Έχει συνδέσει τη φωνή του με τους ύμνους της ορθόδοξης εκκλησίας, με τα θεανθρώπινα πάθη και την έκφρασή τους. Αν και ξεκίνησε με το έντεχνο τραγούδι, στο οποίο μάλιστα γνώρισε την απήχηση του κοινού, η εσωτερική του ανάγκη να «επικοινωνήσει» - όπως ομολογεί ο ίδιος- την αγάπη του προς το Θεό, τον οδήγησε στην εκκλησιαστική μουσική.Εδώ και 15 χρόνια, ο Πέτρος Γαϊτάνος είναι ο κατεξοχήν τραγουδιστής των παθών της Μεγάλης Εβδομάδας. Με τη βελούδινη φωνή του, καταφέρνει να μας «περάσει» την κατάνυξη των ύμνων και να μας ταξιδέψει στους Άγιους Τόπους. Είναι, φαίνεται, η συνέπεια της δικής του πίστης και της μουσικής απόδοσης των λόγων της εκκλησίας που τον κάνουν να «μιλά» στις ψυχές μας τις ιερές μέρες του Πάσχα.
«Αγαπώ πολύ την Κύπρο και την παρουσία της στους αιώνες», δηλώνει στον «Φιλελεύθερο» ο Πέτρος Γαϊτάνος, ο οποίος έχει επισκεφθεί επανειλημμένως το νησί για συναυλίες. «Είμαι όμως θλιμμένος για τη μουδιασμένη ταυτότητα του νησιού. Θα ήθελα να είναι πιο ξεκάθαρη η ελληνική ταυτότητα της Κύπρου», εξομολογείται.
- Είσαστε ο μοναδικός τραγουδιστής που έχει βασίσει την καριέρα του στην εκκλησιαστική μουσική. Πώς ξεκίνησε η αγάπη σας για τους ύμνους;
-Από τότε που ήμουν μικρός στο χωριό μου στη Δράμα, πήγαινα συχνά στην εκκλησία. Δεν έψελνα, αλλά βοηθούσα, συμμετείχα στις διαδικασίες της λειτουργίας. Συνεπώς, η αγωνία για το Θεό υπήρχε πάντα μέσα μου και η εκκλησιαστική μουσική μου άρεσε πάντα. Στη συνέχεια, πολύ φυσικά, αυτή η αγάπη έγινε σπουδή, έγινε παιδεία, εξελίχθηκε σε καλλιτεχνική ενασχόληση και τελικά βάσισα πάνω της ολόκληρη την καριέρα μου. Η ομολογία μου και η αγάπη μου για το Θεό ήταν αυτά που με χαρακτήρισαν και τελικά οι εκκλησιαστικοί ύμνοι έγιναν ο μοναδικός, ισχυρός τρόπος με τον οποίο πια με γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος...
- Υπάρχει ενδιαφέρον για την εκκλησιαστική μουσική και τους ύμνους;
- Με χιλιάδες ανθρώπους να αγοράζουν τα cd αμιγούς εκκλησιαστικής μουσικής που κυκλοφορώ και εκατοντάδες να έρχονται στις συναυλίες που οργανώνουμε ανά τον κόσμο, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι θετική. Ο κόσμος με έχει συνδέσει με τους ύμνους, με έχει αγαπήσει μέσα από αυτούς, οι Έλληνες φαίνεται πως αρέσκονται στο να με ακούν να ψάλλω. Ίσως επειδή νιώθουν ότι πιστεύω στον Θεό, ότι τιμώ τα λόγια που τραγουδώ. Για μένα, η εκκλησιαστική μουσική δεν είναι μόνο δουλειά. Μπορεί να χρειάζεται η αυστηρότητα και η προσπάθεια του επαγγελματισμού, ωστόσο το κάνω με μεγάλη αγάπη.
Είχα και την τύχη να συναντηθώ με ιεράρχες από όλον τον κόσμο, με την ευλογία των οποίων έχω πραγματοποιήσει παραπάνω από 100 συναυλίες. Ξεχωρίζω τις δύο συναυλίες στην Κωνσταντινούπολη με την ευλογία του Οικουμενικού Πατριάρχη, την περιοδεία στην Αμερική με τον μακαριστό Ιάκωβο, τις συναυλίες στον Καναδά και την Αφρική. Και τώρα μάλιστα, ετοιμάζω ξανά περιοδεία σε ΗΠΑ και Καναδά.
- Έχετε πραγματοποιήσει περισσότερες από 15 συναυλίες στην Κύπρο. Ποια είναι η σχέση σας με το νησί και τους ανθρώπους του;
- Έχω πολύ ιδιαίτερη σχέση με την Κύπρο. Την έχω επισκεφθεί πολλές φορές -πριν από δύο εβδομάδες μάλιστα ήμουν στο Παραλίμνι για συναυλία. Έχω πραγματοποιήσει συναυλίες με τραγούδια και με ύμνους και κάθε φορά οι Κύπριοι -να ‘ναι καλά!- με τιμούν με την παρουσία τους.
Ωστόσο, η «μουδιασμένη» ταυτότητα του νησιού με θλίβει. Δεν είναι, πιστεύω, τόσο ξεκάθαρη η ελληνική ταυτότητα της Κύπρου. Κάθε φορά που την επισκέπτομαι, συνειδητοποιώ ότι ολοένα και περισσότερος κόσμος μιλά κυρίως αγγλικά, ότι απομακρύνεται από την ελληνική ταυτότητα του νησιού.
Όταν με κάλεσε ο Γιώργος Θεοφάνους να τραγουδήσω στην παράσταση «Τραγουδώ το νησί μου», έδωσα το παρόν γιατί αγαπώ την Κύπρο στο σύνολο της ευρύτερης έκφρασης και παρουσίας της στους αιώνες. Η παράσταση περιελάμβανε μελοποιημένα κείμενα και ποιήματα, ξεκινώντας με τον Στασίνο του 7ου αιώνας π.Χ., ο οποίος σύμφωνα με αρχαίες πηγές ήταν ο δημιουργός των Κυπρίων Επών, συνέχισε στο δημοτικό και το Ακριτικό τραγούδι και ακολούθησαν τα κυπριώτικα ερωτικά που, με το λυρισμό και την καταξίωση της κυπριακής διαλέκτου ως λογοτεχνικής γλώσσας, αποτελούν σταθμό στη λογοτεχνία ολόκληρου του Ελληνισμού.
Παρέα με τη γλυκιά σπουδαία Μαρινέλλα και τον ταλαντούχο Αντώνη Ρέμο, δώσαμε μια παράσταση που πιστεύω πως επικοινώνησε και καθάρισε την πιο σταθερή και όχι μουδιασμένη έννοια της Κύπρου...
-Η συνεργασία σας με τον Γιώργο Θεοφάνους δεν ήταν η μοναδική «κυπριακή» σας δουλειά...
- Πράγματι, είχε προηγηθεί η ξεχωριστή συνεργασία μου με τον Μάριο Μελετίου και τον Άκη Φάντη για την «Ωδή στον Άη-Κασσιανό», μια πραγματικά υπέροχη δουλειά. Τότε λοιπόν, είχα την ευκαιρία να φανταστώ τους δρόμους, τις οδούς, τα μέρη που περιέγραφαν στο έργο τους ο Μάριος και ο Άκης. Τα είχα ονειρευτεί σαν ένα πυκνό και καταπράσινο δέντρο με ζουμερούς καρπούς.
Όταν όμως είδα στη Λευκωσία τον Πενταδάκτυλο με την τουρκική σημαία πάνω, ένιωσα άβολα. Όταν πήγα στη νεκρή ζώνη και στον Άγιο Κασσιανό στα κατεχόμενα, με έπιασε το παράπονο. Δεν ήταν αυτό που είχα φανταστεί. Ήταν ένα δέντρο ξεραμένο, που είχε χάσει το φύλλωμα και τους καρπούς του.
Η «Ωδή στον Άη-Κασσιανό» ήταν έργο εμπνευσμένο από την ίδια την Κύπρο, από τις έννοιες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αγάπης που αποτελούν στοιχεία της αιώνιας ανθρωπιάς και αρμονίας. Η συμμετοχή μου σε αυτό το έργο ήταν μεγάλο μάθημα, γιατί κατάλαβα την ανθρωπιά και την απανθρωπιά...
Θέλω όμως να πω και το εξής: ότι το δέντρο που αντίκρισα τελικά ήταν απλώς ξεραμένο, αλλά όχι νεκρό. Όπως προβλέπει ο κύκλος της φύσης, πιστεύω ότι το δέντρο αυτό μπορεί να ξανα-ανθίσει και να ξανα-καρποφορήσει. Είναι αυτό που ελπίζω, η ευχή μου για την Κύπρο...
Ποιος είναι ο Πέτρος Γαϊτάνος
-Γεννήθηκε στο χωριό Κοκκινόγεια της Δράμας. Εκεί έζησε ως τα 18 του χρόνια.
Ύστερα από πολυετείς μουσικές σπουδές, πήρε πτυχίο Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής μουσικής από το Ελληνικό Ωδείο Αθηνών.
-Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά «Δίλημμα» ήταν σε στίχους και μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη. Από αυτή τη δουλειά προέκυψε η επιτυχία «Λάθος εποχή», με την οποία έγινε ευρύτερα γνωστός .
-Συνεργάστηκε με σπουδαίους συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάvvης Σπαvός, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Γιώργος Θεοφάνους και με καταξιωμένους στιχoυργoύς όπως η Λίvα Νικoλακoπoύλoυ και ο Μάvoς Ελευθερίoυ.
-Το Πάσχα του 1995 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο "Ωρα Εvάτη" , ο οποίος περιλαμβάνει ύμνους της Μεγάλης Eβδoμάδας. Το άλμπουμ αυτό σηματοδοτεί την αρχή μιας πορείας του.
-Ακολουθούν τα άλμπουμ "Τα Θεία Πάθη", που είναι η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας που έδωσε το Πάσχα του 1996 στη Μητρόπολη Αθηνών με ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας.
-Έχει κυκλοφορήσει περισσότερους από 10 δίσκους αμιγούς εκκλησιαστικής μουσικής.
-Έχει πραγματοποιήσει περιοδείες σε Η.Π.Α., Καναδά, Αυστραλία, Ισραήλ, Ευρώπη και Κύπρο.
-Αγαπάει πολύ τη φωτογραφία. Το site του (http://www.gaitanos.eu/) είναι γεμάτο από φωτογραφίες που ο ίδιος έχει τραβήξει από τα μέρη τα οποία επισκέπτεται.
- Υπάρχει ενδιαφέρον για την εκκλησιαστική μουσική και τους ύμνους;
- Με χιλιάδες ανθρώπους να αγοράζουν τα cd αμιγούς εκκλησιαστικής μουσικής που κυκλοφορώ και εκατοντάδες να έρχονται στις συναυλίες που οργανώνουμε ανά τον κόσμο, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι θετική. Ο κόσμος με έχει συνδέσει με τους ύμνους, με έχει αγαπήσει μέσα από αυτούς, οι Έλληνες φαίνεται πως αρέσκονται στο να με ακούν να ψάλλω. Ίσως επειδή νιώθουν ότι πιστεύω στον Θεό, ότι τιμώ τα λόγια που τραγουδώ. Για μένα, η εκκλησιαστική μουσική δεν είναι μόνο δουλειά. Μπορεί να χρειάζεται η αυστηρότητα και η προσπάθεια του επαγγελματισμού, ωστόσο το κάνω με μεγάλη αγάπη.
Είχα και την τύχη να συναντηθώ με ιεράρχες από όλον τον κόσμο, με την ευλογία των οποίων έχω πραγματοποιήσει παραπάνω από 100 συναυλίες. Ξεχωρίζω τις δύο συναυλίες στην Κωνσταντινούπολη με την ευλογία του Οικουμενικού Πατριάρχη, την περιοδεία στην Αμερική με τον μακαριστό Ιάκωβο, τις συναυλίες στον Καναδά και την Αφρική. Και τώρα μάλιστα, ετοιμάζω ξανά περιοδεία σε ΗΠΑ και Καναδά.
- Έχετε πραγματοποιήσει περισσότερες από 15 συναυλίες στην Κύπρο. Ποια είναι η σχέση σας με το νησί και τους ανθρώπους του;
- Έχω πολύ ιδιαίτερη σχέση με την Κύπρο. Την έχω επισκεφθεί πολλές φορές -πριν από δύο εβδομάδες μάλιστα ήμουν στο Παραλίμνι για συναυλία. Έχω πραγματοποιήσει συναυλίες με τραγούδια και με ύμνους και κάθε φορά οι Κύπριοι -να ‘ναι καλά!- με τιμούν με την παρουσία τους.
Ωστόσο, η «μουδιασμένη» ταυτότητα του νησιού με θλίβει. Δεν είναι, πιστεύω, τόσο ξεκάθαρη η ελληνική ταυτότητα της Κύπρου. Κάθε φορά που την επισκέπτομαι, συνειδητοποιώ ότι ολοένα και περισσότερος κόσμος μιλά κυρίως αγγλικά, ότι απομακρύνεται από την ελληνική ταυτότητα του νησιού.
Όταν με κάλεσε ο Γιώργος Θεοφάνους να τραγουδήσω στην παράσταση «Τραγουδώ το νησί μου», έδωσα το παρόν γιατί αγαπώ την Κύπρο στο σύνολο της ευρύτερης έκφρασης και παρουσίας της στους αιώνες. Η παράσταση περιελάμβανε μελοποιημένα κείμενα και ποιήματα, ξεκινώντας με τον Στασίνο του 7ου αιώνας π.Χ., ο οποίος σύμφωνα με αρχαίες πηγές ήταν ο δημιουργός των Κυπρίων Επών, συνέχισε στο δημοτικό και το Ακριτικό τραγούδι και ακολούθησαν τα κυπριώτικα ερωτικά που, με το λυρισμό και την καταξίωση της κυπριακής διαλέκτου ως λογοτεχνικής γλώσσας, αποτελούν σταθμό στη λογοτεχνία ολόκληρου του Ελληνισμού.
Παρέα με τη γλυκιά σπουδαία Μαρινέλλα και τον ταλαντούχο Αντώνη Ρέμο, δώσαμε μια παράσταση που πιστεύω πως επικοινώνησε και καθάρισε την πιο σταθερή και όχι μουδιασμένη έννοια της Κύπρου...
-Η συνεργασία σας με τον Γιώργο Θεοφάνους δεν ήταν η μοναδική «κυπριακή» σας δουλειά...
- Πράγματι, είχε προηγηθεί η ξεχωριστή συνεργασία μου με τον Μάριο Μελετίου και τον Άκη Φάντη για την «Ωδή στον Άη-Κασσιανό», μια πραγματικά υπέροχη δουλειά. Τότε λοιπόν, είχα την ευκαιρία να φανταστώ τους δρόμους, τις οδούς, τα μέρη που περιέγραφαν στο έργο τους ο Μάριος και ο Άκης. Τα είχα ονειρευτεί σαν ένα πυκνό και καταπράσινο δέντρο με ζουμερούς καρπούς.
Όταν όμως είδα στη Λευκωσία τον Πενταδάκτυλο με την τουρκική σημαία πάνω, ένιωσα άβολα. Όταν πήγα στη νεκρή ζώνη και στον Άγιο Κασσιανό στα κατεχόμενα, με έπιασε το παράπονο. Δεν ήταν αυτό που είχα φανταστεί. Ήταν ένα δέντρο ξεραμένο, που είχε χάσει το φύλλωμα και τους καρπούς του.
Η «Ωδή στον Άη-Κασσιανό» ήταν έργο εμπνευσμένο από την ίδια την Κύπρο, από τις έννοιες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αγάπης που αποτελούν στοιχεία της αιώνιας ανθρωπιάς και αρμονίας. Η συμμετοχή μου σε αυτό το έργο ήταν μεγάλο μάθημα, γιατί κατάλαβα την ανθρωπιά και την απανθρωπιά...
Θέλω όμως να πω και το εξής: ότι το δέντρο που αντίκρισα τελικά ήταν απλώς ξεραμένο, αλλά όχι νεκρό. Όπως προβλέπει ο κύκλος της φύσης, πιστεύω ότι το δέντρο αυτό μπορεί να ξανα-ανθίσει και να ξανα-καρποφορήσει. Είναι αυτό που ελπίζω, η ευχή μου για την Κύπρο...
Ποιος είναι ο Πέτρος Γαϊτάνος
-Γεννήθηκε στο χωριό Κοκκινόγεια της Δράμας. Εκεί έζησε ως τα 18 του χρόνια.
Ύστερα από πολυετείς μουσικές σπουδές, πήρε πτυχίο Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής μουσικής από το Ελληνικό Ωδείο Αθηνών.
-Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά «Δίλημμα» ήταν σε στίχους και μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη. Από αυτή τη δουλειά προέκυψε η επιτυχία «Λάθος εποχή», με την οποία έγινε ευρύτερα γνωστός .
-Συνεργάστηκε με σπουδαίους συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάvvης Σπαvός, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Γιώργος Θεοφάνους και με καταξιωμένους στιχoυργoύς όπως η Λίvα Νικoλακoπoύλoυ και ο Μάvoς Ελευθερίoυ.
-Το Πάσχα του 1995 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο "Ωρα Εvάτη" , ο οποίος περιλαμβάνει ύμνους της Μεγάλης Eβδoμάδας. Το άλμπουμ αυτό σηματοδοτεί την αρχή μιας πορείας του.
-Ακολουθούν τα άλμπουμ "Τα Θεία Πάθη", που είναι η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας που έδωσε το Πάσχα του 1996 στη Μητρόπολη Αθηνών με ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας.
-Έχει κυκλοφορήσει περισσότερους από 10 δίσκους αμιγούς εκκλησιαστικής μουσικής.
-Έχει πραγματοποιήσει περιοδείες σε Η.Π.Α., Καναδά, Αυστραλία, Ισραήλ, Ευρώπη και Κύπρο.
-Αγαπάει πολύ τη φωτογραφία. Το site του (http://www.gaitanos.eu/) είναι γεμάτο από φωτογραφίες που ο ίδιος έχει τραβήξει από τα μέρη τα οποία επισκέπτεται.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου