Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Tribute στην αυριανή Ολυμπιακή...


Και η σκέψη μόνο ότι η πτήση μας θα αργούσε, με έκανε να ανησυχώ. Ένα τετραήμερο στο Άμστερνταμ με φίλες δεν ήταν να χάσεις ούτε στιγμή! Αλλά και η επιστροφή, είχε προγραμματιστεί στο τσακ. Αν η Ολυμπιακή -ως συνήθως- θα αργούσε, το σημαντικό ραντεβού του απογεύματος θα έπρεπε να ακυρωθεί!
Σάββατο πρωί Αθηνα-Αμστερνταμ, το αεροπλάνο της Olympic Airways ήταν γεμάτο. Οι αεροσυνοδοί διεκπεραιωτικές, ο κυβερνήτης συμπαθητικός, ο κόσμος ακόμη στην... τσίτα. Μια αναστάτωση υπήρχε ανάμεσα στους ταξιδιώτες: από 1ης Οκτωβρίου "τελειώνει" η Ολυμπιακή. Τι θα γίνει;
Κάποιοι πήραν μαζί τους τα πλαστικά ποτηράκια με την ένδειξη Olympic. Κάποιοι θυμήθηκαν ιστορίες με παλιότερες πτήσεις τους στην Ολυμπιακή. Άλλοι θυμήθηκαν τους συγγενείς τους που δούλεψαν κάποια στιγμή στον εθνικό αερομεταφορέα.

Φύγαμε με Olympic Airways. Αλλά γυρίσαμε με Olympic Air. Μας φόβισε -είναι αλήθεια- το χαρτάκι με σβησμένο τη μισή δεύτερη λέξη του ονόματός της. Άλλαξε η Ολυμπιακή μας!
Καθώς επιβιβαζόμασταν, είχαμε όλοι την αίσθηση πως κάναμε μια νέα αρχή. Οι νέες στολές της εταιρίας φαίνεται πως είχαν φτιάξει τη διάθεση των αεροσυνοδών. Το αεροπλάνο ήταν στην... πένα. Στα καθίσματα ανέμιζαν οι "ποδιές" με τη νέα ιστοσελίδα www.olympicair.com.
Όλα ήταν ήδη έτοιμα για την νέα μέρα που θα έρθει σε λίγες μέρες... Και ήταν όλα ίδια, αλλά και καλύτερα ταυτόχρονα.
Η εξυπηρέτηση ήταν άψογη, το φαγητό περίφημο, τα υπόλοιπα facilities (όπως το σαπούνι apivita στην τουαλέτα, το σοκολατάκι papagalino μετά το φαγητό και το σήμα-καρφίτσα της Ολυμπιακής βγαίνοντας) μας ξάφνιασαν ευχάριστα!
"Κύριε πρέσβη, μας κακομαθαίνετε!", είπαμε χαμογελώντας στις συνοδούς που μας αποχαιρετούσαν ευχάριστα στην πόρτα. Δεν είχε αργήσει ούτε λεπτό...

Αυτό δεν θέλουμε από την Ολυμπιακή; Να είναι η ασφαλής, η συνεπής και η σικάτη αεροπορική εταιρία που ήταν πριν αφεθεί στο έλεος αδιάφορων πολιτικών που μάλλον τρικλοποδιές της έβαζαν παρά τη βοηθούσαν; Να έχει τα ελληνικά χρώματα, το δικό της γνωστό σήμα, που θυμίζει ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας της χώρας μας; Να μπαίνεις μέσα και να είσαι σίγουρος ότι θα φτάσεις και μάλιστα ευχάριστα, ότι θα βρεις έναν άνθρωπο να συνεννοηθείς;

Πήγαινε Olympic Airways, έλα Olympic Air. Σα να πέρασε μια ολόκληρη εποχή. Και φτάσαμε στην... αναγέννηση.
Προσωπικά ένιωσα ότι κάτι χαμένο πήγε πάλι στη θέση του. Ότι μια ελπίδα που την είχα για ξοφλημένη, αναστήθηκε! Ενιωσα πως η Ολυμπιακή μας μπορεί να σωθεί.