Μια τράπεζα με ηθική

Στης... κρίσης τον καιρό, οι πολίτες συνασπίζονται! Με κινήσεις από «τα κάτω» και προσπάθειες αλληλοβοήθειας, οι κοινωνικές ομάδες σε Ελλάδα και Ευρώπη προσπαθούν να συντονιστούν για να αντιμετωπίσουν τις δυσχερείς οικονομικές συνθήκες και τις... δυσκολότερες ημέρες που έρχονται. Στο στόχαστρο των ομάδων που οργανώνονται είναι και οι τράπεζες, οι οποίες με τα υψηλότοκα δάνεια, το ακριβό χρήμα, τις επισφαλείς επενδύσεις και την –συχνά- απαράδεκτη αντιμετώπιση έχουν χάσει τη συμπάθεια των καταναλωτών τους.
Κι όμως, το παράδειγμα της «Ηθικής Τράπεζας» στην Ιταλία αποδεικνύει πως μια τράπεζα με διαφορετική νοοτροπία είναι εφικτή. Μιλήσαμε με τον διευθυντή επικοινωνίας και έρευνας της Banca Popolare Etica, Μάουρο Μετζολάρο. Επισκέφθηκε την Αθήνα για να διερευνήσει το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας Πανευρωπαϊκής Ηθικής Τράπεζας και με ελληνική συμμετοχή.
«Είμαστε η μόνη τράπεζα που εν καιρώ κρίσης έχει αύξηση κατά 100% στις νέες καταθέσεις της!», μας είπε ο οικονομολόγος που είναι απόλυτα πεπεισμένος ότι κινητήριος μοχλός τους είναι η ευαισθητοποίηση των πολιτών.

Τράπεζα με καλό σκοπό
Τη λένε «Ηθική Τράπεζα» (Banka Εtica) και το εννοούν!
Ιδρύθηκε στη γειτονική μας Ιταλία το 1999 από 22 μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς με στόχο όχι το άμεσο υπερκέρδος, αλλά το κοινωνικό όφελος. Αν και λειτουργεί όπως κάθε άλλη τράπεζα, οι επενδύσεις της αφορούν αποκλειστικά την κοινωνική ευθύνη, την αλληλεγγύη, την προστασία του περιβάλλοντος και τον πολιτισμό. Και όλα αυτά με πλήρη διαφάνεια, συμμετοχικές διαδικασίες και δημοκρατία...
«Η τράπεζά μας δεν αλλάζει ως προς τη λειτουργία, αλλά ως προς τη νοοτροπία. Είναι μία συνεταιριστική τράπεζα που δημοσιεύει τα πάντα στην ιστοσελίδα της: όλα τα προγράμματα που χρηματοδοτούμε, όλες τις επενδύσεις που κάνουμε μπορεί καθένας από να τα ελέγξει. Με αυτόν τον τρόπο, αν καταθέτει κάποιος τα λεφτά του στην τράπεζα ξέρει ακριβώς που πάνε», δηλώνει ο Μάουρο Μετζολάρο. «Επίσης, δεν επενδύουμε σε μετοχές. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι με την κρίση, πολλοί στράφηκαν σε εμάς, που δεν έχουν να φοβούνται μήπως η χρηματιστηριακή πορεία των μετοχών βλάψει τα χρήματά τους».
Για να γίνει κανείς μέλος στην «Ηθική Τράπεζα» χρειάζεται τουλάχιστον 5 μετοχές, που όμως δεν «παίζουν» στο χρηματιστήριο. Είναι κάτι σαν συμμετοχή στην προσπάθεια της τράπεζας. Όσες μετοχές και να έχει ο πελάτης, άλλωστε, έχει μία μόνο ψήφο στις διαδικασίες της τράπεζας. Οι μέτοχοι της τράπεζας είναι οργανωμένοι κατά γεωγραφικές περιοχές, ώστε να υπάρχει καλύτερη επαφή με την τοπική κοινωνία και να αναδεικνύονται οι τοπικές ανάγκες. Δικαίωμα στα προϊόντα της τράπεζας έχουν και οι μετανάστες, αλλά και οι κοινωνικές ομάδες που απορρίπτονται από το υπόλοιπο τραπεζικό σύστημα.
Στην ίδια λογική, η τράπεζα δεν εκδίδει καταναλωτικά δάνεια, εκτός αν αφορά «κατανάλωση» φιλική προς το περιβάλλον, όπως για παράδειγμα ένα υβριδικό αυτοκίνητο. Η «Ηθική Τράπεζα» διαθέτει τα πολύ απλά τραπεζικά προϊόντα, όπως οι καταθέσεις και οι χρεωστικές κάρτες, αλλά δίνει δάνεια για πρώτη κατοικία ή για επιχειρήσεις. «Έχουμε πολύ αυστηρά κριτήρια για τα δάνεια που δίνουμε, τα οποία μάλιστα είναι συνδεδεμένα με τα επιτόκια αναφοράς, όπως το Euribor. Έχουμε θέσει 60 κριτήρια, με τα οποία προσπαθούμε να δίνουμε χρήματα σε άτομα ή επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο σκοπό της τράπεζάς μας, δηλαδή στο κοινωνικό όφελος. Δεν θα δώσουμε χρήματα για να επεκταθεί μια επιχείρηση, αλλά θα δώσουμε αν είναι να γίνει «πράσινη», εξηγεί.
Η ανάπτυξη της «Ηθικής Τράπεζας» βασίζεται στους υπεύθυνους πολίτες που θέλουν να καταναλώνουν οργανικά τρόφιμα, να μην σπαταλούν ενέργεια και φυσικούς πόρους άσκοπα και που είναι γενικά ευαισθητοποιημένοι για τα κοινωνικά θέματα. «Ήδη, στην Ιταλία, μια τράπεζα «κανονική» που διαπίστωσε πως η ιδέα μας «πουλάει», προσπαθεί να αντιγράψει τα συνθήματα και τους σκοπούς της τράπεζάς μας», λέει ο υπεύθυνος επικοινωνίας. «Η μελέτη μας όμως έχει δείξει πως στη χώρα μας, τράπεζες σαν τη δική μας έχουν να εξυπηρετήσουν περίπου 6 εκατομμύρια πολίτες. Είμαστε χαρούμενοι που άλλες τράπεζες προσπαθούν να μας μιμηθούν, αφού υπάρχει λοιπόν χώρος για όλους», τονίζει.
Αντίστοιχες πρωτοβουλίες έχουν ληφθεί σε αρκετές χώρες της Ευρώπης. Ήδη, «ηθικές τράπεζες» λειτουργούν στην Ολλανδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και αλλού. «Προσπαθούμε τώρα να οργανώσουμε την Πανευρωπαϊκή Ηθική Τράπεζα. Ήδη έχουμε αρχίσει τις συνεργασίες με Ισπανία και Γαλλία. Θα θέλαμε πολύ και την Ελλάδα να συμμετέχει στη διαδικασία αυτή. Τα σωματεία εργαζομένων, οι οικονομικοί οργανισμοί, αλλά και τα κοινωνικά κινήματα είναι δυνατόν να μπορέσουν να στηρίξουν μια τέτοια πρωτοβουλία», δηλώνει ο κ. Μετζολάρο.
Στοιχεία της τράπεζας
- Τον Ιανουάριο του 2009 η τράπεζα είχε 30.099 μετόχους, 4.395 εκ των οποίων οργανισμοί.
- Το μετοχικό της κεφάλαιο ανέρχεται σε 22,8 εκατ. ευρώ,
- Τον ίδιο μήνα, οι καταθέσεις ανέρχονταν στα 560 εκατ. ευρώ περίπου. Την ίδια στιγμή, το ποσό των δανείων ανερχόταν στα 432 εκατ. ευρώ.
- Έχει περίπου 20.000 πελάτες, 12 υποκαταστήματα σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας.
- Τα καθαρά της κέρδη για το 2008 ήταν 3,5 εκατ. ευρώ. Το 2009, τα κέρδη αναμένεται να διπλασιαστούν...

Οι ελληνικές βερσιόν...

Το "Καρτέλ Ανθρωπιστικών Επιχειρήσεων¨

Στην Ελλάδα, η κοινωνική «αντίσταση» στο τραπεζικό κατεστημένο είναι ακόμη στα σπάργανα, αλλά έχει δυναμική.
Πρόσφατα, μια ομάδα 500-800 μελών του «Ολιστικού Κινήματος» αποφάσισαν να οργανωθούν σε ένα κίνημα διαμαρτυρίας, βασισμένο στις ανθρωπιστικές αξίες. είναι πάνω από όλα ένα ανθρωπιστικό κίνημα. Το Καρτέλ Ανθρωπιστικών Επιχειρήσεων (Κ.ΑΝ.Ε.) που έχει αρχίσει ήδη να υλοποιείται οραματίζεται ένα δίκτυο ανθρώπων και επιχειρήσεων που θα βασίζεται στον υγιή ανταγωνισμό ή αλλιώς την κερδοφορία μέσα σε ανθρωπιστικά πλαίσια.
«Θέσαμε ως στόχο να δημιουργήσουμε τον αρχικό πυρήνα του Κ.ΑΝ.Ε μέσα στο καλοκαίρι, οπότε οι περισσότεροι από εμάς έχουμε περισσότερο χρόνο για τις επαφές που χρειάζεται να γίνουν με διάφορους επιχειρηματίες. Προς το παρόν διαπιστώνουμε ότι αρέσει αυτή η ιδέα σε αρκετούς, είναι όμως επιφυλακτικοί, καθώς δεν έχουν συνηθίσει σε τέτοια επιχειρηματικά σχήματα», δηλώνει στο «Έθνος της Κυριακής» ο «εμπνευστής» του ΚΑΝΕ καθηγητής μέσης εκπαίδευσης Σάββας Μαρτζανίδης. «Στοχεύουμε να δημιουργήσουμε επιχειρήσεις, αλλά και να συνεργαστούμε με άλλες, ενθαρρύνοντας την κερδοφορία μέσα σε ανθρωπιστικά πλαίσια. Οι επιχειρήσεις θα λέγονται Ανθρωπιστικές Εμπορικές Επιχειρήσεις, ενώ στους σκοπούς μας είναι και η δημιουργία της Ανθρωπιστικής Τράπεζας».
Σύμφωνα με το σχέδιο του ΚΑΝΕ, οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις θα ανταλλάσσουν πληροφορίες, τεχνογνωσία και θα αλληλοϋποστηρίζονται οικονομικά. «Οι στόχοι του Κ.ΑΝ.Ε θα είναι, λοιπόν, να βελτιώσει την κερδοφορία επιχειρήσεων που σέβονται τον άνθρωπο και να χτυπήσει την ακρίβεια στη ρίζα της που είναι πάντα η μη επωφελής κερδοσκοπία. Θα αντισταθεί στο διεθνές δυσλειτουργικό κεφάλαιο οργανώνοντας ως αντίβαρό της την υγιή επιχειρηματικότητα. Θα επιδιώξουμε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των καταναλωτών διαθέτοντας ποιοτικά προϊόντα σε καλές τιμές αλλά και τον επιχειρηματικό κόσμο στον οποίο θα παρέχουμε την ασφάλεια που χρειάζεται για την ομαλή ανάπτυξη των επιχειρήσεών τους», τονίζει ο Σάββας Μερτζανίδης.

Και το ΚΛΑΤΑΡΩ

Περισσότερο για πλάκα, αλλά αξίζει τον κόπο...

Το Κίνημα Λαϊκής Απελευθέρωσης Τοκογλυφίας, Αισχροκέρδειας, Ρύπων, Ωχ-ημάτων (ΚΛΑΤΑΡΩ) ενίκησεν ! Ικανοποιήθησαν τα αιτήματά μας!Δεκάδες δις ευρώ εδόθησαν στις τράπεζες. Προσωρινά απεσοβήθει η πτώχευση των πιό βουλιμικών και ένα μεγάλο μέρος των κερδών αυτών θα το επενδύσουν σε αναπτυξιακά έργα σε Μύκονο, Μπαχάμες και κυρίως σε υποανάπτυκτα βραχονησάκια. Δεκάδες δις ευρώ μειώθηκαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων ώστε οι συνταξιούχοι να μην μπορούν να πάρουν εφάπαξ και συντάξεις, που παρανόμως διεκδικούσαν τόσα χρόνια και να αναγκαστούν να επιστρέψουν στις εργασίες τους.

Χιλιάδες εργαζόμενοι, τεμπέληδες κατά το πλείστον, απελύθησαν ώστε τα εργοστάσια και οι επιχειρήσεις να εργάζονται πιό αποτελεσματικά και ανταγωνιστικά με μεγαλύτερα ποσοστά κέρδους. Χιλιάδες αγρότες, βιοτέχνες και επαγγελματίες, που δεν εκσυγχρονίστηκαν και δεν πλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους, μας άδειασαν τη γωνιά για να μπορέσουν οι παγκόσμιες εταιρείες να βρουν πελατεία χωρίς ανταγωνισμό και να αναπτυχθούν αυξάνοντας τις τιμές.

Κατορθώσαμε να προσανατολίζουμε την μάζα να αποδέχεται χωρίς φόβο τα επαναστατικά χημικά μας, που καθαρίζουν σκουπίζουν τελειώνουν, ώστε οι δουλειές τους να μην καθυστερούν.

Κατορθώσαμε να διευρύνουμε τον πληθυσμό που πάσχει από «ανίατες» μακροχρόνιες ασθένειες ώστε να υπάρχει πλατιά απόκριση «εθελοντών» στα πειράματα, χωρίς να βάζει η φαρμακοβιομηχανία το χρήμα αλλά τα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων καταναλωτών. Χωρίς θυσίες καμία επιστήμη δεν αναπτύσσεται.

Κατορθώσαμε οι μεγάλες ανώνυμες εταιρείες να πωλούν μαζικά επώνυμα προϊόντα σε καλά ενημερωμένους καταναλωτές από τις διαφημίσεις, που προβάλουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης!

Κατορθώσαμε η μάζα μεταξύ της να μην έχει και πολλές επαφές ώστε ο καθένας ατομικά και μόνος του να αναπτύσσεται χωρίς τα κουτσομπολιά των διπλανών του καθοδηγούμενος από την επιστημονικά ορθή διαφήμιση των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Κατορθώσαμε η πλειοψηφία της μάζα να μην διαμαρτύρεται όταν μετακινείται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Επιβάλαμε η ανάπτυξη του μετρό να γίνει αφού πρώτα η μάζα αγοράσει αυτοκίνητο, ώστε να χρηματοδοτηθούν οι αναπτυξιακές προσπάθειες των εταιρειών πετρελαίου, των αυτοκινητοβιομηχανιών και των τραπεζών.

Προτείνεται η τροποποίηση του τίτλου του λαϊκού κινήματος ΚΛΑΤΑΡΩ, προσθέτοντας ένα (ρ) στο τελευταίο συνθετικό του. Δηλαδή η τελευταία λέξη από Ωχ-ημάτων να γίνει:Ωχ-ήμα(ρ)τον.Κλατάραμε συνάδελφοι, κλατάραμε… Μπροστά στην τηλεόραση αραχτοί στους καναπέδες

Ως πότε παλικάρια θα τρώμε καρπαζιές

Μονάχοι σαν λιοντάρια σε σπίτια και δουλειές

Γιωργάκης Κωστής

Πρόεδρος του ΔΣ της ΒΙΟΖΩ

600 γεωτρήσεις στο Μόρνο

Όχι μία, ούτε δύο, ούτε τρεις! 600 γεωτρήσεις σε βάθος άνω των 100 μέτρων ετοιμάζει μία από τις μεγαλύτερες μεταλλευτικές εταιρίες στην Φωκίδα. Σύμφωνα με καταγγελία του Πολιτιστικού Κέντρου Στρώμης, η εταιρεία «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.», έχει δηλώσει την πρόθεσή της να προβεί στις εν λόγω γεωτρήσεις για να διερευνήσει την ύπαρξη βωξίτη στα τοπικά διαμερίσματα της Πανουργιάς και της Στρόμης στην περιοχή της Γκιώνας.
Όπως μας ενημερώνει ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου Στρώμης Σάββας Πετσοτάς:
1. Τίθεται σε κίνδυνο το Νερό της λεκάνης απορροής του Μόρνου.
Η Ελλάδα έχει ενσωματώσει στο Ν. 3119/2003 την Κοινοτική Οδηγία-πλαίσιο για το νερό, που στοχεύει στην αποφυγή επιδείνωσης της κατάστασης των υδάτων και στη διατήρηση της χημικής και οικολογικής κατάστασης αυτών (επιφανειακών, υπόγειων και παράκτιων). Με το νόμο αυτό, η λεκάνη απορροής των ποταμών αντιμετωπίζεται ως ένα ενιαίο σύνολο και όχι με διοικητικά κριτήρια. Στην προκειμένη περίπτωση, η λεκάνη απορροής του ποταμού Μόρνου ο οποίος τροφοδοτεί με καθαρό νερό την λίμνη του Μόρνου, έχοντας τις πηγές του στα βουνά Οίτη, Βαρδούσια Γκιώνα, πρέπει να προστατευθεί από κάθε εκμετάλλευση που θέτει σε κίνδυνο τα επιφανειακά ή υπόγεια ύδατα της περιοχής, από τα οποία υδροδοτούνται όχι μόνο τα τοπικά διαμερίσματα άλλα και η πρωτεύουσα της χώρας. Η παρέμβαση της «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.», δεν θέτει μόνο σε κίνδυνο τα υπόγεια ύδατα των Τοπικών Διαμερισμάτων Πανουργιάς και Στρώμης, αλλά επιφανειακά και υπόγεια ύδατα της λεκάνης απορρής του Μόρνου, με επιπτώσεις στο υδρολογικό πρόβλημα της χώρας.

2. Τίθεται σε κίνδυνο το δάσος και το νερό.
Εάν αποδειχτεί ότι η περιοχή διαθέτει εκμεταλεύσιμες ποσότητες βωξίτη, και η «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.» επεκτείνει τις εξορυκτικές μεταλλευτικές δραστηριοτητές της στη περιοχή, το δάσος θα υποστεί περαιτέρω μείωση και καταστροφή. Το δάσος είναι ο βασικότερος ρυθμιστής του υδρολογικού κύκλου. Επηρεάζει την πτώση, την εξάτμιση, την διήθηση των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων καθώς και την επιφανειακή απορροή. Οι βροχές (ανάλογα και με το ανάγλυφο του εδάφους) αυξάνονται από τα δάση μέχρι 6%, ενώ η βροχομίχλη μπορεί να ξεπεράσει και το συνολικό ετήσιο ύψος βροχής.Το δάσος συγκρατεί το νερό της βροχής, μειώνει την ένταση πτώσης του νερού στο έδαφος και έτσι ελαχιστοποιούνται τα φαινόμενα διάβρωσης. Έχει παρατηρηθεί ότι το δάσος συγκρατεί το 95% της βροχής και επιτρέπει μόνο στο 5% να κυλήσει στο έδαφος. Το αντίθετο συμβαίνει σε περίπτωση αποψίλωσης μιας δασικής έκτασης. Το δάσος συμβάλλει επίσης στην ενίσχυση των υπόγειων νερών τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, αφού με τη βοήθεια της βλάστησης, η μεγαλύτερη ποσότητα βροχής απορροφάται από το έδαφος και διηθείται με φυσικό τρόπο. Η παρέμβαση με τις γεωτρήσεις και πιθανή μελλοντική εξορυκτική δραστηριότητα της «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.», θα υποβαθμίσει και θα καταστρέψει ακόμη περισσότερο το δασικό κεφάλαιο της Γκιώνας.

3. Βιάζεται το φυσικό περιβάλλον, η πανίδα και χλωρίδα της ενότητας Οίτη-Γκιώνα-Βαρδούσια.
Οι επιπτώσεις στο περιβάλλον από την εξόρυξη του βωξίτη στη χώρα μας είναι γνωστές, όπως γνωστές και οι πρόσφατες προσπάθειες επέκτασης της εξόρυξης σε περιοχές εντός του Εθνικού Δρυμού Οίτης, και σε περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί Ειδική Ζώνη Προστασίας Βιοποικιλότητας, σε δασικές περιοχές, ακόμη κοντά σε χωριά και αρχαιολογικούς χώρους σε Οίτη και Γκιώνα. Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει, ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν περιορίζεται μόνον στη ζώνη της επιβάρυνσης, αλλά λαμβάνουν χαρακτήρα ολικό με επιπτώσεις στο σύνολο της περιοχής και κατ΄επέκταση σε εθνική και παγκόσμια κλίμακα. Ως πρόσφατο παράδειγμα αναφέρονται οι μετρήσεις στο λεκανοπέδιο Αττικής, από τις οποίες απεδείχθη ότι η σκόνη από τη Σαχάρα που φθάνει στη Ελλάδα υπο τη μορφή νέφους, περιέχει επικίνδυνα στοιχεία, που προέρχονται από τις ρυπογόνες και επιβλαβείς βιομηχανικές δραστηριότητες στην Αφρική. Κάτι ανάλογο συμβαίνει (και θα συμβεί στην περιοχή μας) από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες για την εξόρυξη του βωξίτη. Η επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλον στην περιοχή από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες θα είναι καταστροφικές.

Άποψη των κατοίκων είναι, ότι το σύμπλεγμα Οίτη, Βαρδούσια Γκιώνα με την λεκάνη απορροής του Μόρνου, πρέπει να κηρυχθεί προστατευόμενη περιοχή. Ο Εθνικός Δρυμός Οίτης πρέπει να επεκταθεί, και να κηρυχθούν πυρήνες Εθνικών Δρυμών σε Βαρδούσια και Γκιώνα. Πάνω στη βάση αυτή πρέπει να δημιουργηθεί Ενιαίος Φορέας Διαχείρισης. Διεθνείς Οργανισμοί όπως η ΟΥΝΕΣΚΟ, το Διεθνές Υδρολογικό Πρόγραμμα και το Πρόγραμμα Ανθρωπος και Βιόσφαιρα, συνεργάζονται με τις Εθνικές Επιτροπές της χώρας μας, παρέχοντας γνώση και οδηγίες, προς την κατέυθυνση αυτή. Το Πολιτιστικό Κέντρο Στρώμης, έχει συνεργαστεί δια του Προέδρου του και των μελών του με τα ανωτέρω Διεθνή Κέντρα, και μπορεί να βοηθήσει στη κατάρτιση ειδικού φακέλου.

Οι προτάσεις των κατοίκων είναι:

v Δημιουργία Ενιαίου Φορέα Διαχείρισης Ορεινής Περιοχής Οίτης-Βαρδουσίων-Γκιώνας
v Καθορισμό Λεκάνης Απορροής Μόρνου
v Επεξεργασία Σχεδίου Βιώσιμης Ανάπτυξης περιοχής Ορεινής Παρνασίδος
v Επέκταση του Εθνικού Δρυμού Οίτης και ανακήρυξη νέων Εθνικών Δρυμών σε Γκιώνα και Βαρδούσια
v Κατάρτιση Σχεδίου Προστασίας Περιβάλλοντος για την περιοχή Οίτης-Βαρδουσίων-Γκιώνας
v Μελέτη βιωσιμότητας των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων σε σύγκριση με την ολική προστασία και βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής.

Με καινούργια φτερά...

Πέρασε από... 52 χρόνων κύματα, αλλά κατάφερε να επιζήσει. Η Ολυμπιακή Αεροπορία πρόκειται να μεταβιβαστεί στην Μarfin Ιnvestment Group μέχρι τις αρχές του Σεπτεμβρίου. Παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε, τα συσσωρευμένα χρέη, τις προθέσεις ακόμα και για κλείσιμο ή μετονομασία της, η Ολυμπιακή Αεροπορία κατάφερε να επιζήσει. Και αυτό είναι από μόνο του είναι μια νίκη.

Αιτήσεις για τη νέα Ολυμπιακή

Τις 10.000 αναμένεται να φτάσουν οι αιτήσεις των ενδιαφερομένων για απασχόληση στη νέα Ολυμπιακή. Την πρώτη κιόλας μέρα δημοσίευσης των αγγελιών από την Marfin Investment Group (MIG), εστάλησαν περισσότερα από 2.000 βιογραφικά από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Περισσότερες από 1.000 επισκέψεις στην σχετική ιστοσελίδα μάλιστα πραγματοποιήθηκαν από την Κύπρο. Υπολογίζεται ότι κατατέθηκαν μάλιστα περίπου 200 βιογραφικά! Οι θέσεις εργασίας αφορούν δεκάδες ειδικότητες που είναι απαραίτητες για τη λειτουργία της αεροπορικής εταιρείας.
Ως «εχθρική ενέργεια» σε βάρος των νυν εργαζομένων της έκαναν λόγο οι χειριστές της εταιρίας. Το τι θα γίνουν οι σημερινοί εργαζόμενοι στην Ολυμπιακή δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί... Πάντως, η MIG έκανε λόγο για 4.000 νέες προσλήψεις.

Ιστορία σαν παραμύθι

Η ένδοξη ιστορία της Ολυμπιακής Αεροπορίας (ΟΑ) ξεκινά το 1957, με τη σύμβαση παραχώρησης της κρατικής αεροπορικής εταιρείας «Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις (ΤΑΕ») στον όμιλο του Αριστοτέλη Ωνάση. Είχαν προηγηθεί προσπάθειες κρατικών αεροπορικών εταιριών που ναυάγησαν: η κακή πορεία που σημείωναν οδήγησαν σε συγχώνευση όσων είχαν απομείνει το 1951, ενώ το 1955 η επιβατική κίνηση πέφτει τόσο, που η τότε κυβέρνηση αποφασίζει την εκκαθάριση, με σκοπό την πώλησή της. Ο πλειστηριασμός που οργανώθηκε είχε εκκίνηση τα 60.000.000 δρχ., κανείς όμως δεν την διεκδίκησε. Και κάπως έτσι «ξέμεινε» στα χέρια του Ελληνικού Δημοσίου.
Όμως, η συμφωνία με τον Ωνάση θα δώσει στην Ολυμπιακή καινούρια... φτερά. Τα διακριτικά των παλαιών αερογραμμών αντικαταστάθηκαν εν μία νυχτί. Πάνω στο νέο ασημί χρώμα των αερογραμμών, για πρώτη φορά «φιγουράρισαν» οι έξι πολύχρωμοι κύκλοι, μπλεγμένοι με το όνομα «ΟΛΥΜΠΊΑΚΗ». Στις 6 Απριλίου του 1957, οπότε και υπογράφηκε η συμφωνία, η εταιρία είχε προσωπικό 865 ατόμων και διέθετε 15 ελικοφόρα αεροσκάφη. Η πρώτη πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας πραγματοποιείται τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, από το Ελληνικό προς τη Θεσσαλονίκη, με κυβερνήτη τον Παύλο Ιωαννίδη.
Το πάθος, το μεράκι και η φιλοδοξία του Έλληνα μεγιστάνα καταστούν γρήγορα την ΟΑ, συνώνυμη της απόλυτης εξυπηρέτησης, τι σύμβολο μιας Ελλάδας που ανακαλύπτει τις δυνατότητές της στο διεθνές στερέωμα. Με τις αεροσυνοδούς της να φορούν ταγεράκια Πιερ Καρντέν ειδικά ραμμένα για την ΟΑ και άριστες γνώσεις στον τομέα του μάρκετινγκ, ο Ωνάσης σύντομα θα καταστήσει την ΟΑ τον σημαντικότερο πρεσβευτή της Ελλάδας έως τα πέρατα του κόσμου.
Για κοντά δύο δεκαετίες, η Ολυμπιακή διαθέτει τον μικρότερο σε ηλικία στόλο του κόσμου που πραγματοποιούν και υπερατλαντικές πτήσεις. Μόνο που κανένα αεροσκάφος δεν της ανήκει, αφού τα περισσότερα είναι νοικιασμένα από εταιρείες offshore του Ωνάση. Η VIP αεροπορική εταιρεία απολαμβάνει πλήθος φοροαπαλλαγές και προνόμια με την ανοχή του ελληνικού κράτους και φυσικά έχει κέρδη.
Οι σχέσεις του Ωνάση με τις τότε ελληνικές κυβερνήσεις περνούν από διάφορες φάσεις και τελικά πολλά από τα προνόμια της εταιρείας του κόβονται. Τα δύσκολα αρχίζουν από τότε. Ωστόσο, ο τραγικός θάνατος του γιου του Αριστοτέλη Ωνάση, Αλέξανδρου, στις 22 Ιανουαρίου του 1973 άλλαξε όλη την πορεία της Ολυμπιακής. Το αεροπορικό του δυστύχημα με το αεροσκάφος του, ήταν η αρχή του τέλους για την ΟΑ. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ωνάσης την πουλά ξανά στο Ελληνικό Δημόσιο και το 1975 πεθαίνει.
Η εξέλιξη αυτή σήμανε και την κατιούσα για την Ολυμπιακή. Από τον επόμενο χρόνο και για 19 συνεχή έτη, η Ολυμπιακή ως κρατική εταιρεία παρουσιάζει ζημιές. Έρμαιο συχνά της πολιτικής εξουσίας, των συνδικαλιστών, των ρουσφετιών και των σκανδάλων, καταφέρνει τελικά να «φάει» οκτώ υπουργούς και πάνω από δέκα διοικήσεις!
Για πρώτη φορά το 1994, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφασίζει να ασχοληθεί με τα προβλήματα της εταιρίας, λόγω της απελευθέρωσης της αγοράς και των νέων κανόνων ανταγωνισμού. Απαγορεύει στο ελληνικό κράτος να ενισχύει οικονομικά την εταιρεία και ζητεί να υποβάλει σχέδιο εξυγίανσης.
Το σχέδιο που υποβάλλεται προβλέπει τη διαγραφή των χρεών ύψους 600 δισ. δρχ., την μείωση των δαπανών με πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου και το πάγωμα για τρία χρόνια των αποδοχών των εργαζομένων. Το 1996, η ΕΕ θα διαπιστώσει ότι πολλές από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η ελληνική κυβέρνηση δεν εκπληρώθηκαν και θα ζητήσει νέο σχέδιο εξυγίανσης. Σύντομα, η Ολυμπιακή δεν θα μπορεί να κλείσει τους ισολογισμούς της, παρουσιάζονται νέα ελλείμματα, ενώ τα αεροσκάφη καθηλώνονται στο έδαφος για εβδομάδες έπειτα από διαδοχικές απεργιακές κινητοποιήσεις.
Με τη σημερινή τους μορφή, οι Ολυμπιακές Αερογραμμές ξεκινούν την λειτουργία τους στις 12 Δεκεμβρίου 2003, μετά την απορρόφηση των κλάδων πτητικής λειτουργίας της Ολυμπιακής Αεροπορίας και της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας από τις Μακεδονικές Αερογραμμές. Το Νοέμβριο του 2005, ιδρύεται για την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής η «Πάνθεον», μια εταιρία-φάντασμα που δεν θα αποκτήσει ποτέ άδεια αεροπορικής εκμετάλλευσης.
Το σύμπλεγμα των εταιρειών «παλαιάς» και «νέας» Ολυμπιακής Αεροπορίας διατηρείται στη «ζωή» με τροπολογίες που καταθέτει στη Βουλή η κυβέρνηση και με τις οποίες περιβάλλει με την «προστασία» του κράτους τις δύο εταιρείες από πιστωτές και ανταγωνιστές, ώσπου να ολοκληρωθεί η νέα προσπάθεια ιδιωτικοποίησης.

Τι μας είπαν...

Παύλος Ιωαννίδης
Ο κυπριακής καταγωγής Παύλος Ιωαννίδης ήταν ο πρώτος πιλότος της «Ολυμπιακής Αεροπορίας», ο Ίκαρος που πραγματοποίησε την ιστορική πρώτη πτήση της 6ης Απριλίου του 1957.
«Είναι ευτύχημα που βρέθηκε ένας Έλληνας να αγοράσει την Ολυμπιακή, μια εταιρία που είναι τόσο συνδεδεμένη με τον ελληνισμό. Ευχόμαστε όλοι η νέα εταιρία να εξελιχθεί και να αποκτήσει την αίγλη που είχε και άλλοτε. Στο εξής, η τύχη της εταιρίας είναι στα χέρια του κ. Βγενόπουλου. Το πόσο θα προχωρήσει την εταιρία, θα το αποφασίσει ο ίδιος», δηλώνει.

Μανόλης Πατέστος, Πρόεδρος Ομοσπονδίας Σωματείων Πολιτικής Αεροπορίας
«Η θέση των εργαζομένων και της Ομοσπονδίας είναι καταρχάς θετική στην εξέλιξη της αγοράς της εταιρίας από τον κ.Βγενόπουλο. Δώσαμε αγώνα διαρκείας για να μείνει ανοιχτή η εταιρία και παλέψαμε για τον ενιαίο και δημόσιο χαρακτήρα της. Σε αυτό, το τελευταίο, δεν βρήκαμε σύμφωνη την κυβέρνηση που ήθελε με κάθε τρόπο την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής, παρά το γεγονός ότι στο εξωτερικό κρατικοποιούν εταιρίες ακόμη και σε υποδεέστερους οικονομικούς κλάδους. Από εκεί και πέρα, για εμάς το ότι υπάρχει η εταιρία είναι σημαντικό, αν βέβαια εξακολουθήσει να απασχολεί τους εργαζομένούς της.
Η MIG δεν μας έχει δώσει εξήγηση για τις προκηρύξεις των θέσεων εργασίας. Η Πολιτεία δεν φρόντισε να διασφαλίσει τους ανθρώπους της Ολυμπιακής, αλλά πρόκειται για εκπαιδευμένο και εξειδικευμένο προσωπικό που έχουν πιστέψει την ΟΑ και αγωνίζονται γι’ αυτήν. Ζητάμε από την νέα ιδιοκτησία να καταλάβει την ιδιαιτερότητα αυτή, προς το συμφέρον της και να υπερβεί την αναλγησία της κυβέρνησης».

Σοκαρισμένοι οι Έλληνες του Βίνεντεν από το μακελειό

"Το Βίνεντεν θα αργήσει να ξαναχαμογελάσει..."

Με αυτά τα λόγια περιγράφουν οι κάτοικοι της μικρής πόλης 65 χιλιόμετρα έξω από την Στουτγκάρδη τη θλίψη που επικρατεί εκεί. Συγκλονισμένοι από το μακελειό που προκάλεσε ο 17χρονος Τιμ Κρέτσχμερ, που πυροβολούσε αδιακρίτως στο σχολείο, λυπημένοι για τους 16 νεκρούς -ανάμεσά τους εννιά μαθητές 14 - 15 ετών, τρεις εκπαιδευτικοί και τρεις περαστικοί- οι γονείς των μαθητών που φοιτούν στο σχολείο ευχαριστούν το Θεό, που τα παιδιά τους γλίτωσαν από την απρόσμενη θηριωδία...

«Δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου τη δασκάλα που σκοτώθηκε. Ήταν έγκυος και μπήκε μπροστά σε ένα παιδί για να το προστατεύσει από τον 17χρονο, ο οποίος πυροβολούσε στο κεφάλι. Αποτέλεσμα, η γυναίκα να χάσει τη ζωή της, μαζί με τους μαθητές της...», λέει ο Παντελής Ιπποκράτους, άτυπος πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων τουσχολείου για τους Έλληνες μαθητές.

Στην πόλη των 30.000 κατοίκων υπολογίζεται ότι διαμένουν μόνιμα περίπου 1.200 Έλληνες, ανάμεσά τους και κάποιες οικογένειες Κυπρίων. Οργανωμένη ελληνική κοινότητα δεν υπάρχει, αλλά όλα τα παιδιά, περίπου 100 στον αριθμό, φοιτούν στα σχολεία του Βίνεντεν.

Στο συγκεκριμένο σχολείο φοιτούν συνολικά 13 Ελληνόπουλα, από τα οποία 11 βρίσκονταν στον τόπο της τραγωδίας. Ακόμη 40 παιδιά υπολογίζεται ότι φοιτούν στα δίπλα σχο-λεία, που μοιράζονται σχεδόν την ίδια αυλή.«Ένα Ελληνάκι τραυματίστηκε καθώς προσπαθούσε να ξεφύγει, ένα ακόμη έπαθε ψυχολογικό σοκ όταν η σφαίρα πέρασε ξυστά από το πρόσωπό του. Οι σκηνές που μας περιγράφουν τα παιδιά μας είναι πρωτοφανείς και εξαιρετικά βάρβαρες. Σκεφτείτε πως ο δράστης είχε μαζί του περισσότερες από 200 σφαίρες. Στην αίθουσα με τα παιδιά έριξε τις 46...», μας λέει ο κ. Ιπποκράτους.

«Έπαθα σοκ, όταν με ειδοποίησε ο άντρας μου, λέγοντάς μου, ότι στο σχολείο των παιδιών μας, ακούστηκαν πυροβολισμοί και σε δευτερόλεπτα, μαζεύτηκε πλήθος αστυνομικών κι ασθενοφόρων. Για λίγα λεπτά, έμεινα στήλη άλατος, μην πιστεύοντας την είδηση. Το στομάχι μου πονάει από τότε, δεν έχω ηρεμήσει. Ήταν πολύ άσχημα τα πράγματα. Οι πυροβολισμοί ήταν πάρα πολλοί και τα παιδιά φώναζαν κιέκλαιγαν», λέει η Ελένη Αθανασιάδη, μητέρα δυο Ελληνόπουλων, από τα 13 που συνολικά φοιτούν στο γυμνάσιο Άλμπερτβιλ της πόλης Βίνεντεν.

«Το πρόβλημα είναι τώρα ότι τα παιδιά μας έχουν φοβηθεί. Δεν θέλουν να ξαναπάνε στο σχολείο... Η ψυχολογία τους είναι πολύ πεσμένη και δεν ξέρουμε για πόσο... Ευτυχώς, η γερμανική Πολιτεία έστειλε από την πρώτη στιγμή ψυχολόγους και ήδη έχουμε βοηθηθεί σημαντικά», τονίζει ο κ. Ιπποκράτους. Εν τω μεταξύ, συναγερμός σήμανε χθες το πρωί σε σχολείο της πόλης Ίλσφελντ, στη νοτιοδυτική Γερμανία, μετά τη δημοσιοποίηση μηνύματος σε ιστοσελίδα ότι επίκειται επίθεση στους χώρους του. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Αστυνομίας, αμέσως αποκλείστηκε ο χώρος και δεν επετράπη σε καθηγητές και μαθητές η είσοδος στο κτίριο, έως ότου ερευνηθούν όλες οι αίθουσες.

Σιγή και προσευχές...
Οι κηδείες δεν έχουν ακόμη γίνει... Την Πέμπτη μαζεύτηκε όλη η πόλη στην εκκλησία και προσευχήθηκαν για τα παιδιά που χάθηκαν. Αλλά τα ερωτήματα παραμένουν: γιατί, πώς, τι; Για τον 17χρονο δράστη, ο οποίος σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυροβολισμών μετά το φρικτό του έργο, η τοπική κοινωνία θυμάται μόνο τα καλύτερα. Χαμηλών τόνων παιδί, ήρεμο, κλειστός χαρακτήρας. Ο πατέρας του διατηρεί εργοστάσιο στο οποίο απασχολεί 40 περίπου άτομα. Όλοι όσοι τον ήξεραν μιλούν για ένα «αρνί του Θεού».

«Έχω μια γειτόνισσα που είχε δουλέψει στο εργοστάσιό του. Καλοί άνθρωποι είναι και οι γονείς. Ο πατέρας του είχε βέβαια 15 όπλα, τα 14 κλειδωμένα, όπως ορίζει ο νόμος. Το 15ο, το όπλο που χρησιμοποίησε ο γιος του, ήταν δίπλα στο κομοδίνο του. Κανείς δεν ξέρει όμως τι έκανε τον 17χρονο να φερθεί τόσο βίαια...», λένε οι γονείς. Σύμφωνα με πληροφορίες της Αστυνομίας, ο Τιμ Κρέτσχμερ είχε διαγνωσθεί ότι έπασχε από κατάθλιψη και είχε λάβει σχετική θεραπεία. Επίσης, οι αρχέςπροβληματίζονται από το γεγονός ότι τα όλα τα θύματα εκτός από ένα στο σχολείο ήταν γυναίκες- οκτώ μαθήτριες και τρεις καθηγήτριες.

"Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία..."

Αποστολή: Παρίσι

Με την έρευνά τους έχουν καταφέρει να προχωρήσουν την επιστήμη, αλλά και να βοηθήσουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, κορυφαίες επιστήμονες βραβεύτηκαν στο Παρίσι, με τα Βραβεία «L’Oréal-UNESCO Για τις Γυναίκες στην Επιστήμη», που έχουν σκοπό να προάγουν και να ενθαρρύνουν τις γυναίκες που συμβάλλουν στην επιστημονική πρόοδο σε όλο τον κόσμο.
Κάθε χρόνο και για ένδεκα χρόνια ήδη, πέντε διακεκριμένες γυναίκες επιστήμονες ανακηρύσσονται Βραβευμένες με το Βραβείο L’Oréal-UNESCO από μια διεθνή Επιτροπή Κρίσης με προεδρεύοντα Νομπελίστα, σε αναγνώριση των επιτευγμάτων τους στον επιστημονικό κλάδο. Βρεθήκαμε στην τελετή απονομής και μίλησε με την «αφάν γκατέ» της επιστημονικής κοινότητας.

Οι βραβευμένες

Δρ. Tebello NYOKONG
Βραβευμένη για την Αφρική & τις Αραβικές Χώρες
στις Φυσικές Επιστήμες

Με την παρατηρητικότητα και την επιμονή της, η καθηγήτρια Τεμπέλο Ναϊόκονγκ από τη Νότιο Αφρική διαπίστωσε ότι οι χημικές ενώσεις που χρησιμοποιούνται στις βαφές των τζιν συσσωρεύονται στους καρκινικούς ιστούς. Με την συστηματική έρευνά της, κατάφερε να αναπτύξει μια νέα θεραπεία για τον καρκίνο, που ονομάζεται φωτοδυναμική (PDT), που θεωρείται πρωτοποριακή στον ιατρικό κλάδο. Χάρη στη δική της ανακάλυψη, οι ασθενείς με καρκίνο μπορούν να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής.
Η Τεμπέλλο Ναϊόκονγκ γεννήθηκε στο Λέσοθο, ένα ορεινό βασίλειο που περιβάλλεται εξ ολοκλήρου από τη Νότιο Αφρική. Όταν ήταν μικρή, πήγαινε μερικές μέρες μόνο στο σχολείο. Τις υπόλοιπες, βοσκούσε τα πρόβατα της οικογένειάς της. Κάτω από δύσκολες συνθήκες, κατάφερε να φοιτήσει παιδαγωγικά στο πανεπιστήμιο του Λέσοθο. Έφυγε για τον Καναδά, όπου απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Χημεία από το Πανεπιστήμιο McMaster και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Western Ontario το 1987. Αλλά δεν ξέχασε τις ρίζες της: στο διάστημα 1987 - 1991, η Ναϊόκονγκ εργάστηκε ως ανώτερος Λέκτορας Φυσικής και Ανόργανης Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Λέσοθο. Το 2001 έγινε καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Rhodes στη Νότιο Αφρική, όπου το 2007, διορίστηκε καθηγήτρια έρευνας Ιατρικής Χημείας και Νανοτεχνολογίας.
«Θέλω να στείλω ένα μήνυμα ότι εκτός πείνα και πολέμους, στην Αφρική παράγεται και σημαντικό επιστημονικό έργο», τονίζει η καθηγήτρια. «Ήθελα πάντα να πετύχω για χάρη όλων των γυναικών, όλων των μαύρων, και όλων των Αφρικανών», μας είπε.


Δρ. Akiko KOBAYASHI
Βραβευμένη για την Ασία & τον Ειρηνικό στις Φυσικές Επιστήμες

Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι δεν υπήρχε μοριακό μέταλλο ενός συστατικού, αλλά εκείνη ανέτρεψε όλες τις θεωρίες. Η καθηγήτρια Ακίκο Κομπαγιάσι από την Ιαπωνία ανακάλυψε ένα τέτοιο μέταλλο: το Ni(tmdt)2, μια χημική ουσία που αποτελείται από ένα μοριακό συστατικό και διατηρεί τη μεταλλική του κατάσταση ακόμα και σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία.
Γεννήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, όπου και ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές και πτυχιακές της σπουδές στο καταξιωμένο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Μετά την αποφοίτησή της το 1972, διορίστηκε Ερευνητική Συνεργάτιδα. Παρέμεινε στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο για 34 χρόνια, λαμβάνοντας το βαθμό της Αναπληρώτριας Καθηγήτριας 1992 και της Καθηγήτριας το 1999. Το 2006, ανέλαβε θέση Καθηγήτριας στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου του Nihon, όπου εξακολουθεί να διδάσκει μέχρι σήμερα.
«Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας μου, μία από τις μεγάλες δυσκολίες που συνάντησα αφορούσε την προαγωγή σε μια νέα θέση και πιστεύω ότι αυτό αποτελούσε ενδεχομένως ένα σύνηθες πρόβλημα για τις γυναίκες επιστήμονες στην Ιαπωνία», λέει. «Σήμερα όμως, το κοινωνικό και επιστημονικό περιβάλλον για τις γυναίκες επιστήμονες έχει βελτιωθεί», τονίζει και συμβουλεύει τους νέους: «Αμφισβητήστε τα πάντα!»

Δρ. Eugenia KUMACHEVA

Βραβευμένη για τη Βόρειο Αμερική στις Φυσικές Επιστήμες

Η Καθηγήτρια Kumacheva από τη Ρωσία είναι διεθνής ειδικός στη μεθοδολογία σχεδιασμού, σύνθεσης και κατασκευής υλικών πολυμερών, τα οποία χαρακτηρίζονται από δομικές ιεραρχίες και πολλαπλές λειτουργίες. Μία από τις πρόσφατες εφευρέσεις της είναι ένα υλικό που λειτουργεί ως μέσο αποθήκευσης μνήμης, με έναν τρόπο που διαφοροποιείται από τις μέχρι σήμερα δημοφιλείς μορφές, όπως τα CD και τα DVD.
Η Καθηγήτρια Eugenia Kumacheva γεννήθηκε στη Ρωσία και ολοκλήρωσε τις πτυχιακές της σπουδές στο Ινστιτούτο Χημικής Τεχνολογίας στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την αποφοίτησή της το 1978, ξεκίνησε τη διδακτορική της έρευνα στο Ινστιτούτο Φυσικοχημείας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και έλαβε το διδακτορικό της τίτλο το 1985. Έπειτα εντάχθηκε στο Τμήμα Κολλοειδούς Χημείας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Από το 1985 έως το 1994, εργάστηκε ως μεταδιδακτορική υπότροφος στο Επιστημονικό Ινστιτούτο Weizmann στο Ισραήλ και το 1995, εντάχθηκε στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου του Τορόντο, αρχικά ως Επίκουρη Καθηγήτρια (1996) και έπειτα ως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια (2001). Το 2002, βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, στη διάρκεια της πρώτης εκπαιδευτικής της άδειας. Το 2003 και το 2005 ήταν επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Πανεπιστήμιο Λουί Παστέρ (Στρασβούργο). Το 2005, η Eugenia Kumacheva διορίστηκε Καθηγήτρια στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου του Τορόντο.
«Βρίσκω πολλές ομοιότητες μεταξύ της καριέρας στην επιστήμη και της καριέρας στις τέχνες ή τη λογοτεχνία», λέει. «Εργάζομαι στο σπίτι, όπως πολλοί επιστήμονες. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ να κλείσω την πόρτα του γραφείου μου και να ξεχάσω την έρευνά μου. Ωστόσο προσπαθώ να ισορροπήσω την προσωπική και την επαγγελματική μου ζωή. Έχω μια υπέροχη οικογένεια, διαβάζω πολύ, μου αρέσουν τα αθλήματα και καλλιεργώ τριαντάφυλλα.», τονίζει.

Δρ. Athene M. DONALD
Βραβευμένη για την Ευρώπη στις Φυσικές Επιστήμες

Χρησιμοποιεί τεχνικές μικροσκοπίας, σκέδαση ακτινών Χ και σκέδαση νετρονίων για να μελετήσει τα πολυμερή στις φυσικές τους μορφές και έχει πρωτοπορήσει στην ανάπτυξη της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης περιβάλλοντος για τέτοιου είδους υλικά. Με την έρευνά της, η Καθηγήτρια Athene M. Donald από τη Μεγάλη Βρετανία έχει δημιουργήσει νέες πρωτοποριακές τεχνικές και έχει θέσει τα θεμέλια για την κατανόηση των σχέσεων μεταξύ της δομής, των ιδιοτήτων και της επεξεργασίας μαλακών υλών, από το τσιμέντο μέχρι το άμυλο.
Γεννήθηκε στην Αγγλία και πραγματοποίησε τις προπτυχιακές και πτυχιακές της σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, ολοκληρώνοντας το διδακτορικό της το 1977. Στη συνέχεια, πέρασε τέσσερα χρόνια ως Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Cornell στις ΗΠΑ, και επέστρεψε στο Cambridge για να συνεχίσει την έρευνά της στο Εργαστήριο Cavendish του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου. Το 1998, διορίστηκε Καθηγήτρια Πειραματικής Φυσικής και, το 2003, έγινε Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Τμήματος Φυσικής. Είναι επίσης Υπότροφος του Κολλεγίου Robinson του Πανεπιστημίου του Cambridge, Υπότροφος της Βασιλικής Εταιρείας, Υπότροφος του Ινστιτούτου Φυσικής, Υπότροφος του Ινστιτούτου Υλικών και Υπότροφος της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής.
«Ένα πράγμα που έχω μάθει είναι ότι η εκμετάλλευση των ευκαιριών που συναντάς στη ζωή σου ανοίγει συχνά άλλους δρόμους που ήταν εντελώς απρόβλεπτοι και οι οποίοι στη συνέχεια σου προσφέρουν καινούργιες συγκινήσεις. Αλλά αυτή είναι και η γοητεία της ζωής», λέει.

Δρ. Beatriz BARBUY
Βραβευμένη για τη Λατινική Αμερική στις Φυσικές Επιστήμες

Είναι καταξιωμένη αστροφυσικός με πολύ σημαντική συμβολή στη μελέτη της εξέλιξης της χημικής σύνθεσης των αστέρων. Η καθηγήτρια Beatriz Barbuy ήταν η πρώτη που απέδειξε ότι οι αστέρες της γαλαξιακής άλω με μικρή περιεκτικότητα σε μέταλλα διαθέτουν υπεραφθονία σε οξυγόνο σε σχέση με το σίδηρο, και ενδιαφέρεται να μελετήσει τις επιπτώσεις στο σχηματισμό των γαλαξιών.
Γεννήθηκε στη Βραζιλία και έλαβε το διδακτορικό της τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1982. Σήμερα, είναι Καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Αστρονομίας, Γεωφυσικής και Ατμοσφαιρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο στη Βραζιλία.
«Όταν ήμουν παιδί, σκαρφάλωνα πολύ συχνά σε μια δαμασκηνιά, της οποίας το ψηλότερο κλαδί ήταν δικό μου. Τα αδέρφια μου είχαν τα δυνατότερα πιο χαμηλά κλαδιά. Μετά το σχολείο και πριν το βραδινό φαγητό, ανέβαινα στη δαμασκηνιά και χάζευα τον ουρανό», λέει η Beatriz Barbuy. «Η αστροφυσική σημαίνει ότι εργάζεσαι στα όρια της γνώσης, αλλά και στα όρια της τεχνολογίας, προκειμένου να συγκεντρώνεις στοιχεία. Έχεις την αίσθηση ότι φτάνεις στα όρια και τα υπερβαίνεις, γεγονός που οδηγεί συνήθως σε νέες αποκαλύψεις και σενάρια», εξηγεί.

Ταρίφες... χωρίς ρεπό και ΙΚΑ

Οδηγοί ταξί χωρίς δίπλωμα, επαγγελματίες που στην πλειοψηφία τους είναι ανασφάλιστοι και... δημόσιοι υπάλληλοι που προσδοκούν από τις ταρίφες ένα έξτρα εισόδημα.

Σοβαρά ζητήματα για την ασφάλεια του επιβατικού κοινού, αλλά και των ίδιων των εργαζομένων στα ταξί εγείρουν τα αποτελέσματα των επανειλημμένων ελέγχων που πραγματοποιούνται τους τελευταίους μήνες στους δρόμους της Αττικής. Το Σωματείο Οδηγών Ταξί Αττικής (ΣΟΤΑ), σε συνεργασία με το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο της Αθήνας, την Ειδική Υπηρεσία Ελέγχου Ασφάλισης (ΙΚΑ) και την Τροχαία, διενεργούν ελέγχους προκειμένου να διαπιστώσουν αν οι οδηγοί των ταξί διαθέτουν τα απαραίτητα έγγραφα και αν πληρούν τις διατάξεις του νόμου. Τους ελέγχους συνεπικουρεί και η Ομοσπονδία Συνδικάτων Μεταφορών Ελλάδας, στην οποία υπάγονται 12 πρωτοβάθμια σωματεία ταξί.

Τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Σύμφωνα με τους ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 2009, από τα 1.500 συνολικά ταξί που εξετάστηκαν, το 87% των οδηγών ήταν ανασφάλιστοι. Το 15% δεν διέθεταν δημόσια έγγραφα, όπως δίπλωμα οδήγησης και ειδική άδεια οδήγησης ταξί. Το 10% των οδηγών ήταν άνω των 70 ετών που παρανόμως κατείχαν επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης και ειδική άδεια οδηγού ταξί. Διαπιστώθηκαν επίσης φαινόμενα, εργοδότες να εκμεταλλεύονται οικονομικούς μετανάστες, αναγκάζοντάς τους να οδηγούν χωρίς τα νόμιμα έγγραφα.

«Πολλοί ήταν και οι οδηγοί που... το πρωί είναι δημόσιοι υπάλληλοι ή αστυνομικοί και το βράδυ οδηγούν ταξί. Ένας άνθρωπος που δουλεύει ήδη οχτώ ώρες και αναλαμβάνει βάρδια ταξί άλλες τόσες, καταλαβαίνετε ότι και κουρασμένος θα είναι και σίγουρα δεν θα προσφέρει τις υπηρεσίες τόσο καλά όσο ένας επαγγελματίας οδηγός ταξί», δηλώνει ο Μανόλης Βεναρδής, Πρόεδρος του Σωματείου Οδηγών Ταξί Αττικής. «Αυτό που «καίει» εμάς και τον κλάδο είναι ότι δεν τηρείται η συλλογική σύμβαση εργασίας. Ρωτήστε, ποιος οδηγός παίρνει ρεπό; Ποιος κάνει διάλειμμα κατά τη διάρκεια της βάρδιας του, όπως λέει ο νόμος; Αν και δεν το ομολογούμε συχνά, η δουλειά μας είναι βαριά και οι συνθήκες εργασίας δεν ευνοούν κανέναν, ούτε τον οδηγό, ούτε τον επιβάτη», τονίζει.
Σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση εργασίας που ορίζει τους όρους αμοιβής και εργασίας των οδηγών επιβατικών και αγοραίων αυτοκινήτων δημόσιας χρήσεως, ο βασικός μισθός των οδηγών ορίζεται στα 781 ευρώ, οι ώρες εργασίας ημερησίως ορίζονται σε 6,3 και οι ημέρες εργασίας σε 6. Όπως καταγγέλλουν οι οδηγοί, τίποτα από αυτά δεν τηρείται, οι οδηγοί υποχρεώνονται από τους ιδιοκτήτες σε 12ωρες βάρδιες, ενώ το ποσό που πληρώνουν για να ενοικιάσουν το ταξί για 12 ώρες είναι 43 ευρώ. Αντιθέτως, οι ιδιοκτήτες ταξί υποστηρίζουν ότι είναι επιθυμία των οδηγών να εργαστούν επιπλέον ώρες, προκειμένου να αυξήσουν τα έσοδά τους.
Αντίστοιχα ήταν και τα αποτελέσματα από τους ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν την εβδομάδα που πέρασε, από το ίδιο κλιμάκιο, παρουσία μας. Διαπιστώθηκε για μια ακόμη φορά ότι περισσότεροι από τους μισούς οδηγούς ταξί (52,8%) ήταν ανασφάλιστοι! «Οι έλεγχοι που ξεκινήσαμε σε συνεργασία με την Τροχαία, της οποίας η βοήθεια είναι απαραίτητη, και βέβαια του ΕΚΑ και του ΣΟΤΑ έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμοι, αφού η πλειοψηφία των οδηγών που σταματήσαμε είτε δεν έχει ασφαλιστεί, είτε το ταξί ως επιχείρηση δεν έχει καταχωρηθεί στο ΙΚΑ», λέει ο διευθυντής της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφάλισης ΙΚΑ Μιχάλης Φωτεινός. «Να φανταστείτε πως κατά τη διάρκεια του ελέγχου που διενεργήσαμε στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», οι οδηγοί των ταξί που δεν ήθελαν να ελεγχθούν έκλεισαν τα ταξί και έφυγαν, εισπράττοντας κλήσεις από την τροχαία για παράνομη στάθμευση!», λέει χαρακτηριστικά. Όπως μας διαβεβαιώνει, οι έλεγχοι θα συνεχιστούν.
Περίπου 13.500 ταξί κυκλοφορούν στην Αττική. Πέρα από τους ιδιοκτήτες-οδηγούς ταξί, οι υπόλοιποι επαγγελματίες οδηγοί υπολογίζονται σε 8.500. «Οι εκτιμήσεις μας είναι ότι περισσότερα από 3.000 αυτοκίνητα φοροδιαφεύγουν, που σημαίνει για το ΙΚΑ «χασούρα» 12 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο», λέει ο Γιώργος Βολωτάς, γραμματέας του ΣΟΤΑ. «Αντιλαμβάνεστε επίσης, ότι όταν τα ταξί οδηγούν άνθρωποι-αλεξιπτωτιστές που δεν βλέπουν μέλλον σε αυτήν την δουλειά, μπορεί να κάνουν παρανομίες και ανάρμοστες πράξεις χωρίς να φοβούνται τις επιπτώσεις. Ενώ ο επαγγελματίας θα φοβηθεί τις κυρώσεις», λέει χαρακτηριστικά.
Σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τις εργασιακές συνθήκες που υφίστανται οι οδηγοί κατέχουν τα παράνομα γραφεία ενοικίασης ταξί, όπως λέει ο κ. Βολωτάς, που κάνει λόγο για συνθήκες παρανομίας και ασυδοσίας. «Πρόκειται για μεσιτικά γραφεία που νοικιάζουν από ιδιοκτήτες οχήματα έναντι 1.200 ευρώ μηνιαίως και στη συνέχεια τα επινοικιάζουν σε οδηγούς έναντι 2.500 ευρώ. Τα λεφτά που περισσεύουν τα εισπράττουν οι ίδιες και είναι «μαύρα», λέει ο ταμίας του ΣΟΤΑ.
Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθηνών (ΕΚΑ) συμμετέχει σε όλους τους ελέγχους, μια που οι οδηγοί (όχι οι ιδιοκτήτες) εκεί υπάγονται σωματειακά. «Απόφασή μας είναι να συμμετέχουμε σε όλες τις διαδικασίες που μας ζητούν τα πρωτοβάθμια σωματεία μας, προκειμένου να διαπιστώνουμε τις καταγγελίες τους. Βρεθήκαμε λοιπόν συνεπικουρικά στους ελέγχους και διαπιστώσαμε το μέγεθος του προβλήματος», λέει ο Χρήστος Κοντονής, έφορος στο ΔΣ ΕΚΑ. Σύμφωνα με τα μέλη που συμμετείχαν στους ελέγχους του Ιανουαρίου, ορισμένα από τα μέλη της μεικτής ομάδας δέχθηκαν μάλιστα απειλητικά τηλεφωνήματα από αγνώστους, κάνοντας το ΔΣ του ΣΟΤΑ να μιλάει για προσπάθεια «τρομοκρατίας από το γνωστά καρτέλ που λυμαίνονται το χώρο μέσω παράνομων ενοικιάσεων ταξί».
«Ανησυχούμε πολύ από τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα. Η ανασφάλιστη και «μαύρη» εργασία, η διπλή απασχόληση, αλλά και οι πολλές ώρες στο τιμόνι εγκυμονούν και κινδύνους και για τους εργαζόμενους, αλλά και για τους επιβάτες. Είναι κίνδυνος-θάνατος, θα έλεγα και έτσι εξηγούνται πολλές από τις συμπεριφορές που συχνά –δικαίως- καταγγέλλονται από τους πελάτες. Το ΕΚΑ δεν θα χαριστεί. Είναι υποχρέωσή μας για να διασφαλίσουμε τα ταμεία και τους εργαζομένους», τονίζει ο κ. Κοντονής.
Στην κατάσταση-αλαλούμ που επικρατεί στον κλάδο, έρχεται να προστεθεί και ο «εμφύλιος» μεταξύ των ιδιοκτητών ταξί (ΣΑΤΑ) και των οδηγών ταξί (ΣΟΤΑ). Οι οδηγοί καταγγέλλουν τους ιδιοκτήτες για εκμετάλλευση και εκβιαστικές πρακτικές, ενώ οι ιδιοκτήτες από την δική τους πλευρά υποστηρίζουν ότι η νομοθεσία εφαρμόζεται στο ακέραιο. «Καταρχάς θεωρώ ότι υπάρχει αδικία από την Πολιτεία, αφού οι οδηγοί ταξί θα έπρεπε να έχουν όχι ΙΚΑ, αλλά ΤΕΒΕ. Αν οι οδηγοί είναι ανασφάλιστοι είναι επειδή το επιλέγουν οι ίδιοι, προκειμένου να μη δώσουν τα 400 ευρώ το μήνα. Πιστεύω ότι το 100% των ταξί λειτουργεί άψογα και όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού», είπε ο Πρόεδρος των ιδιοκτητών ταξί (ΣΑΤΑ) Θύμιος Λυμπερόπουλος.
Ίδια προβλήματα, αλλά όχι τόσο οξυμένα έχουν οι οδηγοί ταξί στην ελληνική επαρχία. Όπως μας ενημερώνει ο Βασίλης Δημητρόπουλος, γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Συνδικάτων Μεταφορών Ελλάδας, οι ευκαιριακοί οδηγοί και η εκμετάλλευση είναι τα «μελανά» σημεία στον κλάδο των ταξί: «Η κατάσταση στην Αττική δεν έχει προηγούμενο, βέβαια. Έχουμε καταγγελίες για οδηγούς που αναλαμβάνουν μόνο συγκεκριμένες ώρες, κατά τις οποίες υπάρχουν πολλές αφίξεις ή αναχωρήσεις από αεροδρόμια και λιμάνια. Τις υπόλοιπες ώρες, έχουν άλλο επάγγελμα, άλλο εισόδημα, άλλη νοοτροπία. Θέλουμε να πατάξουμε αυτή την ασυδοσία που ο νόμος του 2006 επιτρέπει, με το να μπορούν οι πάντες να πάρουν ειδική κάρτα οδηγού ταξί. Εμείς ζητάμε ένα δημόσιο διάλογο στον οποίον να συμμετέχουν τα Υπουργείο Μεταφορών, Δημόσιας Τάξης και Εργασίας, τα σωματεία των ταξί, η ομοσπονδία μας και οι υπόλοιποι σχετικοί φορείς. Όσο δεν γίνεται αυτός ο διάλογος, η ασυδοσία θα επικρατεί!», καταλήγει ο κ. Δημητρόπουλος.

ΠΑΛΑΙΟΚΩΣΤΑΙΝΑ

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Αλλά όταν το ισχυρίζονταν αυτό, δεν είχαν υπόψη τους την τεχνολογία των εναερίων μέσων. Ούτε μπορούσαν να φανταστούν πως περισσότερα από 2.000 χρόνια μετά θα βρισκόταν κάποιος που θα τους διέψευδε πανηγυρικά.
Οι αρχαίοι φιλόσοφοι βέβαια, δεν έζησαν να δουν την ευνομούμενη Πολιτεία τους να γίνεται Ψωροκώσταινα. Εν έτι 2009, όμως, μετά και τη δεύτερη απόδραση του Βασίλη Παλαιοκώστα από τις φυλακές Κορυδαλλού, η Ελλάδα δικαίως διεκδικεί τον τίτλο της ... Παλαιοκώσταινας!

Το μεσημέρι της περασμένης Κυριακής, η είδηση που διέκοψε τη ροή του προγράμματος στα τηλεοπτικά κανάλια της Αθήνας ήταν... «παλιά»: δύο κρατούμενοι των φυλακών Κορυδαλλού, ο Βασίλης Παλαιοκώστας και ο Αλκέτ Ριτζάι, απέδρασαν με ελικόπτερο από την ταράτσα των μαγειρείων.
Μόνο που οι τηλεθεατές έζησαν ένα deja vu. Την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου του 2006, οι ίδιοι κρατούμενοι είχαν καταφέρει να φύγουν από την ίδια φυλακή με τον ίδιο τρόπο!
Μεσολάβησε το «colpo grosso» του Παλαιοκώτα. Ήταν η απαγωγή του βιομηχάνου Γιώργου Μυλωνά στις 9 Ιουνίου του 2008, κοντά στο σπίτι του στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Τα είχε όλα σχεδιάσει τέλεια, αλλά η «πλούσια ζωή» που θέλησε να κάνει απρόσεκτα ο συνεργός του Ασημάκης Λαζαρίδης, αγοράζοντας ντούκου (cash) πολυτελές αυτοκίνητο αξίας 100.000 ευρώ, σκόρπισε προσημειωμένα χαρτονομίσματα. Ήταν η λάθος κίνηση που άνοιξε το δρόμο για τη σύλληψη του Παλαιοκώστα. «Παραδέχομαι την ήττα μου» είπε όταν τον έπιασαν… Με την απόδραση της περασμένης Κυριακής όμως, πήρε τη ρεβάνς...

Ποιος είναι όμως ο κρατούμενος που κορόιδεψε δύο φορές αστυνομικούς και φύλακες, καταδεικνύοντας τις τεράστιες «τρύπες» στο σωφρονιστικό σύστημα της χώρας;
Ο Βασίλης είναι ο μικρός γιος ενός πλανόδιου λαχειοπώλη από το Μοσχόφυτο Τρικάλων. Είχε πάντοτε ως πρότυπό του τον μεγαλύτερο αδερφό του Νίκο, ο οποίος μη μπορώντας να αντέξει την ανέχεια της οικογένειάς τους, βγήκε νωρίς στο περιθώριο.
Μέχρι την περασμένη Κυριακή, άλλωστε, αυτός, ο 50χρονος σήμερα άνδρας, ήταν ο «ήρωας» της οικογένειας: τριγυρνούσε ελεύθερος για 16 χρόνια, αν και ήταν ο μοναδικός Έλληνας στη λίστα των 10 πιο επικίνδυνων καταζητούμενων της Ιντερπόλ, κατάφερνε να ξεφεύγει από όλα τα μπλόκα με τη βοήθεια των πολιτών που τον κάλυπταν και δεν έβαψε ποτέ τα χέρια του με αίμα.
Ο «μικρός» μπήκε στο παιχνίδι της παρανομίας τον Δεκέμβριο του 1988, πάλι με… απόδραση. Ο αδελφός του βρισκόταν στις φυλακές Τρικάλων, φορτωμένος με 27 διαρρήξεις. Προχωρημένη νύχτα, ο Βασίλης έδεσε ένα σχοινί σε μία κολόνα στον τοίχο των φυλακών και έριξε την άλλη άκρη στο εσωτερικό. Προτού προλάβουν να αντιδράσουν οι φρουροί, ο Νίκος είχε εξαφανιστεί!
Έκτοτε έμειναν ενωμένοι σαν μια γροθιά. Ληστείες, διαρρήξεις, αλλά και αγαθοεργίες, έπλασαν το μύθο του ονόματός τους, όχι στον κόσμο του υποκόσμου όπως θα περίμενε κανείς, αλλά σε όλη την χώρα. Είναι παροιμιώδες το περιστατικό, μετά μια ληστεία τους σε τράπεζα, που προκειμένου να αποσπάσουν την προσοχή των αστυνομικών που τους καταδίωκαν πέταξαν πεντοχίλιαρα. Ή σε άλλη ληστεία, που έφυγαν με το ποδήλατο. Είναι ίσως οι μόνοι που πέταξαν ύστερα από ληστεία στην Καρδίτσα χρήματα -200.000 δρχ. (περίπου 400 ευρώ) ήταν- λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εμείς δεν ληστεύουμε ψιλά».
Η παρέα έγινε πιο... «δυνατή» όταν έσμιξαν με τους τρεις άλλους μεγάλους αστέρες του εγκλήματος: τον Μιχάλη Μακρυγιάννη, τον μακαρίτη Παύλο Κερεμίδη και τον Κώστα Σαμαρά. Τον Απρίλιο του 1990, ο Βασίλης και ο Κώστας Σαμαράς συνελήφθησαν στις φυλακές της Λάρισας, όταν προσπάθησαν να απελευθερώσουν τον Νίκο, που είχε μπει στη φυλακή τέσσερα χρόνια νωρίτερα κατηγορούμενος για κλοπές. Ο Βασίλης Παλαιοκώστας έμεινε λιγότερο από έναν χρόνο στις φυλακές. Απέδρασε από τις φυλακές Χαλκίδας όπου είχε μεταφερθεί. Ηδη από τον Δεκέμβριο του '90 ο Νίκος είχε αποδράσει από τον Κορυδαλλό κατά τη διάρκεια της μεγάλης εξέγερσης.
Ελεύθεροι πλέον και οι δύο, τον Απρίλιο του 1991, οι αδελφοί Παλαιοκώστα επιδόθηκαν σε πλήθος ληστειών. Στόχος πάντα οι τράπεζες.
Τον Δεκέμβριο του 1995, τα ονόματά τους ενεπλάκησαν στην υπόθεση απαγωγής του επιχειρηματία Αλέξανδρου Χαΐτογλου («Μακεδονικός Χαλβάς»). Αφού πήραν στα χέρια τους τα λύτρα, 250 εκατομμύρια, άφησαν τον επιχειρηματία ελεύθερο. Ούτε ο ίδιος, ούτε ο αδελφός του την παραδέχθηκαν ποτέ, ενώ δεν βρέθηκαν τα 260.000.000 δραχμές που καταβλήθηκαν τότε ως λύτρα!
Ύστερα από πολλά κυνηγητά, κατά τα οποία κατάφερνε να ξεφεύγει, ο Βασίλης συνελήφθη τελικά τον Δεκέμβρη του 1999. Αλλά ο Νίκος ήταν ακόμη ελεύθερος... Ο «Νταβέλης» του 21ου αιώνα, όπως τον έχουν χαρακτηρίσει, κατάφερνε να κινείται άνετα στα ορεινά χωριά της πατρίδας του, της Θεσσαλίας, τα οποία ήξερε σαν την παλάμη του. Μύθος ή πραγματικότητα, οι φήμες θέλουν τον Παλαιοκώστα να βοηθάει με τα χρήματα από τις ληστείες οικογένειες που είχαν ανάγκη, να είναι «σπαθί» στις συμφωνίες του με τους πολίτες που αναγκάστηκαν κατά καιρούς να τον βοηθήσουν και να μην ξεχνάει ποτέ το σπίτι του στο Μοσχόφυτο Τρικάλων...
Χαρακτηριστική είναι η ιστορία που διηγήθηκε κάποτε στον «Φ» μία ηλικιωμένη γυναίκα από χωριό της περιοχής: «Ήρθε η αστυνομία και μου είπε: «Γιαγιά, πες μας που κρύβεται ο Βασίλης». Κι εγώ ξέρεις τι τους είπα παιδί μου; Αν σας δώσω εγώ τον Βασίλη, εσείς θα έρθετε να μου κόψετε ξύλα το χειμώνα;» Τόσο αγαπητός ήταν οι Παλαιοκωσταίοι στην περιοχή τους.
Η κινηματογραφική απόδραση του 2006 με ελικόπτερο από τον Κορυδαλλό ήταν η πρώτη θεαματική κίνηση του Βασίλη Παλαιοκώστα. Ακολούθησε το «πλήγμα» της σύλληψης του Νίκου τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου. Μετά την απαγωγή Μυλωνά, συνελήφθη και ο Βασίλης. Για πρώτη φορά και τα δύο αδέρφια ήταν στη φυλακή...
Στις 13 Ιανουαρίου 2009, ξεκίνησε η δίκη για την απόδραση του 2006. Καθ’ όλη τη διάρκεια των μεταφορών του Βασίλη και του Ριτζάι από και προς το δικαστικό μέγαρο Πειραιά πραγματοποιούνταν πτήσεις από ελικόπτερο της αστυνομίας, ενώ οι κρατούμενοι συνοδεύονταν από πάνοπλες μονάδες της Αντιτρομοκρατικής. Για την είσοδο ή έξοδό τους από τα δικαστήρια άδειαζαν τα ασανσέρ, εκκενώνονταν τα κλιμακοστάσια, ενώ ακόμη και όταν πήγαιναν στην τουαλέτα (πάντα χωρίς παράθυρο), οι χειροπέδες δεν έβγαιναν από τα χέρια τους. Οι δυο τους μάλιστα κατήγγειλαν στο δικαστήριο τις άθλιες συνθήκες κράτησής τους!
Απέδρασαν μία μέρα πριν απολογηθούν. Ούτε κι αυτό άφησαν στην τύχη οι Παλαιοκωσταίοι... Μετά το ρεζίλι του ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος, οι αστυνομικοί έχουν πάρει πολύ προσωπικά την σύλληψη των δραπετών. Τα βλέμματα τώρα έχουν στραφεί στις φυλακές Πατρών, όπου κρατείται ο Νίκος Παλαιοκώστας. «Ο Βασίλης δεν θα αφήσει μέσα το αδερφάκι του», λένε σαν κοινό μυστικό όλοι. Ο ίδιος ο Νίκος πάντως, δεν μιλά. Δεν έχει άλλωστε καν δικηγόρο, αφού δεν πιστεύει στο δικαιικό σύστημα της Ελλάδας. «Ο,τι και να πεις», είχε πει σε δικηγόρο που είχε αυτεπαγγέλτως διορίσει το δικαστήριο, «είναι μάταιο. Θα καταδικαστώ». Και είχε δίκιο...


Λίγα λόγια για τον Αλκέτ Ριτζάι:
Σε αντίθεση με τους αδελφούς Παλαιοκώστα, ο 35χρονος θεωρείται ψυχρός εκτελεστής και θεωρείται από τα σκληρά «καρύδια» του υποκόσμου. Είναι από τους κακοποιούς που κουβαλούν πάντα πάνω τους χειροβομβίδες, περίστροφο και αυτόματα όπλα, ενώ όσοι τον έχουν ζήσει πιστεύουν ότι δε διστάζει να πατήσει τη σκανδάλη.
Το όνομά του έγινε ευρέως γνωστό τον Μάρτιο του 2003, ως ο αρχηγός της συμμορίας που δολοφόνησε τον Θανάση Κορωπιώτη. Οι Αρχές κατόρθωσαν να τον συλλάβουν ένα μήνα αργότερα, ύστερα από μια επεισοδιακή επιχείρηση με πυροβολισμούς σε διαμέρισμα εργατικής πολυκατοικίας στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής.
«Ξαναχτύπησε» το απόγευμα της 4ης Ιουνίου του 2006, όταν απέδρασε με ελικόπτερο από τον Κορυδαλλό με τον Βασίλη Παλαιοκώστα. Εζησε ως δραπέτης για τρεις μήνες, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν δέκα άνδρες των ΕΚΑΜ και είκοσι της Ασφάλειας τον έπιασαν κυριολεκτικά στον ύπνο και τον συνέλαβαν μέσα στο διαμέρισμα του πρώτου ορόφου ενός διώροφου σπιτιού στη Βοιωτία.

Εχω κι ελικόπτερο, πάμε μια βόλτα; (προς τους Κύπριους... αδερφούς)

- Έχω κι ελικόπτερο, πάμε μια βόλτα;
- Τι; Μόνο ο Παλαιοκώστας και ο Ριτζάι θα πηγαίνουν;
- Θα μου πεις, ο Παλαιοκώστας έχει «καβάντζα» τα 6 εκατομμύρια της απαγωγής Μυλωνά...
- Κι επίσης, όπως μάθαμε από τα τηλεπαράθυρα, πιο εύκολα φεύγεις από τον Κορυδαλλό απ’ ο,τι από αυλή... σχολείου.
- Εντάξει, σιόνε μου. Λεπτομέρειες. Πες εσύ το «ναι» και θα σου κάνω βόλτα στα... λημέρια μου (για να είμαστε και επίκαιροι).
- Θα σε πάω στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» όπου ακόμη νοσηλεύεται η συνδικαλίστρια- καθαρίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα επειδή κάποιος της έριξε βιτριόλι.
- Έπιασαν έναν αλλοδαπό την περασμένη εβδομάδα, αλλά τελικά τζίφος. Δεν ήταν αυτός, δεν είχαν ούτε στοιχεία...
- Θα σου θυμίσω από ποιες περιοχές εκλάπησαν τα 8 περίστροφα Αστυνομικών μέσα στον τελευταίο μήνα, κάνοντας την αντιτρομοκρατική υπηρεσία να... ψάχνεται.
- Στην αρχή είχαν υποθέσει ότι ήταν κλεφτρόνια, αλλά πόσες συμπτώσεις χωράει αυτή η χώρα πια;
- Θα σου δείξω το Στέκι Μεταναστών στα Εξάρχεια που κάποιος την Τρίτη το βράδυ έριξε χειροβομβίδα ενώ μέσα βρίσκονταν 30 αντιεξουσιαστές. Ευτυχώς, από τύχη, η χειροβομβίδα έσκασε εκτός...
- Στα καλύτερα θα σε γυρίσω!
- Και για να μην γκρινιάξεις πολύ, θα σε πετάξω και πάνω από τον Κορυδαλλό να δεις πόσο θα χειροκροτούν οι κρατούμενοι!
- ... Οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, σαν κάτι να ήξεραν. Ξέρεις τι έλεγαν κάθε φορά που άκουγαν ελικόπτερο; «Έρχεται να πάρει τον Παλαιοκώστα»!
- Κι ενώ ήταν κοινό μυστικό ότι με τόσα λεφτά στην... άκρη και την –αποδεδειγμένη- επιθυμία του για ελευθερία σίγουρα θα προσπαθούσε να ξαναφύγει, κανείς δεν έκανε τίποτα.
- Την πλήρωσαν οι σωφρονιστικοί και ο αρχιφύλακας, που υπό την πίεση της κοινής γνώμης περνούσαν από αυτόφωρο τρεις μέρες, κάνοντας τους συνηγόρους να μιλούν για «στημένη δίκη».
- Πάντως σε αποδράσεις, σας έχουμε ξεπεράσει, πρέπει να το παραδεχθείς. Ούτε ο Κίττας δεν τα κατάφερε τόσο καλά.
- Μια κλινική, λίγα μπούκικα, περιπολικά και κυνηγητό στην παραλία της Λεμεσού...
- Ενώ εμείς... μεγαλεία! Ούτε κίνηση στην Στασικράτους, ούτε τίποτα! Εναέρια κυκλοφορία σου λέει παιδί μου...
- Ωραία θα περνούσαμε που λες, σιόνε μου! Ελικοπτεράτα!
- Από την... μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, ευχές για μια υπέροχη Κυριακή.
- Λες αύριο αντί να πετάξουμε χαρταετό, να πετάξουμε... ελικόπτερο;