ΜΜΕλλάδα...

- Σας τα είπανε τα κάλαντα;
- Εμάς μας τα είπανε 151...
- Ψηφίστηκε που λέτε ο προϋπολογισμός...
- Μες τη δίνη από τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, ανάμεσα στις ζημιές στα εμπορικά, μες τη διεθνή κρίση.
- Κι ύστερα μπήκε ο χειμώνας....
- Χιόνισε, σιόνε μου, στην Αθήνα!
- Τι είπες; Και στην... τσέπη μας βλέπεις παγωνιά; Ε, τι να κάνουμε, όλα έχουν το κόστος τους...
- Και τώρα που είπα κόστος. Η κυβέρνηση το μετράει πόντο-πόντο στις δημοσκοπήσεις της –κρυφές και φανερές.
- Εκεί να δείτε «ψυχρά» νούμερα.
- Ένα αστέρι πέφτει-πέφτει. Και όχι, δεν είναι το αστέρι των Χριστουγέννων.
- Ούτε όμως και μολότοφ –για να είμαστε και στο κλίμα των ημερών.
- Ανασχηματισμός δεν έγινε πάντως.
- Ε ρε τι μας περιμένει... Έχουμε να γράφουμε τόμους!
- Κατά τα άλλα, ηρεμία στα διάφορα μέτωπα.
- Το σκάνδαλο Βατοπεδίου αιωρείται –κάπου- στον αέρα.
- Όπως στον αττικό ουρανό πέφτουν του κόσμου οι πυροβολισμοί.
- Μετά τα Εξάρχεια, το Φάληρο και το Αιγάλεω, νέοι πυροβολισμοί ακούστηκαν στην περιοχή του Ζωγράφου.
- Αυτή τη φορά σε βάρος κλούβας των ΜΑΤ. Μια νέα οργάνωση, η «Λαϊκή δράση» ανέλαβε την ευθύνη.
- Μα πού ζούμε; Σικάγο έχουμε γίνει! (ή όπως έλεγε και ο αείμνηστος Παπαγιαννόπουλος: «Τι το κάναμε εδώ; Αμέρικαν μπαρ;»
- Να βγάζαμε άκρη και για έναν τουλάχιστον από όλους αυτούς τους πυροβολισμούς, καλά θα ‘τανε.
- Μια φορά μου έλεγε ένας ανταποκριτής ξένου ΜΜΕ στην Αθήνα: «Το καλό με την Ελλάδα είναι ότι έχεις πάντα θέμα. Αφού τίποτα δεν λύνεται και όλα κάνουν κύκλους... από την αρχή!»
- Πόσο δίκιο είχε, τώρα το καταλαβαίνω...
- Τώρα που θα αρχίσουν οι «καμπάνες» των απολύσεων, τώρα θα αρχίσει η πραγματική κρίση...
- Έρχεται και η «Ολυμπιακή» -κρατηθείτε γερά!
- Μέχρι τότε...
- Από την μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, ευχές και χρόνια πολλά για καλά Χριστούγεννα!


Το πρώτο δέντρο το κάψαμε. Στην πιο συμβολική επεισοδιακή πράξη των ημερών, το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα έγινε παρανάλωμα στα έκπληκτα μάτια των αστυνομικών και του Δήμου Αθηναίων. Τα πολυτελή ξενοδοχεία γύρω από την πλατεία δεν πάθανε τίποτα. Έτσι κι αλλιώς άδεια θα μείνουν τις γιορτινές αυτές μέρες...

Το δεύτερο δέντρο μας όμως το φυλάμε σαν κόρη οφθαλμού! ΜΑΤ, Αστυνομία, κρυφοί Ασφαλίτες το περιβάλλουν και το προσέχουν από μια νέα καταστροφή. Όταν έγραφε ο Μάνος Λοΐζος το τραγούδι «Στην Αθήνα μες το κέντρο φύτρωσε καινούριο δέντρο, έχει πράσινα τα φύλλα και ολόγλυκα τα μήλα» πάντως, δεν είχε στο μυαλό του ακριβώς αυτό...

Christmans
“Merry Crisis and A Happy New Fear”
Το πικρό χιούμορ και οι ευχετήριες κάρτες αλά... ελληνικά κυκλοφορούν παντού! Από μέιλ σε μέιλ, στο συντονιστικό του μαθητικού αγώνα, στα γκρουπ του facebook.
Όλα τα κανάλια κινούνται σε εορταστικούς ρυθμούς πάντως: εκτός από το απαραίτητο γκί ή το δέντρο στο σήμα του σταθμού, την εμφάνισή τους έκαναν τα γνωστά –και μη εξαιρετέα- ρεπορτάζ για την τιμή του αρνιού, της γαλοπούλας και των υπόλοιπων κρεάτων. Σε αυτό πρέπει να συνυπολογιστεί και το κόστος από τα σάπια κρέατα με τα οποία «στόλισαν» το πλέον φυλασσόμενο δέντρο του πλανήτη...

ΕΛ.ΑΣ.... το δέντρο σου!

"Γιορτές είναι αυτές που περνάμε; Αν είναι δυνατόν, να έχουμε στηθεί να φυλάμε το δέντρο μην το κάψουν. Ούτε στη... Βηθλεέμ να ήμασταν!». Ο Γ.Δ. είναι ένας από τους αστυνομικούς που έχουν αναλάβει να κρατούν... σκοπιά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο του Συντάγματος. Καθημερινά, ένα οχτάωρό του είναι αφιερωμένο στο... πνεύμα των γιορτών.
Αστυνομικοί-«σεκιούριτι», που υπηρετούν στο νέο «Αστυνομικό Τμήμα Χριστουγεννιάτικου Δέντρου», είναι παγκόσμια πρωτοτυπία, που όμως δεν είναι καθόλου ευχάριστη για τους πρωταγωνιστές της, οι οποίοι βρίσκονται νυχθημερόν όρθιοι στο κρύο και τη βροχή.
«Εγιναν πολλά τον τελευταίο καιρό που δυσκόλεψαν τη θέση της αστυνομίας στην κοινωνία. Περπατάμε στον δρόμο φορώντας τη στολή και ακούμε διάφορα. Αφού λέμε μεταξύ μας ως ευχή: Και του χρόνου σπίτια μας, χωρίς να ντρεπόμαστε!>
Παγκοσμίως πρωτότυπη ειδικότητα
Πράγματι, το 2008 κλείνει με την ανακάλυψη μιας νέας επαγγελματικής ειδικότητας, που δεν διδάσκεται στα κέντρα ελευθέρων σπουδών αλλά στις αστυνομικές ακαδημίες!
«Σεκιουριτάς» στο δέντρο της πλατείας Συντάγματος, 24 ώρες το 24ωρο και για 15 ολόκληρες μέρες! Πρόκειται για παγκόσμια «πατέντα», που όμως δεν είναι καθόλου ευχάριστη για τους πρωταγωνιστές της, οι οποίοι βρίσκονται όρθιοι μες στο κρύο και τη βροχή νυχθημερόν.
Περίπου 20 με 30 αστυνομικοί εναλλάσσονται σε αυτές τις ιδιότυπες βάρδιες, γύρω από τη «φάτνη»! Οι περισσότεροι από αυτούς εύχονται να μην είχαν έρθει αυτά τα Χριστούγεννα. Και ξέρουν ότι το «μαρτύριό» τους δεν θα τελειώσει παρά με την... αποκαθήλωση του στολίσματος της πρωτεύουσας μετά το τέλος των γιορτών.
«Κάψανε τράπεζες, σπάσανε μαγαζιά, αλλά το δέντρο τι τους έφταιξε; Εμείς γιατί να την πληρώνουμε στην τελική;», μας είπε ο Γ.Δ., που για ευνόητους λόγους δεν θέλει να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία του.
Ανάμεσα στα «σπιτάκια» της χαράς και της διασκέδασης των παιδιών, οι... «άνδρες με τα μπλε» προσπαθούν να περάσουν την ώρα τους με κουβεντούλα και επαγρύπνηση για τυχόν νέες απόπειρες επεισοδίων στην πλατεία.
«Τι να εξηγήσω;». «Κατέβηκε ο μικρός γιος μου με τη σύζυγό μου στην Ερμού, και πέρασαν να με δουν στη σκοπιά. Το παιδί ρωτούσε τι κάνω εδώ... και δεν είχα τι να του εξηγήσω. Εάν είναι δυνατόν να φυλάμε ένα θρησκευτικό σύμβολο, από τους ίδιους τους συμπολίτες μας.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο επίπονο είναι, και ιδιαίτερα τέτοιες χρονιάρες μέρες. Ατέλειωτες ώρες ορθοστασίας, μέσα σε παγωμένο σκηνικό, τη νύχτα που πέφτει η θερμοκρασία. Ποιος νοιάζεται για μας...», συμπληρώνει ένας άλλος αστυνομικός.
Οι περισσότεροι αναρωτιούνται γιατί θα πρέπει να πληρώνει το χριστουγεννιάτικο δέντρο το μένος κάποιων. Αυτό, όπως μας είπαν, είναι και η απορία πολλών Αθηναίων που τους μιλούν. Αλλοι χαριτολογώντας τους λένε ότι, ενώ θα έπρεπε να φυλάνε τα δέντρα της Πάρνηθας από τους εμπρηστές, φυλάνε ένα πλαστικό δέντρο...

Χριστούγεννα, αλλά αυτοί ανεβαίνουν γολγοθά

Βλέπουν τη στολισμένη αθηναϊκή πρωτεύουσα και προσπαθούν να κρύψουν τους λυγμούς τους. Βρέθηκαν στην Αθήνα απρόσμενα, εντελώς ξαφνικά και βίαια, μα γνωρίζουν πολύ καλά ότι εδώ θα τους βρει ο ερχομός του νέου έτους. Αλλά αυτό είναι για εκείνους το λιγότερο... Για τους γονείς των δύο συλληφθέντων Κυπρίων σπουδαστών στη Λάρισα, ο χρόνος δεν θα αλλάξει αν οι γιοι τους δεν βγουν από τη φυλακή. Όσο μένουν μέσα, κατηγορούμενοι για τέσσερα κακουργήματα και δώδεκα πλημμελήματα, τίποτα δεν έχει σημασία. Ο Ονούφριος Ονουφρίου και ο Κωνσταντής Καρτούδης δεν περιμένουν παρά τη μέρα της αποφυλάκισής των παιδιών τους. Εκείνη τη μέρα θα γιορτάζουν πρωτοχρονιά και ανάσταση μαζί...

«Ο Νίκος και ο Μαρίνος βρέθηκαν μπλεγμένοι σε μια υπόθεση για την οποία δεν έχουν καμία σχέση. Δεν ανήκουν σε ομάδες αναρχικών, δεν ξέρουν τι θα πει "χώρος αντιεξουσιαστών". Είναι τα θύματα μιας ιστορίας που έψαχνε σε κάποιους να φορτώσει τη ζημιά. Κάηκε ολόκληρη η Ελλάδα και θα την πληρώσουν δύο Κύπριοι», δηλώνουν στον Φιλελεύθερο οι γονείς των δύο συλληφθέντων. Ο 21χρονος Νίκος Ονουφρίου και ο 20χρονος Μαρίνος Καρτούδης σπουδάζουν στα ΤΕΙ της Λάρισας. Ο Νίκος φοιτά στο δεύτερο έτος στο Τμήμα Έργων Υποδομής. Ο Μαρίνος είναι πρωτοετής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων. «Το Σεπτέμβριο απολύθηκε από το Στρατό. Με λευκό ποινικό μητρώο, χωρίς κανένα πρόβλημα τελείωσε τη θητεία του και μετά ήρθε στη Λάρισα να σπουδάσει. Πώς είναι δυνατό ένα παιδί που έχει μόλις δύο μήνες στην Ελλάδα να θέλει να σπάσει τις τράπεζες και να κάνει όλα όσα τον κατηγορούν;», μας λέει ο Κωνσταντής Καρτούδης, αγρότης στο επάγγελμα, από την Επταγώνια Λεμεσού.

Ακόμη προσπαθεί να συνειδητοποιήσει πώς το παιδί του βρέθηκε προφυλακισμένο στις φυλακές ανηλίκων στην Αυλώνα. «Ακόμη και ληστεία του είχανε χρεώσει. Όταν τον πήγαν στη φυλακή, του βρήκαν 10 ευρώ πάνω του. Πού τα πήγε τα 150 που τον κατηγορούν ότι έκλεψε;», αναρωτιέται. Παρόμοιες είναι οι «απορίες» και του Ονούφριου Ονουφρίου από την Επισκοπή Λεμεσού. Ο γιος του, Νίκος, ήταν άριστος μαθητής, εργατικός και ήσυχος. Σήμερα είναι προφυλακισμένος στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού.

«Όταν λες σε ένα παιδί 21 ετών ότι πάει στον Κορυδαλλό, είναι λογικό ότι θα τρομάξει», μας λέει ο κ.Ονουφρίου. «Έχουμε ακούσει πολλά για τις φυλακές και για τι γίνεται εκεί μέσα. Ευτυχώς, το δικό μας τον έβαλαν σε μια πτέρυγα που στεγάζονται όσοι έχουν κάνει οικονομικά αδικήματα, όχι ποινικά. Και εκεί βρήκε ένα Κύπριο συγκρατούμενο, τον Πανίκο Αεροπόρο, ο οποίος τον βοηθάει στις δύσκολες ώρες που περνά...», λέει. «Σε όποιον το λέω για το Νίκο δεν με πιστεύει. Είναι παιδί της μελέτης. Πρώτος πέρασε στη σχολή. Έκανε κι αυτός το στρατιωτικό του και έφυγε για τη Λάρισα. Όταν με πήρε τηλέφωνο και μου είπε "Με έχουν στο κρατητήριο", τρελάθηκα. Πήρα το αεροπλάνο και ήρθα αμέσως. Ούτε μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι ο Νίκος θα βρισκόταν κατηγορούμενος για "έκρηξη". Αυτά δεν είναι πράγματα που ξέρουν τα παιδιά μας.

Μου είπε "Μπαμπά, παρακολουθούσαμε σαν να ήταν ταινία"», θυμάται. Από τότε που ανακρίθηκαν με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο και μεταφέρθηκαν στη φυλακή, το ηθικό των δύο παιδιών είναι πεσμένο. Παρά τις προσπάθειες των φοιτητών στη Λάρισα και του προέδρου της κυπριακής παροικίας Αυγουστίνου-Ντίνου Αυγουστή, καθηγητή στα ΤΕΙ της πόλης, ο Νίκος και ο Μαρίνος δεν μπόρεσαν να αποφύγουν την προφυλάκιση. Οι γονείς άφησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν πίσω για να βρεθούν στο πλευρό τους. Ο Κ. Καρτούδης άφησε τα κτήματα στα αδέρφια του και ο Ο. Ονουφρίου το κατάστημα με τα είδη παιχνιδιών στη σύζυγο και τις δύο κόρες του, που αν και θέλουν να τρέξουν στο πλευρό του Νίκου, δεν μπορούν να το κάνουν. «Το μόνο που βοηθάει τους μικρούς είναι το γεγονός ότι έχουν πάει Στρατό και ξέρουν τι θα πει πειθαρχία, πρόγραμμα και δύσκολες καταστάσεις», τονίζει ο Ο. Ονουφρίου.

«Αν μείνουν ένα χρόνο φυλακισμένοι, όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα μέχρι να γίνει η δίκη, εκείνοι μπορεί να αντέξουν, αλλά εμείς όχι», λέει προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκριά του. «Μάμμα, δεν θα στολίσω δέντρο στη Λάρισα»

«Μου είχε πει "Μάμμα, δεν θα στολίσω δέντρο στο σπίτι μου στη Λάρισα, περίμενέ με να έρθω να το στολίσουμε μαζί"», λέει δακρυσμένη η μητέρα του Μαρίνου, Αλεξάνδρα. «Είναι τα τρίτα Χριστούγεννα που θα κάνει έξω από το σπίτι μας. Τα δύο πρώτα ήταν στο Στρατό. Τώρα στη φυλακή», μας λέει. Δύο ώρες για δύο μέρες της εβδομάδας είναι το επισκεπτήριο στις φυλακές της Ελλάδας. Ένα μισάωρο κάθε φορά έχουν την ευκαιρία οι γονείς να δουν τα παιδιά τους - αλλά όχι να τα αγκαλιάσουν... «Προσπαθώ όποτε πάω να δω τον Μαρίνο να μην κλαίω. Είναι οι μόνες στιγμές που κρατάω την ψυχραιμία μου, για να μην τον βαρύνω κι άλλο με τη δική μου στενοχώρια. Τα παιδιά μας είναι αθώα και θα αποδειχθεί στη δίκη. Αυτό που ζητάμε είναι μέχρι τότε να αποφυλακιστούν, γιατί δεν είναι ούτε κλέφτες, ούτε εγκληματίες"», λέει η μητέρα του Μαρίνου. Μητέρα-πατρίδα και αλλαγή αισθημάτων Και οι δύο οικογένειες παραδέχονται ότι μετά την περιπέτεια που ζουν τα παιδιά τους και οι ίδιοι, η εικόνα που έχουν για την Ελλάδα άλλαξε. «Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα, τη θεωρούμε μητέρα-πατρίδα, οι γονείς μας πολέμησαν το 1940 και πάντα έτσι μεγαλώσαμε. Όμως τώρα, έτσι που μας φέρονται, έτσι που μας αντιμετωπίζουν, σαν να είμαστε οι χειρότεροι άνθρωποι, έχουν αρχίσει να αλλάζουν τα αισθήματά μας. Μακάρι να λυθεί η παρεξήγηση σύντομα, για να μην στιγματίσουν τα παιδιά μας. Είναι αθώα», ξανατονίζουν οι γονείς.

Αυγουστίνος: Θα ήθελα να πάει κάποιος φυλακή

Κανένας δεν μπήκε φυλακή τελικά για τον ξυλοδαρμό του Αυγουστίνου Δημητρίου. Παρά το γεγονός ότι το βίντεο και οι φωτογραφίες κατέγραψαν το Νοέμβριο του 2006 τη βαναυσότητα με την οποία αντιμετώπισαν οι άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας τον σπουδαστή, προκαλώντας κοινωνική κατακραυγή σε Ελλάδα, Κύπρο και την υπόλοιπη Ευρώπη, η πρωτόδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που εκδόθηκε την περασμένη Τρίτη έριξε στα «μαλακά» τους δράστες του περιστατικού. Όλοι οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού οι ποινές που επιβλήθηκαν ήταν εξαγοράσιμες προς 5 ευρώ την ημέρα, ενώ η έφεση που άσκησαν οι συνήγοροί τους έκανε το δικαστήριο να δεχθεί την αναστολή εκτέλεσης των ποινών. «Είμαι ικανοποιημένος, αλλά θα ήθελα να πάει κάποιος στη φυλακή», δήλωσε ο Αυγουστίνος Δημητρίου που έχει πια επιστρέψει στο σπίτι του στην Κύπρο.

«Αισθάνομαι δικαιωμένος, αν και τα δύο αυτά χρόνια περάσαμε πολλά. Θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του 15χρονου που δολοφονήθηκε στα Εξάρχεια. Εκείνο τον σκότωσαν σωματικά, όμως το δικό μου παιδί ψυχικά», συμπλήρωσε ο πατέρας του Κύπριου φοιτητή.

Δικαστικοί κύκλοι, σχολιάζοντας την πολυαναμενόμενη απόφαση, επισήμαιναν πως τα γεγονότα που προηγήθηκαν, έκαναν το δικαστήριο να επιβάλει ποινές που μπορούν να θεωρηθούν αυστηρές, ενώ η πολύκροτη «υπόθεση ζαρντινιέρα» ουσιαστικά παραπέμπεται για εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό. Χαρακτηριστικό είναι ότι το δικαστήριο διαφοροποιήθηκε από την πρόταση του εισαγγελέα επί της ενοχής, ο οποίος είχε ζητήσει την αθώωση του πρώην διευθυντή Κρατικής Ασφάλειας και την απαλλαγή του αρχιφύλακα από το αδίκημα της έμπρακτης εξύβρισης.

Ο Φιλελεύθερος ζήτησε από διακεκριμένες προσωπικότητες στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να σχολιάσουν την πρωτόδικη απόφαση. -

-----

ΑΝΤΩΝΙΑ ΛΕΓΑΚΗ, δικηγόρος, μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων Μελών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών «Επιβεβαιώνει τη δυσπιστία των πολιτών» «Η πρόσφατη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ανέδειξε δυστυχώς, για άλλη μια φορά, τη "δικαστική ασυλία" την οποία απολαμβάνουν τα αστυνομικά όργανα, ακόμη και για κακουργηματικά παράνομες πράξεις τους. Οι εν λόγω κατηγορούμενοι βασάνισαν μπροστά στα μάτια μας ένα πολίτη και του προκάλεσαν βαριά σωματική βλάβη. Θα έπρεπε λοιπόν να διωχθούν ποινικά, σύμφωνα με τα άρθρα 137Α & 137Β του Ποινικού Κώδικα, για διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων, να δικαστούν από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο και να τους επιβληθούν ποινές καθείρξεως τουλάχιστον δέκα ετών. Αντ' αυτού, τους ασκήθηκε ποινική δίωξη για πλημμέλημα (επικίνδυνη σωματική βλάβη). Ακόμη και έτσι όμως, το Δικαστήριο θα μπορούσε να επιβάλει στους κατηγορουμένους που κρίθηκαν ένοχοι, ποινές μέχρι πέντε (5) ετών, χωρίς μετατροπή ή αναστολή. Αντ' αυτού, τους επέβαλε ποινές μέχρι τριών ετών, οι οποίες μετατράπηκαν ή ανεστάλησαν. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, οι δικαστικές αποφάσεις δεν είναι υπεράνω κριτικής. Εκδίδονται στο όνομα του ελληνικού λαού και οφείλουν να αντανακλούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Η εν λόγω δικαστική απόφαση παραβιάζει κατάφωρα την αρχή της ισότητας των πολιτών και όχι μόνο δεν εκφράζει, αλλά έρχεται σε αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Επιβεβαιώνει τη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στη Δικαιοσύνη όταν αυτή καλείται να τιμωρήσει αστυνομικά όργανα που παρανομούν, ενώ τόσο εύκολα, οδηγεί καθημερινά στις φυλακές, οφειλέτες του δημοσίου και ασφαλιστικών ταμείων, διαδηλωτές, χρήστες ναρκωτικών ουσιών κλπ». -

-----

ΝΙΚΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ, καθηγητής Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) «Η ποινή δεν φάνηκε αυστηρή» «Συνήθως δεν μπορεί να ασκηθεί κριτική από μακριά στις κρίσεις των ποινικών δικαστηρίων, επειδή τις αποδείξεις μόνο το δικαστήριο που δικάζει μπορεί να τις εκτιμήσει άμεσα. Στην περίπτωση όμως της κακομεταχείρισης του Κύπριου φοιτητή, σημειώνεται μια εξαίρεση. Το βίντεο που προβλήθηκε από την τηλεόραση έδωσε τη δυνατότητα στον κάθε πολίτη να έχει μια εικόνα και μια εκτίμηση για τη βαρύτητα του περιστατικού. Επομένως, η κριτική στην ποινική δικαιοσύνη στην περίπτωση αυτή είναι δυνατή. Οι πολίτες είδαν μια πράξη ιδιαίτερα βάναυση που προκάλεσε σύμφωνα με τα στοιχεία που αργότερα έγιναν γνωστά, μια βλάβη της υγείας του φοιτητή που διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα και διαρκεί ακόμα. Ενώ η ποινή που επιβλήθηκε δεν φάνηκε ανάλογα αυστηρή. Νομίζω ότι το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει να κάνει τόσο με την πρόσφατη κρίση του δικαστηρίου, όσο με την άσκηση της δίωξης εξαρχής. Το δικαστήριο κλήθηκε να δικάσει μία πράξη σωματικής βλάβης και όχι εκείνη η οποία φαινόταν ότι ταίριαζε περισσότερο στη βαρύτητα του περιστατικού του Αυγουστίνου Δημητρίου. Συγκεκριμένα, ο ελληνικός ποινικός κώδικας στο άρθρο 137Α με τίτλο «Βασανιστήρια και άλλες προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» περιγράφει και την περίπτωση όπου κάποιο όργανο της τάξης κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του με στόχο μεταξύ άλλων και να τιμωρήσει άμεσα αυτόν τον οποίο έχει μπροστά του, τού προκαλεί σωματική κάκωση, βλάβη της υγείας ή άλλες βαριές συνέπειες στα ατομικά του αγαθά. Η πράξη αυτή απειλείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών. Οι εικόνες που είδαμε φάνηκαν να εμπίπτουν στη διάταξη του άρθρου 137Α, επομένως, εξαρχής ασκήθηκε μία δίωξη κατά τη γνώμη μου δυσανάλογα ελαφριά σε σχέση με αυτό το οποίο δημόσια φάνηκε ότι είχε τελεστεί. Νομίζω ότι εκεί κυρίως έγκειται το πρόβλημα της συγκεκριμένης δίκης». -

------

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΝΟΛΗΣ, δικηγόρος του Αυγουστίνου Δημητρίου

«Ηθική ικανοποίηση» «Περίπου 25 μήνες μετά τον ξυλοδαρμό του Αυγουστίνου, η δίκη που κράτησε γύρω στις 40 μέρες, αποφάσισε αυτό που αναμέναμε: όλοι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι και οι 8 καταδικάστηκαν. Η απόφαση αυτή, σύμφωνα και με κατηγορητήριο, μας κάνει να νιώθουμε ικανοποιημένοι. Θα μπορούσε βέβαια να είναι καλύτερη, αν τουλάχιστον ένας από τους πρωταίτιους του τραυματισμού του φοιτητή έμπαινε φυλακή. Αλλά κατηγορίες ήταν πλημμελήματα και οι δικαστές έκριναν με κάθε δυνατότητα που τούς έδωσαν τα στοιχεία, οι φωτογραφίες, τα βίντεο και οι καταθέσεις. Οι αποφάσεις του δικαστηρίου δεν πρέπει να σχολιάζονται ποτέ από τους δικηγόρους, ειδικά αυτούς που εμπλέκονται στην υπόθεση, αλλά αυτό που μπορώ να πω, είναι πως η πρωτόδικη αυτή απόφαση μάς έδωσε μια ηθική ικανοποίηση. Θέλω να τονίσω ξανά, ότι κανένας Ελληνοκύπριος δεν πρέπει να ανησυχεί για το παιδί του που στέλλει στην Ελλάδα να σπουδάσει. Παρόλο που αυτές τις ημέρες δύο ακόμη Κυπριόπουλα βρίσκονται σε περιπέτεια χωρίς να φταίνε, όπως όλα δείχνουν, θέλω να πιστεύω ότι τα περιστατικά αυτά είναι μεμονωμένα και η υπόθεση θα βρει το δρόμο της αλήθειας. Δε θα ήθελα να κατηγορήσω συλλήβδην την Ελληνική Αστυνομία, καθώς πιστεύω ότι μεμονωμένα άτομα πλήττουν το κύρος της. Θέλω να πιστεύω όμως, ότι η υπόθεση του Αυγουστίνου θα σταθεί αιτία να εκδιωχθούν αυτά τα μεμονωμένα άτομα από την ΕΛΑΣ. Και θα κάνουμε το παν γι' αυτό. Γιατί τέτοιοι άνθρωποι δεν πρέπει να υπηρετούν στο Σώμα και να οπλοφορούν». -

------

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ, Παρατηρητήριο Συμφωνιών Ελσίνκι «Η απόφαση αποτελεί μελανή κηλίδα» «Η απόφαση αποτελεί άλλη μια μελανή κηλίδα στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης. Είναι γνωστό πως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), τις περισσότερες φορές υπό την προεδρία του Κύπριου Λουκή Λουκαϊδη, έχει χρεώσει και στους Έλληνες δικαστικούς μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για τη γενικευμένη ατιμωρησία αστυνομικών που χρησιμοποιούν βία κατά πολιτών. Ο «πρωταγωνιστής» του ανηλεούς ξυλοδαρμού του Αυγουστίνου Δημητρίου καταδικάστηκε με το ελαφρυντικό του «πρότερου έντιμου βίου». Αυτό αποτελεί περιφρόνηση, αν όχι ευθεία προσβολή του ΕΔΔΑ που έχει καταδικάσει αμετάκλητα την Ελλάδα το Μάιο 2007 για τον ξυλοδαρμό του Δημήτρη Ζελίλωφ από τον ίδιο «πρωταγωνιστή». Στην απόφαση του ΕΔΔΑ που τον κατονομάζει (), ο δικαστής Λουκαϊδης αναφέρεται «στις αξιοθρήνητες εξηγήσεις που δίνονται στο πόρισμα της ένορκης διοικητικής εξέτασης, που έγιναν δεκτές από τις εισαγγελικές αρχές». Οι "αξιοθρήνητες εξηγήσεις" στην περίπτωση Δημητρίου για "ζαρντινιέρα" και "αυτοτραυματισμό" που υπάρχουν σε ψευδείς ένορκες ή υπηρεσιακές βεβαιώσεις με υπογραφές έξι αστυνομικών δεν έφτασαν καν στη δικαιοσύνη. Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) θα υποβάλει τώρα μήνυση κατά όλων των ψευδόμενων και ψευδορκούντων αξιωματικών στις δύο υποθέσεις. Το ΕΠΣΕ θα ήθελε τέλος να ελπίζει πως στο Πενταμελές Εφετείο οι ποινές θα διατηρηθούν, αλλά η μέχρι τώρα πρακτική των δικαστηρίων το κάνει απαισιόδοξο».

Γνωρίζονται από παλιά...

Κρατούν λοστούς και καδρόνια, φορούν κουκούλες και πολιτικά ρούχα. Κι ενώ ως... «κουκουλοφόροι» θα έπρεπε να είναι «απέναντι» από τα όργανα της Τάξης, οι νεαροί βγαίνουν από τις γραμμές της Αστυνομίας.
Στις φωτογραφίες και τα βίντεο που είδαν το φως της δημοσιότητας, παρακρατικοί με στολή παραλλαγής διαδηλωτή κάνουν ξανά την εμφάνισή τους ανάμεσα στους άνδρες των ΜΑΤ και των ΥΜΕΤ που έχουν παραταχθεί φορώντας την προβλεπόμενη στολή τους.
Κινούνται άνετα ανάμεσά τους, συζητούν μαζί τους, κάνουν πλάκα, αλλά όταν έρχεται η ώρα, κατεβάζουν την κουκούλα και αναλαμβάνουν δράση.
Οι φωτογραφίες και τα βίντεο έχουν τραβηχτεί έξω από τα αστυνομικά τμήματα, αλλά και στα σημεία που στέκονταν οι δυνάμεις καταστολής κατά τα γεγονότα των τελευταίων δύο εβδομάδων.
Επιβεβαίωσαν πληροφορίες και συζητήσεις, ότι κατά τα επεισόδια που έγιναν στην Αθήνα μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, έδρασαν προβοκάτορες που προκάλεσαν ζημιές με στόχο την αναστροφή του κλίματος αγανάκτησης για τη δολοφονία.
Δεν είναι καινούργιο φαινόμενο οι παρακρατικοί. Με αυτή τη «στολή» και τους λοστούς στα χέρια, αναλαμβάνουν να κάνουν τη «βρώμικη δουλειά». Μπαίνουν στις ειρηνικές πορείες μαθητών, φοιτητών και πολιτών και -στην καλύτερη περίπτωση- καταγράφουν τις «ύποπτες» γι' αυτούς κινήσεις των διαδηλωτών.
Στη χειρότερη, σπάνε καταστήματα και τράπεζες, θέλοντας να χρεώσουν στο κίνημα διαμαρτυρίας καταστροφές και λεηλασίες που ποτέ δεν έχει κάνει...
Με αυτή τη μέθοδο, οι συλλήψεις είναι πιο εύκολες, ενώ επιτυγχάνεται και η δυσφήμηση του αγώνα...

Ο, τι τους βολεύει...

ΣΥΝΕΛΑΒΑΝ ΜΑΚΡΙΝΟ ΞΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ
Με έβριζαν, έφαγα πολύ ξύλο, μου έριξαν χημικά στο πρόσωπο

Οποιον βρίσκουν «εύκαιρο» φαίνεται ότι συλλαμβάνουν οι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ.. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 23χρονου Γιώργου Γρηγορόπουλου, μακρινού ξαδέρφου του δολοφονημένου Αλέξη, ο οποίος συνελήφθη για συμμετοχή στη διαμαρτυρία έξω από τη ΓΑΔΑ την περασμένη Δευτέρα.
Είχε πάει να διαδηλώσει ειρηνικά με την κοπέλα του, φοιτήτρια του Μαθηματικού, όταν χωρίς λόγο τα ΜΑΤ άρχισαν να περικυκλώνουν τους διαδηλωτές.
«Δεν φοβόμουν, γιατί δεν έκανα τίποτα κακό. Στεκόμουν μπροστά στα ΜΑΤ, χωρίς κουκούλα, χωρίς να πετάω πέτρες ή κάτι άλλο, και μόνο φώναζα συνθήματα για τον Αλέξη. Και ξαφνικά, σε μια «πίεση» των αστυνομικών προς τους διαδηλωτές, με "βούτηξαν". Ημουν εύκολος στόχος. Ημουν μπροστά και κάποια στιγμή αποκόπηκα από το σύνολο», διηγείται στο «Εθνος της Κυριακής».
Η συνέχεια δεν ήταν καθόλου ευχάριστη για τον Γιώργο, ο οποίος ομολογεί ότι δεν είναι ο τύπος του ανθρώπου που συχνάζει σε πορείες. Στον δρόμο τον έβγαλε το περιστατικό με τον Αλέξη.
«Μπροστά στο συγκεντρωμένο πλήθος, δύο άνδρες των ΜΑΤ με πιάνουν και με ρίχνουν πάνω στο διάζωμα. Από τα χτυπήματά τους έπεσα κάτω. Από πάνω μου έπεσε ο αστυνομικός που με έσπρωχνε και μου έδινε μπουνιές και κλωτσιές. Οταν ήμουν μάλιστα ξαπλωμένος στο οδόστρωμα, ήρθε ένας και μου έριξε με τη φυσούνα χημικά στο πρόσωπο», μας λέει. Οταν τον έσυραν στο εσωτερικό της ΓΑΔΑ, η κατάσταση δυσκόλεψε.
«Μου έσφιξαν τις χειροπέδες και άρχισε να τρέχει αίμα. Από την είσοδο ακόμη μέχρι το ασανσέρ και τα γραφεία που μεταφέρθηκα δεμένος, έφαγα πολύ ξύλο από τους δύο άνδρες των ΜΑΤ που με συνέλαβαν, οι οποίοι μάλιστα με έβριζαν και με απειλούσαν», λέει.
«Με άφησαν να περιμένω τέσσερις ώρες χωρίς να με αφήνουν να τηλεφωνήσω σε κάποιο δικηγόρο και χωρίς να μου δίνουν ένα ποτήρι νερό που ζητούσα».
Ο Γ. Γρηγορόπουλος αντιμετωπίζει τώρα 6 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων η απόπειρα σωματικής βλάβης αστυνομικού.
«Πιστεύω ότι η σύλληψή μου είναι μια προσπάθεια τρομοκράτησης του κόσμου και ιδιαίτερα των γονιών, για να μην αφήνουν τα παιδιά τους να πηγαίνουν στα συλλαλητήρια», σημειώνει.