπουλο η κόρη του Αναστασία. Εκ μέρους όλης της οικογένειας, εκείνη είχε αναλάβει το δύσκολο έργο να βάλει σε λόγια τη θλίψη για την απώλεια του αγαπημένου προσώπου, αλλά και του μεγάλου πολιτικού άνδρα...
Ένα χρόνο μετά, η Αναστασία αναλαμβάνει ξανά να μιλήσει για την αποτρόπαιη πράξη της σύλησης του τάφου του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε ένα συγκλονιστικό κείμενο που η ίδια έγραψε και δημοσιεύει σήμερα το «Έθνος της Κυριακής», περιγράφει λεπτό προς λεπτό τις στιγμές της περασμένης Παρασκευής όταν έμαθε για το αποτρόπαιο γεγονός και σχολιάζει όλα όσα συζητιούνται δέκα μέρες τώρα στην Κύπρο.
Η Αναστασία Παπαδοπούλου μιλά με πολιτικούς όρους. «Τα σενάρια μας τρελαίνουν. Είναι για λύτρα; Δεν μας έχουν ζητήσει και γιατί παραμονή του μνημόσυνου; Είναι ακραία στοιχεία; Για ποιον λόγο; Τι θέλουν να πετύχουν; Που το έχουν; Και στα δικά μας σενάρια προσθέτονται και τόσα άλλα αισχρά. Τον πήραμε εμείς, το σχεδίασε ο ίδιος… Γελάω, για να μην κλάψω. Για την κατάντια μας. Για την ενότητα μας…» και καταλήγει: «Βίασαν την αξιοπρέπειά μας…».
Η κόρη του Τάσσου Παπαδόπουλου σχολιάζει την έκκληση των πολιτικών δυνάμεων της Κύπρου για ενότητα. «Τ’ ακούω και με ξαφνιάζει. Είναι ανάγκη να το πεις αυτό; Μια τέτοια πράξη δεν μας φέρνει όλους μαζί στην ίδια θέση;». Δεν κρύβει την πικρία της που ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ υποβάθμισαν την εκπροσώπηση τους στο πρώτο ετήσιο μνημόσυνο του τέως Προέδρου της Κύπρου.
---
«Παρασκευή στο τηλέφωνο έρχονται τα νέα.«Άνοιξαν τον τάφο του πατέρα μου». Μόνο αυτό για να μην τρομάξω. Ξεκινώ για το κοιμητήριο. Στον δρόμο σκέφτομαι ότι κάποιος έσπασε την πλάκα, ότι έγραψαν συνθήματα πάνω. Τα λόγια ήταν απλά «άνοιξαν τον τάφο» αλλά δεν το συνειδητοποιώ. Τι σημαίνει «άνοιξαν;». Δεν αντιλαμβάνομαι. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο. Αδυνατώ να δημιουργήσω την «εικόνα» στο μυαλό μου. Δεν έχω αρρωστημένη φαντασία φαίνεται και ας περνάω την περισσότερη ελεύθερη μου ώρα να βλέπω κινηματογράφο.
Φτάνω στο κοιμητήριο και αντικρίζω αυτοκίνητα της αστυνομίας. Πλησιάζω και αντικρίζω τις κίτρινες κορδέλες. Βλέπω την οικογένεια μου. Ακόμη δεν υποψιάζομαι τίποτα. Με πλησιάζει ο αδερφός μου. «Τι έγινε;» τον ρωτώ.
«Έκλεψαν την σορό» μου απαντά. Τα μάτια του γεμάτα και οι λέξεις σχεδόν δεν βγαίνουν να το πει. Ήταν η πρώτη φορά που τέτοιες λέξεις έφυγαν από το στόμα του, είμαι σίγουρη. Όλα σκοτεινιάζουν και νιώθω τα δάκρυα στα μάτια να μαζεύονται. Νιώθω ένα βάρος μέσα μου. Ένα κόμπο στο στομάχι. Ένα αίσθημα που είχα πέραν του χρόνου να νιώσω. Από τότε που άκουσα ένα γιατρό να μας λέει «είναι καρκίνος».
Η εικόνα του άδειου τάφου βρίσκεται συνέχεια μπροστά μου. Ένα φέρετρο άδειο. Ένα άσπρο κενό το οποίο έσπαζε μόνο από το μαξιλάρι, βυθισμένο στη μέση εκεί που ακουμπούσε το κεφάλι του για ένα σχεδόν χρόνο.Ένα βύθισμα και μόνο, να λέει εδώ κάποτε υπήρχε κάτι…
Οι υπόλοιπες ώρες και μέρες περνούν ως μια παραίσθηση. Ως επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς. Η αστυνομία με ερωτήσεις. Οι φίλοι με συμπαράσταση. Ο κόσμος με αγάπη. Οι φήμες. Οι πληροφορίες. Τα κανάλια. «Στο ίδιο έργο θεατές» σκεφτόμουν συνέχεια.
Η αντίδραση του κόσμου άκρως συγκινητική. Τηλέφωνα συνεχώς. Μυνήματα. Στο facebook το σχετικό γκρουπ απέκτησε ήδη 17.000 μέλη. Ομοφωνία σχεδόν στις αντιδράσεις. Επαναλαμβάνονται οι ίδιες λέξεις. Σα να τις επιστρέφει η ηχώ. «Οργή», «Καταδίκη», «αποτροπιασμός»... Οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών στο ίδιο μοτίβο. Επιπροσθέτως,κάνουν κάλεσμα για «ενότητα»...
Τ’ ακούω και με ξαφνιάζει. Είναι ανάγκη να το πεις αυτό; Μια τέτοια πράξη δεν μας φέρνει όλους μαζί στην ίδια θέση; Έχει και άλλη άποψη εκτός της καταδίκης;
Το μνημόσυνο θα προχωρήσει. Την ψυχή μνημονεύουμε μου λένε, όχι το σώμα. Συμφωνώ. Εξάλλου εδώ και καιρό είχα διαχωρίσει τον πατέρα μου από το σώμα του. «Δεν είσαι το σώμα που αποχαιρετούμε, είσαι η ψυχή που κουβαλούμε πάντα μέσα μας».
Αυτό είχα πει πριν ένα χρόνο. Αυτό πίστεψα από την μέρα που τον έχασα. Δεν χρειάζομαι τον τάφο για να τον νιώσω δίπλα μου. Χρειάζομαι μόνο τις σκέψεις μου και τη καρδία μου.
Στο μνημόσυνο η ατμόσφαιρα βαριά. Όταν ακούω τα λόγια του Μυστηρίου καταλαβαίνω γιατί. Ανάπαυσε την ψυχή του δούλου σου. Τι ειρωνεία…
Στρέφω τα μάτια μου προς τον κόσμο και ψάχνω την πολιτική ηγεσία, που εκλιπαρεί για «ενότητα». Βλέπω την ηγεσία του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ, του ΕΥΡΩΚΟ, των Οικολόγων, της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του ΛΑ.ΟΣ, την Κυβέρνηση της Ελλάδας. Οι άλλοι;
Στο πρώτο ετήσιο μνημόσυνο του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας δεν θεώρησαν ότι υπήρχε λόγος παρουσίας; Στο πρώτο ετήσιο μνημόσυνο του τέως Προέδρου του οποίου ο τάφος έχει συληθεί, δεν θεώρησαν ότι έπρεπε να δείξουν στον λαό τους, ότι ομόφωνα το καταδικάζουν;
Και μετά το μνημόσυνο μένουν και πάλι μόνο οι σκέψεις. Η προσπάθεια να καταλάβω το γιατί. Το να νιώσω κάτι άλλο από την οργή που με πλημμυρίζει. Τα σενάρια μας τρελαίνουν. Είναι για λύτρα; Δεν μας έχουν ζητήσει και γιατί παραμονή του μνημόσυνου; Είναι ακραία στοιχεία; Για ποιον λόγο; Τι θέλουν να πετύχουν; Τι το κάνουν; Που το έχουν; Και στα δικά μας σενάρια προσθέτονται και τόσα άλλα αισχρά. Τον πήραμε εμείς, το σχεδίασε ο ίδιος…
Γελάω, για να μην κλάψω. Για την κατάντια μας. Για την ενότητα μας…
Και πίσω από τις σκέψεις και την οργή, ο πόνος. Ο ανθρώπινος πόνος. Πόνος ακατανόητος. Δεν πήραν τον πατέρα μου. Είναι απλά το εναπομείναν δοχείο της ψυχής του. Έχασα κάτι περισσότερο από αυτό που έχασα πέρσι;
Την αξιοπρέπεια.
Την αξιοπρέπεια μου ως θυγατέρα που δεν προστάτεψε το σώμα του πατέρα της. Ως Ελληνίδα. Ως Χριστιανή. Ως πολίτης μιας Δημοκρατίας η οποία (όσο και αν εντίμως και φιλότιμα προσπαθεί η αστυνομία να εξιχνιάσει), αδυνατεί να προστατεύσει τα σύμβολα της οντότητας και τους θεσμούς οι οποίοι την καθιστούν κράτος. Τι θα γινόταν αναλογίζομαι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα με αυτοσεβασμό εάν είχε συμβεί το αντίστοιχο; Φαντάζομαι μόνο στην Αμερική τι θα γινόταν εάν είχε γίνει παρόμοια ενέργεια. Θα το αντιμετώπιζαν ως ένα ιδιωτικό έγκλημα; Ως ένα μεμονωμένο συμβάν; Θα το ερμήνευαν ως οτιδήποτε άλλο εκτός από τρομοκρατική ενέργεια; Τι άλλο μπορεί να είναι κάτι το οποίο πολτοποιεί τα πιστεύω μας; Κάτι που προσβάλλει και προκαλεί την Θρησκεία και την κουλτούρα μας; Την ασφάλεια και ανασφάλεια μας;
Τί είναι τελικά το αίσθημα που με κυριεύει; Τι έχει γεμίσει το κενό;
Τι έχει μείνει εκτός από ένα βύθισμα στο μαξιλάρι;
Μια λέξη μόνο.
Βιασμός.
Πως αλλιώς περιγράφεις την εισβολή στην προσωπική σου ζωή, στον δικό σου χώρο; Τον διασυρμό ενός σώματος, έστω και αν η ψυχή είναι άυλη;
Ο βιασμός δεν είναι και ψυχολογικός;
Και ποιον βίασαν τελικά οι βάνδαλοι; Τον Τάσσο; Την οικογένεια του; Τους φίλους και συνεργάτες του; Τους υποστηρικτές του; Το Κράτος μας; Την Ιστορία και τον πολιτισμό μας; Τη Θρησκεία μας;
Βίασαν την αξιοπρέπεια μας….»
ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ
Στο σκοτάδι παραμένουν οι αστυνομικές έρευνες για τον εντοπισμό της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου, δέκα ημέρες μετά τη σύληση του τάφου του στην Κύπρο. Παρά το γεγονός ότι γενετικό υλικό που βρέθηκε στο σημείο κρίθηκε ως αξιοποιήσιμο, η κυπριακή αστυνομία δεν έχει ακόμη εντοπίσει κάτι που θα τη βοηθούσε να βρει ποιος κρύβεται πίσω από την πρωτοφανή προβοκάτσια.
Τα βλέμματα όλων τώρα έχουν στραφεί στη βοήθεια που αναμένεται από το εξωτερικό, αφού οι διωκτικές αρχές της Κύπρου έχουν ήδη ζητήσει συμβολή δυνάμεων ξένων χωρών. Την ίδια στιγμή, ειδικό κλιμάκιο ερευνητών «σκαλίζει» 20.000 χιλιάδες τηλεφωνικές κλήσεις που έγιναν πριν κατά τη διάρκειακαι μετά τη βέβηλη πράξη στην περιοχή της Δευτεράς, όπου είχε ταφεί ο τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όσο περνούν πάντως οι μέρες καταρρίπτονται διάφορα σενάρια- π.χ. αυτό της συμμορίας ξένων για να ζητήσουν λίτρα, αφού αν ίσχυε θα είχαν εκδηλωθεί. Το μόνο σενάριο που παραμένει ισχυρό και μέχρι στιγμής όλα συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η προβοκάτσια να οργανώθηκε από τουρκικούς παραστρατιωτικούς και εθνικιστικούς κύκλους (η όλη ενέργεια παραπέμπει στη δράση τους) ,που είχαν στόχο να προκαλέσουν αναστάτωση στη Μεγαλόνησο.
Οργιάζουν στο Διαδίκτυο οι ευσεβείς πόθοι των Τούρκων σέρφερ για τη δημιουργία της... «Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης». Διεκδικώντας περιοχή 23.591 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τον Έβρο μέχρι το Νέστο ποταμό και από το Αιγαίο μέχρι την βουλγαρική Ροδόπη, το κρατίδιο που οραματίζονται οι επίδοξοι... αυτονομιστές παρουσιάζεται σε χάρτη στις ειδικές σελίδες του ίντερνετ και γίνεται... γκρουπ στο facebook, όπου περίπου 800 άτομα έχουν σπεύσει να συμφωνήσουν με τη δημιουργία του. «Είναι εδάφη στα οποία ζουν Τούρκοι και πρέπει να γίνουν ανεξάρτητο κράτος, όπως είχε γίνει το 1913», ισχυρίζονται οι επισκέπτες των ομάδων συζητήσεων, τουρκικής καταγωγής στη συντριπτική τους πλειοψηφία.
Φοιτητές, νεολαίοι και μέλη τουρκικών κοινοτήτων στην Ευρώπη και την Αμερική συμμετέχουν σε αυτού του είδους τις «διεκδικήσεις». Και μπορεί όλα αυτά να φαίνονται αστεία και να συζητούνται μόνο στην ψηφιακή σφαίρα (φαντασίας) κάποιων ακραίων στοιχείων παγκοσμίως, ωστόσο ίσως δεν είναι τόσο «αθώα» όσο φαίνονται. Πρόσφατα, το «Έθνος της Κυριακής» είχε αποκαλύψει πως για την υπόθεση Εργκενεκόν της Τουρκίας, ο τουρκικός στρατός διαχειριζόταν 42 ιστότοπους εναντίον της Ελλάδας και άλλων «εχθρών», μέσα από τους οποίους το τουρκικό βαθύ κράτος οργάνωνε και διατηρούσε τα τελευταία χρόνια σε λειτουργία μηχανισμούς συκοφάντησης και υπονόμευσης της Ελλάδας...
Σε μια χρονική στιγμή, που ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν μιλά (και μάλιστα στον Πρόεδρο Ομπάμα) για «μειονότητα που υποφέρει στη Θράκη», η ανακίνηση τέτοιων θεμάτων συζήτησης στο ίντερνετ μόνο καλό δεν κάνουν. Στο ίδιο πνεύμα και ο Τούρκος υπουργός επικρατείας Ε.Μπαγις, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι το «μειονοτικό» είναι στην κορυφή της ατζέντας των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Η εμμονή για τον... υπερτονισμό και την αναβάθμιση του «μειονοτικού» ζητήματος που επιδεικνύει η Άγκυρα φαίνεται και από την πρόσφατη πρόσκληση που απηύθυνε ο Ερντογάν στον ψευδομουφτή Ξάνθης, πρόεδρο της «Συμβουλευτικής» Αχμετ Μετέ και τον πρόεδρο του «Συλλόγου Αλληλεγγύης τούρκων Δυτικής Θράκης» (ΒΤΤDD) Φερουχ Οζκαν. Όπως έγινε γνωστό με ανακοίνωση της ίδιας της «BTTDD» που τιτλοφορείται «Η μητέρα πατρίδα μας, όπως χθες, σήμερα και αύριο θα είναι πάντα δίπλα μας», ο Ταγίπ Ερντογαν καθησύχασε τους δυο καλεσμένους του ότι η Τουρκία «δεν θα κάνει κανένα βήμα εφόσον δεν γίνουν βήματα από την Ελλάδα στην Δυτική Θράκη».
«Η Δυτική Θράκη είναι μια ευκαιρία να γίνει ξανά δυνατή η Τουρκία», αναφέρει στο σχόλιό του ένα μέλος του γκρουπ «Δημοκρατία Δυτικής Θράκης». «Τιμή και δόξα στους Οθωμανούς στρατιώτες. Μακάρι να ζούσαν και σήμερα», συμπληρώνει έτερος... χρήστης.
Στις φωτογραφίες που δημοσιεύονται ως «αποδεικτικά» στοιχεία της ορθότητας των λόγων τους, οι διαχειριστές των ομάδων προβάλουν ως... «ιερό βιβλίο» την ιστορία για τη «Δημοκρατία της Δυτικής Θράκης», (στα τουρκικά Batı Trakya Bağımsız Hükümeti).
Πρόκειται για το μικρό, προσωρινό κράτος που ιδρύθηκε στην στις 31 Αυγούστου μέχρι τις 25 Οκτωβρίου του 1913. Η συνολική έκταση του ξεπερνούσε τα 8.600 χλμ² και σκοπός ίδρυσης του κράτους τότε ήταν η ένταξή του αργότερα στην Τουρκία. Η πράσινη σημαία με την ημισέληνο –που παραπέμπει στην τουρκική σημαία- είναι αυτή που επικρατεί στις επικλήσεις των σέρφερ και στο όνομά της φαίνεται να... «ορκίζονται» ότι θα καταφέρουν να ξαναδημιουργήσουν το κράτος.
Στην προσπάθεια μάλιστα να ενισχύσουν την επιχειρηματολογία τους, στο χάρτη της Ελλάδας τοποθετούν και διεκδικήσεις άλλων, όπως των Σκοπιανών στα ελληνικά εδάφη. Δε διστάζουν να... «τεμαχίσουν» και την κεντρική Μακεδονία. Αλλά αυτό δεν είναι καινούριο. Και στην τουρκική μαύρη προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας που κατευθυνόταν στο διαδίκτυο από το επίσημο τουρκικό κράτος και που αποκαλύφθηκε με την υπόθεση Εργκένεκον, οι ιστότοποι όπως η «Τσαμουριά» και τα «Εγκλήματα των Ελλήνων» ήταν σε... πρώτη γραμμή. Όσο για τις άλλες ιστοσελίδες, φιλοξενούσαν πολλές φορές με μορφή ψευδοεπιστημονική την προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου με ειδικές αναφορές στα... «εγκλήματα» των Ελλήνων εις βάρος των Τούρκων στην Κύπρο, στη Μικρά Ασία και στον Πόντο!
Στις ολιγομελείς –τελικά- ομάδες του facebook, ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τον τρόπο που η Ελλάδα φέρεται στις μειονότητες. Στο γκρουπ «Να είσαι Τούρκος στην Ελλάδα», οι χρήστες «στολίζουν» συχνά τη χώρα μας με παράπονα και δυσλειτουργίες, αποδίδοντας τις δυσκολίες στην τουρκική καταγωγή τους. Αναφορές γίνονται και σε προσωπικότητες που έπαιξαν ρόλο στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων για τη μειονότητα, όπως ο ψευτομουφτής Μετέ.
Ηθελα πολύ καιρό να γράψω για την παράσταση της Λίνας Νικολακοπούλου με τους "ΑΝΕΜΟΣ" και όλο το ανέβαλα. Ετυχε να μπορώ να πάω στην γενική δοκιμή, χάρη στην κολλητή μου τη Σοφία και τον φίλο της τον Παναγιώτη που φωτογράφιζε την παράσταση. Κι ενώ ήδη έχουν περάσει ήδη κοντά δύο εβδομάδες, τόσες μέρες αρνιόμουν να κάτσω να βάλω σε λόγια το συναίσθημα.
Ποίηση. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Με μάγεψαν οι στίχοι της Κικής Δημουλά, του Ανδρέα Εμπειρίκου, του Ντίλαν Τόμας, της ίδιας της Νικολακοπούλου. Με ταξίδεψε η φωνή της Κατερίνας Νιτσοπούλου. Με "έστειλαν" οι εικαστικές παρεμβάσεις (που έφτιαξε ειδικά για την παράσταση) ο ζωγράφος Γιώργος Ξένος. Μου θύμισε πολύ την καθημερινότητά μου, τη ζωή όλων μας. Αλλά ταυτόχρονα μου ξύπνησε κάτι πολύ μακρινό, μια σειρά σχέσεων με τους ανθρώπους και τα περασμένα μου, μια ελπίδα για όλα όσα έρχονται. Την λάτρευα πάντοτε τη Νικολακοπούλου, έτσι κι αλλιώς, από τότε που έκλαιγα με τους στίχους της, ερωτευμένη με ανθρώπους που ίσως δεν γνωρίζω πια. Αλλά το "Φ Χρυσός Λόγος" ήταν από τις παραστάσεις που τις καταλαβαίνω μέρα με τη μέρα περισσότερο. Μια κληρονομιά. Δεν τόλμησα να της μιλήσω εκείνο το βράδυ -ομολογώ το κρίμα μου. Για πρώτη φορά δεν με βοήθησε η δημοσιογραφική μου περιέργεια. Δεν ξέρω να σας πω γιατί. Ίσως επειδή εκείνη (μου;) είχε ήδη απαντήσει...
Mακάβριο γεγονός, ασύλληπτη προσβολή, εγκληματική πράξη, αδιανόητη προβοκάτσια με άγνωστα ακόμη κίνητρα. Η σύληση του τάφου του Τάσσου Παπαδόπουλου συγκλονίζει Ελλάδα και Κύπρο.
Το ετήσιο μνημόσυνό του χθες μετατράπηκε, ωστόσο, σε λαϊκό προσκύνημα, αφού χιλιάδες Ελληνοκύπριοι έσπευσαν στο νεκροταφείο της Δευτεράς για να «απαντήσουν» με τον τρόπο αυτό στην ειδεχθή πράξη και να στείλουν μήνυμα στους δράστες ότι η κληρονομιά του Τάσσου Παπαδόπουλου είναι ζωντανή και ενώνει.
Το πρωτοφανές έγκλημα της κλοπής της σορού του τέως Προέδρου μόλις έναν χρόνο μετά τον θάνατό του δεν προκαλεί μόνο απέχθεια και αποτροπιασμό, αλλά και προβληματισμό για την πολιτική χροιά της ειδεχθούς αυτής ενέργειας.
Η στάση του Τάσσου Παπαδόπουλου στο Σχέδιο Ανάν, αλλά και η χρονική στιγμή την οποία επέλεξαν οι τυμβωρύχοι να δράσουν -την παραμονή του ετήσιου μνημόσυνού του- δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφιβολιών για τις προθέσεις των δραστών...
Τα εφιαλτικά ερωτήματα που γεννώνται τώρα είναι το ποιοι και γιατί προχώρησαν στην απίστευτη αυτή πράξη, η οποία -ανεξάρτητα από τις προθέσεις- συνιστά ουσιαστικά προβοκάτσια που εύκολα μπορεί να δυναμιτίσει τις σχέσεις δύο πλευρών στην Κύπρο και να προκαλέσει τριβές ανάμεσα σε αυτούς που ψήφισαν ΝΑΙ και όσους επέλεξαν το ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν.
Πέντε χρόνια μετά το δημοψήφισμα κατά το οποίο ο κυπριακός λαός απέρριψε το Σχέδιο, οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και οι ισορροπίες είναι -έτσι κι αλλιώς- λεπτές... Το μεγάλο στοίχημα τώρα είναι η ψυχραιμία, την οποία τονίζουν άπαντες για να «απαντήσουν» στο τεταμένο κλίμα που έχει διαμορφωθεί στον κυπριακό Ελληνισμό.
Ακόμη δυνατός «Η κληρονομιά του ΟΧΙ που άφησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος ενοχλεί ακόμη... Ακόμη και νεκρός έχει δύναμη...», επισημαίνεται στη Λευκωσία. Εκεί όπου συνεχίζονται οι προσπάθειες να λυθεί ο γρίφος του ποιοι κρύβονται πίσω από την αποτρόπαια ενέργεια.
Αυτό πάντως που από την πρώτη στιγμή εξετάζεται και στο οποίο εστιάζουν οι κυπριακές αρχές, δεδομένων των πολιτικών εξελίξεων στη Μεγαλόνησο και της λεπτής φάσης στην οποία βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, είναι ότι η αποτρόπαια αυτή πράξη παραπέμπει σε δράση τουρκικών εθνικιστικών ομάδων και παραστρατιωτικών συμμοριών...
«Είμαστε συγκλονισμένοι από το αποτρόπαιο και εγκληματικό αυτό γεγονός, το οποίο όμως δεν μπορεί να σπιλώσει σε καμιά περίπτωση τη μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Χρύσης Παντελίδης, διευθυντής του γραφείου του τέως Προέδρου και στενός συνεργάτης του όσο ζούσε.
«Καλούμε τον κυπριακό λαό να επιδείξει αυτοσυγκράτηση, ωριμότητα και υπευθυνότητα γιατί αυτά διασφαλίζουν την ενότητα. Και η ενότητα είναι το καλύτερο μνημόσυνο για τον Τάσσο... Ολοι οι Ελληνες πρέπει να συνεχίσουν να στέκονται στο πλευρό του κυπριακού ελληνισμού, ο οποίος -έτσι κι αλλιώς, πέρα από αυτό το τραγικό γεγονός- περνά τις πιο δύσκολες ώρες στην ιστορία του...», λέει ο Χρ. Παντελίδης.
Από την Παρασκευή το πρωί, οπότε και έγινε γνωστό το περιστατικό, η κυπριακή αστυνομία ανακρίνει υπόπτους και εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα.
Μέχρι σήμερα, δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει την πιθανότητα οι δράστες να είναι Τούρκοι εξτρεμιστές ή άτομα που στοχεύουν στη δημιουργία αναταραχής και αποσταθεροποίησης στο εσωτερικό της Κύπρου...
Η οικογένεια Η οικογένεια του αείμνηστου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου εξέδωσε μια ολιγόλογη ανακοίνωση: «Η ανίερη αυτή πράξη των τυμβωρύχων, πέραν της θλίψης και οργής που προκαλεί, δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να ενταφιάσει την πολιτική και να διαγράψει τις παρακαταθήκες που κατέλιπε ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Οπου και αν βρίσκεται τώρα η σορός του, η φωνή του θα ακούγεται και θα διαρκεί, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς της εθνικής μας υπόθεσης».
ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΙΧΝΟΣ Επαγγελματίες οι δράστες, στο σκοτάδι οι έρευνες
Oι δράστες ήταν τουλάχιστον τέσσερις. Χωρίς να σπάσουν τη βαριά -τουλάχιστον 250 κιλά- γρανιτένια πλάκα του τάφου, σημάδι ότι δεν ήθελαν να αφήσουν κανένα ίχνος βανδαλισμού, κατάφεραν με «επαγγελματική» ευχέρεια να αφαιρέσουν το χώμα και να ανοίξουν το φέρετρο. Εβγαλαν τη σορό του Τάσσου Παπαδόπουλου και για να σβήσουν κάθε ίχνος τους, άδειασαν δύο σάκους ασβέστη γύρω από τον τάφο.
Υπό βροχή, μέσα στο σκοτάδι, η οργανωμένη ομάδα κατάφερε να πάρει τη σορό και να την οδηγήσει σε άγνωστη κατεύθυνση... Την ώρα που εξελισσόταν το ανοσιούργημα υπήρξε και διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος στην περιοχή της Δευτεράς, η οποία όμως δεν συσχετίζεται αφού διακοπές ρεύματος σημειώθηκαν σε όλη την Κύπρο λόγω της έντονης βροχόπτωσης...
Την πληροφορία για το μακάβριο γεγονός έδωσε αστυνομικός, μέλος της φρουράς του τέως Προέδρου που πήγε το πρωί στο κοιμητήριο για να ανάψει το καντήλι. Η αστυνομία έσπευσε να αποκλείσει την περιοχή. Στο κοιμητήριο έφτασαν συγκλονισμένα όλα τα μέλη της οικογένειας του Τάσσου Παπαδόπουλου, στενοί συνεργάτες του τέως Προέδρου, φίλοι και απλοί πολίτες, που αυθόρμητα θέλησαν να βρεθούν στο σημείο.
Ανακρίσεις Τις έρευνες έχει αναλάβει τώρα η Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών της Αστυνομίας, η οποία ανακρίνει υπόπτους. Τρεις στρατιωτικοί ΕΠΥ, μεταξύ των οποίων δύο Ελλαδίτες για τους οποίους υπήρχαν πληροφορίες για σχέση τους με τη «Χρυσή Αυγή», ανακρίθηκαν την Παρασκευή.
Οι αστυνομικοί έφτασαν από πληροφορίες ότι στην περιοχή του κοιμητηρίου είχε θεαθεί τα ξημερώματα νοσοκομειακό όχημα της Εθνικής Φρουράς και ένα μαύρο όχημα με τρεις επιβάτες, την ώρα που υπολογίζεται ότι συνέβη το περιστατικό. Ωστόσο, και οι τρεις που ανακρίθηκαν είχαν ισχυρό άλλοθι και αφέθηκαν ελεύθεροι.
Εξάλλου, αξιολογούνται πληροφορίες ότι γύρω στα 150 άτομα, μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης «Χρυσή Αυγή», μετέβησαν στην Κύπρο για να προκαλέσουν επεισόδια στον ποδοσφαιρικό αγώνα Ομόνοιας-ΑΠΟΕΛ για το παγκύπριο πρωτάθλημα. Η Αστυνομία εξετάζει κατά πόσο η άφιξή τους έχει οποιαδήποτε σχέση και με τη σύληση του τάφου του Τάσσου Παπαδόπουλου ή το μνημόσυνό του. Οι έρευνες συνεχίζονται...
ΣΟΚ Τι δήλωσαν για τη σύληση Παπανδρέου και Σαμαράς
Απαράδεκτη και ιερόσυλη πράξη Σύσσωμη ελληνική και κυπριακή ηγεσία αποδοκίμασε το γεγονός και δεν παρέλειψε να επαναλαμβάνει μία λέξη: «ενότητα». «Συγκλονιστικό γεγονός» χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου τη σύληση του τάφου του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου. Σε σχετική δήλωσή του από τις Βρυξέλλες, όπου βρισκόταν για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Ελληνας πρωθυπουργός τόνισε ότι «πρόκειται για μια απαράδεκτη, ιερόσυλη και αντίθετη με κάθε ελληνική παράδοση πράξη».
Πρόσβαλαν τη μνήμη του Για το αποτρόπαιο γεγονός δήλωση έκανε και ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς: « Η σύληση του τάφου του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου είναι απίστευτο γεγονός βεβήλωσης και ιεροσυλίας. Παρά τον αποτροπιασμό μας, δεν πρέπει να αφήσουμε τα δίκαια αισθήματα οργής να παρασύρουν την κοινή γνώμη σε διχαστικές αντιδράσεις. Αυτό θα προσέβαλλε ακόμα πιο βάναυσα τη μνήμη του. Γιατί ο Τάσσος Παπαδόπουλος, εκτός από θαρραλέος ηγέτης, είχε και δύο ακόμα αρετές: ήταν ενωτικός και συνετός. Αυτά δεν μπορούν να τα σβήσουν οι ιερόσυλοι...».
Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ Βαρβαρότητα, προσβολή του πολιτισμού μας
Συγκλονισμένος από την είδηση της σύλησης του τάφου του Τάσσου Παπαδόπουλου δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, προσθέτοντας ότι πρόκειται «για μια απαράδεκτη, ιερόσυλη, ανήθικη και καταδικαστέα ενέργεια που πλήττει τα ήθη, τις παραδόσεις, τον πολιτισμό μας, τον σεβασμό μας στους νεκρούς».
Ο Πρόεδρος Δ. Χριστόφιας τόνισε ότι αυτή η ενέργεια προκαλεί αποτροπιασμό και αναστάτωση και πλήττει την ενότητα του λαού, που τόσο αναγκαία είναι στο εσωτερικό μέτωπο. «Απευθύνω έκκληση στον κόσμο να παραμείνει ήρεμος μπροστά σε αυτή την προβοκάτσια. Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω αυτή την πράξη διαφορετικά. Ειλικρινά, είναι πράξη βαρβαρότητας, προσβολής στον πολιτισμό μας», ανέφερε.
Ο αναπληρωτής Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Αβέρωφ Νεοφύτου εξέφρασε βαθύ συγκλονισμό για την αποτρόπαια πράξη εγκληματικών στοιχείων και κάλεσε τις αστυνομικές αρχές να προχωρήσουν στην άμεση εξιχνίαση της υπόθεσης για να αποκαλυφθούν οι ένοχοι και να προσαχθούν ενώπιον της δικαιοσύνης.
Ο πρόεδρος του ΚΣ της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου κατήγγειλε ως πράξη ιερόσυλων, βέβηλων, τυμβωρύχων και άθλιων υπανθρώπων τη σύληση του τάφου του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου.
«Η κακουργηματική αυτή πράξη προκαλεί αποτροπιασμό και απέχθεια και προσβάλλει τον πολιτισμό του λαού μας», ανέφερε.
Ποιο βρώμικο μυαλό, ποιοι αρρωστημένοι υπάνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν σκεφτεί τέτοιο πράγμα; Παραμονή του πρώτου μνημοσύνου από το θάνατο του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, κάποιοι τόλμησαν να συλήσουν τον τάφο του, να πάρουν τα λείψανά του και να εξαφανιστούν, αφήνοντας πίσω τους αναστάτωση, ένταση και τεράστια ερωτηματικά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι -ανεξάρτητα από τις αρχικές προθέσεις- η ειδεχθής αυτή πράξη αποτελεί προβοκάτσια σε βάρος του κυπριακού λαού. Εχω την αίσθηση πως από το ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν το 2004, η Κύπρος είναι πεδίο ενός μεγάλου πολιτικού και κοινωνικού πειράματος σε βάρος των Κυπρίων και σε βάρος της ενότητας του νησιού... Εχω την αίσθηση ότι όλες οι κινήσεις των πολιτικών της, αλλά και όλα τα συναισθήματα των Κυπρίων αποτελούν μέρη του πειράματος. Ποιοι το διενεργούν και γιατί; Ίσως αν απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα βρούμε και την απάντηση στο γρίφο των δραστών της σύλησης του τάφου του Τάσσου Παπαδόπουλου.
Παραθέτω το σχόλιο του αγαπημένου μου Στρατηγού, αγωνιστή στην Κύπρου το '64 και το '74, Δημήτρη Αλευρομάγειρου:
Οταν ο Κιμων ο Αθηναίος το 450 π.Χ. κατενίκησε τους Περσες στο Κιτίον της Κυπρου , ειχε δωσει εντολή εαν φονευθει στη μάχη να μην το κανουν γνωστό.Ετσι ,πραγματι οταν εφονευθη,ουδεις το έμαθε και εμεινε παροιμιώδης η φραση "Και Νεκρός ενίκα". Φαινεται οτι οι σημερινοι ριψασπιδες στην Ελλάδα και στην Κυπρο φοβουνται ακόμη τον Τασσο Παπαδόπουλο γιατι όντως και Νεκρος Νικά.
Ο Τασσος Παπαδόπουλος ηταν τεραστιος και οι σημερινοι ελάχιστοι , οι νάνοι, δεν το αντέχουν.
Κομβικόρόλοσ' αυτήντηνδιαδικασίαπαίζεικαιηένταξητηςΤουρκίαςστηνΕυρωπαϊκήΈνωση, και μάλιστα με τους όρους και τις συνθήκες που πραγματοποιείται σήμερα. Χωρίς αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, χωρίς αναγνώριση της κυπριακής δημοκρατίας, χωρίς άρση του casusbelli, χωρίς αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων, και του μικρασιατικού ελληνισμού, χωρίς αναγνώριση του καθεστώτος του Αιγαίου και συνέχιση των παραβάσεων και παραβιάσεων.Πρόκειταιγιαμιαεξέλιξηπουθααπελευθερώσειόλεςτιςπολιτικές, οικονομικέςκαιδημογραφικέςτάσειςυποταγήςτηςΕλλάδαςαλλάκαιολόκληρωντωνΒαλκανίων, καιταυτόχροναθαυπονομεύσειοποιαδήποτεπροοπτικήαπαγκίστρωσηςτωνΕυρωπαϊκώνλαώναπότοάρματουΑτλαντισμού. ΠρώτοθύματωνεξελίξεωναυτώνθαείναιηΚύπρος, ηοποίαπροετοιμάζεταιναπαραδοθείσ' έναέκτρωμαπολύχειρότεροαπόαυτότουΑνάν, μιασυμφωνίαηοποίαθατηνπαραδώσειωςτοπρώτοπιάτοστηΟθωμανικήσφαίραεπιρροής.
Ένας χρόνος πέρασε από την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Οι κρατούμενοι θέλοντας να αποδείξουν στην πράξη ότι αρνούνται να αποτελέσουν το "εξοστρακισμένο" τμήμα της κοινωνίας, παρά τις προσπάθειες του "σωφρονιστικού συστήματος", συμμετείχαν στο διήμερο κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα απέχοντας από το συσσίτιο. Μ' αυτή τη συμβολική κίνηση θέλησαν να δείξουν τη συμπαράσταση τους στην οικογένεια του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αλλά και την εναντίωσή τους στην κρατική καταστολή. Οι φυλακές που συμμετείχαν στην αποχή συσσιτίου ήταν: Αλικαρνασσός, Άμφισσα, Αυλώνα, Βόλος, Γιάννενα, Γρεβενά, Διαβατά (ισόγειο και Α πτέρυγα), Δομοκός, Θήβα, Κέρκυρα (Γ, Δ, Η και Θ πτέρυγες), Κομοτηνή, Κορυδαλλός (Γ και Δ πτέρυγες), Κως, Λάρισα (Β πτέρυγα), Μαλανδρίνο, Ναύπλιο, Νεάπολη, Πάτρα (Β και Γ πτέρυγες), Τρίκαλα, Χαλκίδα, Χανιά, Χίος
6 Δεκεμβρίου 2008: ο 15χρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός στα Εξάρχεια από σφαίρες αστυνομικών.
Ακολουθούν αυθόρμητες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, πολυήμερες κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα, αλλά και μεγάλες καταστροφές σε τράπεζες και εμπορικά καταστήματα της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων.
6 Δεκεμβρίου σήμερα και στη μνήμη του Αλέξη, όπως έχει μάθει να τον λέει ολόκληρη η Ελλάδα, προγραμματίζονται πορείες και εκδηλώσεις... Παρά τους φόβους για επανάληψη επεισοδίων με «δυνάμεις» αντιεξουσιαστών από την Ευρώπη και τα Βαλκάνια, η μέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη ενός παιδιού, που το μόνο όπλο που είχε πάνω του ήταν η ελπίδα για έναν άλλο, καλύτερο κόσμο.
Ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δεν είχε προλάβει να πολιτικοποιηθεί. Ούτε να ενταχθεί στον αναρχικό χώρο. Ήταν ένα παιδί με τα ενδιαφέροντα των συνομήλικών του και πολλές από τις παρέες του ήταν από το ιδιωτικό σχολείο των Βορείων προαστίων όπου φοιτούσε. Ο Gregory –όπως τον φώναζαν οι κολλητοί του-φορούσε φόρμες και αθλητικά, είχε λίγο μακριά μαλλιά και έπαιζε κιθάρα σε ένα γκρουπάκι.
Η οικογένειά του είναι εύπορη. Μετά το χωρισμό των γονιών του, ο Αλέξης ζούσε με τη μητέρα, τη γιαγιά και την κατά δύο χρόνια μικρότερη αδελφή του σε ένα διαμέρισμα στο Ψυχικό, ένα από τα πιο «ακριβά» προάστια της Αττικής. Η δε μητέρα του, Τζίνα Τσαλικιάν διατηρεί κοσμηματοπωλείο στον πιο «κοσμικό» πεζόδρομο της Αθήνας, στην οδό Βουκουρεστίου, ενώ ο πατέρας, που ζει σε άλλη περιοχή της Αττικής, είναι διευθυντής τραπεζικού υποκαταστήματος.
Κι όμως, αυτό το ήσυχο παιδί έμελλε να γίνει το σύμβολο για μια άδικη δολοφονία από αστυνομικούς και να ξεκινήσει μια «εξέγερση», ένας ξεσηκωμός που θύμιζε κάτι από το Μάη του ’68. Μέσα σε λίγες μέρες από το βίαιο θάνατό του, ο Αλέξης έγινε ο «ήρωας» στα πανό των αναρχικών, ο «γνωστός - άγνωστος» στην ιστοσελίδα του CNN, ο «αναρχικός» για τους συντηρητικούς κύκλους, αλλά πάντα το άδικο θύμα ενός συστήματος που δολοφονεί, όπως οι Κουμής-Κανελοπούλου το 1980 και ο Μιχάλης Καλτεζάς το 1985. Τα «Δεκεμβριανά», όπως αναφέρονται διεθνώς, θα μείνουν στην ιστορία γιατί κατάφεραν να ενώσουν διαφορετικές ηλικίες, ιδεολογίες και αιτήματα, αλλά και γιατί –δυστυχώς- σημαδεύτηκαν από εκτεταμένα επεισόδια, τραυματισμούς και συλλήψεις...
Τι διαμηνύει η μητέρα του Αλέξη
Για την μητέρα του Τζίνα Τσαλικιάν, ο Αλέξης είναι πάντα εκεί. Όπως εξομολογήθηκαν άνθρωποι του περιγύρου της, «η γυναίκα με τα μαύρα ρούχα βάζει πλάι στη φωτογραφία του μονάκριβου γιου της ένα κόκκινο τριαντάφυλλο και τα αγαπημένα του ζαχαρωτά. Κάθε μέρα, σαν μια μικρή ιεροτελεστία, η Τζίνα Τσαλικιάν, φέρνει στον Αλέξη λουλούδια και γλυκά, σαν να είναι εκεί. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος... σαν να περιμένει να μπει μέσα και να την αγκαλιάσει ο Αλέξης της».
«Δεν ελπίζω ότι η ζωή μου θα γίνει καλύτερη με την τιμωρία των ενόχων. Θέλω όμως να μην πάει χαμένος ο θάνατος του παιδιού μου. Αυτό με βασανίζει... Ο θάνατός του, να βγάλει κάτι καλό. Θα είναι παρηγοριά για μένα. Να κάνει περισσότερο ευαίσθητους τους ανθρώπους που κατέχουν την εξουσία και να γίνει κάτι καλό για τη νεολαία. Οι γονείς ίσως τώρα να αφιερώνουν πιο πολύ χρόνο στα παιδιά τους, γιατί δεν είναι δεδομένο ότι τα παιδιά τους θα τα δουν το βράδυ επιστρέφοντας στο σπίτι τους να είναι εκεί...», είπε στην εφημερίδα «Εθνος της Κυριακής».
Για τη δίκη
Από τις 6 Δεκεμβρίου του 2008, οι δύο αστυνομικοί που κατηγορούνται για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη βρίσκονται προφυλακισμένοι. Την αντίδραση της οικογένειάς του έχει προκαλέσει η απόφαση του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου να παραπέμψει τη δίκη στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας. Το δικαστήριο σε βάρος των αστυνομικών Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη θα πραγματοποιηθεί στις 20 Ιανουαρίου 2010 στην Άμφισσα, μια πόλη περίπου δύο ώρες μακριά από την Αθήνα.
Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας κατηγορείται για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, ενώ ο συνάδελφός του, Βασ. Σαραλιώτης, για απλή συνεργία. Η μητέρα του Αλ. Γρηγορόπουλου, Τζίνα Τσαλικιάν, με επιστολή της ζητεί η δίκη να γίνει στην Αθήνα. Το αίτημα διαβίβασε και περιμένει απάντηση, στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο δικηγόρος της οικογένειας Δ. Τσοβόλας, επιμένοντας στο να γίνει η δίκη στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού.
Τι αναφέρει στην επιστολή της η μάνα
Στην επιστολή της, η Τζίνα Τσαλικιάν, αναφέρει τα εξής:
«Με τη μεταφορά της έδρας αποδυναμώνεται το δικαίωμά μου να υπερασπίσω τη μνήμη του αθώου 15χρονου νεκρού γιου μου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο οποίος υπήρξε και θύμα μιας πρωτοφανούς εκστρατείας κατασυκοφάντησής του από τους δράστες, το οικογενειακό τους περιβάλλον και τον κ. Κούγια (σημείωση συντάκτη: είναι ο συνήγορος των κατηγορουμένων), διότι:
1 Παρακωλύεται ουσιαστικά η ομαλή διεξαγωγή της δίκης με το να παρεμποδίζεται η προσέλευση μαρτύρων (μεταξύ των οποίων υπάρχουν και μαθητές), οι οποίοι καλούνται να διανύσουν μεγάλη απόσταση έως το δικαστήριο της Αμφισσας.
2 Αντικαθίστανται ένορκοι οι οποίοι τελούν σε άμεση τοπική σχέση με τα περιστατικά με άλλους που δεν έχουν αυτό το προσόν.
3 Περιορίζεται κατά πολύ η αρχή της δημοσιότητας της δίκης. Κάνω λοιπόν έκκληση στη συντεταγμένη πολιτεία να αποκαταστήσει αυτή την αδικία και να διεξαχθεί η δίκη στην Αθήνα».
Παράπλευρες απώλειες για την Κύπρο
Σε μία από τις πορείες που πραγματοποιήθηκαν στη Λάρισα μετά τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, συνελήφθησαν δύο φοιτητές από την Κύπρο. Ο 22χρονος Νίκος Ονουφρίου και ο 21χρονος Μαρίνος Καρτούδης μπορεί να είναι πλέον με τις οικογένειές τους στην Κύπρο, όμως σύντομα πρόκειται να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να παραστούν στο δικαστήριο για τη σύλληψή τους.
Το μήνυμα του Πρωθυπουργού
Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου, από τον άδικο χαμό του Αλέξη, ο Γ. Παπανδρέου άνοιξε την Παρασκευή τις εργασίες του Υπουργικού Συμβουλίου ζητώντας από τον πολιτικό κόσμο και την κοινωνία να καταδικάσει κάθε μορφή βίας -κρατικής και ατομικής- και να περιφρουρήσει την ευνομία και την ασφάλεια του πολίτη.
«Θέλω να απευθυνθώ σε όλους, λέγοντας ότι πέρσι είχαμε πει κάτι πολύ απλό: είμαστε ενάντια στη βία, οποιαδήποτε βία, είτε είναι κρατική, είτε είναι ατομική. Η βία αναπαράγει τα προβλήματα. Και σήμερα, σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα μας, όλοι μας, πολίτες, πολιτικοί αρχηγοί, κόμματα, εκπρόσωποι της σπουδάζουσας νεολαίας, πρέπει να διαφυλάξουμε την Αθήνα», δήλωσε ο πρωθυπουργός.
Απευθυνόμενος στη νέα γενιά, είπε: «Καταλαβαίνουμε τα προβλήματά τους, όπως και τους λόγους που κάνουν μερικούς να νιώθουν στο περιθώριο, είμαστε εδώ για να δώσουμε ένα μήνυμα ελπίδας σε αυτά τα παιδιά».
Άρθρο Τσίπρα
«Εξακολουθούμε να μην μετανιώνουμε για το Δεκέμβρη», έγραψε ο Αλέξης Τσίπρας σε άρθρο του στην ιστοσελίδα www.protagon.gr, υποστηρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο του περασμένου Δεκεμβρίου έδωσε σκληρή μάχη αρχών απέναντι σε ολόκληρο το πολιτικό και μιντιακό σύστημα. Ο Α. Τσίπρας χαρακτήρισε “σπίθα” τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, υπογραμμίζοντας –μεταξύ άλλων- ότι «το εύφλεκτο υλικό ήταν τα συσσωρευμένα αδιέξοδα της νέας γενιάς. Αδιέξοδα γνωστά και ομολογημένα”. Και εξήγησε στο άρθρο του: ”Η τεράστια κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, το αβέβαιο εργασιακό μέλλον, που στερεί από τους νέους ανθρώπους την προοπτική της ανεξαρτησίας και της ατομικής ελευθερίας, η σοβαρή οικονομική κρίση και η εργασιακή και οικονομική επισφάλεια».
Μαρία Ψαρά-Γεωργιάνα Καλαϊτζόγλου
Ζει μέσα από τις σελίδες του Διαδικτύου, μέσα από τις ομάδες και τις συζητήσεις που διεξάγονται στη μνήμη του. Ένα χρόνο μετά, ο Αλέξης Γρηγορόπουλος μοιάζει να είναι ακόμη εδώ. Φίλοι, συμμαθητές και άνθρωποι όλων των ηλικιών αναφέρονται στον 15χρονο δολοφονημένο μαθητή ως το παιδί που «ξύπνησε» μια ολόκληρη γενιά.
Η δολοφονία του στις 6 Δεκεμβρίου 2008 ήταν το έναυσμα για να ξεσπάσει η οργή της νέας γενιάς, αλλά και για να διαμορφωθεί ένα διαφορετικό κίνημα σκέψης με αφετηρία τα... «Δεκεμβριανά». Καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, κινητοποιήσεις από τις σχολικές επιτροπές γυμνασίων και λυκείων της χώρας, αλλά και πρωτοβουλίες φοιτητικών οργανώσεων συνθέτουν την μορφή αντίδρασης του νέου κοινωνικού προβληματισμού...
Οι πολιτικές ζυμώσεις που ξεκίνησαν με τα γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη αποτυπώνονται με τον πιο παραστατικό τρόπο στο ίντερνετ. Στις διαδικτυακές παρέες που έχουν διαμορφωθεί εδώ και ένα χρόνο χτυπά ο σφυγμός της εποχής. Με πρωταγωνιστές τους φίλους και συμμαθητές του Αλέξη, η ανταλλαγή των απόψεων και των συναισθημάτων δεν έχουν σταματήσει καθόλου εδώ και ένα χρόνο. Πλάι-πλάι και η πολιτικοποίηση μιας γενιάς που όλοι ήθελαν να λένε «απολιτίκ»...
«Αλέξη είσαι στις καρδιές μας και ελπίζουμε να το νιώθεις! Βοηθήστε μας να μεγαλώσουμε τη διαδικτυακή φωνή μας για τον άδικο χαμό του Αλέξη μας!». Παρόλο που το ίντερνετ είναι η «πατρίδα» της ανωνυμίας, τα μηνύματα για τον Αλέξη έχουν ονοματεπώνυμο. Τα γκρουπ και τα φόρουμ διαμαρτυρίας μετατράπηκαν σε δεξαμενή προβληματισμού για τους «επισκέπτες» τους. Ακόμη και την τελευταία εβδομάδα πριν την πρώτη επέτειο, μια νέα ομάδα δημιουργήθηκε με όνομα «Όλοι σε μια σελίδα για τη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου». Από την περασμένη μόλις Δευτέρα, διαδόθηκε από μέιλ σε μέιλ και ήδη, τα μέλη του ξεπερνούν τα 100.000!
«Σύμβολο μιας γενιάς. Της δικιάς μας. Που ατενίζουμε το μέλλον με απορία και χωρίς όνειρα επειδή κάποιοι μεγάλοι το θέλησαν…» Με αυτά τα λόγια υποδέχονται τους διαδικτυακούς φίλους του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, οι διαχειριστές ενός από τα 35 γκρουπ που έχουν δημιουργηθεί στο facebook στην μνήμη του. Ο αριθμός των υποστηρικτών ξεπερνά τις 130.000, ενώ τα σχόλια για την επέτειο της δολοφονίας αλλά και τη διενέργεια της δίκης μαρτυρούν την άγριες διαθέσεις των διαδηλωτών.
Παρόλο που στο ίντερνετ τα μηνύματα κινούνται σε κλίμα ειρηνικό, οι «υποσχέσεις» των εξοργισμένων νεαρών για εκδίκηση δίνουν και παίρνουν. «Δεν ξεχνάμε…ο Δεκέμβρης πλησιάζει…». « ΑΛΕΞΗ! Φέτος θα τους κάνουμε να πληρώσουν! Όλοι στους δρόμους 06.12.2009! Για έναν ήρωα, για έναν φίλο , έναν συμμαθητή και ένα αγγελούδι». «Ακόμα δεν είπαμε την τελευταία μας λέξη!»
Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που επιθυμούν αν κινηθούν ένα πιο πολιτισμένο κλίμα με ειρηνικές διαδηλώσεις χωρίς βιαιότητες και υλικές καταστροφές. «Να μην καούν τα πάντα όπως έκαναν πέρυσι όπου έκαψαν καταστήματα και το δέντρο, καλό θα ήταν να έκλειναν τα σχολεία και να γινόταν μια ειρηνική πορεία. Αυτό θα τον τιμούσε», σημειώνει ένας ιντερνετικός φίλος του Αλέξη. «Να ενώσουμε τις φωνές μας, να κατεβούμε σε ειρηνικές διαδηλώσεις και να μην βεβηλώσουμε τη μνήμη του αδικοχαμένου Αλέξανδρου», σημειώνει άλλος.
Οι διαχειριστές και εκφραστές της ιδέας του μεγαλύτερου γκρουπ που έγινε ποτέ για τον αδικοχαμένο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλου παραθέτουν μία σειρά αιτημάτων με βασικότερο την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. «Η δίκη να γίνει στην Αθήνα, στο μέρος που τον σκότωσαν. Απαιτούμε δικαιοσύνη έστω για μία φορά.»
«Ένα χρόνο μετά την πιο αποτρόπαια, βίαια πράξη καταστολής των δημοκρατικών θεσμών και απόλυτης καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Μια καθαρή ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ!», σημειώνεται στο προσκλητήριο μήνυμα του γκρουπ. «Συνεπαρμένη και εγώ από τον θάνατο του "μικρού" και ταυτόχρονα τόσο μεγάλου Αλέξη, αποφάσισα να δημιουργήσω την πρώτη ελληνική σελίδα στο facebook που θα μαζευτούν ΟΛΟΙ οι Έλληνες για να δείξουν την απέχθειά τους ως προς τον βίαιο και ΑΔΙΚΟ θάνατο του Αλέξη. Του δικού μας Αλέξη, που μπήκε στις καρδιές μας από την πρώτη στιγμή. Και ποιος δεν ευχήθηκε ότι καλύτερο για αυτή την ψυχούλα που έφυγε τόσο άδοξα από αυτή τη ζωή. Ας κάνουμε ότι λιγότερο μπορούμε ας ενώσουμε τις φωνές μας και ας δείξουμε πως αυτή η αδικία δεν "ταιριάζει" σε μας!», σημειώνει η δημιουργός της ομάδας.
Όλα τα «νέα Media» βρίσκονται στην... υπηρεσία των σημερινών διαδηλωτών. Στο Twitter (δικτύωση μεταξύ προσώπων στο Διαδίκτυο) τα μηνύματα που ανταλλάσσονται για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη ποικίλουν. Κάποια δίνουν «ραντεβού» στην πορεία, ενώ άλλα εκφράζουν την αλληλεγγύη τους... «Θυμήσου, Θυμήσου την 6η Δεκέμβρη της Ελλάδας», αναφέρει μέσω twitterολλανδικό αντιεξουσιαστικό site. Όλοι πάντως συμφωνούν πως αναμένουν τη δικαίωση της μνήμης του 15χρονου και της οικογένειάς του, αλλά και την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.
Ακόμη και... δημοσκοπήσεις διενεργούνται σχετικά με την μορφή της αντίδρασης του κόσμου ένα χρόνο μετά το χαμό του Αλέξη. Σε φοιτητική ιστοσελίδα, η πλειοψηφία επιθυμεί δυναμικές αντιδράσεις με ποσοστό 39,42%, το 22,63% ειρηνικές πορείες και μόλις το 13.87% σιωπηλές διαμαρτυρίες. Ένα αξιοσέβαστο ποσοστό της τάξης του 24,09% υποστηρίζει τις δηλώσεις πένθους και συμπαράστασης...
Η δολοφονία του 15χρονου μαθητή και τα γεγονότα που την ακολούθησαν έχει «περάσει» ως προβληματισμός και στην τέχνη. Φωτογραφία, ζωγραφική και εικαστικές τέχνες γενικότερα εμπνεύστηκαν από το χαμό του Αλέξη, αλλά και από την αγριότητα των επεισοδίων που ξέσπασαν.
